Donderdag 6 juni (dag 1)
Verslapen, dus snel naar Rich en daarna naar Rem rijden.05:30 komen we aan op parkeerterrein P4, omdat P3 al helemaal vol staat i.v.m. drukte.
Vanaf hier pakken we de pendelbus naar de vertrekhal en op Schiphol nog wat hachelijke momenten beleefd als we horen dat de vlucht geannuleerd zou zijn.
Bij de KLM-counter horen we dat de vlucht inderdaad geannuleerd is door technische problemen......ooooooops.
We vliegen nu via Portland, Oregon i.p.v. Detroit, Michigan en komen een kleine 2 uur later aan, dus de schade valt gelukkig wel mee.
Ter compensatie krijgen we €50 discount op ons volgende ticket, 5 minuten gratis telefoneren en een voucher van €10 om wat te eten en drinken.
Bij Ako het boek van Gijpie (€19,95 plus gratis boekje Nooit alleen van Loes den Hollander) gekocht en gelijk maar even ontbeten van de voucher bij HMS Host in de Market FoodCourt van Lounge 2......de Pane Provolone (oftewel broodje kaas) en verse jus waren prima te doen.
De kassemevrouw was ook erg aardig, want die zei dat ik maar beter het gehele bedrag kon besteden, anders was het zonde, dus nog maar een zakje M & M's uitgekozen.
Rich moest traditiegetrouw zijn gokmeter nog even bijvullen in Holland Casino.
We vliegen om 10:15 met een Airbus A330 van Delta Air Lines met vluchtnummer DL 0179 richting Portland.
Jack Johnson tijdens het boarden gelijk al op de radio, lekkere binnenkomer hoor!
Na een grappig intro/veiligheidsfilmpje gaan we dan eindelijk de lucht in.
Aan boord houden we ons bezig met het invullen van de Customs Declaration (CBP-U.S. Customs and Border Protection), wat muziek luisteren via de on demand speler's muziek (Coldplay-Live 2012/Red Hot Chili Peppers-I'm With You/Toby Keith-Clancy's Tavern), de films The Campaign (met Will en Zach, helden!) en Argo (erg spannend!), boekjes (Japanse inflight magazines haha) en af en toe een hazenslaapje....
Na een lááánge vlucht landen we 11:30am dan eindelijk op Portland International Airport (PDX).
Uiteindelijk om 1:30pm het Boeing 737-800/900-vliegtuig met vluchtnummer AS 622 van Alaska richting Las Vegas kunnen pakken na een vrij korte tussenstop.
3:15pm komen we aan op Las Vegas' McCarran International Airport.
Bij National onze huurauto opgehaald en dit keer kozen we voor een witte Chevrolet Equinox LT (ANB7163 Arizona) uit 2013 met 18,687 miles op de teller.
Half 5 zijn we eindelijk op de mooie kamer van het Luxor en maken we wat foto's van het uitzicht en kunnen we "even" lekker op bed liggen.
Dat even werd wat langer (lees: we hadden de wekker 2 uur later ingesteld), want we waren allemaal te moe en bleven dus lekker op de kamer ronken. Zzzzzzz
Bij Ako het boek van Gijpie (€19,95 plus gratis boekje Nooit alleen van Loes den Hollander) gekocht en gelijk maar even ontbeten van de voucher bij HMS Host in de Market FoodCourt van Lounge 2......de Pane Provolone (oftewel broodje kaas) en verse jus waren prima te doen.
De kassemevrouw was ook erg aardig, want die zei dat ik maar beter het gehele bedrag kon besteden, anders was het zonde, dus nog maar een zakje M & M's uitgekozen.
We vliegen om 10:15 met een Airbus A330 van Delta Air Lines met vluchtnummer DL 0179 richting Portland.
Jack Johnson tijdens het boarden gelijk al op de radio, lekkere binnenkomer hoor!
Na een grappig intro/veiligheidsfilmpje gaan we dan eindelijk de lucht in.
Aan boord houden we ons bezig met het invullen van de Customs Declaration (CBP-U.S. Customs and Border Protection), wat muziek luisteren via de on demand speler's muziek (Coldplay-Live 2012/Red Hot Chili Peppers-I'm With You/Toby Keith-Clancy's Tavern), de films The Campaign (met Will en Zach, helden!) en Argo (erg spannend!), boekjes (Japanse inflight magazines haha) en af en toe een hazenslaapje....
Na een lááánge vlucht landen we 11:30am dan eindelijk op Portland International Airport (PDX).
3:15pm komen we aan op Las Vegas' McCarran International Airport.
Bij National onze huurauto opgehaald en dit keer kozen we voor een witte Chevrolet Equinox LT (ANB7163 Arizona) uit 2013 met 18,687 miles op de teller.
Vrijdag 7 juni (dag 2)
6:00am op na toch een erg vermoeiende reis.
Iedereen is wel een paar keer wakker geworden vannacht door het tijdsverschil en Rich scoort punten door een Starbucksje Vanilla Latte mee te brengen.
Na de vaste ochtendperikelen (douchen, stinken, bloggen, lezen, tv-kijken) gaan we rond 7:00am op pad. Het is toch echt wel heerlijk om in de zon over The Strip te lopen.
Bij Monte Carlo langs Minus 5 gelopen waar we later nog heen zullen gaan en bij de M life Players Club onze myVEGAS Rewards hebben ingewisseld voor een ontbijtbuffetje.
Met l'automobile richting Dollar Tree en Walmart voor wat boodschapjes-voor-on-the-road en een nieuwe koffer voor Rich gehaald, omdat ik die per ongeluk heb gesloopt.
Bij het Luxor de auto bij de valet parking neergezet zodat the boys via de tv konden uitchecken en de koffers alvast konden pakken.
Bij Dollar Tree scoorde ik voor de bekende dollartjes Rice Crispeez, een Nasal Spray Pump, Sleep Remedy, Assured Caplets en Sleep Aid Caplets, cheaaaap! :)
Bij Walmart pakten we naast de koffer voor Rich, Fanta, Coke, Mountain Dew (2 liter!), snoep enzo (donuts, Skittles, sugar candy), Monster Rehab 4-pack (energieeeeeeee) en een zonnebril voor Remco mee, naast nog wat ander gebruikelijk spul.
Iedereen is wel een paar keer wakker geworden vannacht door het tijdsverschil en Rich scoort punten door een Starbucksje Vanilla Latte mee te brengen.
Na de vaste ochtendperikelen (douchen, stinken, bloggen, lezen, tv-kijken) gaan we rond 7:00am op pad. Het is toch echt wel heerlijk om in de zon over The Strip te lopen.
Bij Monte Carlo langs Minus 5 gelopen waar we later nog heen zullen gaan en bij de M life Players Club onze myVEGAS Rewards hebben ingewisseld voor een ontbijtbuffetje.
Met l'automobile richting Dollar Tree en Walmart voor wat boodschapjes-voor-on-the-road en een nieuwe koffer voor Rich gehaald, omdat ik die per ongeluk heb gesloopt.
Bij het Luxor de auto bij de valet parking neergezet zodat the boys via de tv konden uitchecken en de koffers alvast konden pakken.
Bij Dollar Tree scoorde ik voor de bekende dollartjes Rice Crispeez, een Nasal Spray Pump, Sleep Remedy, Assured Caplets en Sleep Aid Caplets, cheaaaap! :)
Bij Walmart pakten we naast de koffer voor Rich, Fanta, Coke, Mountain Dew (2 liter!), snoep enzo (donuts, Skittles, sugar candy), Monster Rehab 4-pack (energieeeeeeee) en een zonnebril voor Remco mee, naast nog wat ander gebruikelijk spul.
De roadtrip richting Mount Carmel begint nadat we bij Electronics Fry's in Las Vegas voor $130,- een Garmin Nuvi2455LMT GPS (refurbished) hebben gekocht.
De aardige verkoper hier had het over het verhaal van Hans Brinker (Hansje) dat hij had geleerd op elementary school toen hij hoorde dat we uit Nederland kwamen, grappig!
De aardige verkoper hier had het over het verhaal van Hans Brinker (Hansje) dat hij had geleerd op elementary school toen hij hoorde dat we uit Nederland kwamen, grappig!
Zelf wisten we over welk verhaal het ging, maar konden niet op de naam komen, thank God 4 Google! :)
Onderweg komen we ook langs de Las Vegas Speedway waar Ferrari's en Lamborghini's over het circuit razen.
Onderweg komen we ook langs de Las Vegas Speedway waar Ferrari's en Lamborghini's over het circuit razen.
Ook zagen we een vrachtwagen uitbranden aan de overkant vlak voordat we ons eerste stopje maakten.
Rem zijn iPod voorziet ons tijdens deze roadtrip van wat deuntjes.
Na een uurtje rijden op de I-15 Northbound wissel ik het rijden af met Remco.
Niet veel later rijden we een stukje door Arizona heen en wat later rijden we alweer in Utah, niet voor de laatste keer.
Utah is trouwens vernoemd naar de Native American tribe "Ute" en betekent zoiets als "mensen van de bergen".
Interessant!
Na een uurtje rijden op de I-15 Northbound wissel ik het rijden af met Remco.
Niet veel later rijden we een stukje door Arizona heen en wat later rijden we alweer in Utah, niet voor de laatste keer.
Utah is trouwens vernoemd naar de Native American tribe "Ute" en betekent zoiets als "mensen van de bergen".
Interessant!
En deze naam heeft deze staat ook niet voor niks gekregen, want overal zijn bergen te zien.
Utah is 84,900 square miles groot, wat ongeveer neerkomt op 220.080 vierkante kilometer.
Ter vergelijking, Nederland is 37.354 vierkante kilometer......
Utah is dus al zo'n 6x groter dan Nederland en is de "pas" de op 10 na grootste staat van Amerika.
Een bergdorpje waar we doorheen kwamen zag er erg gezellig uit en had een toepasselijke naam, Rockville.
We komen door Zion National Park, rijden de zo kenmerkende zig-zag-weg naar boven en schieten alvast wat mooie plaatjes voordat we hier morgen een volle dag gaan vertoeven.
Ook komen we door de historische Zion-Mt. Carmel Tunnel als we 12-mile scenic Zion-Mt. Carmel Highway berijden.
Voertuigen hoger dan 11'4" (3,4 m.), wijder dan 7'10" (2,4 m.) of langer dan 40' (15,2 m.) met enkele wielbasis mogen hier niet eens doorheen en iets kleinere voertuigen zorgen ervoor dat er een opstopping is.
Deze voertuigen mogen dan de 2-baansweg ten volle benutten en er mag dan maar van één kant verkeer de tunnel door.
Omstreeks 5:00pm komen we aan bij Mount Carmel waar we verblijven in wederom een mooi hotel, het Best Western East Zion Thunderbird Lodge gelegen aan Junction of Highway 9 & 89.
In de simpele maar nette en ruime hotelkamer op de begane grond chillen we even op deuntjes van Isaac Stern en hebben we Wifi om onze "dingetjes te doen".
Omdat het nog steeds heerlijk weer is (zo'n 103° F, wat neerkomt op ongeveer 39,5° C) zijn we nog even lekker gaan zwemmen en zonnebaden, wat het echte vakantiegevoel wel even deed oplaaien!
Utah is 84,900 square miles groot, wat ongeveer neerkomt op 220.080 vierkante kilometer.
Ter vergelijking, Nederland is 37.354 vierkante kilometer......
Utah is dus al zo'n 6x groter dan Nederland en is de "pas" de op 10 na grootste staat van Amerika.
Een bergdorpje waar we doorheen kwamen zag er erg gezellig uit en had een toepasselijke naam, Rockville.
We komen door Zion National Park, rijden de zo kenmerkende zig-zag-weg naar boven en schieten alvast wat mooie plaatjes voordat we hier morgen een volle dag gaan vertoeven.
Ook komen we door de historische Zion-Mt. Carmel Tunnel als we 12-mile scenic Zion-Mt. Carmel Highway berijden.
Voertuigen hoger dan 11'4" (3,4 m.), wijder dan 7'10" (2,4 m.) of langer dan 40' (15,2 m.) met enkele wielbasis mogen hier niet eens doorheen en iets kleinere voertuigen zorgen ervoor dat er een opstopping is.
Deze voertuigen mogen dan de 2-baansweg ten volle benutten en er mag dan maar van één kant verkeer de tunnel door.
In de simpele maar nette en ruime hotelkamer op de begane grond chillen we even op deuntjes van Isaac Stern en hebben we Wifi om onze "dingetjes te doen".
Omdat het nog steeds heerlijk weer is (zo'n 103° F, wat neerkomt op ongeveer 39,5° C) zijn we nog even lekker gaan zwemmen en zonnebaden, wat het echte vakantiegevoel wel even deed oplaaien!
Na het zwemmen toch wel redelijk honger gekregen dus heerlijk op het resort bij Thunderbird Restaurant (op Mt Carmel Junction) gegeten en gedronken, you bet ya!
Na het goede eten (Garlic Herb Shrimp, 10oz. Top Sirloin en 8oz. Prime Rib) en drinken (Corona's en Diet Dr. Peppers) nog een 6-pack Blue Moontjes gehaald bij Chevron en op ons terrasje op de begane grond een biertje genuttigd.
Zaterdag 8 juni (dag 3)
Zion, wat voor promised land staat, is vandaag aan de beurt voor een grondige inspectie.
6:30am op van de spanning (of toch nog een jetlag?) en even wat foto's van een opkomend zonnetje gemaakt, LEKKER!
Als iedereen klaar is, gaan we naar de overkant voor de mooi gelegen vestiging van Subway voor een lekker ontbijtje.
Vervolgens lopen we naar het Thunderbird Restaurant om foto's van de kolibries te maken.
In 3 kwartiertjes rijden we naar Zion National Park waar we parkeren bij het Zion Canyon Visitor Center (The starting point for any vistit to Zion Canyon).
Rond 10am zijn we klaar om een trail te pakken en stappen we in de Zion Canyon Shuttle.
Het idee van een shuttle in dit park is vrijwel perfect, want:
"The shuttle system was created to reduce traffic congestion, parking conflicts, pollution, noise, and resource damage.
Each full shuttle reduces traffic by 28 cars. The shuttles reduce the number of vehicle miles traveled per day by over 50,000 and reduce CO2 emissions by over 12 tons per day."
(bron Map and Guide)
Het idee van een shuttle in dit park is vrijwel perfect, want:
"The shuttle system was created to reduce traffic congestion, parking conflicts, pollution, noise, and resource damage.
Each full shuttle reduces traffic by 28 cars. The shuttles reduce the number of vehicle miles traveled per day by over 50,000 and reduce CO2 emissions by over 12 tons per day."
(bron Map and Guide)
40 minuten zijn we onderweg naar Temple of Sinawava (The gateway to The Narrows) en krijgen allerlei informatie over Zion.
Op de weg erheen zien we mule deers, paarden en eekhoorntjes.
Na de Riverside Walk (2.2 mile/3,5 km.) kunnen we door delen van de rivier (North Fork Virgin River) heen waden.
Na de Riverside Walk (2.2 mile/3,5 km.) kunnen we door delen van de rivier (North Fork Virgin River) heen waden.
Met natte schoenen en op sommige stukken zelfs een natte broek lopen we een flink stuk tegen de rivier in, maar na een halfuurtje gaan we toch maar terug, omdat de trail normaal gesproken 8 uur duurt.
Wel prachtige foto's kunnen maken en onderweg grote vlinders, wespen en eekhoorntjes gezien.
Vlakbij de halte zien we nog een hagedisje onder het hek....
Rond 12:30pm komen we weer aan bij de shuttle om een andere trail te pakken.
5 minuten later met de shuttle zijn we bij de Big Bend-halte (Sweeping bend in the Virgin River with towering cliffs above) om daarvandaan de kleine wandeling, geen officiële trail, naar Weeping Rock (Dripping springs create hanging gardens) te maken.
Onderweg zien we naast een kabbelend riviertje nog wat drinkende hertjes en een hoop vervelende stekende insecten haha........vooral Remco was hier erg van gecharmeerd.
De shuttle is al snel bij Weeping Rock en deze pakken we weer naar de volgende halte, The Grotto.
Bij The Grotto (Shaded picnic area among cottonwood trees) doen we de Lower Emerald Pool Trail (1.2 mile/1,9 km.) welke erg indrukwekkend is met zijn prachtige uitzicht, mooie bloemen, cactussen en watervalletjes.
Deze trail brengt ons via een brug over de North Fork Virgin River direct naar Zion Lodge (Historic lodge nestled in Zion Canyon) waar we om 2:00pm bij Castle Dome Café aansluiten in de lange rij om wat te eten.
De hotdog en Dr. Pepper gaan er, ondanks dat ik niet zo'n honger had, toch aardig in en het uitzicht op het grasveldje, waar we gaan zitten om te eten, is fenomenaal:
De hotdog en Dr. Pepper gaan er, ondanks dat ik niet zo'n honger had, toch aardig in en het uitzicht op het grasveldje, waar we gaan zitten om te eten, is fenomenaal:
Helaas was dit het enige bijzondere aan de trail want binnen 10 minuten komen we alweer aan bij The Grotto waar we wederom de shuttle pakken naar Zion Human History Museum (Explore the human history of Zion Canyon) om de introfilm (jaja wat laat) over Zion te kijken.
Helaas was de film al 10 minuten bezig (om het halfuur) en konden we maar een klein stukje hiervan meepakken.
Vlakbij loopt Pa'rus Trail die we als laatste nog even deels meenemen om de dag in Zion te beëindigen.
Deze trail brengt ons, naast het spotten van eekhoorntjes, leguaantjes en een hoop mooie beelden op het netvlies, terug naar het Zion Canyon Visitor Center.
Om 4:00pm stappen we moe maar meer dan voldaan in de auto om de 3 kwartiertjes terug te rijden naar Mount Carmel, wat een fantastische ervaring was dit!!!
Net voor Checkerboard Mesa zien we 3 Desert Bighorn Sheep (woestijndikhoorschapen).
Als we weer bij de hotelkamer aankomen, kunnen we nu wel voor onze kamer parkeren.
Dat kon gisteren niet, omdat er opnieuw geasfalteerd werd, lekker dus :)
Na een warm dagje (zo'n 35° C) en veel lopen hadden we allemaal wel zin in een verfrissend duikje, en zo geschiedde.....
Wat zonnebaden later waren we de zon "even" zat, maar al snel zaten we met Rem zijn geliefde Blue Moons op het "terrasje" aan onze kamer en genoten we wederom van volle bak zon.
Uiteindelijk werd het tijd om toch maar wat te eten......
Aan de overkant zat, volgens Tripadvisor, een goed restaurant dus zijn we hier maar wat gaan eten.
Het eten bij Golden Hills Restaurant was op zich goed te doen, maar het vlees was vrij taai en er waren door het Mormoonse gebeuren geen alcoholische versnaperingen te verkrijgen.
Na het eten haalden we bij Chevron nog wat Budweisertjes en gingen nog even tafelvoetballen en flipperen op de Family Guy-kast.
Nog wat nagenieten later was de dag alweer voorbij en was het sleepy time.....
Zondag 9 juni (dag 4)
7:15am alweer op.
Beetje relaxed gedaan allemaal en om 9:00am gaan we op weg en komen we langs (het andere deel van) Mt. Carmel en typische Amerikaanse plaatsjes als Orderville, Glendale en Hatch.
Een prima tussenstopje na Dixie National Forest en Red Canyon vlakbij Bryce NP pakken we bij de fresh bakery allemaal heerlijke verse versnaperingen en een prima melkje.
Uit de Map, Shuttle & Hiking Guide Summer 2013 haal ik overigens dat het uizicht bij de uitkijkpunten op een heldere dag tot 100 miles (160 km.) is, best ver dus =P
Het park is overigens vernoemd naar Ebenezer Bryce, een Mormoonse pionier, die in 1875 naar Paria Valley kwam om hier te wonen en om plateauhout te oogsten.
Buren noemden de diepe kloof (= canyon) achter zijn huis Bryce's Canyon, hence the name.
De bezoekersaantallen zijn ook drastisch toegenomen; in 1929 waren dit er "maar" 22.000 en vorig jaar 1,3 miljoen.
Het uitzicht met de kenmerkende hoodoos (a pillar of rock, usually of fantastic shape, left by erosion) is adembenemend mooi.
Volgende stopje is bij Natural Bridge (elevation 8627), waarbij de naam bridge niet juist is, want het is gewoon een arch.
Next up is het verste punt en tevens eindpunt van de weg in het park, Rainbow Point (elevation 9115), met wederom een fantastisch uitzicht en spotten we vlinders (plus een hoop larven).
Ook lezen we dat er recentelijk Black Bear sightings zijn geweest en hoog boven de hoodoos vliegen condors hun rondjes.
Chipmunks zien we ook erg veel in het park.
Een stuk terugrijden, ter hoogte van Inspiration Point, maar meer naar het oosten, ligt Bryce Point (elevation 8331), waar het mooiste uitzicht is te vinden, werkelijk fenomenaal mooi!
We lopen de erg warme en hoge 1.5 mile Rim Trail naar Upper Inspiration Point en vandaar weer verder naar Inspiration Point (elevation 8100) met fantastische uitkijkpunten:
Onderweg zien we nog wat Ravens, ook wel raven genoemd in het Nederlands.
Erg lang moesten we wachten op de shuttle en eenmaal in de shuttle richting Bryce Canyon Visitor Center stonden we als een blik sardientjes op elkaar.....pffff warm!
Naast de weg nog wel een Prairie Dog en een liggend hertje gespot in de meadows (weilandjes).
Eenmaal bij Visitor Center pakken we de shuttle direct weer naar Bryce Point (10 minuten) en horen we dat de shuttlebussen problemen hadden waardoor het zo lang duurde allemaal.
Bij de auto neem ik het stuur in handen en stuur ik ons naar Sunset Point om daar Wall Street van de Navajo Loop Trail te doen.
Deze fantastische trail loopt zigzaggend naar beneden en is erg gaaf om te doen.
Remco ging dit keer alleen niet mee, omdat zijn schoenen nogal glad (goede voorbereiding knaap!) waren en dit daarom nogal gevaarlijk was.
Met Rich wel een hoop foto's gemaakt van dit mooie pad, waar je ook nog onder een arch doorgaat en beneden de boomstammen van de torenhoge bomen (Douglas fir) kan zien, indrukwekkend!
4:00pm zijn we weer terug in de auto voor de kleine 1,5 uur durende terugrit waar we na de hele dag 100° F (38° C) zelfs wat kleine regendruppeltjes mochten verwelkomen.
Helaas hebben we Sunrise Point hier niet kunnen doen.....maar goed je kan ook niet alles hebben natuurlijk ;-)
Eenmaal bij het hotel was zwemmeren en wat zonnebaden het devies.
Rem & Rich hadden wat research gedaan naar The Buffalo Grill, maar deze was volgens de recensies te duur en de service niet al te best.
Dus gingen we naar onze favo ober Kyle "You bet" in het Thunderbird Restaurant.
Dit keer kregen we een plekje bij het raam en konden we de kolibries goed bekijken en op de gevoelige plaat (of film) vastleggen.
Het vlees was wederom erg smakelijk, net als de Corona's en Dr. Peppers =P
Daarna bij Chevron een Budweiser & Clamato gehaald om op ons terrasje te proberen, maar die ging al heel snel door de gootsteen......bier met tomatensap, mossel en schelpdier; een heel erg duidelijke no-go, gadverredamme zeg!!!!
Gelukkig wilde Remus zijn Bud wel delen (thanks maat!) en hebben we de vieze smaak weg kunnen spoelen.
Met Rich (en Skittles) nog even nagechilld en nagepraat over wederom een fantastisch mooi dagje.
Al snel pakken we daarna onze slaap, want het was weer een druk dagje met veel hiken.
Beetje relaxed gedaan allemaal en om 9:00am gaan we op weg en komen we langs (het andere deel van) Mt. Carmel en typische Amerikaanse plaatsjes als Orderville, Glendale en Hatch.
Een prima tussenstopje na Dixie National Forest en Red Canyon vlakbij Bryce NP pakken we bij de fresh bakery allemaal heerlijke verse versnaperingen en een prima melkje.
11:00am rijden we de 18-mile lange main road van Bryce National Park en stoppen we uiteindelijk pas bij Farview Point (elevation 8819), omdat alle uitkijkpunten aan de andere kant (oostelijk) van de weg liggen.
Vanaf het Visitor Center naar dit punt neemt de hoogte met 1,200 feet/365 meter toe.Uit de Map, Shuttle & Hiking Guide Summer 2013 haal ik overigens dat het uizicht bij de uitkijkpunten op een heldere dag tot 100 miles (160 km.) is, best ver dus =P
Het park is overigens vernoemd naar Ebenezer Bryce, een Mormoonse pionier, die in 1875 naar Paria Valley kwam om hier te wonen en om plateauhout te oogsten.
Buren noemden de diepe kloof (= canyon) achter zijn huis Bryce's Canyon, hence the name.
De bezoekersaantallen zijn ook drastisch toegenomen; in 1929 waren dit er "maar" 22.000 en vorig jaar 1,3 miljoen.
Het uitzicht met de kenmerkende hoodoos (a pillar of rock, usually of fantastic shape, left by erosion) is adembenemend mooi.
Volgende stopje is bij Natural Bridge (elevation 8627), waarbij de naam bridge niet juist is, want het is gewoon een arch.
Next up is het verste punt en tevens eindpunt van de weg in het park, Rainbow Point (elevation 9115), met wederom een fantastisch uitzicht en spotten we vlinders (plus een hoop larven).
Ook lezen we dat er recentelijk Black Bear sightings zijn geweest en hoog boven de hoodoos vliegen condors hun rondjes.
Erg lang moesten we wachten op de shuttle en eenmaal in de shuttle richting Bryce Canyon Visitor Center stonden we als een blik sardientjes op elkaar.....pffff warm!
Naast de weg nog wel een Prairie Dog en een liggend hertje gespot in de meadows (weilandjes).
Eenmaal bij Visitor Center pakken we de shuttle direct weer naar Bryce Point (10 minuten) en horen we dat de shuttlebussen problemen hadden waardoor het zo lang duurde allemaal.
Bij de auto neem ik het stuur in handen en stuur ik ons naar Sunset Point om daar Wall Street van de Navajo Loop Trail te doen.
Deze fantastische trail loopt zigzaggend naar beneden en is erg gaaf om te doen.
Remco ging dit keer alleen niet mee, omdat zijn schoenen nogal glad (goede voorbereiding knaap!) waren en dit daarom nogal gevaarlijk was.
Met Rich wel een hoop foto's gemaakt van dit mooie pad, waar je ook nog onder een arch doorgaat en beneden de boomstammen van de torenhoge bomen (Douglas fir) kan zien, indrukwekkend!
4:00pm zijn we weer terug in de auto voor de kleine 1,5 uur durende terugrit waar we na de hele dag 100° F (38° C) zelfs wat kleine regendruppeltjes mochten verwelkomen.
Helaas hebben we Sunrise Point hier niet kunnen doen.....maar goed je kan ook niet alles hebben natuurlijk ;-)
Eenmaal bij het hotel was zwemmeren en wat zonnebaden het devies.
Rem & Rich hadden wat research gedaan naar The Buffalo Grill, maar deze was volgens de recensies te duur en de service niet al te best.
Dus gingen we naar onze favo ober Kyle "You bet" in het Thunderbird Restaurant.
Dit keer kregen we een plekje bij het raam en konden we de kolibries goed bekijken en op de gevoelige plaat (of film) vastleggen.
Met Rich (en Skittles) nog even nagechilld en nagepraat over wederom een fantastisch mooi dagje.
Maandag 10 juni (dag 5)
7:15am op en wat foto's en video's uitzoeken voordat we allemaal klaar zijn voor het vervolg van de roadtrip.
Voor 10:00am zijn we klaar om uit te checken en het goede Best Western East Zion Lodge-hotel vaarwel te zeggen.
Bij Chevron aan de U.S. 89 Northbound vlakbij Duck Creek Village halen we wat drinks-to-go (Vanilla Coke), pakken we de benzinepomp en vullen we de tank met mijn kredietkaartje met 15,206 gallons aan en is de schade $57,01.
Hiermee kunnen we weer 568 mile (908,8 km.) rijden.
We rijden weer in de richting van Bryce NP, maar gaan nu verder en komen langs Panguitch voordat we de I-15 Northbound pakken.
Rond noon stoppen we in Beaver, ook wel bekend als pussytown ;-P.
Later lees ik in de Utah Vacation, Lodging & Adventure Guide dat;
"Beaver, Utah is the birthplace of two very famous individuals; Philo Farnsworth , the inventor of the television and Butch Cassidy, the notorious western outlaw.", waarvoor dank meneer Farnsworth! ^_*
The boys eten even wat bij Mac, waar we daarnaast allemaal een Cherry Berry Chiller (mmmm) scoren en zelf neem ik een broodje bij de Subway aan de overkant van de parkeerplaats.
Nadat we de I-15 nog een paar uurtjes noordelijks langs plaatsen als Prove en Orem hebben gevolgd komen we langs Thanksgiving Point en later Sandy, waar we deze vakantie nog meer van gaan zien op de way back.
Rond 3:00pm komen we aan bij Baymont Inn & Suites (2229 West City Center Court, West Valley City)
Een simpel maar net hotelletje.
Een klein uurtje later zijn we geacclimatiseerd en gaan we weer op pad.
Dit keer voor een shopping mall die op 2 minuten van ons hotel zit, de Valley Fair Mall aan 3601 South 2700 West.
Hier bij JCPenney een Levi's shirtje voor $12,82 gehaald.
De Target aan 6748 Redwood Road, West Jordan doen we dan aan voor wat boodschappen, maar eerst proberen Rem en ik hier op de ATM wat geld op te nemen.
Dit lukt niet en gelukkig merken we met onze ING-apps (en later bij thuiskomst) dat er ook niks is afgeboekt, toch altijd weer een schrikmomentje.
Ook hier in de buurt bij Honk's Dollar Store, cheap-ass versie van Dollar Tree, wat spulletjes gehaald.
Voor 10:00am zijn we klaar om uit te checken en het goede Best Western East Zion Lodge-hotel vaarwel te zeggen.
Bij Chevron aan de U.S. 89 Northbound vlakbij Duck Creek Village halen we wat drinks-to-go (Vanilla Coke), pakken we de benzinepomp en vullen we de tank met mijn kredietkaartje met 15,206 gallons aan en is de schade $57,01.
Hiermee kunnen we weer 568 mile (908,8 km.) rijden.
We rijden weer in de richting van Bryce NP, maar gaan nu verder en komen langs Panguitch voordat we de I-15 Northbound pakken.
Later lees ik in de Utah Vacation, Lodging & Adventure Guide dat;
"Beaver, Utah is the birthplace of two very famous individuals; Philo Farnsworth , the inventor of the television and Butch Cassidy, the notorious western outlaw.", waarvoor dank meneer Farnsworth! ^_*
The boys eten even wat bij Mac, waar we daarnaast allemaal een Cherry Berry Chiller (mmmm) scoren en zelf neem ik een broodje bij de Subway aan de overkant van de parkeerplaats.
Rond 3:00pm komen we aan bij Baymont Inn & Suites (2229 West City Center Court, West Valley City)
Een simpel maar net hotelletje.
Dit keer voor een shopping mall die op 2 minuten van ons hotel zit, de Valley Fair Mall aan 3601 South 2700 West.
Hier bij JCPenney een Levi's shirtje voor $12,82 gehaald.
De Target aan 6748 Redwood Road, West Jordan doen we dan aan voor wat boodschappen, maar eerst proberen Rem en ik hier op de ATM wat geld op te nemen.
Dit lukt niet en gelukkig merken we met onze ING-apps (en later bij thuiskomst) dat er ook niks is afgeboekt, toch altijd weer een schrikmomentje.
Ook hier in de buurt bij Honk's Dollar Store, cheap-ass versie van Dollar Tree, wat spulletjes gehaald.
Voordat we bij het hotel waren vroeg ik aan Rich of hij even langs het stadion op 100 meter van het hotel wilde rijden, want ik wilde daar even foto's van maken.
Dit stadion, het 10.100 plaatsen tellede Maverik Center, is van de Utah Grizzlies, die uitkomen in de ECHL.
Rond 7:00am zijn we weer op de hotelkamer.
Richard heeft het de afgelopen 4 dagen constant over Applebee's gehad, maar via internet kwam hij goede recensies over Cracker Barrel Old Country tegen en deze zat direct naast ons hotel aan 2283 West City Center Court.
Rond 7:00am zijn we weer op de hotelkamer.
Richard heeft het de afgelopen 4 dagen constant over Applebee's gehad, maar via internet kwam hij goede recensies over Cracker Barrel Old Country tegen en deze zat direct naast ons hotel aan 2283 West City Center Court.
Hier hebben we echt fantastisch lekker én goedkoop gegeten, want voor $50,- (inclusief dikke tip voor de goede service van de lieftallige Rachael én gratuit Dr. Pepper, omdat ik bij de large OJ geen gratis refills kreeg) waren we klaar en hadden we moeite de borden leeg te krijgen, meer dan top!!!!
De fountain drinks (frisdrankjes), Deep Fried Farm-Raised Catfish Filet (Remus), Grilled Sirloin Steak (Rich) en Country Fried Shrimp Platter smaakten echt fantastisch lekker (oh dat had ik al gezegd he).....en daarbij mocht je ook nog 2 side dishes uit de Vegetables n' Sides kiezen, waarbij je ook geweldig veel keus had.
Vooral de Baked Sweet Potato, Fresh Sliced Apples, Steak Fries, Apple Sauce en Fresh Seasonal Fruit namen gretig aftrek.
Na het eten nog een potje dammen gespeeld met Rem, maar het was voor beiden nogal lang geleden dat we dit speelden, dus echt vloeiend ging dit niet.....Remco heeft wel verdiend gewonnen, waarvoor nog gefeliciteerd he hufter!
De fountain drinks (frisdrankjes), Deep Fried Farm-Raised Catfish Filet (Remus), Grilled Sirloin Steak (Rich) en Country Fried Shrimp Platter smaakten echt fantastisch lekker (oh dat had ik al gezegd he).....en daarbij mocht je ook nog 2 side dishes uit de Vegetables n' Sides kiezen, waarbij je ook geweldig veel keus had.
Vooral de Baked Sweet Potato, Fresh Sliced Apples, Steak Fries, Apple Sauce en Fresh Seasonal Fruit namen gretig aftrek.
Rich ging toen alvast naar het hotel en Rem en ik zijn nog even naar het stadion gelopen om uit te buiken.
Ook Carmike Ritz 15 en de aangrenzende indoor kermis nog even bekeken.
The Hangover Part III draaide wel, maar nadat we Rich hierover hadden geïnformeerd besloten we toch om deze een andere keer te gaan zien.
Dinsdag 11 juni (dag 6)
7:30am op en aan het ontbijt beneden.
Ontbijt was erg karig, maar inbegrepen bij de kamer, dus we klagen niet......
Half 10 rijden we na wat foto's van de entree bij het hotel weg en zodra we aardig op weg zijn gaat een Kickstart Orange Citrus er goed in.
Onderweg komen we vlak voor de staatsgrens van Utah naar Idaho een gigantisch stuk langs wegwerkzaamheden.
Hierdoor rij je constant met 65 mph langs de berm, niet erg prettig.....
We doen een stopje bij Malad City als we 13 mijlen noordelijk voorbij de Utah/Idaho-grens zijn gereden en vanaf daar neemt Remco het stuur van mij over.
Dit plaatsje dankt zijn naam aan Donald McKenzie, een Frans-Canadees die door de vallei trok tussen 1818 en 1821 met een groep mannen.
Een deel hiervan werd ziek toen ze kampeerden bij de rivier en het vermoeden was dat kwam door het drinken van het water hiervan.
De rivier noemde hij "Malade", wat in het Frans ziek betekent, dus eigenlijk is het gewoon een zieke stad =P
Al snel gaan de zakjes cashewnoten open en volgt het 2e blik (16 FL OZ/473 mL) Mountain Dew Kickstart Fruit Punch.
Onderweg komen we langs Downey, ook bekend als Wesley's town ;o)
Bij Sinclair in Pocatello doen we een tankstopje, waar ik tevens een Toenail Clipper en WORX Energy-shotje (2 FL OZ./59ml) scoor.
We rijden een heel stuk door Idaho, de boerenstaat, en deze doet ons vooral denken aan Spijkenisse.....weinig te beleven hier, behalve boerendingen ;-P
Wel rijden we door een prachtige vallei en over een brug bij Snake River.
2:00pm komen we aan in Rainey Creek en doen we een rijderswissel....Rich rijdt ons verder.
We komen al snel over een gigantisch hoge brug en rijden dan in Targhee National Forest.
Een stukje verder komen we op de Teton Scenic Byway waar we de steeds mooier wordende omgeving van Idaho kunnen bekijken..
Weer verderop rijden we door Victor, een gezellig uitziend bergdorpje, waarna we al snel de Wyoming state line passeren, waar Grand Teton National Park gelegen is.
Na de (soms besneeuwde) bergjes komen we langs Wilson en Jackson dat in de buurt ligt.
Hier in de buurt pakken we de Moose-Wilson Road en rijden we verder in de richting van Grand Teton National Park.
Rond 3:30pm komen we dan aan bij de Moose Entrance van Grand Teton en krijgen we weer een krantje en map als we onze annual pass flashen.
Een (grappig) stukje cultuur over het ontstaan van de naam Grand Teton (13,770 feet):
"Hightest peak in the Teton Range. Named by French trappers. Upon viewing the Teton Range from the west, the trappers dubbed the South, Middle and Grand, Les Trois Tetons, meaning "the three breasts."Wilson Price Hunt called them the "Pilot Knobs" in 1811 because he had used them for orientation while crossing Union Pass."
Na een prachtige nauwe route dwars door het park heen met veel scherpe bochten en watervalletjes neem ik om 4:00am het stuur weer over.
We komen langs prachtige meren (Jenny Lake en Jackson Lake) en langs Jackson Lake Dam and Reservoir, waar het uitzicht op de bergen weer eens fenomenaal is en we dus een stopje maken.
Ver in het park mogen we van een klein miezerbuitje genieten nadat we allemaal mooie beekjes, meren en bomen voorbij zijn gereden.
Dan zien we verderop ineens een hoop auto's en staan er ineens 2 bizons op de weg.
Wat een indrukwekkende beesten zijn dit zeg.......
Weer een stuk verder zien we een hele kudde bizons en zelfs een kleintje.
Rem kon een mooi plekje vinden om de auto te parkeren, dus we zagen ze ook nog eens van heel erg dichtbij, erg cool!
Lang rijden verder komen we tot de conclusie dat hoe verder we het park inkomen hoe kouder en regenachtiger het word.
Rond 7:30am rijden we net na de West Entrance (in dit geval uitgang) langs het "Welcome to Montana"-sign en komen we 2 minuten later aan bij ons motel, het Best Western Cross-Winds Motor Inn in West Yellowstone, Montana.
Na het inchecken zetten we snel onze spullen op de kamer, want we hadden allemaal wel heeeeeel erg honger gekregen.
Gelukkig zitten er in dit toeristische plaatsje genoeg eet-en drinkgelegenheden, dus pakken we het dichtbijzijnde Slippery Otter Pub & Eatery (coole naam of wat!?!?!?) aan 139 N. Canyon Street.
De Corona's deden het uiteraard weer goed, en ook de lokale bierspecialiteiten (Helio Hef uit Red Lodge, Montana en Good Medicine uit Whitefish, Montana) deden het prima, evenals Rich zijn inmiddels tot standaard verheven coke en Mountain Dew.
Het eten was hier wederom erg goed te doen en ook de service was weer uitstekend, dus tipten we een aardig bedrag voor de Cheeseburger (Rich), Fan Shrimp voor Rem en de HUGE 12' Double Pepperoni no sauce (had honger!) voor mij met een losse basket met heerlijke fries voor iedereen........jummie!
Na het eten hebben we bij de lokale supermarkt Food Roundup Supermarket nog een 6-pack Batch 19 pre-prohibition style lager gehaald en dronken we er nog eentje op de kamer.
Wat zwemmen later was het einde dag, want alweer middernacht en slapen geblazen......
Ontbijt was erg karig, maar inbegrepen bij de kamer, dus we klagen niet......
Half 10 rijden we na wat foto's van de entree bij het hotel weg en zodra we aardig op weg zijn gaat een Kickstart Orange Citrus er goed in.
Onderweg komen we vlak voor de staatsgrens van Utah naar Idaho een gigantisch stuk langs wegwerkzaamheden.
Hierdoor rij je constant met 65 mph langs de berm, niet erg prettig.....
We doen een stopje bij Malad City als we 13 mijlen noordelijk voorbij de Utah/Idaho-grens zijn gereden en vanaf daar neemt Remco het stuur van mij over.
Dit plaatsje dankt zijn naam aan Donald McKenzie, een Frans-Canadees die door de vallei trok tussen 1818 en 1821 met een groep mannen.
Een deel hiervan werd ziek toen ze kampeerden bij de rivier en het vermoeden was dat kwam door het drinken van het water hiervan.
De rivier noemde hij "Malade", wat in het Frans ziek betekent, dus eigenlijk is het gewoon een zieke stad =P
Al snel gaan de zakjes cashewnoten open en volgt het 2e blik (16 FL OZ/473 mL) Mountain Dew Kickstart Fruit Punch.
Onderweg komen we langs Downey, ook bekend als Wesley's town ;o)
Bij Sinclair in Pocatello doen we een tankstopje, waar ik tevens een Toenail Clipper en WORX Energy-shotje (2 FL OZ./59ml) scoor.
We rijden een heel stuk door Idaho, de boerenstaat, en deze doet ons vooral denken aan Spijkenisse.....weinig te beleven hier, behalve boerendingen ;-P
Wel rijden we door een prachtige vallei en over een brug bij Snake River.
2:00pm komen we aan in Rainey Creek en doen we een rijderswissel....Rich rijdt ons verder.
We komen al snel over een gigantisch hoge brug en rijden dan in Targhee National Forest.
Een stukje verder komen we op de Teton Scenic Byway waar we de steeds mooier wordende omgeving van Idaho kunnen bekijken..
Weer verderop rijden we door Victor, een gezellig uitziend bergdorpje, waarna we al snel de Wyoming state line passeren, waar Grand Teton National Park gelegen is.
Na de (soms besneeuwde) bergjes komen we langs Wilson en Jackson dat in de buurt ligt.
Hier in de buurt pakken we de Moose-Wilson Road en rijden we verder in de richting van Grand Teton National Park.
Rond 3:30pm komen we dan aan bij de Moose Entrance van Grand Teton en krijgen we weer een krantje en map als we onze annual pass flashen.
Een (grappig) stukje cultuur over het ontstaan van de naam Grand Teton (13,770 feet):
"Hightest peak in the Teton Range. Named by French trappers. Upon viewing the Teton Range from the west, the trappers dubbed the South, Middle and Grand, Les Trois Tetons, meaning "the three breasts."Wilson Price Hunt called them the "Pilot Knobs" in 1811 because he had used them for orientation while crossing Union Pass."
Na een prachtige nauwe route dwars door het park heen met veel scherpe bochten en watervalletjes neem ik om 4:00am het stuur weer over.
We komen langs prachtige meren (Jenny Lake en Jackson Lake) en langs Jackson Lake Dam and Reservoir, waar het uitzicht op de bergen weer eens fenomenaal is en we dus een stopje maken.
Als we Grand Teton National Park uitrijden rijden we zo Yellowstone National Park via de South Entrance binnen en komen we over de toepasselijk geheten S. Entrance Rd. na dik een kwartier langs Lewis Lake.
Hier krijgen we weer een park map en andere informatie, waaronder de Wildlife warning-sheet met de duidelijke teksten:
"Many Yellowstone visitors have been gored by buffalo and elk. They are very big and can sprint three times faster than you can run.
Keep your distance - You must stay at least 100 yards (91 m) away from bears and wolves, and 25 yards (23 m) from all other animals."
In de uitgave van National Park Service U.S. Department of the Interior lezen we o.a. dat "New Zealand and Iceland are known for the geysers, but nowhere are there as many as in Yellowstone. At the heart of Yellowstone's past, present, and future lies volcanism. About 2 million years ago, then 1.3 million years ago, and again 640,000 years ago, huge volcanic eruptions occurred here The latest spewed out 240 cubic miles of debris. The central part of what is now the park collapsed, forming a 30- by 45-mile caldera, or basin. The magmatic heat powering those eruptions still powers the park's geysers, hot springs, fumaroles, and mudpots."
Uit het Yellowstone Summer-krantje:
"The Upper Geyser Basin of Yellowstone Naitional Park has the largest concentration of geysers in the world."
Ook komen we er achter dat het Congress in 1872 beïnvloed werd door foto's van William Henry Jackson en schetsen van Thomas Moran om Yellowstone tot 's werelds eerste national park te verklaren.
De (recreatieve) bezoekersaantallen van 2011 waren vastgesteld op een kleine 3.394.327, en in 2012 zelfs nog wat meer met 3.447.729 bezoekers.
Het park is verspreid over 3 staten; Wyoming (96%), Montana (3%) en Idaho (1%).
Het laagste gedeelte telt 5,282 feet bij Reese Creek en het hoogste gedeelte 11,358 feet bij Eagle Peak's summit.
Om 5:30pm stoppen we even voor een fotootje en geef ik de sleutels weer over aan Rem.
Ver in het park mogen we van een klein miezerbuitje genieten nadat we allemaal mooie beekjes, meren en bomen voorbij zijn gereden.
Dan zien we verderop ineens een hoop auto's en staan er ineens 2 bizons op de weg.
Wat een indrukwekkende beesten zijn dit zeg.......
Lang rijden verder komen we tot de conclusie dat hoe verder we het park inkomen hoe kouder en regenachtiger het word.
Rond 7:30am rijden we net na de West Entrance (in dit geval uitgang) langs het "Welcome to Montana"-sign en komen we 2 minuten later aan bij ons motel, het Best Western Cross-Winds Motor Inn in West Yellowstone, Montana.
Na het inchecken zetten we snel onze spullen op de kamer, want we hadden allemaal wel heeeeeel erg honger gekregen.
Gelukkig zitten er in dit toeristische plaatsje genoeg eet-en drinkgelegenheden, dus pakken we het dichtbijzijnde Slippery Otter Pub & Eatery (coole naam of wat!?!?!?) aan 139 N. Canyon Street.
De Corona's deden het uiteraard weer goed, en ook de lokale bierspecialiteiten (Helio Hef uit Red Lodge, Montana en Good Medicine uit Whitefish, Montana) deden het prima, evenals Rich zijn inmiddels tot standaard verheven coke en Mountain Dew.
Het eten was hier wederom erg goed te doen en ook de service was weer uitstekend, dus tipten we een aardig bedrag voor de Cheeseburger (Rich), Fan Shrimp voor Rem en de HUGE 12' Double Pepperoni no sauce (had honger!) voor mij met een losse basket met heerlijke fries voor iedereen........jummie!
Na het eten hebben we bij de lokale supermarkt Food Roundup Supermarket nog een 6-pack Batch 19 pre-prohibition style lager gehaald en dronken we er nog eentje op de kamer.
Wat zwemmen later was het einde dag, want alweer middernacht en slapen geblazen......
Woensdag 12 juni (dag 7)
Om 8:00am weer fris en fruitig het blogje bijwerken en iets voor 9-en richting het kleine ontbijtzaaltje, waar het helemaal vol zit.
Als we voedsel hebben lopen we door de regen weer terug naar onze kamer om daar maar te ontbijten.
Rond 9:45am vertrekken we weer richting Yellowstone National Park via de West Entrance.
Al snel zien we een bizon en wat hertjes (elk).
Verderop spot Rem vlakbij Hebgen Lake in Madison Valley bij een kudde bizons en herten een Uinta ground squirrel, die snel een holletje induikt, maar het niet kan laten zijn koppie erbovenuit te steken om toch maar te kijken wat die mensen van hem moeten.....
Na een stuk rijden komen we langs Madison en parkeren we de auto vlakbij de geisers van Lower Geyser Basin om hier de Fountain Paint Pot Trail te pakken.
Deze brengt ons langs onderstaande stops:
- Celstine Pool
- Bacteria
- Silex Spring
- Fountain Paint Pot
- Fumaroles
- Leather Pool
- Red Spouter
- Twig Geyser
- Jet Geyser
- Fountain Geyser
- Morning Geyser
- Clepsydra Geyser
- Spasm Geyser
- Sinter
- Lodgepole Pine
Helaas is het alweer wat harder gaan regenen, dus gelukkig kan ik na dit kleine rondje van 0.5 mile mijn trui aantrekken.
Biscuit Basin is next.....deze trail is 1/4 mile en brengt ons langs de volgende stops:
- Jewel Geyser
- Shell Geyser
- Avoca Spring
- Mustard Spring.
Speciale notitie krijgt Sapphire Pool. Op onderstaande foto kun je zien hoe prachtig mooi blauw deze is:
Aan het eind van deze trail zitten we bij Upper Geyser Basin, waar Old Faithful zich ook ergens moet bevinden en pakken we eerst de Mystic Falls Trail richting Overlook welke ons steeds verder naar boven brengt.
Terwijl we flink klimmen gaat het ook onweren en eenmaal boven kiezen we de toeristische route terug via Mystic Falls......nee niet het vampierendorpje uit The Vampire Diaries ;-)
Deze prachtige waterval op 70ft hoogte is een hidden gem en maakt het vele wandelen zeker wel goed.
This half-mile-wide basin contains world's greatest concentration of hot springs and more than 150 geysers. Most famous is 135-foot Old Faithful, which erupts about every 92 minutes."
Na een dik kwartier wachten barst deze "ouwe getrouwe" geiser uit en dat is toch wel erg indrukwekkend!
Het water spuit meer dan 100 feet (+/- 30 meter) de lucht in....
Erg jammer dat het ondertussen flink is gaan regenen, dus bezoeken we snel de Park Store en Exhibit Hall om te gaan schuilen.
2:30pm eten we wat bij Old Faithful Snow Lodge, waar het dringen geblazen is voor een zitplaats, omdat iedereen binnen zit.
Vandaag is het "slechts" 46° F / 7,7° C, dus best koud als je de rest van de vakantie temperaturen van om en nabij 30° C mag ervaren.
We rijden langs West Thumb, Bridge Bay en Lake Village en onderweg naar Fishing Bridge maken we nog een fotootje van het grote Yellowstone Lake.
Yellowstone Lake is het grootste meer op hoogte (boven 7000 feet) in Noord-Amerika met 141 miles kustlijn en 20 miles lang en 14 miles wijd.
Totale oppervlakte is 132 square miles, wat ongeveer neerkomt op 350 km2.
Het diepste punt ligt op ongeveer 390 feet (118 m.).
De vallei hier schijnt bekend te zijn om de vele diersoorten die hier te spotten zijn, maar wij zien er vrij weinig, helaas =(
Bij Fishing Bridge neem ik het stuur weer over van Rich.
Bij LeHardys Rapids maken we een stopje om de mooie stroming op de plaat vast te leggen en spot Remco een zeearend.
Later komen we weer kuddes bizons tegen, elks en ganzen.
Op een gegeven moment zien we een flinke opstopping en gaan we ook maar even kijken wat er aan de hand is.
Heel de weg en omgeving was jam-packed met auto's en mensen en dus moet ik ook de auto stoppen, omdat er geen doorkomen aan meer was.
Rich en Rem stappen dan uit de auto en gaan kijken wat er aan de hand was en met een big smile komt Richard teruggelopen om te zeggen dat er een Black Bear zat.
Nadat hij de autosleutel vraagt om de auto iets verderop te parkeren kan ik ook kijken en op ongeveer 10 meter onder de plek waar alle mensen stonden zat een mooie zwarte beer.
Even lijkt het of hij niet gestoord is door de vele toegesnelde mensen, maar hij loopt al snel de andere kant op om rust te vinden.
Hierna komen we op een meadow nog een prachtig exemplaar van een hert tegen.
Als we weer bij het motel zijn gaan we met zijn allen weer even zwemmen en wat bubbelen.
Daarna lopen we langs de ATM bij Back Country Leather (klinkt gayyyyyyyyyy, right?) aan 104 Canyon Street om weer de nodige dollars op zak te hebben.
Als we voedsel hebben lopen we door de regen weer terug naar onze kamer om daar maar te ontbijten.
Rond 9:45am vertrekken we weer richting Yellowstone National Park via de West Entrance.
Al snel zien we een bizon en wat hertjes (elk).
- Celstine Pool
- Silex Spring
- Fumaroles
- Leather Pool
- Red Spouter
- Twig Geyser
- Jet Geyser
- Fountain Geyser
- Morning Geyser
- Clepsydra Geyser
- Sinter
- Lodgepole Pine
Helaas is het alweer wat harder gaan regenen, dus gelukkig kan ik na dit kleine rondje van 0.5 mile mijn trui aantrekken.
Biscuit Basin is next.....deze trail is 1/4 mile en brengt ons langs de volgende stops:
- Jewel Geyser
- Shell Geyser
- Avoca Spring
- Mustard Spring.
Speciale notitie krijgt Sapphire Pool. Op onderstaande foto kun je zien hoe prachtig mooi blauw deze is:
Terwijl we flink klimmen gaat het ook onweren en eenmaal boven kiezen we de toeristische route terug via Mystic Falls......nee niet het vampierendorpje uit The Vampire Diaries ;-)
Een stuk verder rijden komen we bij Old Faithful, 's werelds bekendste geiser.
Uit National Park Travel Guide Yellowstone Journal:
"Upper Geyser BasinThis half-mile-wide basin contains world's greatest concentration of hot springs and more than 150 geysers. Most famous is 135-foot Old Faithful, which erupts about every 92 minutes."
Na een dik kwartier wachten barst deze "ouwe getrouwe" geiser uit en dat is toch wel erg indrukwekkend!
Het water spuit meer dan 100 feet (+/- 30 meter) de lucht in....
2:30pm eten we wat bij Old Faithful Snow Lodge, waar het dringen geblazen is voor een zitplaats, omdat iedereen binnen zit.
Vandaag is het "slechts" 46° F / 7,7° C, dus best koud als je de rest van de vakantie temperaturen van om en nabij 30° C mag ervaren.
We rijden langs West Thumb, Bridge Bay en Lake Village en onderweg naar Fishing Bridge maken we nog een fotootje van het grote Yellowstone Lake.
Yellowstone Lake is het grootste meer op hoogte (boven 7000 feet) in Noord-Amerika met 141 miles kustlijn en 20 miles lang en 14 miles wijd.
Totale oppervlakte is 132 square miles, wat ongeveer neerkomt op 350 km2.
Het diepste punt ligt op ongeveer 390 feet (118 m.).
De vallei hier schijnt bekend te zijn om de vele diersoorten die hier te spotten zijn, maar wij zien er vrij weinig, helaas =(
Bij Fishing Bridge neem ik het stuur weer over van Rich.
Later komen we weer kuddes bizons tegen, elks en ganzen.
Op een gegeven moment zien we een flinke opstopping en gaan we ook maar even kijken wat er aan de hand is.
Heel de weg en omgeving was jam-packed met auto's en mensen en dus moet ik ook de auto stoppen, omdat er geen doorkomen aan meer was.
Rich en Rem stappen dan uit de auto en gaan kijken wat er aan de hand was en met een big smile komt Richard teruggelopen om te zeggen dat er een Black Bear zat.
Even lijkt het of hij niet gestoord is door de vele toegesnelde mensen, maar hij loopt al snel de andere kant op om rust te vinden.
Hierna komen we op een meadow nog een prachtig exemplaar van een hert tegen.
Als we weer bij het motel zijn gaan we met zijn allen weer even zwemmen en wat bubbelen.
Daarna lopen we langs de ATM bij Back Country Leather (klinkt gayyyyyyyyyy, right?) aan 104 Canyon Street om weer de nodige dollars op zak te hebben.
Bij The Gusher Pizza & Sandwich Shoppe ("A Yellowstone Tradition") aan 107 Dunraven St. in West Yellowstone weer prima gegeten (Chicken Strips voor Rem, Finger Steaks voor Rich en Medium Cheese Pizza extra Pepperoni en knoflooksaus i.p.v. tomaat jummie!) en gedronken (Killians en Corona voor Rem, Rich cola uiteraard en Bud Light en Corona für mich).
De service was ook erg goed en snel hier, dus tipten we een aardig bedragje.
Om 10:00pm weer op kamer om even te relaxen en Rich thuis te brengen.
Met Rem dus naar Slippery Otter Pub & Eatery om een bierproeverij te houden.
We gaan voor de Lewis and Clark Golden (Rem) en een Moose Drool (elandenkwijl ghehe, what a name!).
Daarna een Rolle Bolle (seasonal), nadat ik een sample van de appelcider had gekregen (beviel niet bepaald).....Rem ging voor de Trout Slayer.
De service was ook erg goed en snel hier, dus tipten we een aardig bedragje.
Met Rem dus naar Slippery Otter Pub & Eatery om een bierproeverij te houden.
We gaan voor de Lewis and Clark Golden (Rem) en een Moose Drool (elandenkwijl ghehe, what a name!).
Daarna een Rolle Bolle (seasonal), nadat ik een sample van de appelcider had gekregen (beviel niet bepaald).....Rem ging voor de Trout Slayer.
Chicago Blackhawks vs Boston Bruins was ondertussen op op de vele tv's hier en het stond 3-3 in de 2e overtime toen we binnenkwamen.
Uiteindelijk winnen de Blackhawks met een goal in de 3e overtime, ten genoegen van onze lokale vriend Irish, en leiden ze de NHL Stanley Cup-finale nu met 1 tegen 0 in wedstrijden (best of 7).
Ook aan de barvrouw gevraagd waar we het beste beren konden spotten in Yellowstone en een Amerikaans stelletje wist ons te vertellen dat we bij Roosevelt moesten zijn, want hun hadden hier een Grizzlybeer met 3 cubs gezien.
Ook aan de barvrouw gevraagd waar we het beste beren konden spotten in Yellowstone en een Amerikaans stelletje wist ons te vertellen dat we bij Roosevelt moesten zijn, want hun hadden hier een Grizzlybeer met 3 cubs gezien.
Tot middernacht nog even gechilld op de kamer met filmpjes van animal attacks in Yellowstone en toen vonden we het welletjes en gingen we slapen.
Donderdag 13 juni (dag 8)
Rond 8:30am opgestaan en met Rich richting ontbijtzaaltje, want Remco vond het ontbijt niet zo (licht uitgedrukt).
Iets na 10-en brengt Remco ons weer naar Yellowstone National Park via de West Entrance.
Tanken doen we bij Cenex op 100m. van het motel en tegenover de Slippery Otter ;-P
Via Madison rijden we het stuk (14 mile/23 km.) naar Norris en van daar rijden we de 21 miles/34 km naar Mammoth Hot Springs.
Onderweg hierheen doen we nog voor Indian Creek een stopje bij Roaring Mountain, een prachtige berg waar stoom vanaf komt.
Een stukje verder maken we foto's van de Gallatin Range, een prachtig uitzicht op weiland, water en in de achtergrond de bergketen.
Volgende stop is bij Bunsen Peak (8,564 ft.), waar we op de infoborden lezen over de branden van '88.
Als we teruglopen over de houten vlonders zien we, een (volgens de Park Ranger niet-giftige) Bullsnake.
Na een sanitaire stop rijden we vanaf Mammoth Hot Springs de 18 miles/29 km. naar Tower-Roosevelt Junction waar we hoog over een brug rijden met wederom een prachtig uitzicht:
Om 1:30pm stoppen we toch maar even aan de kant bij een haarspeldbocht om Rich de 20 minuten terug te laten naar Tower Fall (elevation 6650) rijden.
Volgens onze Minnesota-vrienden uit de Slippery Otter Pub & Eatery was de kans groot om hier ook grizzlyberen te spotten.
Naar schatting zijn er overigens 600 grizzlyberen te vinden in de Yellowstone-regionen.
Eenmaal bij Tower Fall eten we een chocolate chip cookie en drinken we een chocomelk als lunch welke we bij Tower General Store hadden uitgezocht.
Dat word weer flink hardlopen na de vakantie haha ;-)
De vriendelijke man achter de kassa vroeg ook nog even waar we vandaan kwamen en was bekend met Nederland.
Eigenlijk was hier naast de General Store en Overlook van Tower Fall niet veel te beleven, maar de maagjes zijn weer gevuld en we hebben weer een mooie foto voor de collectie.
Overigens klettert de waterval 132 feet naar beneden en heeft deze zijn naam gekregen door de aangrenzende vulkanische pinakels.
Ook regent het hier welgeteld 30 seconden.
Volgende bekende plek om beren te spotten is Mt. Washburn (10243 feet), waar flink wat sneeuw ligt.
We pakken de trail hier een stuk naar boven, maar weer geen nieuws van het berendepartement.
Via Dunraven Pass (8,859 feet) komen we bij Canyon Village waardoor we de complete 19 miles/31 km. van dit stuk weg ook hebben gezien.
Bij Canyon Village rijden we de 12 miles/19 km. terug naar Norris en dan hebben we in 2 dagen de 8 gemaakt qua wegen en een groot deel van het (per auto begaanbare) park gezien.
Omdat we nog geen foto van het Yellowstone National Park-sign bij West Entrance hadden zijn we hier nog even gestopt:
Omstreeks 4:30pm zijn weer terug op de hotelkamer en hebben we naast de "normale" dieren zoals buffels, valken, herten en eekhoorntjes geen nieuwe dieren meer gezien, behalve dan de Amerikaanse stierslang bij Mammoth Hot Springs.
Uiteraard gaan we weer even zwemmen en bij het kleine zwembadje vermaakten we ons met een potje trefbal met paarse ballen.
Op de motelkamer chillen we nog even en kijken we wat tv, lezen of bloggen we voordat we 6:45pm weer op pad gaan richting Maccie D. voor dinner.
Onderweg komen we het reclamebord voor het Grizzly & Wolf Discovery Center tegen en met de lange speurtochten op zoek naar grizzlyberen in het achterhoofd en de zekerheid ze hier toch te kunnen zien voor $10,50 is de keuze simpel.
De tekst "nu we er toch zijn" en de gedachte dat het geld toch goed besteed word (not for profit) was afdoende om de deur aan 201 South Canyon open te doen.
Na het betalen van de entree komen we in een exhibitieruimte met allerlei informatie over Grizzly Bears en Black Bears en komen we erachter dat het Center in 1993 geopend is.
Als we vluchtig wat informatie in ons op hebben genomen.....want open tot 8:30pm, stappen we de deur uit en zien we direct de Grizzly Bears (2) in hun Outdoor Exhibit en schrikken we toch wel hoe groot ze eigenlijk zijn, impressive!
Ze hebben hier 9 grizzlies zitten in Bear Habitat, waarbij steeds met beren "gewisseld" word.
Dan zijn we toch wel blij dat we deze rakkers niet in het "echie" zijn tegengekomen......
De nieuwe Quarter Pounders (Deluxe voor Rem en Bacon & Cheese voor Rich en mij) gaan er goed in en ook de Cherry Berry Chillers hebben weer gretig aftrek.
Na het eten lopen we naar buiten en gaat het al snel regenen met een flink windje erbij.
Met deze kou doet het weer ons erg aan Nederland denken (helaas!).
Eenmaal teruggerend naar de motelkamer bloggen we wat, kijken we The Big Bang Theory (Rich) of wat YouTube-filmpies (Rem).
Rond 11:00pm is het tijd om naar bed te gaan, want morgen hebben we weer een reisdagje voor de boeg.
Iets na 10-en brengt Remco ons weer naar Yellowstone National Park via de West Entrance.
Tanken doen we bij Cenex op 100m. van het motel en tegenover de Slippery Otter ;-P
Onderweg hierheen doen we nog voor Indian Creek een stopje bij Roaring Mountain, een prachtige berg waar stoom vanaf komt.
Bij Mammoth Hot Springs, wat vlakbij park's headquarters ligt en op 5 miles/8 km. van North Entrance, doen we een stopje om de Terraces-trail (Lower en Upper Terraces Area) te doen en de mooie natuur te aanschouwen op 6,239 feet hoogte.
Bij Roosevelt komen we naast bizons een opstopping tegen door wegwerkzaamheden en rijden we naar Tower Fall.
Door werkzaamheden konden we de parkeerplaats bij Tower Fall niet vanaf onze weghelft bereiken en rijden we langs de uitgestrekte Lamar Valley, waar veel wildlife te spotten zou moeten zijn.Om 1:30pm stoppen we toch maar even aan de kant bij een haarspeldbocht om Rich de 20 minuten terug te laten naar Tower Fall (elevation 6650) rijden.
Volgens onze Minnesota-vrienden uit de Slippery Otter Pub & Eatery was de kans groot om hier ook grizzlyberen te spotten.
Naar schatting zijn er overigens 600 grizzlyberen te vinden in de Yellowstone-regionen.
Eenmaal bij Tower Fall eten we een chocolate chip cookie en drinken we een chocomelk als lunch welke we bij Tower General Store hadden uitgezocht.
Dat word weer flink hardlopen na de vakantie haha ;-)
De vriendelijke man achter de kassa vroeg ook nog even waar we vandaan kwamen en was bekend met Nederland.
Eigenlijk was hier naast de General Store en Overlook van Tower Fall niet veel te beleven, maar de maagjes zijn weer gevuld en we hebben weer een mooie foto voor de collectie.
Overigens klettert de waterval 132 feet naar beneden en heeft deze zijn naam gekregen door de aangrenzende vulkanische pinakels.
Volgende bekende plek om beren te spotten is Mt. Washburn (10243 feet), waar flink wat sneeuw ligt.
We pakken de trail hier een stuk naar boven, maar weer geen nieuws van het berendepartement.
Bij Canyon Village rijden we de 12 miles/19 km. terug naar Norris en dan hebben we in 2 dagen de 8 gemaakt qua wegen en een groot deel van het (per auto begaanbare) park gezien.
Omdat we nog geen foto van het Yellowstone National Park-sign bij West Entrance hadden zijn we hier nog even gestopt:
Uiteraard gaan we weer even zwemmen en bij het kleine zwembadje vermaakten we ons met een potje trefbal met paarse ballen.
Op de motelkamer chillen we nog even en kijken we wat tv, lezen of bloggen we voordat we 6:45pm weer op pad gaan richting Maccie D. voor dinner.
Onderweg komen we het reclamebord voor het Grizzly & Wolf Discovery Center tegen en met de lange speurtochten op zoek naar grizzlyberen in het achterhoofd en de zekerheid ze hier toch te kunnen zien voor $10,50 is de keuze simpel.
De tekst "nu we er toch zijn" en de gedachte dat het geld toch goed besteed word (not for profit) was afdoende om de deur aan 201 South Canyon open te doen.
Na het betalen van de entree komen we in een exhibitieruimte met allerlei informatie over Grizzly Bears en Black Bears en komen we erachter dat het Center in 1993 geopend is.
Als we vluchtig wat informatie in ons op hebben genomen.....want open tot 8:30pm, stappen we de deur uit en zien we direct de Grizzly Bears (2) in hun Outdoor Exhibit en schrikken we toch wel hoe groot ze eigenlijk zijn, impressive!
Ze hebben hier 9 grizzlies zitten in Bear Habitat, waarbij steeds met beren "gewisseld" word.
Dan zijn we toch wel blij dat we deze rakkers niet in het "echie" zijn tegengekomen......
Een stukje verderop zitten de wolven, 2 packs strong (River Valley Wolf Pack en High Country Wolf Pack), die los van elkaar leven.......Wolf Pack!
Deze waren erg levendig en mooi om te zien.
Aan het einde van dit kleine, maar leuke parkje zaten de Birds of Prey, waaronder Bald Eagles (3), een Great-horned Owl en Golden Eagles (2).
Verderop liepen we weer even langs de wolven waar van het andere pack er 2 wolven bij elkaar lagen en met elkaar aan het spelen waren.
Na deze indrukwekkende ervaring hebben we toch wel erg honger gekregen en was de 100 meter verderop zijnde McDonald's (100 South Canyon) een easy target.De nieuwe Quarter Pounders (Deluxe voor Rem en Bacon & Cheese voor Rich en mij) gaan er goed in en ook de Cherry Berry Chillers hebben weer gretig aftrek.
Na het eten lopen we naar buiten en gaat het al snel regenen met een flink windje erbij.
Met deze kou doet het weer ons erg aan Nederland denken (helaas!).
Eenmaal teruggerend naar de motelkamer bloggen we wat, kijken we The Big Bang Theory (Rich) of wat YouTube-filmpies (Rem).
Rond 11:00pm is het tijd om naar bed te gaan, want morgen hebben we weer een reisdagje voor de boeg.
Vrijdag 14 juni (dag 9)
8:30am op om met Remco te ontbijten, want Richard is dit keer degene die geen trek in het mindere ontbijt heeft.
Om 10:00am rij ik ons weg bij het Best Western Cross - Winds Motor Inn na 3 fantastische dagen in Yellowstone National Park.
In Rexburg ("Youngest Community in the Nation" volgens 2010's volkstelling), Idaho plannen we een sanitair stopje en we rijden wederom langs Idaho Falls.
Om 12:30pm bij Stinker Stores in (volgens mij) Twin Falls neemt Remco het stuur over en koop ik een Nesquik en Sunflower Seeds.
We gaan qua temperatuur van 41° F/5° C naar 57°/13,8° C tot aan deze stop.
We nemen de I-15 Southbound wederom richting Salt Lake City en passeren omstreeks 1:45pm de Utah-state line en komen al snel langs dezelfde wegwerkzaamheden als op de heenweg.
In Utah tikken we ook alweer de 70° F/21,1° C aan en half 3 maken we een stopje in Brigham City, waar we ook een foto van het welkombord van Utah (Uuuuu-taaaaa-hhhhh) maken:
Net voor het hotel zien we het Rio Tinto Stadium van Real Salt Lake nog plus een Porsche Carrera 4S en komen om 3:30pm bij Courtyard by Marriott in Sandy (10701 South Holiday Park Drive).
3 kwartier later gaan we weer op pad en na 2 minuten lopen zien we al de contouren van T.G.I. Friday's (hell's yeah!) en lopen we de South Towne Center-mall aan 10450 aan South State Street binnen.
Hier kopen we allemaal wel wat nieuws; Rich polo's bij Aéropostale en Hollister Co., Rem een Quiksilver-zwembroek bij Macy's en zelf haal ik een Levi's blouse voor $26,70 bij Macy's en bij Aéropostale ook een polootje voor 8 hele dollars en 55 cent.
Helaas is deze 1x dragen na de vakantie gelijk kapot en gaat ruilen/terugbrengen niet zo makkelijk.
Hier niet meer kopen dus een volgende keer en ja die gaat er ongetwijfeld komen met Richard als Amerikaanse broer.
Na het shoppen lopen we nog even naar de overkant om ons in het nieuw te kleden en rond 6:30pm gaan we weer richting T.G.I. Friday's om te eten.
Het eten hier was weer verrukkelijk en tijdens het typen loopt het water me alweer in de mond.....
Maaltjes alhier; Rich ging voor cola, een Jack Daniel's Ribs & Steak met sweet fries, maar dat ging fout, want hij kreeg Ribs & Shrimp, dus werd hij hiervoor gecompt en heeft dus gratis gegeten en gedronken.
Rem ging voor de Blue Moon uiteraard met Bruschetta Chicken Pasta.
Zelf leek mij de Corona wel lekker en daarbij de Jack Daniel's Steak & Shrimp met die lekkere saus en jawel hij smaakte fantastisch! Ook de Ruby Red Bull Slush was erg lekker na een inkakmomentje.
De aan 10130 S State St SuperTarget doen we dan aan voor wat Nestlé water voor de komende nationale parken.
Daarna naar Century Theatres Cinemark 16 Union Heights aan 7670 Union Park Avenue Midvale om voor $9.25 de 9:00pm-editie van This Is The End te gaan bekijken met een junior boterpopcorntje en vitaminwater zero.
De film is echt fantastisch en heeft alles erop en eraan wat in een komediefilm hoort te zitten.
Voor mij met stip de leukste humorfilm die ik gezien heb, vooral door Michael Cera en Danny "Kenny Fuckin' Powers" McBride, enkel een Will Ferrell met deze cast zou 'm nog kunnen toppen.
Na de film zagen we mooi de verlichting in Sandy City en toen we weer bij het hotel kwamen hebben we op de laptop iTunes geïnstalleerd om wat nieuwe muziek op Remus' iPod te knallen.
Vervolgens zijn Rem en ik nog even gaan zwemmen, bubbelen en filosoferen over het leven in het mooie zwembad.
Rond 1:00am terug op de kamer en het werd "een latertje" dit keer, want 1:30am gingen de lichten pas uit......zzzzzzz
Om 10:00am rij ik ons weg bij het Best Western Cross - Winds Motor Inn na 3 fantastische dagen in Yellowstone National Park.
In Rexburg ("Youngest Community in the Nation" volgens 2010's volkstelling), Idaho plannen we een sanitair stopje en we rijden wederom langs Idaho Falls.
Om 12:30pm bij Stinker Stores in (volgens mij) Twin Falls neemt Remco het stuur over en koop ik een Nesquik en Sunflower Seeds.
We gaan qua temperatuur van 41° F/5° C naar 57°/13,8° C tot aan deze stop.
We nemen de I-15 Southbound wederom richting Salt Lake City en passeren omstreeks 1:45pm de Utah-state line en komen al snel langs dezelfde wegwerkzaamheden als op de heenweg.
In Utah tikken we ook alweer de 70° F/21,1° C aan en half 3 maken we een stopje in Brigham City, waar we ook een foto van het welkombord van Utah (Uuuuu-taaaaa-hhhhh) maken:
3 kwartier later gaan we weer op pad en na 2 minuten lopen zien we al de contouren van T.G.I. Friday's (hell's yeah!) en lopen we de South Towne Center-mall aan 10450 aan South State Street binnen.
Hier kopen we allemaal wel wat nieuws; Rich polo's bij Aéropostale en Hollister Co., Rem een Quiksilver-zwembroek bij Macy's en zelf haal ik een Levi's blouse voor $26,70 bij Macy's en bij Aéropostale ook een polootje voor 8 hele dollars en 55 cent.
Helaas is deze 1x dragen na de vakantie gelijk kapot en gaat ruilen/terugbrengen niet zo makkelijk.
Hier niet meer kopen dus een volgende keer en ja die gaat er ongetwijfeld komen met Richard als Amerikaanse broer.
Na het shoppen lopen we nog even naar de overkant om ons in het nieuw te kleden en rond 6:30pm gaan we weer richting T.G.I. Friday's om te eten.
Het eten hier was weer verrukkelijk en tijdens het typen loopt het water me alweer in de mond.....
Maaltjes alhier; Rich ging voor cola, een Jack Daniel's Ribs & Steak met sweet fries, maar dat ging fout, want hij kreeg Ribs & Shrimp, dus werd hij hiervoor gecompt en heeft dus gratis gegeten en gedronken.
Rem ging voor de Blue Moon uiteraard met Bruschetta Chicken Pasta.
Zelf leek mij de Corona wel lekker en daarbij de Jack Daniel's Steak & Shrimp met die lekkere saus en jawel hij smaakte fantastisch! Ook de Ruby Red Bull Slush was erg lekker na een inkakmomentje.
Daarna naar Century Theatres Cinemark 16 Union Heights aan 7670 Union Park Avenue Midvale om voor $9.25 de 9:00pm-editie van This Is The End te gaan bekijken met een junior boterpopcorntje en vitaminwater zero.
De film is echt fantastisch en heeft alles erop en eraan wat in een komediefilm hoort te zitten.
Voor mij met stip de leukste humorfilm die ik gezien heb, vooral door Michael Cera en Danny "Kenny Fuckin' Powers" McBride, enkel een Will Ferrell met deze cast zou 'm nog kunnen toppen.
Na de film zagen we mooi de verlichting in Sandy City en toen we weer bij het hotel kwamen hebben we op de laptop iTunes geïnstalleerd om wat nieuwe muziek op Remus' iPod te knallen.
Vervolgens zijn Rem en ik nog even gaan zwemmen, bubbelen en filosoferen over het leven in het mooie zwembad.
Rond 1:00am terug op de kamer en het werd "een latertje" dit keer, want 1:30am gingen de lichten pas uit......zzzzzzz
Zaterdag 15 juni (dag 10)
9:15am opstaan, want we gaan dit mooie hotel weer verlaten om op pad richting Moab te gaan voor wat nieuwe National Parks.
Bij The Bistro in ons hotel 3 tall Vanilla Lattes (Starbucks) voor ons allemaal gehaald, die er altijd goed ingaan.
Op de iPod geprobeerd muziek te zetten, maar een playlist van een andere computer naast een bestaande playlist overzetten mag dus niet zonder de bestaande playlist te verwijderen.
Wat een triest overpriced gehyped spul is dat Apple toch......geen fan!!!
Om 11:00am checken we uit en verlaten we dit fantastische hotel om bij de Shell te tanken:
Na het wegrijden horen we wat tikkende geluiden rechtsachter en blijkt dat Rich de tankdop niet dicht heeft gedraaid en deze dus ook lekker heeft kunnen uitwaaien.....:-P
We vervolgen onze weg en vakantie dit keer over de I-15 South richting Moab.
Rond 12:30am stoppen we bij Tie Fork Rest Area en later bij Canyon County tikken we op de snelweg (US-191 S) door de bergen de 80° F/26,6° C alweer aan, lekker!
We komen langs Helper City, een mijnstadje, Price en Wellington waar we weer eens iemand staande gehouden zien worden door de coppers.
Vlakbij de Horse Canyon Rest Area bij de stad Green River tikt de temperatuurmeter in de auto de 90° F/32,2° C weer aan.....feelin' hot hot hot :-D
Hier wisselen Rich en ik van plaats in de auto en rij ik ons verder naar Moab.
2:15pm eten we wat bij Arby's ergens naast de snelweg, maar de Mighty Mini Crispy Roast Beef smaakte nergens naar, dus die kreeg een enkeltje prullenbak.
Gelukkig waren de Curly Fries en de verfrissende Dr. Pepper wel lekker.
Om 3:30pm stuur ik onze bolide de parkeerplaats van Hampton Inn aan 488 North Main Street in Moab op en checken we in bij dit mooie hotel.
De kamer is niet zo groot, maar wel erg netjes en een fantastisch uitzicht op de entree van het hotel uhhhhhhh de bergen achter het plaatsje:
Na de lange reis ga ik chillen met Rich in het zwembad en eventjes in bubbelbad zonder bubbels (dus eigenlijk bad.....).
Later komt Remco ook richting zwembad, want MLS was het toch niet helemaal geloof ik.......
Precies aan de overkant van ons hotel zat Maverik, met een giga walk-in fridge =D, en haalden we een Heineken 6-pack.
De dikkere flesjes zijn zeker goed te drinken, maar halen het niet bij het echte werk.
Een lekker biertje tijdens het zonnen bij het zwembad (je) (met het halve hotel) is nooit mis.
Na een kleurtje opgedaan te hebben stappen we 7:45am de deur uit om wat te eten.
Na een beetje zoeken gaan we uiteindelijk bij Zax, een sportscafeetje, eten aan 96 South Main Street waar we tijdens het bekijken van de menukaart aangesproken worden door Nederlanders en we toevallig in de booth naast hun komen te eten.
De Malibuutjes-cola, Blue Moons, Dr. Pepper, BBQ Ribs, Flat Iron steak en Hawaiian pizza smaakten hier weer prima.
Daarna bij Maverik een panoramashot van de besproken bierhemel gemaakt en Rem haalt op zijn beurt Corona's-in-zessen.
10pm zijn we op onze kamer en 5 minuten later chillen we alweer bij het zwembad met Corona's (of een ander drankje in het geval van Rich).
Na stukjes van The Mist en post game NHL show van Chicago Blackhawks vs Boston Bruins (1-2 na OT) was het na 1-en wel weer een keertje bedtijd.
Bij The Bistro in ons hotel 3 tall Vanilla Lattes (Starbucks) voor ons allemaal gehaald, die er altijd goed ingaan.
Op de iPod geprobeerd muziek te zetten, maar een playlist van een andere computer naast een bestaande playlist overzetten mag dus niet zonder de bestaande playlist te verwijderen.
Wat een triest overpriced gehyped spul is dat Apple toch......geen fan!!!
Om 11:00am checken we uit en verlaten we dit fantastische hotel om bij de Shell te tanken:
Na het wegrijden horen we wat tikkende geluiden rechtsachter en blijkt dat Rich de tankdop niet dicht heeft gedraaid en deze dus ook lekker heeft kunnen uitwaaien.....:-P
We vervolgen onze weg en vakantie dit keer over de I-15 South richting Moab.
Rond 12:30am stoppen we bij Tie Fork Rest Area en later bij Canyon County tikken we op de snelweg (US-191 S) door de bergen de 80° F/26,6° C alweer aan, lekker!
We komen langs Helper City, een mijnstadje, Price en Wellington waar we weer eens iemand staande gehouden zien worden door de coppers.
Vlakbij de Horse Canyon Rest Area bij de stad Green River tikt de temperatuurmeter in de auto de 90° F/32,2° C weer aan.....feelin' hot hot hot :-D
Hier wisselen Rich en ik van plaats in de auto en rij ik ons verder naar Moab.
2:15pm eten we wat bij Arby's ergens naast de snelweg, maar de Mighty Mini Crispy Roast Beef smaakte nergens naar, dus die kreeg een enkeltje prullenbak.
Gelukkig waren de Curly Fries en de verfrissende Dr. Pepper wel lekker.
Om 3:30pm stuur ik onze bolide de parkeerplaats van Hampton Inn aan 488 North Main Street in Moab op en checken we in bij dit mooie hotel.
De kamer is niet zo groot, maar wel erg netjes en een fantastisch uitzicht op de entree van het hotel uhhhhhhh de bergen achter het plaatsje:
Na de lange reis ga ik chillen met Rich in het zwembad en eventjes in bubbelbad zonder bubbels (dus eigenlijk bad.....).
Later komt Remco ook richting zwembad, want MLS was het toch niet helemaal geloof ik.......
Precies aan de overkant van ons hotel zat Maverik, met een giga walk-in fridge =D, en haalden we een Heineken 6-pack.
De dikkere flesjes zijn zeker goed te drinken, maar halen het niet bij het echte werk.
Een lekker biertje tijdens het zonnen bij het zwembad (je) (met het halve hotel) is nooit mis.
Na een kleurtje opgedaan te hebben stappen we 7:45am de deur uit om wat te eten.
Na een beetje zoeken gaan we uiteindelijk bij Zax, een sportscafeetje, eten aan 96 South Main Street waar we tijdens het bekijken van de menukaart aangesproken worden door Nederlanders en we toevallig in de booth naast hun komen te eten.
De Malibuutjes-cola, Blue Moons, Dr. Pepper, BBQ Ribs, Flat Iron steak en Hawaiian pizza smaakten hier weer prima.
Daarna bij Maverik een panoramashot van de besproken bierhemel gemaakt en Rem haalt op zijn beurt Corona's-in-zessen.
10pm zijn we op onze kamer en 5 minuten later chillen we alweer bij het zwembad met Corona's (of een ander drankje in het geval van Rich).
Na stukjes van The Mist en post game NHL show van Chicago Blackhawks vs Boston Bruins (1-2 na OT) was het na 1-en wel weer een keertje bedtijd.
Zondag 16 juni (dag 11)
9am op om eens te kijken hoe het complimentary breakfast bij Hampton Inn is (dit is veruit het beste wat we tot nog toe deze vakantie zijn tegengekomen).
Genoeg keuze, lekker (vers) en ruime zitplaatsen, top dus!
Maar eerst, voor we het vergeten, even een fotootje van het zwembad(je) gemaakt:
Om een beeld te krijgen van waar Arches ligt en de afstanden die we "maken" deze vakantie; het park ligt:
Het park is niet zo heel groot, dus stoppen we bij (bijna) ieder punt om even van het uitzicht te genieten.
Meerdere mensen hadden dit idee, dus stond de parkeerplaats bij de eerste stop (Park Avenue Viewpoint and Trailhead) helemaal vol.....dus reden we hier langs met het idee "straks op de terugweg" hier even te stoppen, wat niet meer gebeurde helaas haha.....
De volgende stop is bij La Sal Mountains Viewpoint, waar je een ongelooflijk mooi uitzicht hebt.....
Ervoor een fotootje gemaakt bij het (auto)stopje van Panorama Point:
Volgende in de lijst van trekpleisters was Wolfe Ranch / Delicate Arch, waar de parking lot vol was en we dus een stukje verder moesten gaan parkeren.
Delicate Arch moesten we (uiteraard) wel zien, omdat dit het (onofficiële) symbool van Utah is en volgens Arches' Visitor Guide de beroemdste arch ter wereld.
De Lower Trail (100 yards) brengt ons ver onder Delicate Arch, maar kan amper een trail genoemd worden, want welgeteld 91 meter en 44 cm verder houdt de trail abrupt op bij Lower Delicate Arch Viewpoint voor een fotomomentje:
De Upper Trail is een leuke trail van punt 5 mijl (0,8 km.) en gaat omhoog om daar van dichterbij een foto bij Upper Viewpoint te kunnen maken van Delicate Arch.
Een aardige, maar typisch Amerikaanse showmevrouw (America, fuck yeah!) wilde hier graag van ons drieën een foto maken, dus dat aanbod hebben we maar geaccepteerd:
Salt Valley Overlook op de weg richting Devils Garden Trailhead is next voor weer een bijzonder fraai uitzicht:
Volgende stopje is bij Sand Dune Arch, waar we de .3 mile-trail (0,5 km.) naar deze verborgen boog lopen.
Je begint deze trail door een soort wand waar je doorheen moet lopen:
Het is net of je door de duinen loopt, maar dan tussen rotsformaties, very impressive.
Enige minpunt is dat je erna je schoenen uit kunt doen om al het zand eruit te halen, net de duinen.....oh wacht! :)
Devils Garden is ongeveer een mijl verder en hier vlakbij de waterflesjes bijgevuld..........95º F/35º C inmiddels dus was nodig ;-)
Iets verder naar de Parking Lot gereden voor Devils Garden.
Hier werden we vrij direct gewaarschuwd (met een variant op Got Milk?) voor de gevaren van hitte en dehydratie, zie:
De Tunnel Arch is best bijzonder omdat hij, jaja, de vorm van een tunnel heeft.
De Pine Tree Arch staat in een gebied met Pine Trees hence the name.....doh!
Als we teruggaan omhoog zie ik een hagedisje (Central Western Whiptail) op een rots zitten, die we nog niet eerder gezien hadden:
Een flink stuk verder de trail op komen we indrukwekkendste en grootste arch van dit park tegen.
De, in 2004 88,4 gemeten meters tellende, Landscape Arch is tevens de grootste boog in de wereld.
De runner-up staat trouwens in Zion National Park, komen we later achter. Deze Kolob Arch hebben we helaas niet mogen aanschouwen.
Een indrukwekkend stukje tekst stond er op het infobord alhier:
Na Wendy's gaan we weer terug de snelweg op om Canyonlands NP, het grootste nationale park van Utah, te gaan bekijken die op 32 mile ligt van ons hotel in Moab.
Maar eerst wilden we nog even het eveneens op 32 mijlen van Moab liggende Dead Horse Point State Park rijden waar het uitzicht ongeëvenaard schijnt te zijn.
Eenmaal daar flasht Rich onze parkpas, maar krijgt te horen dat deze niet geaccepteerd word omdat het een state park is en geen national park.
Daarop besluiten we de $10,- in onze zak te houden en een U-turn te maken.
5:30pm komen we bij Canyonlands National Park aan:
We stoppen eerst bij Canyonlands National Park Visitor Center voor een parkmap en rijden dan een stukje om te kijken waar we uitkomen.
Sowieso kunnen we vanaf het noorden (Moab) enkel het Island in the Sky-gedeelte bekijken, niet The Maze en/of The Needles.
Een stukje rijden, zo'n 6 mi./10 km., vanaf het Visitor Center komen we bij de Mesa Arch Trail waar direct de gnats, kleine mugjes die blijven prikken, ook wel no-see-ums genoemd, direct opvallen......
Omdat het hier heel erg rustig is (geen mensen!) komen we weer een hoop hagedisjes tegen en al snel zien we de Mesa Arch die boven een afgrond uitkomt.
Als je denkt dat dit een boog is zoals alle bogen heb je het goed mis, want deze boog hangt eigenlijk direct boven een afgrond......
On-Amerikaans eigenlijk om hier geen waarschuwingsbordje neer te zetten....je zou er naar toe rennen en ineens de grond onder je zien verdwijnen......levensgevaarlijk!
We rijden nog een klein stukje door, omdat we toch wel moe aan het worden zijn en het park te groot is om in een paar uur te bezichtigen.....en zoals gezegd sommige gedeelten enkel per boot te bereiken zijn.
We komen uit bij Green River Overlook (elevation 6,000 ft./1829 m.) en het uitzicht hier is werkelijk fantastisch (ja, echt!).
Je kunt hier de Green River aan de ene kant en de Colorado River aan de andere kant aanschouwen:
7:30pm zijn we na een lááááááng en indrukwekkende trip even terug op kamer.
Omdat het heel de dag weer perfect weer was gingen we lekker zwemmen en wat Coronaatjes en Mountain Dewtjes Code Red (Rich) drinken poolside.
9:45pm weer op pad om wat simpels te gaan eten bij Pizza Hut in Moab aan 265 South Main Street.
Wat wij niet wisten is dat deze dus ook een restaurant hadden en dus zaten we weer aan tafel een maal te nemen ondanks dat we voor "simpel" gingen.......
De pizza's (Plain Cheese plus pineapple voor Rich, Italian Chicken Rem, Pepperoni, Bacon, Extra Cheese plus Alfredo Sauce voor mij) en andere etenswaren (Single Stix voor Rich met Pepsi) smaakten wel erg lekker hier ook en helaas de Bud Lights toch wat minder.
The Fast and the Furious Tokyo Drift (http://www.imdb.com/title/tt0463985/combined) uiteindelijk nog gekeken tot een uurtje of 1 terwijl de jongens al in dromenland lagen.
Genoeg keuze, lekker (vers) en ruime zitplaatsen, top dus!
Maar eerst, voor we het vergeten, even een fotootje van het zwembad(je) gemaakt:
Een simpele pool, met wat stoeltjes om te chillen en een spa; prima dus! :)
10:30am stappen we bij Remco in de auto en bereiden we ons weer voor op een lange autorit, oh nee wacht.....Arches National Park ligt op precies 4,7 mile ten noorden van ons hotel.Tijdens het rijden over deze prachtige weg passeren we over de brug over de Colorado River.
- 110 miles southwest of Grand Junction, Colorado
- 236 miles south of Salt Lake City, Utah (waar we eerder deze vakantie mochten vertoeven)
- 360 miles southwest of Denver, Colorado
- 350 miles north of Grand Canyon National Park's South Rim (waar we later gaan vertoeven deze vakantie)
Meerdere mensen hadden dit idee, dus stond de parkeerplaats bij de eerste stop (Park Avenue Viewpoint and Trailhead) helemaal vol.....dus reden we hier langs met het idee "straks op de terugweg" hier even te stoppen, wat niet meer gebeurde helaas haha.....
De volgende stop is bij La Sal Mountains Viewpoint, waar je een ongelooflijk mooi uitzicht hebt.....
Als we verder rijden komen we langs Three Gossips en stoppen we bij Courthouse Towers Viewpoint en maken we hier foto's van Baby Arch en Sheep Rock.
Volgende panoramastopje was Petrified Dunes Viewpoint waar de Ancient Sand Dunes te zien zijn.
Als we hier weer wegrijden, zien we de eerste (echte) arches in de achtergrond voorbijkomen en daarna de grote balancerde steen, ook wel Balanced Rock genoemd.
Bij Balanced Rock balanceren Rich en ik ook nog even met de rots ;-)
Vlakbij de basis van de rots zien we, op het beginpunt van deze 0.3 mi/0,5 km. loop, ineens het woord "HAPPY" in stenen staan met op de achtergrond de La Sal Mountains en dat word je vanzelf van de prachtige omgeving hier:
Als ik van Richard op het plateau naast Balanced Rock een foto maak, komen we weer de Nederlanders tegen die we gister ook bij Zax tegenkwamen.
Je komt ze ook overal tegen he die Nederlanders, dus hebben we even met dit Amsterdamse stelletje staan praten......
Next up is Garden of Eden Viewpoint waar het er ook weer fantastisch mooi uitziet......neeeee het word niet saai =P
Vervolgens rijden we naar de volgende stop, The Windows, tevens eindpunt van de weg op dit deel van het park en pakken hier een stukje terug de Double Arch Trail (0.5 mi/0,8 km).
Je loopt recht op de dubbele arch af en kan er zelfs onderdoor lopen, wat uiteraard een ideaal fotomomentje oplevert.
Remco bleef even in de schaduw zitten, want het was vrij warm.......pffff ;-)
Rich en ik pakten een off-the-road zandpaadje die ons weer naar beneden bracht.
De teller in de auto tikte alweer "heerlijk weertje" aan met 85º F/29,4º C toen we in de richting van Devils Garden reden.Ervoor een fotootje gemaakt bij het (auto)stopje van Panorama Point:
Delicate Arch moesten we (uiteraard) wel zien, omdat dit het (onofficiële) symbool van Utah is en volgens Arches' Visitor Guide de beroemdste arch ter wereld.
Je begint deze trail door een soort wand waar je doorheen moet lopen:
Devils Garden is ongeveer een mijl verder en hier vlakbij de waterflesjes bijgevuld..........95º F/35º C inmiddels dus was nodig ;-)
Iets verder naar de Parking Lot gereden voor Devils Garden.
Hier werden we vrij direct gewaarschuwd (met een variant op Got Milk?) voor de gevaren van hitte en dehydratie, zie:
Op het bordje zagen we dat de Green Trail voor Landscape Arch, 0,8 mile/1,3 km. bedroeg en dus lopen we die, omdat de Double O en Devils Garden Primitive Loop Trails met respectievelijk 4.2 mi./6,8 km.en 7.2 mi./11,5 km. veel langere hikes zijn en Rich en Remco het lopen wel weer zat zijn haha ;-)
Tunnel Arch en Pine Tree Arch komen we op deze trail tegen, waar we uiteraard de nodige foto's van maken.De Tunnel Arch is best bijzonder omdat hij, jaja, de vorm van een tunnel heeft.
De, in 2004 88,4 gemeten meters tellende, Landscape Arch is tevens de grootste boog in de wereld.
De runner-up staat trouwens in Zion National Park, komen we later achter. Deze Kolob Arch hebben we helaas niet mogen aanschouwen.
Een indrukwekkend stukje tekst stond er op het infobord alhier:
September 1, 1991 - Hikers thought they heard cracks of thunder from distant clouds. Visitors resting under Landscape Arch noticed loud cracking and popping noises overhead. They fled as small rocks tumbled from the slender 306-foot-long span. Moments later, a 60-foot-long rock clab peeled away from the arch’s right side. When the dust settled, 180 tons of fresh rock debris lay scattered on the ground. What caused this cataclysmic event? Water had been slowly shaping the arch for countless centuries, dissolving cement between sand grains, seeping into tiny cracks, freezing and expanding. What had finally upset the delicate balance?
Unseasonably heavy rains the preceding ten days may have filled pore spaces within the sandstone. The added weight may have finally overwhelmed the rock slab in its timeless struggle with gravity.
Eten doen we erna bij de Wendy's in Moab zelf aan 260 N. Main Street, waar de burgertjes (Ciabatta Bacon Cheeseburger, jammie!) erg goed smaken.
Rond 4:00pm rijden we het park uit en maken we nog even een foto van het Arches National Park sign:
Na Wendy's gaan we weer terug de snelweg op om Canyonlands NP, het grootste nationale park van Utah, te gaan bekijken die op 32 mile ligt van ons hotel in Moab.
Maar eerst wilden we nog even het eveneens op 32 mijlen van Moab liggende Dead Horse Point State Park rijden waar het uitzicht ongeëvenaard schijnt te zijn.
Eenmaal daar flasht Rich onze parkpas, maar krijgt te horen dat deze niet geaccepteerd word omdat het een state park is en geen national park.
Daarop besluiten we de $10,- in onze zak te houden en een U-turn te maken.
5:30pm komen we bij Canyonlands National Park aan:
Sowieso kunnen we vanaf het noorden (Moab) enkel het Island in the Sky-gedeelte bekijken, niet The Maze en/of The Needles.
Een stukje rijden, zo'n 6 mi./10 km., vanaf het Visitor Center komen we bij de Mesa Arch Trail waar direct de gnats, kleine mugjes die blijven prikken, ook wel no-see-ums genoemd, direct opvallen......
Omdat het hier heel erg rustig is (geen mensen!) komen we weer een hoop hagedisjes tegen en al snel zien we de Mesa Arch die boven een afgrond uitkomt.
Als je denkt dat dit een boog is zoals alle bogen heb je het goed mis, want deze boog hangt eigenlijk direct boven een afgrond......
We komen uit bij Green River Overlook (elevation 6,000 ft./1829 m.) en het uitzicht hier is werkelijk fantastisch (ja, echt!).
Je kunt hier de Green River aan de ene kant en de Colorado River aan de andere kant aanschouwen:
Omdat het heel de dag weer perfect weer was gingen we lekker zwemmen en wat Coronaatjes en Mountain Dewtjes Code Red (Rich) drinken poolside.
9:45pm weer op pad om wat simpels te gaan eten bij Pizza Hut in Moab aan 265 South Main Street.
Wat wij niet wisten is dat deze dus ook een restaurant hadden en dus zaten we weer aan tafel een maal te nemen ondanks dat we voor "simpel" gingen.......
De pizza's (Plain Cheese plus pineapple voor Rich, Italian Chicken Rem, Pepperoni, Bacon, Extra Cheese plus Alfredo Sauce voor mij) en andere etenswaren (Single Stix voor Rich met Pepsi) smaakten wel erg lekker hier ook en helaas de Bud Lights toch wat minder.
Sowieso is het bier in Utah anders, omdat er door de alcoholwet (Mormonenstaat) max 3.2 percent alcohol by weight and 4.0 percent by volume in mag zitten.
10:50pm terug bij het hotel en weer even gaan zwemmen totdat het licht bij de pool uitging en we dus maar naar de hotelkamer gingen.The Fast and the Furious Tokyo Drift (http://www.imdb.com/title/tt0463985/combined) uiteindelijk nog gekeken tot een uurtje of 1 terwijl de jongens al in dromenland lagen.
Maandag 17 juni (dag 12)
9:00am op en een laatste keer ontbeten bij Hampton Inn.
Dan checken we uit en 10:15am verlaten we dit goede hotel om richting Monument Valley en Grand Canyon te rijden.
Als designated driver begin ik aan het eerste deel van deze ongeveer 5,5 uur durende trip, bruto reistijd uiteraard.
In Moab komen we de CityMarket tegen aan 425 S. Main en daar koop ik toch maar even Gillette Fusion-scheermesje voor $9,70, want zo'n haal-een-gratis-scheermesje-op-als-je-wat-vergeten-bent bij het hotel is niet heel erg goed voor mijn gevoelige huidje ;-P
Onderweg komen we langs Monticello, Utah en tanken we bij Chevron voor $57,17 een volle tank in de volgende stad die Blanding, Utah heet.
Rond het middaguur (12:30pm) wisselen Rem en ik van positie in de auto op een mooi stukje landschap in Bluff, Utah en volgen de I-163 verder southbound.
Om 12:45pm komen we vlakbij Mexican Hat, Utah langs Valley of the Gods, wat er soortgelijk uitziet als het begin van Arches NP.
Dichtbij Monument Valley komen we over een brug over de San Juan River:
Iets na 1:15pm arrivatie bij Monument Valley, waar we stoppen voor wat foto's in het indianen-centrumpje.
Hier nog even vrienden geworden met een hondje en als we de parkeerplaats afrijden zitten we gelijk al in Arizona.
Kayenta is de eerste stad in Arizona waar we doorheen rijden en gelijk erna de US 160 pakken.
Op de US 89 staan we dik een kwartier stil door wegwerkzaamheden.
Dit lijkt wel de A15 van Amerika, want 3 seconden later staan we weer stil.
Om 3:00pm passeren we Red Lake en een klein kwartier later Tuba City.
Op de junction pakken we de Highway 64 naar Grand Canyon South Rim en hebben we de 100º F-grens (37,7º C) vlakbij Cameron weer aangetikt.
De South Rim en North Rim liggen overigens slechts 10 miles uit elkaar hemelsbreed, maar over de weg is dit 215 miles (356 km.).
Een wisselstopje doen we bij een indianen tradepost waar Rich een authentieke dreamcatcher koopt bij de lokale indianen.
Om half 5 uhhhh wacht half 4 (Mountain Standard Time hier, leuk die verschillende tijdzones steeds) stuur ik ons Grand Canyon National Park binnen via East Entrance Station na het showen van de parkpas.
Deze "grote diepe kloof" is 5-6 miljoen jaar geleden ontstaan door de Colorado River, die 1400 mijlen (2250 km.) stroomt van Colorado tot aan de Golf van Californië.
Het park zelf is in 1908 door president Theodore Roosevelt gereserveerd als Grand Canyon National Monument en in 1919 door het Congress benoemd als Grand Canyon National Park.
We volgen de East Rim Drive/Desert View Drive richting Desert View Visistor Center & Bookstore en belanden daar al snel bij een uitzichtpunt:
We zien al snel dat hier ook een uitkijktoren staat, de 21 meter hoge Desert View Watchtower, en ook van hierbovenop op 7438 ft./2267 m. hoogte is het uitzicht weer prachtig (of fenomenaal?) te noemen.
Op de weg richting ons hotel in Tusayan spot ik een hertje waar we even voor stoppen voor wat foto's en als we Kaibab National Forest uitrijden zien we vlak voor Tusayan bij de roundabout 2 herten, die hier Wapiti dan wel Elk genoemd worden.
Rond 5-en komen we aan in Tusayan, dat 7 miles/11 km. ten zuiden van Grand Canyon Visitor Center ligt, en checken we bij Best Western Premier Squire Inn aan 74 Highway 64 Grand Canyon Arizona in.
Dit keer moeten we nog een klein stukje rijden, omdat het een soort vrijstaande losse kamers zijn.
De kamer is erg netjes en zeer ruim met een mooie badkamer en de omgeving is bosrijk.
Wel merken we dat er heel veel helikopters constant in de lucht hangen, later weten we ook waarom......
Als iedereen opgefrist is, zitten we 10 minuten later (6 o'clock) al in de waiting room bij Big E Steakhouse & Saloon aan de overkant om onze honger te stillen.
De Flat Iron Steak en Dr. Pepper smaakten hier wel weer opperbest zeg!
7:00pm stappen we de theater-showachtige eetgelegenheid uit met een volle maag en zien we gelijk de Tusayan Route shuttlebus (paarse lijn) aan komen rijden.
Een klein kwartiertje later, in de niet-verlichte bus (wildlife viewing), staan we bij het Grand Canyon Visitor Center van Grand Canyon National Park tussen Mather Point en Yavapai Point in en lopen we diverse uitkijkpunten af om foto's te maken van de prachtige zonsondergang.
Bij Rim Trail heb je een heel erg mooi uitzicht van de almaar donker wordende Grand Canyon.....door de ondergaande zon zie je de schaduw echt over de kloof vallen, werkelijk fenomenaal mooi!
Hoe verder we lopen hoe donkerder het word en ondanks intensief speuren helaas geen slangetjes of schorpioenen gespot die hier toch echt zouden moeten zitten.
Wel een aantal konijntjes, raven, zwaluwen en hagedisjes.............en een vrij eng en direct waarschuwingsbordje na de award-winnende The Trail of Time:
8:15pm is het alweer, en het is echt héél, héél, héél donker geworden.......want er word hier zo min mogelijk gebruik gemaakt van licht, zodat je optimaal kunt genieten van de sterrenhemel boven.
Maar dan horen we geratel en gegrom uit de bosjes komen en staat er volgens Remco (Rich en ik zagen hem niet) 2 meter van ons af een hert.....COOL!
Tevens hoorden we huilerige geluiden, wat niet vreemd is als je weet dat hier ook coyotes en wolven voorkomen, best bizar.....
Als we verder lopen gebruiken we een zaklamp-app (Rich) of filmen we met licht zodat we beter kunnen zien waar we lopen in het pikkedonker.
Rich en Rem lopen voor mij als ik vlakbij hun geritsel hoor komen uit de bosjes.
Dan schijn ik mijn licht op, en film dus, een erg dichtbij lopend hertje, superrr!
Bij het busstation pakken we de purple Tusayan Route shuttlebus terug richting Tusayan en doen hier na een fotootje van Big E Steakhouse nog even de locale Texaco aan voor wat drinken.
Met Rem doe ik in de Saguaro Sports Bar & Grill nog een bierjte (Rolling Rock en Corona's) en bespreken we de prachtige indrukken en filosoferen we wat over het (mooie) leven.....
Tijdens het kleine stukje teruglopen spot Remco een volop groot hert dat op een grasveldje vlakbij onze kamer staat te grazen.
Wij liepen achterlangs de geparkeerde auto's om zo ver mogelijk bij het dier vandaan te blijven, zoals ook gewaarschuwd word door krantjes, folders en boekjes over wildlife in Amerika.
Officieel moet je zelfs 100 feet (30 meter) afstand houden en dan stond er een of andere beroepsidioot op 3 meter foto's te maken.
Rich was ook buiten aan het roken dus die hebben we snel even erbij geroepen om het dier te bekijken.
Daarna was de ingang naar dromenland weer geopend.........zzzzzzzz
Dan checken we uit en 10:15am verlaten we dit goede hotel om richting Monument Valley en Grand Canyon te rijden.
Als designated driver begin ik aan het eerste deel van deze ongeveer 5,5 uur durende trip, bruto reistijd uiteraard.
In Moab komen we de CityMarket tegen aan 425 S. Main en daar koop ik toch maar even Gillette Fusion-scheermesje voor $9,70, want zo'n haal-een-gratis-scheermesje-op-als-je-wat-vergeten-bent bij het hotel is niet heel erg goed voor mijn gevoelige huidje ;-P
Onderweg komen we langs Monticello, Utah en tanken we bij Chevron voor $57,17 een volle tank in de volgende stad die Blanding, Utah heet.
Rond het middaguur (12:30pm) wisselen Rem en ik van positie in de auto op een mooi stukje landschap in Bluff, Utah en volgen de I-163 verder southbound.
Dichtbij Monument Valley komen we over een brug over de San Juan River:
Kayenta is de eerste stad in Arizona waar we doorheen rijden en gelijk erna de US 160 pakken.
Op de US 89 staan we dik een kwartier stil door wegwerkzaamheden.
Om 3:00pm passeren we Red Lake en een klein kwartier later Tuba City.
Op de junction pakken we de Highway 64 naar Grand Canyon South Rim en hebben we de 100º F-grens (37,7º C) vlakbij Cameron weer aangetikt.
De South Rim en North Rim liggen overigens slechts 10 miles uit elkaar hemelsbreed, maar over de weg is dit 215 miles (356 km.).
Een wisselstopje doen we bij een indianen tradepost waar Rich een authentieke dreamcatcher koopt bij de lokale indianen.
Om half 5 uhhhh wacht half 4 (Mountain Standard Time hier, leuk die verschillende tijdzones steeds) stuur ik ons Grand Canyon National Park binnen via East Entrance Station na het showen van de parkpas.
Deze "grote diepe kloof" is 5-6 miljoen jaar geleden ontstaan door de Colorado River, die 1400 mijlen (2250 km.) stroomt van Colorado tot aan de Golf van Californië.
Het park zelf is in 1908 door president Theodore Roosevelt gereserveerd als Grand Canyon National Monument en in 1919 door het Congress benoemd als Grand Canyon National Park.
We volgen de East Rim Drive/Desert View Drive richting Desert View Visistor Center & Bookstore en belanden daar al snel bij een uitzichtpunt:
Deze toren, die pas in 1932 gebouwd is door the Fred Harvey Company and Santa Fe Railroad door de architect Mary Elizabeth Jane Colter, is een impressie van het erfgoed van de Amerikaanse indianen.....en eigenlijk als observatiepost/rustpunt voor bezoekers van de Grand Canyon.
De toren is met 7,522 feet boven zeeniveau (70 feet boven de grond) het hoogste punt van de South Rim.Op de weg richting ons hotel in Tusayan spot ik een hertje waar we even voor stoppen voor wat foto's en als we Kaibab National Forest uitrijden zien we vlak voor Tusayan bij de roundabout 2 herten, die hier Wapiti dan wel Elk genoemd worden.
Rond 5-en komen we aan in Tusayan, dat 7 miles/11 km. ten zuiden van Grand Canyon Visitor Center ligt, en checken we bij Best Western Premier Squire Inn aan 74 Highway 64 Grand Canyon Arizona in.
Dit keer moeten we nog een klein stukje rijden, omdat het een soort vrijstaande losse kamers zijn.
Als iedereen opgefrist is, zitten we 10 minuten later (6 o'clock) al in de waiting room bij Big E Steakhouse & Saloon aan de overkant om onze honger te stillen.
De Flat Iron Steak en Dr. Pepper smaakten hier wel weer opperbest zeg!
Een klein kwartiertje later, in de niet-verlichte bus (wildlife viewing), staan we bij het Grand Canyon Visitor Center van Grand Canyon National Park tussen Mather Point en Yavapai Point in en lopen we diverse uitkijkpunten af om foto's te maken van de prachtige zonsondergang.
Wel een aantal konijntjes, raven, zwaluwen en hagedisjes.............en een vrij eng en direct waarschuwingsbordje na de award-winnende The Trail of Time:
Deze trail van 1.3 miles (2,1 km.) tussen Yavapai Geology Museum en Verkamp's Visitor Center heeft voorbeelden van de diverse lagen van de kloof en bordjes langs de trail.
Hierop staan waar de rotsen zich bevinden en informatie over de geologie van Grand Canyon, 1 van de (afgevallen) kandidaten voor de lijst met 7 natuurwonderen.....
De jongens vinden het dan mooi geweest en willen de shuttle terug pakken, dus lopen we terug.8:15pm is het alweer, en het is echt héél, héél, héél donker geworden.......want er word hier zo min mogelijk gebruik gemaakt van licht, zodat je optimaal kunt genieten van de sterrenhemel boven.
Maar dan horen we geratel en gegrom uit de bosjes komen en staat er volgens Remco (Rich en ik zagen hem niet) 2 meter van ons af een hert.....COOL!
Tevens hoorden we huilerige geluiden, wat niet vreemd is als je weet dat hier ook coyotes en wolven voorkomen, best bizar.....
Als we verder lopen gebruiken we een zaklamp-app (Rich) of filmen we met licht zodat we beter kunnen zien waar we lopen in het pikkedonker.
Rich en Rem lopen voor mij als ik vlakbij hun geritsel hoor komen uit de bosjes.
Dan schijn ik mijn licht op, en film dus, een erg dichtbij lopend hertje, superrr!
Bij het busstation pakken we de purple Tusayan Route shuttlebus terug richting Tusayan en doen hier na een fotootje van Big E Steakhouse nog even de locale Texaco aan voor wat drinken.
Wij liepen achterlangs de geparkeerde auto's om zo ver mogelijk bij het dier vandaan te blijven, zoals ook gewaarschuwd word door krantjes, folders en boekjes over wildlife in Amerika.
Officieel moet je zelfs 100 feet (30 meter) afstand houden en dan stond er een of andere beroepsidioot op 3 meter foto's te maken.
Rich was ook buiten aan het roken dus die hebben we snel even erbij geroepen om het dier te bekijken.
Daarna was de ingang naar dromenland weer geopend.........zzzzzzzz
Dinsdag 18 juni (dag 13)
8:00am opstaan en geprobeerd mijn bloggie een beetje bij te werken, maar dit ging heel slecht, omdat de internetverbinding hier wel erg dramatisch is.
Als iedereen klaar is lopen we naar het hoofdgebouw om te gaan ontbijten.
Dit ontbijtbuffet hier is prima, met veel fruit, een goede afwisseling in bagels, brood, French toast, croissantjes, cereals, etc.......enig minpunt is dat het hier echt massaal (lees druk) is.
Als we teruglopen naar ons blok komt er een vliegtuig echt superlaag overvliegen wat een superbruut geluid geeft.
Dit zal niet de eerste zijn, want er komt om de 5 minuten een soortgelijk vliegtuig overvliegen en ook is er een constante stroom aan helicopters in de lucht.
10:00am gaan we weg bij dit leuke, mooie hotel voor een paar uurtjes Grand Canyon.
Rich rijdt dit keer en om bij de rode lijn van de shuttlebus te komen, pakken we Center Road na South Entrance Station i.p.v. South Entrance Road die we gisteren namen en komen zelfs langs een school in het park, bizar.
We pakken een parkeerplaats vlakbij Maswik Lodge en Backcountry Information Center en bij de laatste halte van de blauwe lijn, Hermits Rest Route Transfer, wachten we op de shuttlebus van de rode lijn.
Tijdens het wachten op de bus is dit het uitzicht:
Als we de shuttle instappen horen we allerlei informatie van de chauffeur die precies dezelfde stem als Danny McBride (Kenny "fucking" Powers) heeft, held!
We stappen uit bij Powell Point, waar een monument staat ter ere van John Wesley Powell, bekend van zijn eerste expeditie door Grand Canyon via de Colorado River in 1869.
Vanaf hier lopen we de 0.3 mile/0,5 km. naar Hopi Point voor wederom een prachtig kijkje over de kloof.
Op deze foto kun je enigszins zien hoe hoog het hier is:
Niet alleen de natuur is hier mooi, maar ook een Française......^_^
Rem en ik (Rich had buikpijn) pakken nog even een klein stukje van de steile strenuous Hermit Trail.
Bij de picnictafeltjes nog even genoten van het uitzicht en mijn chocomel:
Daarna stappen we de volle bus in bij een ontzettend chagrijnige negerin, die maximaal 25 mph rijdt en de schokkerige terugrit daarom véééééél langer dan normaal duurde.
Na 1:00pm stappen we bij Rich weer in de auto bij de parkeerplaats van Maswik Lodge en komen in het NP nog een hertje en een raaf tegen die gebroederlijk naast elkaar chillen:
Nadat we voor de laatste keer door Tusayan (en langs ons hotel) rijden, komen we langs Grand Canyon National Park Airport dat op maximaal 1 kilometer van onze kamer lag en dus verklaart waarom er zoveel heli's en vliegtuigen overvlogen.
Al snel komen we op de eindeloos saaie US-180 S en later I-40, waarbij we op een bepaald deel slechts 2 auto's tegenkomen.
Waar kunnen we deze weg voor Nederland bestellen?
Al snel komen we langs Grand Canyon Valle Airport in Williams waar Bedrock City (The Flintstones) is nagebootst.
In de auto komen we erachter dat we de spulletjes uit de koelkast van onze kamer vergeten zijn (2-liter fles A&W Root Beer en Hershey's Kisses)......bummer!
3:45pm tanken we bij Andy Devine Mobil in Kingman en halen we iets verder, nadat we een stukje Route 66 hebben meegepakt, een vette burger (Carolina BBQ WHOPPER Sandwich) bij Burger King aan 3250 E. Andy Devine Blvd.
Vlakbij de Hoover Dam gaan we qua temperatuur naar 105º F/40,5º C.
We komen aan bij de Hoover Dam om 6:00am, waar we toch last-minute besluiten om nog even langs te rijden voor wat fotootjes onder het mom van "we zijn toch in de buurt".....
Als we de auto parkeren in Arizona zien we een dikke gifgroene Lambo staan en lopen we naar beneden om in de staat Nevada te komen.
Het posergehalte (m/v, we zijn weer dichtbij Vegas) neemt al direct drastisch toe.
We (Rich en ik in dit geval) zien ook dat de brug (Hoover Dam Bridge) die in 2010 bijna klaar was nu geopend is en erg mooi is:
Als we langs de bergweg US-93 en I-515 rijden zien we Vegas al opdoemen.
Helaas (of toch bewust) pakken we de verkeerde afslag waardoor we door het oude gedeelte van Las Vegas komen, Fremont Street, waar we vorig jaar het begin van de vakantie vertoefden.
7:00pm komen we uiteindelijk aan bij Caesars Palace, waar we in het hotel/casino gelijk Jason Mraz' The Remedy horen, altijd goed! =)
Als we ons melden bij de gigantische balie om in te checken horen we dat onze kamer niet beschikbaar is en krijgen we een room upgrade.
We pakken de lift naar de 41e verdieping van de Augustus Tower en komen aan het einde van de lange gang uit in de hoek en doen verwachtingsvol de kamerdeur open.........sweeeeeeet it's a suite!!!!
Volop grote kamer met Flatscreen-tv (helaas wel te klein, maar ook 1 in badkamer), eettafel, kingsize bed, bank, chillstoel, badjas en fantastisch uitzicht op het meertje (en dus de Fountains) van Bellagio, Paris Las Vegas en een groot deel van The Strip......NICE!
Nadat we uitgegapen zijn begint de Fountains of Bellagio-show (more that 1,000 fountains dance througout the day, enhanced by light and music) en kunnen deze dus van ver erboven filmen.....alleen jammer dat we de muziek hier niet kunnen horen.
Bij Outback gegeten, waar ze prima (HUGE!) bier (Corona's van 24 FL. OZ./0.7 l. en Blue Moon) en (Sirloin) steaks serveren.
Daarna bij Casino Royale ff gokken, maar zonder succes...
Ook oude getrouwe Buffalo was geen succes.....de Malibu and Coke wel!!!
In Flamingo ging het helaas ook (te) hard en verdwenen de dollars als sneeuw voor de zon.
Dus besloten Rem en ik het maar bij bier drinken te houden (want dan heb je er nog wat aan).
Dit deden we bij Numb in Caesars Palace zelf en bestellen hier 2 Corona's voor een kleine $17, valt mee......
Daarna bij Spanish Steps, het buitenbarretje voor Caesars Palace op het Roman Plaza, hetzelfde recept (maar dit keer voor "maar" $15,13 gedronken), terwijl Rich zijn hardverdiende dollars aan het verspelen was op de gokkasten.
Toen we Rich weer opzochten was hij nog even een kast aan het leegtrekken....oh nee, zelfs hij was het beu en alledrie waren we al snel een illusie (en geld uit de portemonnee) armer.
Wat een neppe zooi is het hier! Of is dat toch de alcohol talkin'?
Om 0:15am zijn we alweer op de kamer en praten we nog wat na over onze belevenissen......zzzzzzz dus!
Dit ontbijtbuffet hier is prima, met veel fruit, een goede afwisseling in bagels, brood, French toast, croissantjes, cereals, etc.......enig minpunt is dat het hier echt massaal (lees druk) is.
Als we teruglopen naar ons blok komt er een vliegtuig echt superlaag overvliegen wat een superbruut geluid geeft.
Dit zal niet de eerste zijn, want er komt om de 5 minuten een soortgelijk vliegtuig overvliegen en ook is er een constante stroom aan helicopters in de lucht.
10:00am gaan we weg bij dit leuke, mooie hotel voor een paar uurtjes Grand Canyon.
Rich rijdt dit keer en om bij de rode lijn van de shuttlebus te komen, pakken we Center Road na South Entrance Station i.p.v. South Entrance Road die we gisteren namen en komen zelfs langs een school in het park, bizar.
We pakken een parkeerplaats vlakbij Maswik Lodge en Backcountry Information Center en bij de laatste halte van de blauwe lijn, Hermits Rest Route Transfer, wachten we op de shuttlebus van de rode lijn.
Tijdens het wachten op de bus is dit het uitzicht:
Op deze foto kun je enigszins zien hoe hoog het hier is:
Als je daar zo staat (zie schoen), denk je toch wel even:"SHÍÍÍÍT!!!"......
Aan het einde van de shuttle route, 5 haltes verder, komen we bij Hermits Rest, waar we een stukje wandelen en van het prachtige uitzicht genieten.
Rem en ik (Rich had buikpijn) pakken nog even een klein stukje van de steile strenuous Hermit Trail.
Na 1:00pm stappen we bij Rich weer in de auto bij de parkeerplaats van Maswik Lodge en komen in het NP nog een hertje en een raaf tegen die gebroederlijk naast elkaar chillen:
Al snel komen we op de eindeloos saaie US-180 S en later I-40, waarbij we op een bepaald deel slechts 2 auto's tegenkomen.
Al snel komen we langs Grand Canyon Valle Airport in Williams waar Bedrock City (The Flintstones) is nagebootst.
In de auto komen we erachter dat we de spulletjes uit de koelkast van onze kamer vergeten zijn (2-liter fles A&W Root Beer en Hershey's Kisses)......bummer!
Vlakbij de Hoover Dam gaan we qua temperatuur naar 105º F/40,5º C.
We komen aan bij de Hoover Dam om 6:00am, waar we toch last-minute besluiten om nog even langs te rijden voor wat fotootjes onder het mom van "we zijn toch in de buurt".....
Als we de auto parkeren in Arizona zien we een dikke gifgroene Lambo staan en lopen we naar beneden om in de staat Nevada te komen.
We (Rich en ik in dit geval) zien ook dat de brug (Hoover Dam Bridge) die in 2010 bijna klaar was nu geopend is en erg mooi is:
Helaas (of toch bewust) pakken we de verkeerde afslag waardoor we door het oude gedeelte van Las Vegas komen, Fremont Street, waar we vorig jaar het begin van de vakantie vertoefden.
7:00pm komen we uiteindelijk aan bij Caesars Palace, waar we in het hotel/casino gelijk Jason Mraz' The Remedy horen, altijd goed! =)
Als we ons melden bij de gigantische balie om in te checken horen we dat onze kamer niet beschikbaar is en krijgen we een room upgrade.
We pakken de lift naar de 41e verdieping van de Augustus Tower en komen aan het einde van de lange gang uit in de hoek en doen verwachtingsvol de kamerdeur open.........sweeeeeeet it's a suite!!!!
Volop grote kamer met Flatscreen-tv (helaas wel te klein, maar ook 1 in badkamer), eettafel, kingsize bed, bank, chillstoel, badjas en fantastisch uitzicht op het meertje (en dus de Fountains) van Bellagio, Paris Las Vegas en een groot deel van The Strip......NICE!
Nadat we uitgegapen zijn begint de Fountains of Bellagio-show (more that 1,000 fountains dance througout the day, enhanced by light and music) en kunnen deze dus van ver erboven filmen.....alleen jammer dat we de muziek hier niet kunnen horen.
Bij Outback gegeten, waar ze prima (HUGE!) bier (Corona's van 24 FL. OZ./0.7 l. en Blue Moon) en (Sirloin) steaks serveren.
Daarna bij Casino Royale ff gokken, maar zonder succes...
Ook oude getrouwe Buffalo was geen succes.....de Malibu and Coke wel!!!
Dus besloten Rem en ik het maar bij bier drinken te houden (want dan heb je er nog wat aan).
Dit deden we bij Numb in Caesars Palace zelf en bestellen hier 2 Corona's voor een kleine $17, valt mee......
Daarna bij Spanish Steps, het buitenbarretje voor Caesars Palace op het Roman Plaza, hetzelfde recept (maar dit keer voor "maar" $15,13 gedronken), terwijl Rich zijn hardverdiende dollars aan het verspelen was op de gokkasten.
Toen we Rich weer opzochten was hij nog even een kast aan het leegtrekken....oh nee, zelfs hij was het beu en alledrie waren we al snel een illusie (en geld uit de portemonnee) armer.
Wat een neppe zooi is het hier! Of is dat toch de alcohol talkin'?
Om 0:15am zijn we alweer op de kamer en praten we nog wat na over onze belevenissen......zzzzzzz dus!
Woensdag 19 juni (dag 14)
8:30am wakker, want vandaag gaan we nog even shoppen.
Douchen met een lage douchestang en kruk waar je op moet zitten, is het enige minpunt naast het geen internet hebben en de vroege sluitingstijd van het zwembad......
Toch eigenlijk wel triest dat je hier moet betalen voor draadloos internet en dan ook nog per device de hoofdprijs, jaja Vega$$$$ baby!
Overigens kost je dit $25 per dag voor local telephone calls, fitness center for 2 en internet.
Een pluspunt daarentegen is dan wel weer dat we $18 te besteden hebben aan ontbijt bij Java Coast.....maar dit gaat wel heel erg hard als ze per stuk $4-$6 zijn.
Daarna naar dichtbijzijnde Nike store in The Forum Shops om te kijken voor een petje van de St. Louis Rams.
Ik breng ons dan per auto naar Las Vegas Premium Outlets (7400 Las Vegas Boulevard South), de shopping mall waar we vorig jaar ook al flink tekeer zijn gegaan.
De score dit keer:
- Zwembroek bij Andy Davis Billabong ($32,42)
- korte broek (cargo) van Lee en Wrangler bij VF Outlet ($37,49 en spijt nu ik thuis zit dat ik er niet meer heb meegenomen.....zul je altijd zien =P)
- Adidas nieuwe sneakers (Adi M.C. Low ORIGINALS) en hoofdbandje (+/- $40 hahahaha, te goedkoop in ieder geval!)
- Levi's 501 spijkerbroekkie (net als vorig jaar), maar dit keer ietsjes duurderr ($43,23)
.jpg)
Bij Burger King een ienemienie patatje (huh, we zijn toch in Amerika? ;-P) en medium Dr. Pepper (wel huge, vage maten) gescoord en bij DQ een doggie als lunch.
Om 1:30pm rijdt Rem ons naar Electronics Fry's waar ik onze Garmin Nuvi2455LMT GPS inlever bij de customer service en als reden "not satisfied" opgeef en Rem het volle bedrag teruggestort krijgt op zijn kredietkaartje.......gratis navigatie gehad dus deze vakantie, ghehehe!
Hierna proberen we even een slijterij te vinden op de Strip, maar vinden alleen beer & wine-stores.....
Als we teruglopen naar de auto op een achterafparkeerplaats (voor employees and guests only!), gewezen door local Richard, pakken we de Walgreens mee en merken dat hier wel likeuren verkocht worden.....BETER!
Uiteindelijk hebben we alledrie de attum (ATM) nog even laten werken voor de laatste 2 dagen.
Tevens slaan we er grote flessen Corona (24 oz.), Coca Cola (2x 2 liter) en een lekker flesje Malibu Coconut in en gaan we voldaan en volbeladen met boodschappen terug naar Caesars Palace.
4:15pm met Rich en Coronaatje naar het zwemcomplex met de mooie naam Garden of the Gods Pool Oasis om nog even iets wat op een kleurtje lijkt op te doen.
Helaas kwamen we door onze "sweety/suite"-ingang door het flesje niet binnen en liepen we daarom maar verder nippend naar de ingang voor het "klootjesvolk"....
Rich had een flesje gepremixed met Malibi in een tasje, dus de Corona ging ook in dit tasje sneaky mee naar binnen en beiden gingen er prima in met volle bak zon.
Rem kwam wat later omdat hij de Confederations Cup-voetbalwedstrijd nog even wilde kijken tussen Italië en Japan.
Het zwembad, nou ja meer zwemcomplex genaamd Garden of the Gods Pool Oasis is wel echt fantastisch mooi met de ronde Temple Pool met standbeelden erin.
Verder is het wel leuk dat er muziek opstaat, maar ook van de (betaalde) Venus Pool Club komt muziek, dus je hoort muziek door elkaar........niet zo heel handig.
Ook is er nog het kijk-mij-eens-mooi-zijn-poser(m/v)-pooltje, ook bekend als de Neptune Pool en thuis kwam ik erachter dat er nog meer pools achter zaten.
Volgende keer toch maar een verkenningsrondje maken =(
Na het zwemmen pakken we nog een Malibu & Cokie en frissen we ons op en zien we een stukje van de Stanley Cup-finale game 4.
Remco blijft deze verder kijken, omdat Rich en ik nog even naar H&M en Nike willen.
Tijdens het lopen door het casino wagen we allebei nog een gokje en dat pakte niet helemaal lekker uit.....ik verloor $60 in een klein kwartiertje op Alice in Wonderland en diverse Buffalo-gokkasten.
Uiteindelijk besloten om nog 1 briefje van $20 in een Buffalootje te gooien om het af te leren en dat ging verbazingwekkend goed door hem op $99 komma nog iets uit te betalen en dus met bijna $20 winst weg te lopen.
Al vrij snel lopen we dan de H&M binnen waar Rich wat kleren koopt.
Als Rich gaat afrekenen (ook hier is het druk bij het afrekenen) loop ik alvast naar de Nike store voor het St. Louis Rams-shirt (Just do it) dat ik vanmorgen al had gezien voor $30,27.
Als we teruglopen naar Caesars Palace komen we Remco tegen die ons aan het zoeken was.
Dus besluiten we na het wegleggen van de spullen direct op pad te gaan om te gaan eten.
Bij Bellagio pakken we de tram naar Aria & Monte Carlo Tram Station.
Bij New York New York onze myVEGAS Rewards van $75 voor The Sporting House geclaimd.
Voor totaal 8 hele centen gegeten en gedronken......helaas was het voor de vakantie gecheckte menu minder dan verwacht en was de ober erg chaggo.
Wel cool waren de vele televisie-schermen en ook het schermpje aan onze tafel was erg cool:
Na het eten wagen we een klein gokje op een Superman The Movie-kast en daar haal ik gelijk $70,25 winst uit.
Samen met Rich Hot Penny hier nog even gedaan en allebei $5 winst eruitgesleept.
Daarna lopen we het flinke stuk terug naar The Mirage om de vulkanen-show te kijken die 11pm stipt begint.
De show is hartstikke gaaf met vuur, lichteffecten en toffe muziek, zelfs op de (slechte) plek waar wij stonden.
Na de show kwamen we in een giga-giga-giga-mensenstroom en konden we gelukkig via The Forum Shops "ontsnappen" en ons eigen casino in.
In een van de vele shopjes van het casino heeft Rich een fotootje gemaakt van mij met de held uit The Hangover, genaamd Alan.
Zoals jullie waarschijnlijk wel bekend is hier een flink deel van de film (en trilogie) ook opgenomen.
Remco heeft last van diverse pijntjes en gaat zijn bedje in en Rich en ik gaan beneden nog een klein gokje wagen.
We gaan naast elkaar op de machine van Michael Jackson zitten en ik win hier $49,90.
Verder de hele avond een beetje ups en downs met spelen en uiteindelijk met $20 verlies met Rich de kamer weer opgezocht.
Iets na 1-en is het dan alweer en we zijn best wel gesloopt dus het word al snel muisstil......
Douchen met een lage douchestang en kruk waar je op moet zitten, is het enige minpunt naast het geen internet hebben en de vroege sluitingstijd van het zwembad......
Toch eigenlijk wel triest dat je hier moet betalen voor draadloos internet en dan ook nog per device de hoofdprijs, jaja Vega$$$$ baby!
Overigens kost je dit $25 per dag voor local telephone calls, fitness center for 2 en internet.
Een pluspunt daarentegen is dan wel weer dat we $18 te besteden hebben aan ontbijt bij Java Coast.....maar dit gaat wel heel erg hard als ze per stuk $4-$6 zijn.
Daarna naar dichtbijzijnde Nike store in The Forum Shops om te kijken voor een petje van de St. Louis Rams.
Ik breng ons dan per auto naar Las Vegas Premium Outlets (7400 Las Vegas Boulevard South), de shopping mall waar we vorig jaar ook al flink tekeer zijn gegaan.
De score dit keer:
- Zwembroek bij Andy Davis Billabong ($32,42)
- korte broek (cargo) van Lee en Wrangler bij VF Outlet ($37,49 en spijt nu ik thuis zit dat ik er niet meer heb meegenomen.....zul je altijd zien =P)
- Adidas nieuwe sneakers (Adi M.C. Low ORIGINALS) en hoofdbandje (+/- $40 hahahaha, te goedkoop in ieder geval!)
- Levi's 501 spijkerbroekkie (net als vorig jaar), maar dit keer ietsjes duurderr ($43,23)
.jpg)
Bij Burger King een ienemienie patatje (huh, we zijn toch in Amerika? ;-P) en medium Dr. Pepper (wel huge, vage maten) gescoord en bij DQ een doggie als lunch.
Om 1:30pm rijdt Rem ons naar Electronics Fry's waar ik onze Garmin Nuvi2455LMT GPS inlever bij de customer service en als reden "not satisfied" opgeef en Rem het volle bedrag teruggestort krijgt op zijn kredietkaartje.......gratis navigatie gehad dus deze vakantie, ghehehe!
Hierna proberen we even een slijterij te vinden op de Strip, maar vinden alleen beer & wine-stores.....
Als we teruglopen naar de auto op een achterafparkeerplaats (voor employees and guests only!), gewezen door local Richard, pakken we de Walgreens mee en merken dat hier wel likeuren verkocht worden.....BETER!
Uiteindelijk hebben we alledrie de attum (ATM) nog even laten werken voor de laatste 2 dagen.
Tevens slaan we er grote flessen Corona (24 oz.), Coca Cola (2x 2 liter) en een lekker flesje Malibu Coconut in en gaan we voldaan en volbeladen met boodschappen terug naar Caesars Palace.
4:15pm met Rich en Coronaatje naar het zwemcomplex met de mooie naam Garden of the Gods Pool Oasis om nog even iets wat op een kleurtje lijkt op te doen.
Helaas kwamen we door onze "sweety/suite"-ingang door het flesje niet binnen en liepen we daarom maar verder nippend naar de ingang voor het "klootjesvolk"....
Rich had een flesje gepremixed met Malibi in een tasje, dus de Corona ging ook in dit tasje sneaky mee naar binnen en beiden gingen er prima in met volle bak zon.
Rem kwam wat later omdat hij de Confederations Cup-voetbalwedstrijd nog even wilde kijken tussen Italië en Japan.
Het zwembad, nou ja meer zwemcomplex genaamd Garden of the Gods Pool Oasis is wel echt fantastisch mooi met de ronde Temple Pool met standbeelden erin.
Verder is het wel leuk dat er muziek opstaat, maar ook van de (betaalde) Venus Pool Club komt muziek, dus je hoort muziek door elkaar........niet zo heel handig.
Ook is er nog het kijk-mij-eens-mooi-zijn-poser(m/v)-pooltje, ook bekend als de Neptune Pool en thuis kwam ik erachter dat er nog meer pools achter zaten.
Volgende keer toch maar een verkenningsrondje maken =(
Na het zwemmen pakken we nog een Malibu & Cokie en frissen we ons op en zien we een stukje van de Stanley Cup-finale game 4.
Remco blijft deze verder kijken, omdat Rich en ik nog even naar H&M en Nike willen.
Tijdens het lopen door het casino wagen we allebei nog een gokje en dat pakte niet helemaal lekker uit.....ik verloor $60 in een klein kwartiertje op Alice in Wonderland en diverse Buffalo-gokkasten.
Uiteindelijk besloten om nog 1 briefje van $20 in een Buffalootje te gooien om het af te leren en dat ging verbazingwekkend goed door hem op $99 komma nog iets uit te betalen en dus met bijna $20 winst weg te lopen.
Al vrij snel lopen we dan de H&M binnen waar Rich wat kleren koopt.
Als Rich gaat afrekenen (ook hier is het druk bij het afrekenen) loop ik alvast naar de Nike store voor het St. Louis Rams-shirt (Just do it) dat ik vanmorgen al had gezien voor $30,27.
Als we teruglopen naar Caesars Palace komen we Remco tegen die ons aan het zoeken was.
Dus besluiten we na het wegleggen van de spullen direct op pad te gaan om te gaan eten.
Bij Bellagio pakken we de tram naar Aria & Monte Carlo Tram Station.
Bij New York New York onze myVEGAS Rewards van $75 voor The Sporting House geclaimd.
Voor totaal 8 hele centen gegeten en gedronken......helaas was het voor de vakantie gecheckte menu minder dan verwacht en was de ober erg chaggo.
Wel cool waren de vele televisie-schermen en ook het schermpje aan onze tafel was erg cool:
Inmiddels hadden we ook vernomen dat game 4 in 6-5 (uiteraard na overtime) voor de Blackhawks was geëindigd.
Samen met Rich Hot Penny hier nog even gedaan en allebei $5 winst eruitgesleept.
Daarna lopen we het flinke stuk terug naar The Mirage om de vulkanen-show te kijken die 11pm stipt begint.
De show is hartstikke gaaf met vuur, lichteffecten en toffe muziek, zelfs op de (slechte) plek waar wij stonden.
Na de show kwamen we in een giga-giga-giga-mensenstroom en konden we gelukkig via The Forum Shops "ontsnappen" en ons eigen casino in.
In een van de vele shopjes van het casino heeft Rich een fotootje gemaakt van mij met de held uit The Hangover, genaamd Alan.
Zoals jullie waarschijnlijk wel bekend is hier een flink deel van de film (en trilogie) ook opgenomen.
Remco heeft last van diverse pijntjes en gaat zijn bedje in en Rich en ik gaan beneden nog een klein gokje wagen.
We gaan naast elkaar op de machine van Michael Jackson zitten en ik win hier $49,90.
Verder de hele avond een beetje ups en downs met spelen en uiteindelijk met $20 verlies met Rich de kamer weer opgezocht.
Iets na 1-en is het dan alweer en we zijn best wel gesloopt dus het word al snel muisstil......
Donderdag 20 juni (dag 15)
9:00am opgestaan om de laatste volle dag te gaan genieten.
Een klein half uur later stap ik geknipt en geschoren de kamer uit en laat ik de jongens in dromenland achter om wat te gaan gokken.
< Nederlander-modus>
Richard kwam me al vrij snel vergezellen en zelf was ik al vrij snel door mijn budget van gisteren (moest toch op) heen en kon de theorie dat 's ochtends gokken lucratiever was al hééééééél snel de prullenbak in.
Bij Java Coast konden we weer in de rij voor de superdure broodjes en toen kwam Remco onze kant al op.
Zoooooo mijn zeikuurtje ook weer gehad haha......
< /Nederlander-modus>
Na het omkleden was het even lekker chillen geblazen bij het zwembad met een flesje cola gemixt met een Malibuaans likeurtje.
.jpg)
Na wat chillen op de kamer lopen we het stuk (je) naar The Mirage om myVEGAS-spul te redeemen;
- comp Cravings Pass (normaal $28,99)
- 2 complimentary Secret Garden (normaal $40,-)
Bij Fashion Show Mall in het foodcourt bij Subway een Roast Beef Sandwich Extra Bacon gehaald en Rich bij Wendy's een burgertje.
Remco gaat een deo halen en later gaan we nog even naar de Superdry store waar Rem wat shirtjes koopt.
Terug lopen we via TI (Treasure Island), waar we de Sirens of TI-motor weer eens tegenkomen:
Nadat we nog even naar de Walgreens aan 3339 Las Vegas Boulevard South langs zijn gelopen voor wat drinken en zonnebrand, gaan we naar The Mirage voor Siegried & Roy's Secret Garden & Dolphin Habitat.
In het grote bassin met koraal (plus tribune) zitten een paar dolfijnen die, op zijn Amerikaans, becommentarieerd worden door een mevrouw met microfoon.
Iets verder lopen zit een apart verblijf met een moederdolfijn en 2 jonkies die erg speels zijn, FUN! :)
Eten doen we uiteraard ook in The Mirage bij Cravings Buffet waar we ons allemaal flink volgestouwd hebben en we moesten nu zelfs haast gaan maken.
Al snel waren we op de hotelkamer om ons om te kleden voor Minus5 Ice Bar.
Om 7:45pm stappen Rem en ik de lift in en lopen door Bellagio en pakken hier The Bellagio - CityCenter - Monte Carlo tram naar Monte Carlo.
Bij M life Players Club hiero wederom gratis entree via Remco's op Facebook bij elkaar gespeelde myVEGAS Rewards kunnen redeemen......thanks Rem! ^_^
Bij minus5 krijgen we een jas te leen en via de flyer die we gisteren kregen ook nog een gratis (vodka-) shot en om Rem te bedanken bestel ik een rondje.......Red Bull en Cola voor $12 is redelijk aan de prijs haha....
We vliegen wederom, net als de heenweg, door Monte Carlo en Bellagio (huge!!!) heen om het met Rich afgesproken tijdstip van 9pm voor The Forum Shops te halen....uiteindelijk komen we een paar minuten te kort :-( :-( :-(
Nadat we elkaar weer zien, gaan we naar het theater voor The Beatles - LOVE en zien we een gigantische rij naar achteren toe.
We zien tijdens het naar achteren lopen op een tv (die sowieso overal wel hangen) dat Miami Heat de NBA Finals wint van San Antonio Spurs met 4-3 totaal.
De rij loopt aardig door en we zitten lekker dichtbij het podium en kunnen dus alles prima zien.....goed gespeeld Rich!
Er is ook nog een soort preshow met dr. Evil zijn grote broer die met een theepot waar stoom uitkomt allerlei grappen en grollen uithaalt.
De show zelf is echt fantastisch in het kwadraat!
Om een beetje een beeld te krijgen van de show, zie: http://www.youtube.com/watch?v=qtn3m7F4Vog#at=43 of lees deze tekst (uit Las Vegas Magazine):
"Truly a "rock 'n' roll poem," The Beatles LOVE is a magical mystery tour into the heart and soul of The Beatles music through an exploration of the aesthetic, political and spiritual trends of the 1960s. LOVE brings the magic of Cirque du Soleil together with the spirit and passion of The Beatles to create an intimate and powerful entertainment experience. Capturing the essence of love that John, Paul, George and Ringo inspired during their astonishing adventure together, this joint artistic venture marks the first time that The Beatles' company, Apple Corps Ltd., has agreed to a major theatrical partnership.
Sir George Martin, The Beatles original producer, and his son Giles Martin worked with the entire archive of Beatles recordings to create the musical component for LOVE. The outcome is an unprecedented approach to the music for a stage production. This resulted in two GRAMMY Awards in 2008.
The Beatles LOVE is performed exclusively at The Mirage."
De meer bekende nummers van The Beatles zijn erg leuk verwerkt in de show ("Lucy In The Sky With Diamonds", "All You Need Is Love", "I Am The Walrus", "While My Guitar Gently Weeps", "Sgt Pepper", "Here Comes The Sun", "Hey Jude", "Yesterday", "Because", "Get Back", "Glass Onion", "Strawberry Field Forever", "Lady Madonna" en nog veel meer).
Ze worden superleuk uitgebeeld door artiesten die breakdancen, tapdansen, trapeze, stijldansen, trampolinespringen, instrumenten bespelen, rolschaatsen, autorijden en al wat nog meer.
De show is ook erg energiek en er gebeurd gigantisch veel op hetzelfde moment, dus je weet niet waar te kijken.
Ook zie en hoor je op grote videoschermen The Beatles praten en grappen terwijl ze aan het jammen zijn, erg leuk gedaan!
Wel moest ik bij "Hey Jude" wel 3x slikken, omdat dit nummer werd uitgebeeld met een jongetje die zijn moeder verliest door een auto-ongeluk.......
De show was om 11:15pm "al" klaar.......erg jammer.....misschien was het al duidelijk dat ik de show helemaal fantastisch vond! ;o)
Als ik al een minpunt(je) van de show op zou MOETEN noemen dan waren dit de technische problemen na een kwartiertie, verder echt een dikke, dikke, dikke aanrader!
Aan de ene kant wel leuk om je vrienden, familie en katjes weer te zien en ik kijk ook uit naar Nederlands/normaal eten, want die vette zooi hier ben ik wel helemaal zat haha.
Aan de andere kant was het weer een fantastische vakantie met superveel nieuwe indrukken......
En na dit filosoferen is het tijd om te gaan tukken......zzzzzzz
Een klein half uur later stap ik geknipt en geschoren de kamer uit en laat ik de jongens in dromenland achter om wat te gaan gokken.
< Nederlander-modus>
Richard kwam me al vrij snel vergezellen en zelf was ik al vrij snel door mijn budget van gisteren (moest toch op) heen en kon de theorie dat 's ochtends gokken lucratiever was al hééééééél snel de prullenbak in.
Bij Java Coast konden we weer in de rij voor de superdure broodjes en toen kwam Remco onze kant al op.
Zoooooo mijn zeikuurtje ook weer gehad haha......
< /Nederlander-modus>
Na het omkleden was het even lekker chillen geblazen bij het zwembad met een flesje cola gemixt met een Malibuaans likeurtje.
.jpg)
Tot 1:30pm nog even wat van het melkflessenlichaam gebruind.
- comp Cravings Pass (normaal $28,99)
- 2 complimentary Secret Garden (normaal $40,-)
Bij Fashion Show Mall in het foodcourt bij Subway een Roast Beef Sandwich Extra Bacon gehaald en Rich bij Wendy's een burgertje.
Remco gaat een deo halen en later gaan we nog even naar de Superdry store waar Rem wat shirtjes koopt.
Terug lopen we via TI (Treasure Island), waar we de Sirens of TI-motor weer eens tegenkomen:
Nadat we nog even naar de Walgreens aan 3339 Las Vegas Boulevard South langs zijn gelopen voor wat drinken en zonnebrand, gaan we naar The Mirage voor Siegried & Roy's Secret Garden & Dolphin Habitat.
In het grote bassin met koraal (plus tribune) zitten een paar dolfijnen die, op zijn Amerikaans, becommentarieerd worden door een mevrouw met microfoon.
Iets verder lopen zit een apart verblijf met een moederdolfijn en 2 jonkies die erg speels zijn, FUN! :)
Hier kun je ook de dolfijnen onderwater bekijken, wat altijd veel indruk maakt......
Verderop zit the Secret Garden van Siegfried & Roy en hier zitten allerlei katachtigen, waaronder panters, (witte) leeuwen, (witte) tijgers en (witte) luipaarden.
Helaas voelen ze zich hier heel erg thuis, want ze liggen maar een beetje te chillen en te wachten tot ze gevoerd worden, net katten!
Als we, vrij snel, klaar zijn met die luie beesten lopen we naar voren om toch de dolfijnen nog even goed te bekijken.
We waren gelukkig op tijd voor de kunstjes van de dolfijnen en konden nog een mooi shot van een dolfijn maken met ons hotel op de achtergrond:
Al snel waren we op de hotelkamer om ons om te kleden voor Minus5 Ice Bar.
Om 7:45pm stappen Rem en ik de lift in en lopen door Bellagio en pakken hier The Bellagio - CityCenter - Monte Carlo tram naar Monte Carlo.
Bij M life Players Club hiero wederom gratis entree via Remco's op Facebook bij elkaar gespeelde myVEGAS Rewards kunnen redeemen......thanks Rem! ^_^
Bij minus5 krijgen we een jas te leen en via de flyer die we gisteren kregen ook nog een gratis (vodka-) shot en om Rem te bedanken bestel ik een rondje.......Red Bull en Cola voor $12 is redelijk aan de prijs haha....
We vliegen wederom, net als de heenweg, door Monte Carlo en Bellagio (huge!!!) heen om het met Rich afgesproken tijdstip van 9pm voor The Forum Shops te halen....uiteindelijk komen we een paar minuten te kort :-( :-( :-(
Nadat we elkaar weer zien, gaan we naar het theater voor The Beatles - LOVE en zien we een gigantische rij naar achteren toe.
We zien tijdens het naar achteren lopen op een tv (die sowieso overal wel hangen) dat Miami Heat de NBA Finals wint van San Antonio Spurs met 4-3 totaal.
De rij loopt aardig door en we zitten lekker dichtbij het podium en kunnen dus alles prima zien.....goed gespeeld Rich!
Er is ook nog een soort preshow met dr. Evil zijn grote broer die met een theepot waar stoom uitkomt allerlei grappen en grollen uithaalt.
De show zelf is echt fantastisch in het kwadraat!
Om een beetje een beeld te krijgen van de show, zie: http://www.youtube.com/watch?v=qtn3m7F4Vog#at=43 of lees deze tekst (uit Las Vegas Magazine):
"Truly a "rock 'n' roll poem," The Beatles LOVE is a magical mystery tour into the heart and soul of The Beatles music through an exploration of the aesthetic, political and spiritual trends of the 1960s. LOVE brings the magic of Cirque du Soleil together with the spirit and passion of The Beatles to create an intimate and powerful entertainment experience. Capturing the essence of love that John, Paul, George and Ringo inspired during their astonishing adventure together, this joint artistic venture marks the first time that The Beatles' company, Apple Corps Ltd., has agreed to a major theatrical partnership.
Sir George Martin, The Beatles original producer, and his son Giles Martin worked with the entire archive of Beatles recordings to create the musical component for LOVE. The outcome is an unprecedented approach to the music for a stage production. This resulted in two GRAMMY Awards in 2008.
The Beatles LOVE is performed exclusively at The Mirage."
De meer bekende nummers van The Beatles zijn erg leuk verwerkt in de show ("Lucy In The Sky With Diamonds", "All You Need Is Love", "I Am The Walrus", "While My Guitar Gently Weeps", "Sgt Pepper", "Here Comes The Sun", "Hey Jude", "Yesterday", "Because", "Get Back", "Glass Onion", "Strawberry Field Forever", "Lady Madonna" en nog veel meer).
Ze worden superleuk uitgebeeld door artiesten die breakdancen, tapdansen, trapeze, stijldansen, trampolinespringen, instrumenten bespelen, rolschaatsen, autorijden en al wat nog meer.
De show is ook erg energiek en er gebeurd gigantisch veel op hetzelfde moment, dus je weet niet waar te kijken.
Ook zie en hoor je op grote videoschermen The Beatles praten en grappen terwijl ze aan het jammen zijn, erg leuk gedaan!
Wel moest ik bij "Hey Jude" wel 3x slikken, omdat dit nummer werd uitgebeeld met een jongetje die zijn moeder verliest door een auto-ongeluk.......
De show was om 11:15pm "al" klaar.......erg jammer.....misschien was het al duidelijk dat ik de show helemaal fantastisch vond! ;o)
Als ik al een minpunt(je) van de show op zou MOETEN noemen dan waren dit de technische problemen na een kwartiertie, verder echt een dikke, dikke, dikke aanrader!
Iets over half 12 zijn we gesloopt en wel weer op de kamer en pakken we de koffers in.
Ook zetten we de wekker voor morgenvroeg omdat we om 8:30am alweer naar huis vliegen.
Wat gaat het toch altijd verschrikkelijk hard zo'n vakantie..........
Aan de ene kant wel leuk om je vrienden, familie en katjes weer te zien en ik kijk ook uit naar Nederlands/normaal eten, want die vette zooi hier ben ik wel helemaal zat haha.
Aan de andere kant was het weer een fantastische vakantie met superveel nieuwe indrukken......
En na dit filosoferen is het tijd om te gaan tukken......zzzzzzz
Vrijdag 21 juni (dag 16)
6:15am wakkergegooid door Remco met rond kussen, waarvoor nog bedankt he....
Via de tv hebben we uitgecheckt met een grand total van $0, mooi gedaan!
Als ik Rich spreek hoor ik dat hij 's ochtends toch nog even is gaan gokken ennnnnnnnn $150,- heeft gewonnen, NICE! =)
6:45am stappen we de auto in bij Remco en rijden we naar Rental Car Return bij het vliegtuig om de toch wel redelijk door alle reizen besmeurde huurauto bij National in te leveren.
Maar eerst tankt Remco deze even helemaal af voor $21,-, zodat we geen extra kosten van de autoverhuurmaatschappij daarvoor krijgen.
7:15am staan we alweer bij de shuttlebus die ons netjes in 10 minuutjes naar McCarran International Airport zal brengen.
Half 8 hebben we de koffers al ingecheckt en kunnen we even gaan chillen op het vliegveld en op McCarran WiFi gratis wat internetten.
Bij World of Sports uiteindelijk toch de traditie van elk jaar een pet kopen voort kunnen zetten door een St. Louis Rams pet te scoren voor $30,-.....woooop!
Gelijk even de email gesynct en gekeken of er nog updates voor mijn appjes waren (je blijft nerd he) en wat WhatsAppies met familia uitgewisseld.
8:30am zitten we in het vliegtuig richting Seattle die iets langer dan 2 uur duurt.
Toch wel aardig honger gekregen aangezien we nog niet veel gegeten hadden (lees niks), dus maar een The Alaska Airlines Signature Fruit and Cheese Platter voor US $7 gekocht.
Dit enigszins gezonde maaltje ging er als zoete koek in.
We landen om 11:15am op Seattle Tacoma International Airport en onderweg was het vrij stil......af en toe kon je een stille zzz voorbij horen komen.
Omdat ik niet zo goed kan slapen in bewegende objecten heb ik het boek van Gijp uitgelezen (top!).
We moeten nog een flink stuk lopen om bij de S-Gates te belanden op dit mooie vliegveld.
Bij Seattle Duty Free een flesje Malibu (1 liter voor $16) en een 2-pack Boss Bottled (2x 50ml voor $56).
Bij Runway Grill even een lunchje gehaald (Cheesedog met Honey Mustard en een Lemonade van Minute Maid) om van de laatste dollars af te komen.
Iets voor 1:15pm zitten we in het Airbus A330 vliegtuig met eindbestemming Amsterdam die 9 uur en 16 minuten zal duren.
Gelukkig hadden we weer een eigen tv-tje dus ik heb me vermaakt met:
- Gangster Squad
- Crazy, Stupid, Love (ben ondertussen wel fan van Ryan Gosling en Emma Stone ;-P)
- I Am Legend
- The Perks of Being a Wallflower
08:30 in de morgen landen we weer op Schiphol en zijn we weer in ons kleine kikkerlandje.
Dan is het de koffers ophalen en door de simpele beveiligingscheck hier, wat een lachertje is eigenlijk vergeleken met die in the States en het eigenlijk helemaal zo gek niet is dat er zoveel debiel volk hier rondloopt.
De shuttlebus vlak voor Schiphol pakken we en op P4 stappen we uit om mijn auto vol te laden met koffers.
Er is nog even een kleine zoekactie naar de parkeerkaart, maar als we die gevonden hebben kan Rich ons richting huis sturen.
Zelf had ik hoofdpijn gekregen op 3 kwart van de vlucht, waarschijnlijk veroorzaakt door het turen naar het kleine schermpje en gebrek aan slaap.
Het kleine stukje rijden (voor Amerikaanse begrippen) is zo gepiepeld en als iedereen afgezet is rij ik terug naar huis............
Einde vakantie!
Rich en Remco, bedankt voor wederom een mooie vakantie met fantastische indrukken!!!!
De playlist (veelgehoorde of opvallende nummers) van deze vakantie: http://www.youtube.com/watch?v=4Z-C24dUCGE&list=PLlFEcpXUQ1J9m47J8RA8rvkrq5okgqz3D
Via de tv hebben we uitgecheckt met een grand total van $0, mooi gedaan!
Als ik Rich spreek hoor ik dat hij 's ochtends toch nog even is gaan gokken ennnnnnnnn $150,- heeft gewonnen, NICE! =)
6:45am stappen we de auto in bij Remco en rijden we naar Rental Car Return bij het vliegtuig om de toch wel redelijk door alle reizen besmeurde huurauto bij National in te leveren.
Maar eerst tankt Remco deze even helemaal af voor $21,-, zodat we geen extra kosten van de autoverhuurmaatschappij daarvoor krijgen.
7:15am staan we alweer bij de shuttlebus die ons netjes in 10 minuutjes naar McCarran International Airport zal brengen.
Half 8 hebben we de koffers al ingecheckt en kunnen we even gaan chillen op het vliegveld en op McCarran WiFi gratis wat internetten.
Bij World of Sports uiteindelijk toch de traditie van elk jaar een pet kopen voort kunnen zetten door een St. Louis Rams pet te scoren voor $30,-.....woooop!
Gelijk even de email gesynct en gekeken of er nog updates voor mijn appjes waren (je blijft nerd he) en wat WhatsAppies met familia uitgewisseld.
8:30am zitten we in het vliegtuig richting Seattle die iets langer dan 2 uur duurt.
Toch wel aardig honger gekregen aangezien we nog niet veel gegeten hadden (lees niks), dus maar een The Alaska Airlines Signature Fruit and Cheese Platter voor US $7 gekocht.
Dit enigszins gezonde maaltje ging er als zoete koek in.
We landen om 11:15am op Seattle Tacoma International Airport en onderweg was het vrij stil......af en toe kon je een stille zzz voorbij horen komen.
Omdat ik niet zo goed kan slapen in bewegende objecten heb ik het boek van Gijp uitgelezen (top!).
We moeten nog een flink stuk lopen om bij de S-Gates te belanden op dit mooie vliegveld.
Bij Seattle Duty Free een flesje Malibu (1 liter voor $16) en een 2-pack Boss Bottled (2x 50ml voor $56).
Bij Runway Grill even een lunchje gehaald (Cheesedog met Honey Mustard en een Lemonade van Minute Maid) om van de laatste dollars af te komen.
Iets voor 1:15pm zitten we in het Airbus A330 vliegtuig met eindbestemming Amsterdam die 9 uur en 16 minuten zal duren.
Gelukkig hadden we weer een eigen tv-tje dus ik heb me vermaakt met:
- Gangster Squad
- Crazy, Stupid, Love (ben ondertussen wel fan van Ryan Gosling en Emma Stone ;-P)
- I Am Legend
- The Perks of Being a Wallflower
08:30 in de morgen landen we weer op Schiphol en zijn we weer in ons kleine kikkerlandje.
Dan is het de koffers ophalen en door de simpele beveiligingscheck hier, wat een lachertje is eigenlijk vergeleken met die in the States en het eigenlijk helemaal zo gek niet is dat er zoveel debiel volk hier rondloopt.
De shuttlebus vlak voor Schiphol pakken we en op P4 stappen we uit om mijn auto vol te laden met koffers.
Er is nog even een kleine zoekactie naar de parkeerkaart, maar als we die gevonden hebben kan Rich ons richting huis sturen.
Zelf had ik hoofdpijn gekregen op 3 kwart van de vlucht, waarschijnlijk veroorzaakt door het turen naar het kleine schermpje en gebrek aan slaap.
Het kleine stukje rijden (voor Amerikaanse begrippen) is zo gepiepeld en als iedereen afgezet is rij ik terug naar huis............
Einde vakantie!
Rich en Remco, bedankt voor wederom een mooie vakantie met fantastische indrukken!!!!
De playlist (veelgehoorde of opvallende nummers) van deze vakantie: http://www.youtube.com/watch?v=4Z-C24dUCGE&list=PLlFEcpXUQ1J9m47J8RA8rvkrq5okgqz3D
