Pa komt me 13:00 oppikken, want vandaag gaan Sandra en ik lekker naar Lissabon.
We kijken er al weken naar uit met filmpjes, foto's en reisprogramma's, maar nu is het eindelijk zover.
Als de koffers ingeladen zijn rijden we gelijk door naar Sannie.
Haar koffers zijn ook al snel ingeladen en een klein halfuurtje later zijn we alweer afgezet op Rotterdam The Hague Airport, thanks paps!.
We hebben nog alle tijd om in te checken en te relaxen, aangezien we om 16:35 pas vliegen.
De originele vlucht (HV 5243) zou 15:40 zijn, maar helaas door Transavia gewijzigd naar een uur later.
Bij het inchecken van de koffers zien we dat Sandra 23 kg (van de 30 kg) en ik 12 kg (van de 25 kg) hebben ingepakt en dus genoeg ruimte hebben voor de terugvlucht.
Even bij de AKO gekeken en Sandra haalt nog een boek als leesvoer voor daar.
Om de tijd te doden, drinken we boven bij Grand Café HORIZON een cappuccino (€2,85).
Als we door de security check zijn, komen we door de shop en in de in verbouwing zijnde hal halen we een kaas- en frikandelbroodje voor de prijs van 3 ekkermannen de stuk.
De tijd van 16:05 die staat voor het boarden halen we en 16:20 (gate closed) mogen we via Gate 9 naar het vliegtuig lopen.
In de Boeing 737-700 lopen we door naar seat 19A en 19B en we stijgen stipt op tijd op (16:35).
De vlucht duurt ongeveer 2,5 uur en om me te vermaken lees ik de standaard boekjes van Transavia; Enjoy! (en Shop!).
Vliegen boven het wolkendek...
Een erg vermakelijk boek en de opvolger van het boek Gijp van dezelfde schrijver.
Tijdens de vlucht nog een blikje Fanta Orange voor de "schappelijke prijs" van €2,80 genuttigd.
Lisbon by night....
Als we de trap van het vliegtuig aflopen, mogen we gelijk door naar de klaarstaande bus, die ons naar de terminal brengt.
Het is vrij fris nog in Portugal met 13°C en het miezert een beetje, maar het is dan ook al donker als we geland zijn.
De koffers hebben we al vrij snel van de belt geplukt en er hangt vlakbij de exit van de terminal een bordje van HolidayTaxis met mijn naam erop voor ons klaar.
We worden netjes naar het busje begeleid en ondanks dat we een shuttle transfer hebben, zijn we de enige 2 die naar het centrum van Lissabon worden gereden, nice!
Binnen het halfuur rijdt de zeer vriendelijke chauffeur ons tot vlakbij LX Rossio.
Omdat het aan de winkelstraat ligt, moeten we het laatste stukje naar het hotel (aan Rua da Assunção 52) zelf lopen.
Tientallen meters verder stappen we 19:20 bij het hotel naar binnen en mogen bij het inchecken €12,- aftikken aan toeristenbelasting.
Kamer 408 is niet heel bijzonder........
Om in Sandra haar woorden te spreken; "de kamer is een klein hok, het bed is een twijfelaar en we kijken vanuit het raam uit op een andere muur".
Later komen we erachter dat we op kamer 408 wel een goede douche hebben, een uitstekende Wi-Fi-verbinding en een koelkast(je).
De telefoons gooien we gelijk op Insulana_Wifi met wachtwoord insulana2017 en na onze internetfix, gaan we op pad voor geld, water en foods.
Bij Nata de Lisboa in ons straatje halen we voor €1,- per stuk de Portugese specialiteit Pasteís de Nata to go.
Deze hebben we in veel van onze reisprogramma's/YouTube-filmpies gezien en die zagen er TE LEKKER uit.
We lopen een aardig rondje om wat te eten, maar omdat het donker is en we ons nog niet echt kunnen oriënteren, blijkt het erg lastig iets van onze gading te vinden.
Wel zien we de fanstores van Sporting Clube de Portugal en S.L. Benfica, maar helaas ook overal dealers die vragen of we hasj, coke of pills willen, pffffffff.
LOJAVERDE (groene winkel)...
Een stukje verder wandelen en we lopen onder de gigantisch hoge arc van ongeveer 30 meter, genaamd Arco da Rua Augusta, door.
Dit is 1 van de toegangen naar het bizar grote plein, Praça do Comércio.
Arco da Rua Augusta...
Dit plein stond voorheen bekend als Terreiro do Paço (Paleisplein), aangezien hier voor de aardbeving en tsunami van Lissabon in 1755 het paleis nog stond.
Het ligt direct aan het water en als je ziet hoe groot dit plein is, kun je je ietsje meer voorstellen bij de vernietigende kracht van de aardbeving en de daarop volgende tsunami.
Het lijkt alsof de zee hier aan het plein begint, maar het is de rivier de Tejo, bij ons beter bekend als de Taag.
Uiteindelijk hebben we wat water gehaald bij een supermarktje met sikhs en belanden we wat verder bij Brasilia om wat te eten.
Nou ja, eten kun je het niet noemen, want allebei hebben we 3 happen op en de rest laten staan, dat ze dat durven te serveren........
Als we zitten begint het ook ineens keihard te regenen.
Het drinken, Guaraná ANTARTICA, is dan wel weer lekker te noemen.
Bij PAUL depuis 1889, een bakkerij aan onze winkelstraat, alsnog een broodje én cappuccino's gehaald om de smaak van de rotzooi van Brasilia weg te spoelen.
Half 10 zijn we terug op de kamer na de eerste (slechte) indrukken en onze eerste Pastel de Nata gegeten, die wel erg lekker is.
Rond half 12 gaat het lichtje uit......
Dinsdag 30 oktober 2018 (dia dois/dag 2):
Half 8 wakker geworden van de plensbui buiten, dus gelijk maar even opfrissen en kijken hoe het weer gaat worden vandaag.
Helaas is de voorspelling niet heel best met 11°C en meer regenbuien.
Lekker boekkie hoor, ouwe reus!
Op de 2e verdieping staat het ontbijtbuffet(je) in een kleine ruimte.
De keuze is karig, maar de Portugese broodjes en kaas zijn wel lekker, dus deze kaaskop is alweer tevreden.
Iets over 10-en gaan we op pad en uit de info van TUI hadden we al begrepen dat in de winkelstraat waar wij slapen, ook de banketbakkerij van de koning zit.
Confeitaria Nacional...
Uiteraard doen we deze Confeitaria Nacional aan voor een bakkie cappuccino met redelijk betaalbare prijzen (€2,40) en neemt Sandra ook nog een Bolo de Arroz (cakeje).
Cappuccino en Bolo de Arroz...
Ook leren we hier dat via Google Translate dat we adoçante moeten gebruiken als koffieleut Sandra een zoetje wil bestellen voor de koffie.
De cappuccino's in Lissabon zijn overigens niet te vergelijken met die in Nederland, want het is een slappe bak met melk.......
Het Confeitaria Nacional is een prachtig historisch pand, dat al sinds 1829 bestaat.
Koning D. Luis l heeft in 1873 de koninklijke status afgegeven aan de "Nationale Banketbakkerij".
Als we ons bakkie hebben gedaan lopen we naar de overkant en komen op Praça da Figueira uit.
Hier bekijken we het Estátua de Dom João I (standbeeld van koning John I) en is er een markt.
Estátua de Dom João I...
Sandra koopt voor €3,80 een mooi schilderijtje van de historische tram 28 bij een kraampje.
Deze tram 28 staat nog in de planning voor 1 van de komende dagen.
Als ik aan de verkoopster vraag wat de bekendste zanger(es) van fado-muziek is, horen we dat dit Amália Rodrigues is.
Ook leren we dat Amália uit Lissabon kwam en in 1999 op 79-jarige leeftijd overleden is.
Altijd leuk, een lesje geschiedenis van een local.
Op 2 minuten lopen ligt weer een mooi plein, Praça Rossio, met een prachtig uitzicht:
Schitterend uitzicht...
Ook hier: een mooie fontein, een standbeeld van D. Pedro IV én het Teatro Nacional D. Maria II.
Mooie fontein...
Teatro Nacional D. Maria II
Een stukje verder lopen richting het noorden en we komen bij het Hard Rock Cafe Lisbon, waar we besluiten vanavond te gaan eten.
Aan Av. do Liberdade ernaast ligt een parkje waar we wat foto's maken en even doorheen lopen.
Foto's maken @ Av. do Liberdade
Er staat hier een standbeeld van Stalin, althans dat denk ik.......
Als ik het later Google blijkt dit Manuel Pinheiro Chagas te zijn, een auteur uit de Portugese geschiedenis........klinkt ook meteen een stuk logischer.
Teruglopend komen we wederom langs een plein met standbeeld, Monumento aos Restauradores, waar we uiteraard wat foto's schieten.
Bij Monumento aos Restauradores...
Het weer is echt bizar, want dan regent het, dan schijnt de zon weer, dan regen, dan zon, etc, je snapt het punt......lijkt Nederland wel.
Bij Pastelaria Casulo aan Monumento aos Restauradores gaan we even lekker zitten voor een verse jus, vitamientjes!
In 1 van de geweldig leuke straatjes haal ik voor €0,50 bij OUROPELLE een boekenleggertje van een oud trammetje (Lisboa) en Sandra scoort ook wat frutseltjes.
Als Sandra bij ons in de winkelstraat bij ZARA gaat shoppen, loop ik langs de Benfica Official Store Baixa.
Benfica-shirtjes in de fanshop...
Ook bij PULL&BEAR (P&B) de Stranger Things-collectie bekeken, maar helaas geen petje aanwezig en de toffe trui in de etalage kon ik boven niet vinden.
Gear van de Netflix-serie...
Sandra is nog steeds aan het shoppen, dus haal ik maar vast 2 Cocada (kokosmakronen) bij Pastelaria Ferrary voor €3,20.
Nog wat verder gelopen naar Lojaverde, oftewel groene winkel.
Als voetbalkenner raad je het waarschijnlijk al, dit is de andere topclub van Lissabon, namelijk SCP (Sporting Clube de Portugal).
Ik kijk hier voor een petje, maar die zijn of niet mooi of wat prijzig met €35,-.
Fanshop SCP...
Als Sandra uit de winkel komt, moeten we even gaan schuilen en haalt Sandra toch maar even een paraplu.
Dan lopen we terug naar het hotel om Sannie's 2 tassen vol met kleding af te zetten...
Vanaf ons is het ongeveer 20 minuten lopen naar Mercado da Ribeira (riviermarkt), onder ons toeristen beter bekend als Time Out Market Lisbon.
Lisbon's beauty bij R. do Alecrim tijdens lopen naar de markthal...
Sandra bij de markthal...
Dit is een gigantische foodcourt met allerlei verschillende toko's binnenin, maar de markthal heeft een pakkendere tekst:
"Have you ever heard of curated burgers? Curated nigiri? Curated pizzas, sandwiches or even curated cod? Probably not. After all, Time Out Market is the first market in the world where everything has been chosen, tasted and tested (with four or five stars, and not one star less) by an independent panel of city experts: Time Out’s own journalists and critics. More than 40 spaces with the leading representatives in all the food categories that help make Lisbon what it is - and tastes - all together under one roof. Find out everything you need to taste - and what Time Out had to say about it."
Alles ziet er lekker uit hier, maar bij O Prego da Peixaria vindt Sandra de zwarte broodjes die we Evi van 3 Op Reis ook hebben zien eten.
Sandra gaat voor de burger de Salmão e Choco met ananassap en zelf kies ik de Clássico met een Super Bock 40 cl (Portugees biertje).
Geweldig goed voedsel in de Time Out Market...
Er staan rijen met lange tafels, maar elke plek is al bezet, dus als je een plekje ziet, moet je gelijk toeslaan......
Eenmaal buiten is het gelukkig gestopt met regenen en schijnt zelfs de zon.
Langs de Taag is het uitzicht op Ponte 25 de Abril (25 aprilbrug), de Golden Gate-brug van Lissabon, heel erg mooi.
Ook torent Monumento Cristo Rei, het standbeeld met "verwelkomende armen", hoog boven Lissabon uit met zijn 100+ meter.
Het vakantiegevoel-momentje wel hoor...........
Uitzicht over de Taag, op de brug en de ferry...
Langs de boulevard zien we nog mooie zandkasteelkunst en:
Kunst met keien, waaronder fado-zangeres Amália...
Via Praça do Comércio, waar we overdag zien dat dit ook uitkijkt op Castelo de São Jorge, en de Arco da Rua Augusta lopen we in de richting van Starbucks, om te kijken of de koffie hier wel te nassen is.
Gigantisch Praça do Comércio...
Onderweg bij A Padaria Portuguesa (de Portugese Bakkerij) halen we 2 Pastel de Nata en Queijada de Requeijão (kaascracker).
Het brood van God (Pão de Deus) was ze helaas vergeten in te pakken, dus die proberen we van de week wel een keer.
Bij de Starbucks in winkelcentrum Armazéns do Chiado haal ik een cappuccino voor Sandra en voor mezelf RED VEGGIE-spul.
Op de terugweg richting hotel lopen we door de plaatselijke Mango en de H&M.
Vlakbij ons hotel halen we bij een supermarkt nog een blikje drinken en 17:30 zijn we alweer terug op de kamer.
Hier chillen we wat, frissen ons op en gaan half 8 weer op pad richting Hard Rock Cafe, waar we een buzzer krijgen, net als vanmiddag.
Hard Rock Cafe Lisboa...
Het wachten zou 3 kwartier duren, maar gelukkig worden we na een klein halfuurtje al "gebuzzed".
De Jumbo Combo (€18,95) en Classic Nachos (€12,45) zijn wel erg veel om te delen, maar we komen een aardig eind.
Good foods...
We gaan nog even langs de andere Starbucks aan Largo do Duque de Cadaval voor een cappuccino (Sandra) en tall vanilla latté.
Rond 22:00 komen we uitgeteld op de kamer terug.
Woensdag 31 oktober 2018 (dia três/dag 3):
Rond kwart over 8 wakker en wederom flinke regen, mehhhhhhh =(.....
De temperatuur is hetzelfde als gister met 11°C, maar dat is verder nog wel goed te doen hier.
We zijn wat aan de luie kant vandaag, dus gaan we rond kwart voor 10 pas ontbijten, dit keer ook een vers Portugees eitje geprobeerd.
De broodjes met kaas blijven erg lekker, net als de vitaminesap:
Ontbijtje...
Het weer daarentegen niet, want wederom een stortbui als we op de kamer chillen.
Met muziekje van VH1 op de televee en Gijp-boekje op de kamer gewacht tot de regen wat minder wordt.
Rond 11:30 is het wat beter weer en kunnen we weer op pad.
Vanaf LX Rossio is het 5 minuten lopen naar metrostation Baixa-Chiado.
Uiteraard werkt de Ticket Vending Machine, voor uitgifte van de verplichte VIVA viagem, niet meer als wij aan de beurt zijn na een kwartier wachten.
Bij de Ticket Office kunnen we wel terecht en halen allebei een Portugese ov-kaart voor €0,50 met €10,- tegoed erop.
Na het inchecken van de nieuwe kaart bij de poortjes pakken we linha Azul (de blauwe lijn, oftewel de zeemeeuw) in de richting van Reboleira en stappen bij Colégio Militar/Luz uit voor Centro Colombo.
Als we de metro uitstappen en uitchecken bij de poortjes is het nog een klein stukje lopen en je staat in de GIGANTISCHE shopping mall.
Sandra wilde graag hierheen als ik naar het stadion ga.
Bij de McDonald's halen we een cappuccino en een lekkere tosti voor weinig.
Tijdens het opeten/opdrinken spreken we af dat we elkaar bellen als iemand eerder klaar met shoppen of stadionbezoek.
Dus ga ik op pad en eenmaal buiten zie ik direct het Estádio da Luz, het stadion van S.L. Benfica.
Benfica is uiteraard 1 van de 3 topclubs in Portugal, naast de eerder vermelde stadsgenoot Sporting Clube de Portugal en FC Porto.
Het stadion van de succesvolste van de 3 ligt op op zo'n 5 minuutjes lopen van Centro Colombo.
Estádio da Luz direct zichtbaar als je Centro Colombo uitstapt...
Ajax doet het super goed in de CL met 7 punten uit 3 wedstrijden en met een 1-0 thuiswinst op zak tegen Benfica net voor onze vakantie!
Het stadion van het licht is op 25 oktober 2003 geopend en telt zo'n 65.647 zitplekken en daarmee dus een slag groter dan de Johan Cruijff ArenA met zijn 54.99 zitplaatsen.
Uiteraard is het heel wat kleiner dan het Camp Nou van andere favo FC Barcelona (99.354).
De karakteristieke 4 rode bogen op 43 meter hoogte ondersteunen het dak en geven het stadion een modern aanzien.
Eerst loop ik richting achterkant, maar daar blijkt een afzetting te zijn en kan dus niet naar binnen, zonder heel ver om te lopen.
Bij een parkeerplaatsje zag ik al een hek openstaan en lui met Benfica-sporttassen naar buiten komen, dus ik ben gewoon brutaal langs het hek gesneakt door de tunnel.
Deze tunnel onder de weg door is fenomenaal versierd met graffiti van Benfica en haar supporters, echt schitterend:
De adelaar (Águia Vitória), mascotte van Benfica...
Benfica-support met spelers in tunnel...
Benfica-logo...
Als je de tunnel uitkomt kom je langs de RED BURGER-truck en zie je ook daar schitterende graffiti op de muur:
Benfica-art op de muur naar het stadion...
Ook de adelaar is pontificaal op het stadion zichtbaar met de Latijnse spreuk E PLURIBUS UNUM:
Uit velen, één...
Het Benfica-museum is een stukje verder en ik heb het geluk dat daar ook de spelersbus te vinden is:
MUSEU BENFICA...
Spelersbus Sport Lisboa e Benfica...
Voorbij het museum kom je de Benfica Offcial Store tegen en een Media Markt.
Kan niet missen, hè?...
Benfica academy...
Toegang naar trainingsveldje met op de poort TU ÉS O PRÓXIMO CAMPEÃO! (jij bent de volgende kampioen!)...
Op het voorplein van het stadion staat het standbeeld (Estátua de Eusébio) van clublegende Eusébio.
Legend Eusébio...
Deze clublegende en 1 van de bekendste spelers van de club wordt vaak genoemd als 1 van de beste spelers aller tijden en met recht, want in de periode 1961-1975 scoorde hij 473 goals in slechts 440 wedstrijden, een gemiddelde van 1,075 goals per wedstrijd, niet slecht!
Andere bekende spelers die bij Benfica hebben gevoetbald:
- Argentinië: Ángel di Maria, Claudio Caniggia, Ezequil Garay, Javier Saviola, Nicolás Gaitán
- België: Michel Preud'homme, Axel Witsel
- Brazilië: Luisão, Ramires, David Luiz
- Duitsland: Robert Enke (de keeper die zelfmoord heeft gepleegd in 2009 door voor een trein te springen)
- Griekenland: Konstantinos Mitroglou
- Nederland: Glenn Helder, Pierre van Hooijdonk, Ola John, Bilal Ould-Chikh, Gaston Taument
- Portugal: Fábio Coentrão, Déco, Nuno Gomes, Maniche, Miguel, Petit, João Vieira Pinto, Rui Costa, Simão, Tiago, Bernardo Silva, Nélson Semedo, Renato Sanches
- Spanje: Joan Capdevila, Carlos Marchena, Nolito, José Antonio Reyes
- andere landen: Freddy Adu (Amerika), Óscar Cardozo (Paraguay), Nemanja Matić, Miralem Sulejmani en Filip Đuričić (Servië), Victor Lindelöf (Zweden), Maxi Pereira (Uruguay), Karel Poborský (Tsjechië), Zlatko Zahovič (Slovenië)
Bij het huidige Benfica zitten o.a. Portugezen Rúben Dias, Rafa Silva (snelheidsduivel en international van Portugal), João Félix (talent afkomstig van jeugdopleiding van FC Porto), Brazilianen Jardel (aanvoerder) en Jonas ((oud-)international), Nigeriaans international Tyronne Ebuehi (vorig seizoen nog bij ADO Den Haag), Argentijns international Eduardo Salvio en Zwitsers international Haris Seferović.
Rondom het standbeeld van Eusébio zie je allemaal tegels met namen van, volgens mij, Benfica-sponsoren.
Daarnaast staat een standbeeld als een eerbetoon aan alle partners die hebben bijgedragen aan de oprichting van het nieuwe Sport Lisboa e Benfica Stadium:
Het rondje vervolgend kom ik op de parkeerplaats een andere spelersbus tegen en dat komt goed uit, want dan kan ik wat betere foto's maken.
In ongeveer een uurtje doe ik mijn rondje Estádio da Luz en loop dan terug naar Centro Colombo om te meeten met Sandra.
Bij de H&M spreken we af en aangezien we allebei best honger hebben gekregen gaan we in het foodcourt op zoek naar de Burger King.
Daar halen we de 2 voor €8,- menu's om deze op het gemakkie daar op te eten.
Sandra haalt na het eten nog een pakket van Lancôme La Vie est Belle bij Perfumes & Companhia.
Met de Halloween Days krijgt ze 25% korting + een gratis reisparfum en ook nog testertjes (Kenzo voor haar en TERRE D'HERMÉS voor mij).
De C&A hebben we ook nog heel even van binnen gezien, maar hier is weinig leuks te vinden.
Sandra kijkt nog bij wat winkels in het grote winkelcentrum en zelf bij Sport Zone, een giga-sportwinkel, gekeken voor een petje.
Ondanks de grote oppervlakte hadden ze maar iets van 30 petjes, erg zonde....
Om half 5 pakken we de metro vanaf Colégio Militar/Luz terug in de richting van Santa Apolónia naar Baixa-Chiado.
We zijn dan weer dichtbij "onze" Starbucks, dus vereren we deze met een bezoekje voor de bekende cappuccino en vanilla latté.
Hier ook even lekker gezeten, want we hebben al best veel gelopen weer vandaag.
Rond 18:00 zijn we dan weer terug bij LX Rossio, maar niet nadat we bij de Benfica-fanstore bij ons op de hoek voor €25,- p.p. tix hebben gehaald voor de wedstrijd van vrijdag.
Sport Lisboa e Benfica (gedeelde 3e plaats met Rio Ave) zal dan de NOS Primeira Liga-competitiewedstrijd tegen Moreirense Futebol Clube (12e) spelen.
Half 8 gaan we weer op pad om te eten bij Time Out Market.
We pakken nu de andere, groene lijn (linha Verde, ook bekend als de zeilboot) naar eindpunt Cais do Sodré, omdat we genoeg hebben gelopen vandaag.
In de hal van Mercado da Ribeira is het weer gigantisch druk en moeilijk om een plekkie te scoren.
Als het uiteindelijk toch gelukt is, ga ik vast zitten en haalt Sandra bij ASIAN LAB Pad Thai met kip.
Met noedels smaakt hij niet echt, zoals ik in Thailand gewend was......bummer!
Bij SANTINI haalt Sandra een heerlijke Tarte Amêndoa (amandelkoek) to share en cappuccino, dat meer leek op rioolwater, blergh.....
We besluiten terug te lopen en bij supermarktje Loja de Conveniência Indiano MEIO GORDO VIGOR 1951 (melk), Monster, Fanta's (Maracujá en Ananas) en een Bounty te halen voor in de koelkast.
Omstreeks half 10 belanden we helemaal afgepeigerd op de hotelkamer.
Tegen kwart voor 1 gaat uiteindelijk pas het lichtje uit....
Donderdag 1 november 2018 (dia quatro/dag 4):
Kwart voor 9 wakker, dit keer gelukkig niet van de regen.
Sterker nog, het is vandaag zonnig en al 12°C.
Iets over half 10 gaan we maar eens op pad voor ons ontbijtje.
Daarna op de kamer wat chillen en lezen uit Gijp en omstreeks half 12 op pad richting de Starbucks. In het winkelcentrum Armazéns do Chiado vinden we weer onze dagelijkse cafeïne-fix.
Rond het middaguur is het aardig opgewarmd met 16°C en dan is het heerlijk vertoeven.
Terminal Fluvial do Cais do Sodré (ferry terminal) is het doel, waar we via Praça do Município heen lopen.
Op de weg erheen haalt Sandra nog wat zwart-wit kaarten bij een souvenirwinkeltje.
12:57 stipt vertrekt de ferry en we hebben nog een kleine 20 minuten speling, dus nemen we plaats op de bankjes in de vertrekhal.
De ferry (SEIXALENSE) is met ongeveer 10 minuten varen aan de overkant bij Transtejo Cacilhas.
Als we weer vaste grond onder onze voeten hebben, zien we in de verte fregat Fragata D. Fernando II e Glória liggen.
Door Google Maps weet ik dat ernaast ook de onderzeeër Barracuda ligt, dus loop ik daar even heen:
In Cacilhas is het erg gezellig, én druk, op de terrasjes in het zonnetje, dus wij lopen eerst het pittoreske straatje R. Cândido dos Reis in.
Bij het prachtige blauwe kerkje Igreja de Nossa Senhora do Bom Sucesso even op de trappen gezeten en foto's gemaakt van dit pittoreske dorpje.
Als we teruglopen gaan we lekker in het zonnetje op het terras van Escondidinho de Cacilhas zitten, waar alles op de barbeque wordt gekookt.
Sandra gaat voor de kabeljauw, die erg goed smaakte, plus SUMOL ANANÁS en zelf neem ik een Super Bock (Imperial) plus een matige cheesecake (zonder bite).
De Farturas en 6 Churros voor €4,- bij het kraampje voor het terras smaakten gelukkig wel weer heerlijk.
We lopen via Rua do Ginjal langs het water voor wat mooie foto's van de brug over de Taag en Lissabon.
Om naar het Cristo Rei-standbeeld te komen moeten we de bus 101 pakken, dus lopen we naar het busplatform.
Omdat we de VIVA viagem hier niet mogen gebruiken (enkel in Lissabon zelf), kost ons dit €1,45 p.p. enkele rit.
De 20 minuten durende busrit is nog best een belevenis door de vele smalle straatjes met auto's aan de weg geparkeerd.
Ook de prachtig mooie huisjes en vele kleuren vallen op.
Als de bus stopt bij Rotunda do Cristo Rei zien we de achterkant van het gigantische beeld:
Sandra durft niet omhoog, dus ik sluit alleen aan in de rij die buiten staat.
Gelukkig maar een kwartiertje hoeven wachten en na het betalen van €5,- mag ik met de lift omhoog.
Eenmaal boven moet je nog de wenteltrappen naar boven pakken en kom je in een giftshop uit (hahahahaha, toeristisch much?).
De volgende trap omhoog leidt naar het platform met het beeld.
Het platform ligt op dik 100 meter en het beeld zelf nog ongeveer 10 meter hoger.
Eenmaal op het plafond zie je gelijk op het beeld "GOD IS LIEFDE" in het Nederlands en ernaast verschillende andere talen.
Het uitzicht is uiteraard prachtig met vlakbij de brug over de Taag en Lissabon zelf:
Aan de andere kant ligt het veld van voetbalclub(je) Almada Atlético Clube:
Als ik weer beneden ben, moet ik Sandra zoeken tussen de vele toeristen.
Na nog wat meer foto's van dit uitkijkpunt pakken we de bus terug naar Cacilhas.
Sandra wilde nog even bij de farmácia kijken, maar we komen erachter dat het Allerheiligen is vandaag.
Dit betekent dat de meeste, niet-toeristische winkels allemaal dicht zijn en er een grote mensenmassa voor de parade zich voor de blauwe kerk heeft verzameld.....dus daar is geen doorkomen aan.
Cacilhas was erg mooi om even gezien te hebben.
17:40 pakken we dus voldaan de ferry terug naar de overkant, Cais do Sodré.
Als we uitstappen is het aan het schemeren en zorgt dit voor prachtige plaatjes van de Taag en de Ponte 25 de Abril:
In de buurt van Time Out Market, lopen we bij A Padaria Portuguesa naar binnen voor Pão de Deus en grote verse jus.
We krijgen er gratis 2 stuks Bacalhau bij, een lokale specialiteit met kabeljauw, maar dit is niet aan ons besteed.
In de iets te warme zaal van A Padaria Portuguesa het brood van God opgegeten en de heerlijke sinaasappelsap opgedronken.
Daarna lopen we richting Starbucks in Armazéns do Chiado voor de nodige cafeína.
Een kwartier over zevenen zijn we weer terug bij LX Rossio na wederom een flink intensief dagje.
Nadat we een uurtje op de kamer zijn bijgekomen gaan we met de groene lijn van de metro, weer naar Mercado da Ribeira.
Sandra haalt alvast de lekkere SUMOL ANANÁS te drinken en ik probeer een plekje te spotten aan de lange tafels.
Voor €19,90 bij Filet Mignon een geweldig lekker steakie in smeuïge romige pepersaus met Batatas Fritas van CAFÉ DE SÃO BENTO en Sandra gaat dit keer voor de Diavola pizza van ZERO ZERO.
Sandra haalt als toetje nog een machtig lekkere Meringue Cheesecake @ NÓS É MAIS BOLOS.
Mijn toetje haal ik bij de BEER EXPERIENCE voor €3,50, namelijk een erg lekkere Super Bock Selecção 1927 Thames Porter.
Rond 22:30 zijn we thuis na de kleine wandeling terug.......
Vrijdag 2 november 2018 (dia cinco/dag 5):
Iets voor half 10 wakker om te ontbijten, het wordt steeds later.
Vandaag staat een ritje met de historische tram 28 op het programma.
Na het ochtendmaaltje gaan we terug naar de kamer en lees ik wat van Gijp en luisteren we muziek.
Als de klok kwart over 12 aangeeft maken we pas aanstalten om te gaan trammen.
Eerst moeten we een dagkaart voor Carris/Metro à €6,30 op onze VIVA Viagem-kaartjes laden bij metrostation Baixa/Chiado.
Omdat er nog saldo op onze "oude" kaarten staat, moeten we voor €0,50 extra een nieuwe kaart halen, waar de dagkaart dan op geladen kan worden, goed systeem wel......
Bij "de andere Starbucks", aan Largo do Duque de Cadaval 17, onze koffiefix geregeld.
Vanaf daar is het ongeveer 5 minuutjes lopen naar Praça Martim Moniz, maar wij nemen de toeristische route.
Gelukkig maar, want we komen dan uit bij Largo da Anunciada.
Hier tramt 52E een flinke heuvel op naar eindpunt Rua Câmara Pestana.
Deze tram gaat constant heuvel op en af en is erg leuk om te doen.
Op dit kleine, smalle stuk rijden zelfs 2 trams, want als het wat breder wordt ligt een soort van wisselrails.
Het uitzicht bij Rua Câmara Pestana is weer erg fraai:
Via de prachtige authentieke straat Calçada Santana met de Igreja da Pena (kerk) lopen we richting Praça Martim Moniz.
Als je wat verder de straat in bent gelopen, krijg je een prachtig uitzicht over de Taag en met het zonnetje en de mooie gekleurde oude huisjes is het net of je in een ansichtkaart bent beland, schitterend!
Zelfs de vele graffiti op de muren doet hier niks aan af.
Vanaf dit drukke plein heb je uitzicht op Castelo de São Jorge:
De wijzers geven een half uur na enen aan en we mogen aansluiten in de wel erg lange rij voor toeristische trekpleister tram 28.
Gelukkig zit A Padaria Portuguesa aan de overkant, dus gaat Sandra wat water en broodjes van God halen als ik in de rij blijf wachten.
Meer dan een uur en kwartier moeten we wachten, maar voordeel is wel dat we bijna direct in kunnen stappen en dus keuze voor zitplaatsen hebben.
Omdat de ramen eruitgehaald zijn, lucht het lekker door en heb je goed zicht.
Onderweg een hoop moois gezien, waaronder oude Lissabonse huisjes, uitzicht over de Taag, de Kathedraal van Lissabon, Arco da Rua Augusta en Jardim de São Bento.
Bij het eindpunt van tram 28, Estrella, kijken we direct tegen de indrukwekkende Basílica da Estrela aan, met aan de overkant Jardim da Estrela.
Het ritje van tram 28 is minder lang dan we verwacht hadden, maar is absoluut de moeite waard.
De tram zelf was wel helemaal volgepropt, dus we hebben echt geluk gehad dat we een zitplek hebben.
We lopen een klein rondje door parkje Jardim da Estrela, waar een boom met gigantische wortelen opvalt en allerlei soorten cactussen.
Vanaf Jardim da Estrela lopen we terug en komen langs een farmácia, waar de doosjes met slaappillen die Sandra zocht te krijgen zijn.
Sandra is hier erg blij mee en ik zeg dat ze er dan nog maar een paar doosjes bij moet halen en dus lopen we terug voor een extra voorraadje.
Wat verder lopen we langs het mooie parkje Jardim de São Bento en is er een flinke demonstratie gaande voor het gigantische Assembleia da República.
Nog wat verder lopen is de halte van tram 28E, Bento / Cç Estreia en hier mogen we wederom een uur wachten tot de tram er is.
We zijn blij als dat kreng er eindelijk is, maar dan zien we dat hij helemaal vol zit en moeten we ons er nog bij gaan proppen.
De terugrit is 1 grote hel, want naast dat we als sardines opeengepakt staan, zien we niks.
Alsof dat nog niet genoeg is, breekt er op de helft van de rit na een harde knal schijnbaar een kabel af en is het "finish" volgens de chauffeur.
We moeten dus overstappen naar een andere tram en "gelukkig" staat tram 26 een paar meter verderop al klaar.
Deze wordt echter bestuurd door de grootst mogelijk idioot van Lissabon en omstreken met sadistische trekken, want hij geeft plankgas en remt dan weer als een bezetene, waardoor iedereen door die klotetram vliegt.
17:45 mogen we gelukkig uitstappen bij Praça Martim Moniz en voelt het erg prettig om vaste grond onder de voeten te hebben.
Omdat we straks, 20:30, de voetbalwedstrijd van Benfica tegen Moreirense gaan bezoeken in het Estádio da Luz hebben we niet heel veel tijd meer om rustig te gaan eten bij de markthal.
Sandra stelt voor om bij de Burger King een snelle hap te halen en dat doen we dan ook bij Rua do Carmo.
Het is nog heerlijk toeven buiten en binnen erg druk, dus eten we onze 2 voor €8,-menuutjes met Whoppers op het terras op.
Vlakbij weten we de Starbucks inmiddels ook wel te vinden en haalt Sandra haar koffietje.
Op 2 minuten lopen ligt station Restaurados, vanwaar de blauwe metrolijn richting Reboleira gaat, dus dat scheelt weer een halte met Baixa-Chiado.
Deze keer zijn we bij Alto dos Moinhos uitgestapt voor het stadion van het licht, zoals het stadion van Sport Lisboa e Benfica ook wel genoemd wordt.
Het is een kleine 5 minuutjes lopen vanaf het metrostation naar het stadion en als we aankomen doet het stadion zijn naam eer aan:
7 uur zijn we bij het stadion en moeten we nog best een stukje lopen om bij onze plekken te komen.
We hadden beter het andere metrostation (Colégio Militar/Luz) kunnen pakken, maar zeg dat maar niet tegen Sandra ^_ *
We moeten naar porta (ingang) 28 en omdat ik denk dat we "binnendoor" kunnen lopen, vraag ik het bij de security en mogen we precies naar de andere kant lopen.
Ook zitten we hoog in het stadion (piso 3), dus mogen we nog 3 trappen omhoog, waarna Sandra niet meer zo blij is, hahahaha.
In de hal zien we een soort meetlint van Brazilianen Jardel en Jonas, 2 van de grote sterren hier.
Ongeveer een uur voor de wedstrijd zitten we al op onze plek in block 39, rij L en stoelen 13 en 14.
Voor de wedstrijd liggen er al banners van de NOS Liga op het veld.
Later komt het Benfica-logo op de middenstip te liggen en wordt er reclame gemaakt met een groot opblaasbaar flesje bier van Sagres en een banner van Contas Caixa (bank) aan de zijkant van het veld.
Niet veel later komen de keepers onder gejuich het veld op voor hun warming-up en ook de keepers van Moreirense volgen dan.
De rest van de spelers begint ongeveer een halfuur voor de wedstrijd aan het opwarmen.
10 minuten voor de wedstrijd wordt het spectaculair, want de "zege adelaar" (Águia Vitória) komt dan uit de nok van het stadion gevlogen.
Ik dacht dat deze gelijk naar de middenstip vloog, maar hij maakt flink wat rondjes in de lucht, voordat hij richting zijn trainer op de middenstip vliegt.
De adelaar landt op het, verrijdbare, logo van Benfica om deze te completeren, erg tof:
In het uitvak zitten maar een handjevol uitsupporters (ongeveer 30 man).
Iets voor 20:30 klinkt het clublied van Benfica, Ser Benfiquista, en wordt deze uit volle borst meegezongen door veel supporters, mooi!.
Benfica begint goed aan de wedstrijd en staat na 3 minuten al 1-0 voor na slecht uitverdedigen van Moreirense.
Supertalent João Félix steekt de bal vanaf randje 16 meter naar Jonas die op de 11-meterstip simpel kan binnentikken.
Dit geeft wel een hels kabaal, want de Portugezen laten zich goed horen.
Erg lang kunnen ze niet van de voorsprong genieten, want na 5 minuten maakt Moreirense al gelijk.
Chiquinho staat compleet vrij op de 16 meter en schiet de bal tegendraads in de linkerhoek op aangeven van aanvoerder Arsénio van rechts.
Een minuut later heeft Benfica de bal en wordt de bal door Pizzi prima in de lucht gepasst op Rafa Silva die vanaf de 16 de bal over keeper Jhonatan heen lobt, maar een paar centimer voor de doellijn weet de keeper de bal toch uit het doel te tikken, goeie save!
Ondanks dat Benfica veel meer de bal heeft, neemt het risico's door met veel spelers voor de bal te spelen.
Moreirense is daardoor erg gevaarlijk in de counter en na 16 minuten komen ze zelfs op 1-2.
Deze goal wordt gemaakt door Pedro Nuno met wederom een assist van Arsénio.
Eigenlijk gelijk aan de 1e goal; de bal wordt voor de middenlijn doorgetikt met een 2-3 overtalsituatie voor Moreirense.
Arsénio speelt 2 man uit op snelheid en legt de bal panklaar bij de 2e paal, waar Pedro Nuno de bal binnenloopt en 2 glijdende verdedigers en keeper Odisseas Vlachodimos kansloos laat.
Het wordt nog erger voor thuisclub Benfica, want de 1-3 valt zo'n 10 minuten voor rust (36e minuut) ook nog door Loum N'Diaye.
Dit keer op aangeven van, jawel.........Arsénio, een assist-hattrick.
Het begint bij een aanval van Moreirense die verdedigd lijkt te worden, maar omdat Jardel de bal binnen wil houden tikt hij de bal zo in de voeten van een speler met een blauw shirt.
Arsénio krijgt dan de bal en die ziet Loum N'Diaye inschuiven en vanaf een meter of 30 schiet hij de bal kneiterhard in de linkerhoek en laat Odisseas Vlachodimos wederom kansloos.
Het publiek van Benfica begint zich dan tegen de spelers te keren en zelfs uit te fluiten.
Als scheidsrechter Nuno Almeida fluit voor rust met een 1-3 achterstand klinkt er een fluitconcert van jewelste.
De 2e helft gebeurt er niet heel veel meer, want Benfica is onmachtig en Moreirense vindt het wel prima zo.
Vanaf ongeveer de 75e minuut komen er witte zakdoekjes tevoorschijn voor trainer Rui Vitória en verlaten al veel "supporters" het stadion.
Jardel krijgt bij een vrije trap voor Benfica nog een oliedomme rode kaart door nummer 77 (wie zou dat zijn, jawel Arsénio) in minuut 77 een elleboogje te geven.
Tegen het einde van de wedstrijd is het echt bizar om te zien hoeveel lui hun club in de steek laten.......
Dit heb ik echt nooit begrepen, je betaalt om je cluppie te zien spelen en gaat dan voor het einde naar huis.
Met een 1-3 eindstand en een verdiende nederlaag worden de spelers uitgefloten door de resterende supporters.
Uiteraard viert het handjevol supporters van Moreirense een feestje in het uitvak.
Pat(it)o Rodríguez valt nog in in de 68e minuut voor Moreirense en lijkt qua bouw en loopwijze best wel op de Braziliaanse Alexandre Pato, maar het is hem uiteraard niet, want die voetbal in China bij Tianjin Quanjian.
Hier een samenvatting van de wedstrijd Benfica - Moreirense.
Na de wedstrijd lopen we met de mensenmassa mee naar Centro Colombo.
Gelukkig stromen de mensen alle kanten op en gaan wij op het gemak nog even wat drinken, onder het mom van "dan is het straks rustig bij de metro".
Bij het foodcourt vinden we bij O Suminho verse fruitsapjes en gaan we even op 1 van de terrasjes zitten.
Het lijkt al een stuk rustiger te zijn in Centro Colombo, dus lopen we richting de metro en maken nog een tussenstopje bij A Padaria Portuguesa.
Dit inmiddels bekende broodje van God gaat er goed in.
Bij Colégio Militar/Luz zien we dat het nog steeds toch wel erg druk is, ooooooops!
Gelukkig is het niet al te ver metroën en zijn we rond half 12 terug bij het hotel.
Boven bij de kamer krijgen we nog een verrassing, want de sleutels werken allebei niet.
Dus ga ik helemaal naar beneden naar de receptie om de sleutelkaart te laten fixen.
Omstreeks 1:30 helemaal gesloopt gaan slapen.......
Zaterdag 3 november 2018 (dia seis/dag 6):
Laat wakker vandaag, half 10, want we lagen zo lekker.
Dus is het een beetje haasten om op tijd te zijn voor het ontbijtje, wat uiteindelijk weer gewoon lukt.
Rond het middaguur gaan we dan op pad en door de Mango, in Armazéns do Chiado, komen we uit bij de inmiddels traditionele Starbucks.
Sandra ziet nog wel wat leuks bij Mango, gaat even passen en besluit tot koop over te gaan.
Na de koffie zijn we zo bij Baixa-Chiado en checken we bij de automaat welke kaarten we nog kunnen gebruiken.
Erg handig dat de losse kaarten en dagkaarten er exact hetzelfde uitzien, FAIL!
Omdat onze dagkaart (24 uur geldig na activatie) nog een halfuur geldig is, kunnen we die nu nog gebruiken gelukkig.
We pakken de metro van de groene lijn in de richting van Telheiras en stappen bij Campo Grande uit voor Estádio José Alvalade.
Het 50.095 zitplaatsen tellende stadion van Os Leões (de leeuwen), Sporting Clube de Portugal (S.C.P.), zie je direct als je het metrostation uit komt lopen.
1 uur staan we bij het stadion en bedenk ik me hoe bizar het eigenlijk is dat Estádio da Luz en Estádio José Alvalade op hemelsbreed 3 kilometer afstand van elkaar liggen.
Als we bij de trappen aankomen bij het stadionplein, wil ik uiteraard een rondje lopen om het stadion. Sandra heeft daar niet zoveel zin in, dus blijft Sandra hier zitten.
De Nederlandse vlag met BAS DOST erop valt natuurlijk direct op als ik de trappen omhoog loop:
Stadionplein SPORTING CLUBE DE PORTUGAL met spelersbus en standbeeld...
Spelersbus met SPORTING PORTUGAL-logo...
Zijkant van de spelersbus...
BRIGADA ULTRAS SPORTING 2004...
DiRECTiVO ULTRAS XXI...
SPORTING SEMPRE (altijd sportief)...
S.C.P. is uiteraard de huidige club van de in de Eredivisie groot geworden spelers:
- nananananana Bas Dost (international, topscorer van de Eredivisie 2011-2012 met 32 goals, topscorer van de Primeira Liga 2016-2017 met 34 goals)
- clubhopper Luc Castaignos (Feyenoord, Internazionale, FC Twente, Eintracht Frankfurt, uitgeleend aan Vitesse)
- Servisch international en Ajax-outcast Nemanja Gudelj (geleend van Guangzhou Evergrande FC)
Andere bekende spelers bij S.C.P. in de huidige selectie:
- Emiliano Viviano (keeper en Italiaans international)
- Stefano Sturaro (Italiaans international, geleend van Juventus)
- Jérémy Mathieu (ex-international van Frankrijk én bij FC Barcelona gespeeld, hoe dan!)
- Stefan Ristovski (Macedonisch international)
- Radosav Petrović (Servisch international)
- André Pinto (éénmalig Portugees international)
- Bruno Fernandes (Portugees international)
- Luís Carlos Almeida da Cunha oftewel Nani (Portugees international én verschrikkelijk irritant mannetje)
- Marcos Acuña (Argentijns international)
- Rodrigo Battaglia (1-voudig Argentijns international)
- Bruno César (2-voudig Braziliaans international)
- Sebastián Coates a.k.a. El Patrón (Uruguyaans international)
- Fredy Montero (voormalig Colombiaans international)
- Lumor Agbenyenu (Ghanees international)
- Abdoulay Diaby (Malinees international)
- Jovane Cabral (Kaapverdisch international)
Net na onze vakantie wordt bekend dat Marcel Keizer de nieuwe trainer gaat worden van Sporting Clube de Portugal én dat is hem meer dan gegund!
Uiteraard haal ik mijn traditionele nieuwe vakantiepetje.
Omdat ik geen Benfica-petje wilde halen, om Ajax niet te jinxen, haal ik een chapeus van Sporting Clube de Portugal (€10,-) in het stadion zelf:
In het foodcourt binnen het stadion halen we bij signo AQUARIU een lekkere verse jus.
Bij de buren van Mr.Pizza halen we een flinke én erg lekkere slice (fatia) salamipizza, nom nom nom!
Tegen Sandra had ik gezegd dat ik op Google Maps een winkelcentrum in het stadion had gezien, maar dat valt met een supermarkt, een bioscoop, een fansstore en een foodcourt toch tegen.
Even verder gekeken en zie dat Mouras Shopping Center redelijk in de buurt is met een kwartiertje lopen.
Onderweg komen we langs het standbeeld van Francisco Stromp, 1 van de oprichters van Sporting Clube de Portugal en tevens speler en later coach van de club.
Als we bij Mouras Shopping Center aankomen, hebben we direct al spijt, want wat een kansloos grauw winkelcentrumpje is dit.
Volgens mij zijn we nog nooit zo snel uit een winkelcentrum vertrokken.
Aan de overkant willen we dan bus 736 direct terug naar Cais do Sodré pakken.....maarrrrr, ons geluk weer; die rijdt vandaag niet.
Dus is het teruglopen geblazen naar metrostation Campo Grande, waar we stipt 3 uur linha Verde naar eindstation Cais do Sodré terug nemen.
Bij A Padaria Portuguesa naast de markthal haal ik een vieze cappuccino voor Sandra en zelf een heerlijke espresso Portuguesa.
Zonde eigenlijk dat ik deze pas op de een-na-laatste dag "ontdek"!
In het zonnetje op het terras met zo'n 17°C genieten we van de familie duif en mus op de tafel naast ons.
Omdat we toch wel erg lekker zitten hier, haal ik nog een Super Bock in blikvorm en voor Sandra een verse jus.
Op een gegeven moment komen er allemaal bussen met sirenes langs en later vliegen er zelfs straaljagers (F-16) over én vragen we ons af wat er allemaal aan de hand is, aangezien de weg ook is afgezet door de politie.
Uiteraard duiken we de buren van de Time Out Market in voor ons avondeten.
Dit wordt de Clássico, a.k.a. de burger des levens bij O Prego da Peixaria met chips en SUMOL ANANÁS.
Sandra vindt hem helaas niet zo bijzonder, maar ik blijf genieten van deze rakker.
Sandra gaat toch maar weer voor de steeds tegenvallende cappuccino na en zelf haal ik een Super Bock Selecção 1927 Munich Dunkel bij Beer Experience.
Bij SANTINI wil San nog een Cheesecake halen, maar die zijn helaas op.
In plaats daarvan haalt Sandra 2 Tarte Amêndoa, 1 voor nu om te delen en eentje voor later.
Goedkoop zijn ze niet te noemen met €3,20 per stuk, maar godskolere wat istie lekker!
Eenmaal buiten is er nog steeds allemaal gedoe op de weg en een hoop mensen die aan de kant staan te kijken naar dit tafereel.
We gaan zelf ook maar even staan en zien met sirenes langsrijdende politiemotoren, politie-auto's, ambulances en bussen.
Ook de GNR (Guarda Nacional Republicana) rijdt langs met gepantserde wagens.
We komen rond half 8 terug in onze kamer en als Sandra haar koffer gaat pakken, gelijk maar HolidayTaxis gebeld om te vragen hoe het zit met de ophaaltijd die ze me hebben ge-SMS't.
Ondanks dat we een ophaaltijd van 14:00 bevestigd hadden gekregen voor de vakantie, leek het de debieltjes van HolidayTaxis handig om ons 11:15 op te halen.
Dat kan echt niet he, als je half 7 in de avond vliegt.......niet zo'n zin om 6 uur op het vliegveld te wachten!
Erg leuk is dat ons referentienummer ook niet gepakt wordt in het telefoonmenu en de keuze om met een "operator" te spreken werkt prima, maar er neemt niemand op.
Dit dan ook uitgelegd aan João, de dude van het 24-uurs alarmnummer van MTS, en hij geeft ons gelijk en vindt het zelf ook een rare tijd, maar kan verder niks voor ons betekenen.
We moeten maar een taxi pakken en de bon bewaren, zodat we die kunnen indienen bij HolidayTaxis, man man man!
Lichtelijk geïrriteerd ga ik vast mijn koffer inpakken en op het forum van TripAdvisor vraag ik of er bekend is wat er aan de hand was in Lissabon.
Niet veel later krijg ik al reacties dat er een parade was om 100 jaar wapenstilstand te vieren, aangezien Portugal neutraal was in de Tweede Wereldoorlog.
Als ik wat gekalmeerd ben en het gezeik met een simpel transferbedrijfje weer wat kan relativeren, lees ik het geweldige boek van Gijp uit.
Het is uiteindelijk pas rond 1-en als we gaan slapen.
Zondag 4 november 2018 (dia sete/dag 7):
Laatste dagje Lissabon alweer, dus rond half 10 zijn we opgestaan om te ontbijten.
Omstreeks 11-en checken we alles en trekken de deur van de kamer achter ons dicht.
De koffers kunnen we bij het ontbijtzaaltje op de 2e verdieping achterlaten en beneden bij de receptie leveren we de kluissleutel in en checken uit bij Ronnie Rookbaard.
Hij geeft aan dat er al iemand van HolidayTaxis al op ons staat te wachten en zo terug komt naar het hotel.
Als we buiten staan te wachten, schrikken we, want er vliegen F-16's in formatie langs.
De chauffeur van HolidayTaxis komt dan naar ons toe, dus leggen we het verhaal uit en laat ik de reservering met de juiste ophaaltijd zien, waarna hij even gaat bellen.
Hij zegt dat het allemaal goed is en we worden om 14:00 opgehaald.
Sandra en ik denken allebei OK, kijken elkaar aan en zeggen dat dit dus niet goed gaat komen straks.
Maar goed, we kunnen nog even de stad in om van onze laatste uurtjes Lissabon te genieten.
Sandra koopt nog wat bij women'secret in Armazéns do Chiado en daarna doen we uiteraard de Starbucks aan.
Op weg naar Sé de Lisboa (Kathedraal van Lissabon) komen we langs Praça do Comércio, waar we de militaire parade langs zien komen.
Portugese, Duitse, Franse en Amerikaanse soldaten zien we voorbijkomen gevolgd door een fanfare.
Via de prachtige zijstraatjes Rua dos Bacalhoeiros en R. Canastras lopen we zo naar Sé de Lisboa, de bekendste en oudste kathedraal van Lissabon.
Vlakbij zit ook Clube de Fado, een club waar live fado gezongen wordt, een muziekstijl die ik meer en meer ben gaan waarderen.
Sé de Lisboa is erg mooi én gratis van binnen te bezichtigen, dat zie je niet vaak!
Het kasteel zelf kan ik niet in, want er is te weinig tijd, Sandra is aan het wachten én er wordt entreegeld gevraagd.
Op de weg terug geniet ik van het uitzicht over Lissabon en de Taag.
Vooral als ik de afdaling inzet bij Calçada Conde Penafiel is het weer genieten geblazen:
Eenmaal beneden loop ik met Sandra weer terug naar de winkelstraat, zo'n 5 minuten...
Bij Pastelaria Ferrary halen we wat koeken-to-go met verse jus.
Half 2 zitten we, ruim op tijd, op de 2e verdieping bij LX Rossio en nuttigen we koeken en jus.
Kwart voor 2 staan we met de koffers klaar voor het hotel om opgehaald te worden door HolidayTaxis.
10 over 2 is er nog steeds niemand, dus wederom naar João gebeld van MTS, die het nagaat en me terugbelt en wederom meldt dat er niks te regelen is.
Hetzelfde verhaal als gisteravond; de bon van de taxi maar bewaren, zodat we door HolidayTaxis gecompenseerd gaan worden, wat een schijtpleuristeringbedrijf!
We pakken uiteindelijk, na een flink stuk rollen met de koffers, maar een taxi vanaf Praça Rossio...... .
Rond 3 uur zet de taxichauffeur van Auto-Taxis Perfeito & Irmão Lda ons voor €11,60 bij terminal 2 af en schrijft netjes een bonnetje.
Dan is het alsnog 1,5 uur wachten voordat we de koffers af kunnen geven en mogen we erna door de security.
We moeten, denken we dan nog, nóg een uur wachten in een krap kippenhok en door de warmte net een sauna.
Omdat we verder niks te doen hebben en de pot zo goed als op is, scoren we een menu bij McDonald's (bah).
Als Sandra haar bijna volle milkshake op tafel heeft gezet, en even niet oplet, ziet ze dat een schoonmaker deze heeft meegenomen.
Ze gaat verhaal halen bij McDonald's en ze gaan daar zelfs camerabeelden terugkijken om te zien of het wel echt gebeurd is, helemaal waus daar!
18:05 mogen we op tijd gaan boarden voor vlucht HV (?).
Buiten krijgen we nog regen mee als we naar de Boeing 737-700 lopen.
De cirkel is in ieder geval wel rond; met regen aangekomen en met regen weer terug.......
In het vliegtuig mogen we doorlopen naar rij 26 voor stoelen E en F en zitten op de krapste plekken die het vliegtuig kan hebben.
Sandra zit al met haar knieën tegen de stoel aan, dus ik moet helemaal mijn benen in mijn nek leggen om maar normaal te kunnen zitten.
De geplande tijd van 18:35 vliegen halen we ook al niet en horen later van de gezagvoerder dat we door het weer 3 kwartier vertraging hebben, pffffffffffffffff.
19:40 krijgen we weer een bericht dat er nog meer vertraging op is getreden door de chaos met het vluchtverkeer in Portugal.
In de tussentijd heeft Bas Dost bij zijn rentree, na 10 gemiste wedstrijden door een spierblessure, gelijk weer een strafschop (1-1) gemaakt uit bij Santa Clara.
Sporting Clube de Portugal zal de wedstrijd ook nog gaan winnen door een late goal van Marcos Acuña.
20:00 volgt eindelijk het verlossende bericht dat de pushback truck ons komt halen.
Gelukkig stijgen we al snel op en kunnen we na een tijd vliegen eindelijk weer even gaan staan om de benen te strekken.
22:30 landen we op Rotterdam The Hague Airport en omdat we weer een uur vooruit zijn gegaan is het hier 23:30.
Grote vriend Robert staat gelukkig al te wachten en de koffers gaan altijd snel op dit vliegveld, dus kunnen snel op huis aan.
Robert rijdt eerst Sandra naar huis, waar ik nog even haar koffer naar boven heb getild.
00:20 zet Robert mij uiteindelijk thuis af en is Lissabon 2018 alweer te snel voorbij gegaan.........hopelijk tot ooit, mooie stad!
Bedankt Sandra voor de leuke vakantie, pa voor het wegbrengen en Robert voor het oppikken! 😊
Andere bekende spelers die bij Benfica hebben gevoetbald:
- Argentinië: Ángel di Maria, Claudio Caniggia, Ezequil Garay, Javier Saviola, Nicolás Gaitán
- België: Michel Preud'homme, Axel Witsel
- Brazilië: Luisão, Ramires, David Luiz
- Duitsland: Robert Enke (de keeper die zelfmoord heeft gepleegd in 2009 door voor een trein te springen)
- Griekenland: Konstantinos Mitroglou
- Nederland: Glenn Helder, Pierre van Hooijdonk, Ola John, Bilal Ould-Chikh, Gaston Taument
- Portugal: Fábio Coentrão, Déco, Nuno Gomes, Maniche, Miguel, Petit, João Vieira Pinto, Rui Costa, Simão, Tiago, Bernardo Silva, Nélson Semedo, Renato Sanches
- Spanje: Joan Capdevila, Carlos Marchena, Nolito, José Antonio Reyes
- andere landen: Freddy Adu (Amerika), Óscar Cardozo (Paraguay), Nemanja Matić, Miralem Sulejmani en Filip Đuričić (Servië), Victor Lindelöf (Zweden), Maxi Pereira (Uruguay), Karel Poborský (Tsjechië), Zlatko Zahovič (Slovenië)
Bij het huidige Benfica zitten o.a. Portugezen Rúben Dias, Rafa Silva (snelheidsduivel en international van Portugal), João Félix (talent afkomstig van jeugdopleiding van FC Porto), Brazilianen Jardel (aanvoerder) en Jonas ((oud-)international), Nigeriaans international Tyronne Ebuehi (vorig seizoen nog bij ADO Den Haag), Argentijns international Eduardo Salvio en Zwitsers international Haris Seferović.
Rondom het standbeeld van Eusébio zie je allemaal tegels met namen van, volgens mij, Benfica-sponsoren.
Daarnaast staat een standbeeld als een eerbetoon aan alle partners die hebben bijgedragen aan de oprichting van het nieuwe Sport Lisboa e Benfica Stadium:
Benfica-sponsoren...
Mural dos fundadores...
Het rondje vervolgend kom ik op de parkeerplaats een andere spelersbus tegen en dat komt goed uit, want dan kan ik wat betere foto's maken.
Spelersbus voor Estádio da Luz...
SPORT LISBOA e BENFICA op spelersbus...
Met de spelersbus voor Estádio da Luz...
Bij de H&M spreken we af en aangezien we allebei best honger hebben gekregen gaan we in het foodcourt op zoek naar de Burger King.
Daar halen we de 2 voor €8,- menu's om deze op het gemakkie daar op te eten.
Sandra haalt na het eten nog een pakket van Lancôme La Vie est Belle bij Perfumes & Companhia.
Met de Halloween Days krijgt ze 25% korting + een gratis reisparfum en ook nog testertjes (Kenzo voor haar en TERRE D'HERMÉS voor mij).
De C&A hebben we ook nog heel even van binnen gezien, maar hier is weinig leuks te vinden.
Sandra kijkt nog bij wat winkels in het grote winkelcentrum en zelf bij Sport Zone, een giga-sportwinkel, gekeken voor een petje.
Ondanks de grote oppervlakte hadden ze maar iets van 30 petjes, erg zonde....
Om half 5 pakken we de metro vanaf Colégio Militar/Luz terug in de richting van Santa Apolónia naar Baixa-Chiado.
We zijn dan weer dichtbij "onze" Starbucks, dus vereren we deze met een bezoekje voor de bekende cappuccino en vanilla latté.
Hier ook even lekker gezeten, want we hebben al best veel gelopen weer vandaag.
Rond 18:00 zijn we dan weer terug bij LX Rossio, maar niet nadat we bij de Benfica-fanstore bij ons op de hoek voor €25,- p.p. tix hebben gehaald voor de wedstrijd van vrijdag.
S.L. Benfica - Moreirense F.C. op het programma...
Half 8 gaan we weer op pad om te eten bij Time Out Market.
We pakken nu de andere, groene lijn (linha Verde, ook bekend als de zeilboot) naar eindpunt Cais do Sodré, omdat we genoeg hebben gelopen vandaag.
In de hal van Mercado da Ribeira is het weer gigantisch druk en moeilijk om een plekkie te scoren.
Als het uiteindelijk toch gelukt is, ga ik vast zitten en haalt Sandra bij ASIAN LAB Pad Thai met kip.
Met noedels smaakt hij niet echt, zoals ik in Thailand gewend was......bummer!
Meh Pad Thai...
Bij SANTINI haalt Sandra een heerlijke Tarte Amêndoa (amandelkoek) to share en cappuccino, dat meer leek op rioolwater, blergh.....
We besluiten terug te lopen en bij supermarktje Loja de Conveniência Indiano MEIO GORDO VIGOR 1951 (melk), Monster, Fanta's (Maracujá en Ananas) en een Bounty te halen voor in de koelkast.
Omstreeks half 10 belanden we helemaal afgepeigerd op de hotelkamer.
Tegen kwart voor 1 gaat uiteindelijk pas het lichtje uit....
Donderdag 1 november 2018 (dia quatro/dag 4):
Kwart voor 9 wakker, dit keer gelukkig niet van de regen.
Sterker nog, het is vandaag zonnig en al 12°C.
Iets over half 10 gaan we maar eens op pad voor ons ontbijtje.
Daarna op de kamer wat chillen en lezen uit Gijp en omstreeks half 12 op pad richting de Starbucks. In het winkelcentrum Armazéns do Chiado vinden we weer onze dagelijkse cafeïne-fix.
Rond het middaguur is het aardig opgewarmd met 16°C en dan is het heerlijk vertoeven.
Terminal Fluvial do Cais do Sodré (ferry terminal) is het doel, waar we via Praça do Município heen lopen.
Op de weg erheen haalt Sandra nog wat zwart-wit kaarten bij een souvenirwinkeltje.
12:57 stipt vertrekt de ferry en we hebben nog een kleine 20 minuten speling, dus nemen we plaats op de bankjes in de vertrekhal.
De ferry (SEIXALENSE) is met ongeveer 10 minuten varen aan de overkant bij Transtejo Cacilhas.
Als we weer vaste grond onder onze voeten hebben, zien we in de verte fregat Fragata D. Fernando II e Glória liggen.
Door Google Maps weet ik dat ernaast ook de onderzeeër Barracuda ligt, dus loop ik daar even heen:
Barracuda en Fragata D. Fernando II e Glória...
Barracuda in Cacilhas...
In Cacilhas is het erg gezellig, én druk, op de terrasjes in het zonnetje, dus wij lopen eerst het pittoreske straatje R. Cândido dos Reis in.
Bij het prachtige blauwe kerkje Igreja de Nossa Senhora do Bom Sucesso even op de trappen gezeten en foto's gemaakt van dit pittoreske dorpje.
Prachtig kerkje (Igreja de Nossa Senhora do Bom Sucesso) in Cacilhas...
We lopen het leuke straatje R. Cmte. António Feio in en zien hier street art van Cristiano Ronaldo:
CR7-streetart @ R. Cmte. António Feio...
Sandra gaat voor de kabeljauw, die erg goed smaakte, plus SUMOL ANANÁS en zelf neem ik een Super Bock (Imperial) plus een matige cheesecake (zonder bite).
De Farturas en 6 Churros voor €4,- bij het kraampje voor het terras smaakten gelukkig wel weer heerlijk.
We lopen via Rua do Ginjal langs het water voor wat mooie foto's van de brug over de Taag en Lissabon.
Panorama Lissabon & Cacilhas...
Om naar het Cristo Rei-standbeeld te komen moeten we de bus 101 pakken, dus lopen we naar het busplatform.
Omdat we de VIVA viagem hier niet mogen gebruiken (enkel in Lissabon zelf), kost ons dit €1,45 p.p. enkele rit.
De 20 minuten durende busrit is nog best een belevenis door de vele smalle straatjes met auto's aan de weg geparkeerd.
Ook de prachtig mooie huisjes en vele kleuren vallen op.
Als de bus stopt bij Rotunda do Cristo Rei zien we de achterkant van het gigantische beeld:
Cristo Rei-standbeeld vanaf bushalte...
Sandra durft niet omhoog, dus ik sluit alleen aan in de rij die buiten staat.
Gelukkig maar een kwartiertje hoeven wachten en na het betalen van €5,- mag ik met de lift omhoog.
Eenmaal boven moet je nog de wenteltrappen naar boven pakken en kom je in een giftshop uit (hahahahaha, toeristisch much?).
De volgende trap omhoog leidt naar het platform met het beeld.
Het platform ligt op dik 100 meter en het beeld zelf nog ongeveer 10 meter hoger.
Eenmaal op het plafond zie je gelijk op het beeld "GOD IS LIEFDE" in het Nederlands en ernaast verschillende andere talen.
Duidelijke taal...
De brug...
Cristo Rei "verwelkomt" Lissabon...
Selfie met Jezus Christus...
Aan de andere kant ligt het veld van voetbalclub(je) Almada Atlético Clube:
Almada Atlético Clube...
Als ik weer beneden ben, moet ik Sandra zoeken tussen de vele toeristen.
Na nog wat meer foto's van dit uitkijkpunt pakken we de bus terug naar Cacilhas.
Cristo Rui-standbeeld met groot kruis...
Sandra kijkt naar Ponte 25 de Abril over de Taag...
Ponte 25 de Abril...
Dit betekent dat de meeste, niet-toeristische winkels allemaal dicht zijn en er een grote mensenmassa voor de parade zich voor de blauwe kerk heeft verzameld.....dus daar is geen doorkomen aan.
Cacilhas was erg mooi om even gezien te hebben.
17:40 pakken we dus voldaan de ferry terug naar de overkant, Cais do Sodré.
Als we uitstappen is het aan het schemeren en zorgt dit voor prachtige plaatjes van de Taag en de Ponte 25 de Abril:
Schemeren op Ponte 25 de Abril en de Taag...
In de buurt van Time Out Market, lopen we bij A Padaria Portuguesa naar binnen voor Pão de Deus en grote verse jus.
We krijgen er gratis 2 stuks Bacalhau bij, een lokale specialiteit met kabeljauw, maar dit is niet aan ons besteed.
In de iets te warme zaal van A Padaria Portuguesa het brood van God opgegeten en de heerlijke sinaasappelsap opgedronken.
Daarna lopen we richting Starbucks in Armazéns do Chiado voor de nodige cafeína.
Een kwartier over zevenen zijn we weer terug bij LX Rossio na wederom een flink intensief dagje.
Nadat we een uurtje op de kamer zijn bijgekomen gaan we met de groene lijn van de metro, weer naar Mercado da Ribeira.
Sandra haalt alvast de lekkere SUMOL ANANÁS te drinken en ik probeer een plekje te spotten aan de lange tafels.
Voor €19,90 bij Filet Mignon een geweldig lekker steakie in smeuïge romige pepersaus met Batatas Fritas van CAFÉ DE SÃO BENTO en Sandra gaat dit keer voor de Diavola pizza van ZERO ZERO.
Geniaal goeie steak...
Mijn toetje haal ik bij de BEER EXPERIENCE voor €3,50, namelijk een erg lekkere Super Bock Selecção 1927 Thames Porter.
Super Bock Selecção 1927 Thames Porter...
Rond 22:30 zijn we thuis na de kleine wandeling terug.......
Vrijdag 2 november 2018 (dia cinco/dag 5):
Iets voor half 10 wakker om te ontbijten, het wordt steeds later.
Vandaag staat een ritje met de historische tram 28 op het programma.
Na het ochtendmaaltje gaan we terug naar de kamer en lees ik wat van Gijp en luisteren we muziek.
Als de klok kwart over 12 aangeeft maken we pas aanstalten om te gaan trammen.
Eerst moeten we een dagkaart voor Carris/Metro à €6,30 op onze VIVA Viagem-kaartjes laden bij metrostation Baixa/Chiado.
Omdat er nog saldo op onze "oude" kaarten staat, moeten we voor €0,50 extra een nieuwe kaart halen, waar de dagkaart dan op geladen kan worden, goed systeem wel......
Bij "de andere Starbucks", aan Largo do Duque de Cadaval 17, onze koffiefix geregeld.
Vanaf daar is het ongeveer 5 minuutjes lopen naar Praça Martim Moniz, maar wij nemen de toeristische route.
Gelukkig maar, want we komen dan uit bij Largo da Anunciada.
Hier tramt 52E een flinke heuvel op naar eindpunt Rua Câmara Pestana.
Deze tram gaat constant heuvel op en af en is erg leuk om te doen.
Op dit kleine, smalle stuk rijden zelfs 2 trams, want als het wat breder wordt ligt een soort van wisselrails.
Sandra bij tram 52E @ Largo da Anunciada...
Bij tram 52E @ Largo da Anunciada...
Het uitzicht bij Rua Câmara Pestana is weer erg fraai:
Tram 52E bij eindpunt Rua Câmara Pestana...
Via de prachtige authentieke straat Calçada Santana met de Igreja da Pena (kerk) lopen we richting Praça Martim Moniz.
Als je wat verder de straat in bent gelopen, krijg je een prachtig uitzicht over de Taag en met het zonnetje en de mooie gekleurde oude huisjes is het net of je in een ansichtkaart bent beland, schitterend!
Zelfs de vele graffiti op de muren doet hier niks aan af.
Ansichtkaartstraat Calçada Santana...
De vele trappetjes in de diverse zijstraatjes leiden allemaal naar Praça Martim Moniz.
Castelo de São Jorge vanaf Praça Martim Moniz...
Gelukkig zit A Padaria Portuguesa aan de overkant, dus gaat Sandra wat water en broodjes van God halen als ik in de rij blijf wachten.
Meer dan een uur en kwartier moeten we wachten, maar voordeel is wel dat we bijna direct in kunnen stappen en dus keuze voor zitplaatsen hebben.
Omdat de ramen eruitgehaald zijn, lucht het lekker door en heb je goed zicht.
Onderweg een hoop moois gezien, waaronder oude Lissabonse huisjes, uitzicht over de Taag, de Kathedraal van Lissabon, Arco da Rua Augusta en Jardim de São Bento.
Prachtige smalle straat R. das Escolas Gerais...
Trammetjes 28 in de andere richting (R. das Escolas Gerais)...
Prachtige oude huizen bij Rua do Salvador...
We passeren tram 28 (met Jameson-reclame) die richting M. Moniz gaat...
Bij het eindpunt van tram 28, Estrella, kijken we direct tegen de indrukwekkende Basílica da Estrela aan, met aan de overkant Jardim da Estrela.
Het ritje van tram 28 is minder lang dan we verwacht hadden, maar is absoluut de moeite waard.
De tram zelf was wel helemaal volgepropt, dus we hebben echt geluk gehad dat we een zitplek hebben.
We lopen een klein rondje door parkje Jardim da Estrela, waar een boom met gigantische wortelen opvalt en allerlei soorten cactussen.
Sandra bij boom in Jardim da Estrela...
Cactussen @ Jardim da Estrela...
Sandra is hier erg blij mee en ik zeg dat ze er dan nog maar een paar doosjes bij moet halen en dus lopen we terug voor een extra voorraadje.
Wat verder lopen we langs het mooie parkje Jardim de São Bento en is er een flinke demonstratie gaande voor het gigantische Assembleia da República.
Jardim de São Bento...
Assembleia da República...
Demonstratie...
Nog wat verder lopen is de halte van tram 28E, Bento / Cç Estreia en hier mogen we wederom een uur wachten tot de tram er is.
We zijn blij als dat kreng er eindelijk is, maar dan zien we dat hij helemaal vol zit en moeten we ons er nog bij gaan proppen.
De terugrit is 1 grote hel, want naast dat we als sardines opeengepakt staan, zien we niks.
Alsof dat nog niet genoeg is, breekt er op de helft van de rit na een harde knal schijnbaar een kabel af en is het "finish" volgens de chauffeur.
We moeten dus overstappen naar een andere tram en "gelukkig" staat tram 26 een paar meter verderop al klaar.
Deze wordt echter bestuurd door de grootst mogelijk idioot van Lissabon en omstreken met sadistische trekken, want hij geeft plankgas en remt dan weer als een bezetene, waardoor iedereen door die klotetram vliegt.
17:45 mogen we gelukkig uitstappen bij Praça Martim Moniz en voelt het erg prettig om vaste grond onder de voeten te hebben.
Omdat we straks, 20:30, de voetbalwedstrijd van Benfica tegen Moreirense gaan bezoeken in het Estádio da Luz hebben we niet heel veel tijd meer om rustig te gaan eten bij de markthal.
Sandra stelt voor om bij de Burger King een snelle hap te halen en dat doen we dan ook bij Rua do Carmo.
Het is nog heerlijk toeven buiten en binnen erg druk, dus eten we onze 2 voor €8,-menuutjes met Whoppers op het terras op.
Vlakbij weten we de Starbucks inmiddels ook wel te vinden en haalt Sandra haar koffietje.
Op 2 minuten lopen ligt station Restaurados, vanwaar de blauwe metrolijn richting Reboleira gaat, dus dat scheelt weer een halte met Baixa-Chiado.
Deze keer zijn we bij Alto dos Moinhos uitgestapt voor het stadion van het licht, zoals het stadion van Sport Lisboa e Benfica ook wel genoemd wordt.
Het is een kleine 5 minuutjes lopen vanaf het metrostation naar het stadion en als we aankomen doet het stadion zijn naam eer aan:
Stadion van het licht...
We hadden beter het andere metrostation (Colégio Militar/Luz) kunnen pakken, maar zeg dat maar niet tegen Sandra ^_ *
We moeten naar porta (ingang) 28 en omdat ik denk dat we "binnendoor" kunnen lopen, vraag ik het bij de security en mogen we precies naar de andere kant lopen.
Ook zitten we hoog in het stadion (piso 3), dus mogen we nog 3 trappen omhoog, waarna Sandra niet meer zo blij is, hahahaha.
In de hal zien we een soort meetlint van Brazilianen Jardel en Jonas, 2 van de grote sterren hier.
Aanvoerder Jardel en Jonas...
Naar onze sector...
Een uur voor de wedstrijd...
We zijn er hoor!...
Er zijn vandaag 47.216 toeschouwers aanwezig is, waar er plek is voor 65.647, geen uitverkocht huis dus, jammer!
Estádio da Luz bijna 3/4 gevuld...
Later komt het Benfica-logo op de middenstip te liggen en wordt er reclame gemaakt met een groot opblaasbaar flesje bier van Sagres en een banner van Contas Caixa (bank) aan de zijkant van het veld.
Niet veel later komen de keepers onder gejuich het veld op voor hun warming-up en ook de keepers van Moreirense volgen dan.
De rest van de spelers begint ongeveer een halfuur voor de wedstrijd aan het opwarmen.
10 minuten voor de wedstrijd wordt het spectaculair, want de "zege adelaar" (Águia Vitória) komt dan uit de nok van het stadion gevlogen.
Ik dacht dat deze gelijk naar de middenstip vloog, maar hij maakt flink wat rondjes in de lucht, voordat hij richting zijn trainer op de middenstip vliegt.
De adelaar landt op het, verrijdbare, logo van Benfica om deze te completeren, erg tof:
Águia Vitória maakt het Benfica-logo compleet door er op te landen...
Iets voor 20:30 klinkt het clublied van Benfica, Ser Benfiquista, en wordt deze uit volle borst meegezongen door veel supporters, mooi!.
Benfica begint goed aan de wedstrijd en staat na 3 minuten al 1-0 voor na slecht uitverdedigen van Moreirense.
Supertalent João Félix steekt de bal vanaf randje 16 meter naar Jonas die op de 11-meterstip simpel kan binnentikken.
Dit geeft wel een hels kabaal, want de Portugezen laten zich goed horen.
Erg lang kunnen ze niet van de voorsprong genieten, want na 5 minuten maakt Moreirense al gelijk.
Chiquinho staat compleet vrij op de 16 meter en schiet de bal tegendraads in de linkerhoek op aangeven van aanvoerder Arsénio van rechts.
Een minuut later heeft Benfica de bal en wordt de bal door Pizzi prima in de lucht gepasst op Rafa Silva die vanaf de 16 de bal over keeper Jhonatan heen lobt, maar een paar centimer voor de doellijn weet de keeper de bal toch uit het doel te tikken, goeie save!
Ondanks dat Benfica veel meer de bal heeft, neemt het risico's door met veel spelers voor de bal te spelen.
Moreirense is daardoor erg gevaarlijk in de counter en na 16 minuten komen ze zelfs op 1-2.
Deze goal wordt gemaakt door Pedro Nuno met wederom een assist van Arsénio.
Eigenlijk gelijk aan de 1e goal; de bal wordt voor de middenlijn doorgetikt met een 2-3 overtalsituatie voor Moreirense.
Arsénio speelt 2 man uit op snelheid en legt de bal panklaar bij de 2e paal, waar Pedro Nuno de bal binnenloopt en 2 glijdende verdedigers en keeper Odisseas Vlachodimos kansloos laat.
Het wordt nog erger voor thuisclub Benfica, want de 1-3 valt zo'n 10 minuten voor rust (36e minuut) ook nog door Loum N'Diaye.
Dit keer op aangeven van, jawel.........Arsénio, een assist-hattrick.
Het begint bij een aanval van Moreirense die verdedigd lijkt te worden, maar omdat Jardel de bal binnen wil houden tikt hij de bal zo in de voeten van een speler met een blauw shirt.
Arsénio krijgt dan de bal en die ziet Loum N'Diaye inschuiven en vanaf een meter of 30 schiet hij de bal kneiterhard in de linkerhoek en laat Odisseas Vlachodimos wederom kansloos.
Het publiek van Benfica begint zich dan tegen de spelers te keren en zelfs uit te fluiten.
Als scheidsrechter Nuno Almeida fluit voor rust met een 1-3 achterstand klinkt er een fluitconcert van jewelste.
De 2e helft gebeurt er niet heel veel meer, want Benfica is onmachtig en Moreirense vindt het wel prima zo.
Vanaf ongeveer de 75e minuut komen er witte zakdoekjes tevoorschijn voor trainer Rui Vitória en verlaten al veel "supporters" het stadion.
Jardel krijgt bij een vrije trap voor Benfica nog een oliedomme rode kaart door nummer 77 (wie zou dat zijn, jawel Arsénio) in minuut 77 een elleboogje te geven.
Tegen het einde van de wedstrijd is het echt bizar om te zien hoeveel lui hun club in de steek laten.......
Dit heb ik echt nooit begrepen, je betaalt om je cluppie te zien spelen en gaat dan voor het einde naar huis.
Met een 1-3 eindstand en een verdiende nederlaag worden de spelers uitgefloten door de resterende supporters.
Uiteraard viert het handjevol supporters van Moreirense een feestje in het uitvak.
Pat(it)o Rodríguez valt nog in in de 68e minuut voor Moreirense en lijkt qua bouw en loopwijze best wel op de Braziliaanse Alexandre Pato, maar het is hem uiteraard niet, want die voetbal in China bij Tianjin Quanjian.
Hier een samenvatting van de wedstrijd Benfica - Moreirense.
Na de wedstrijd lopen we met de mensenmassa mee naar Centro Colombo.
Gelukkig stromen de mensen alle kanten op en gaan wij op het gemak nog even wat drinken, onder het mom van "dan is het straks rustig bij de metro".
Bij het foodcourt vinden we bij O Suminho verse fruitsapjes en gaan we even op 1 van de terrasjes zitten.
Het lijkt al een stuk rustiger te zijn in Centro Colombo, dus lopen we richting de metro en maken nog een tussenstopje bij A Padaria Portuguesa.
Dit inmiddels bekende broodje van God gaat er goed in.
Bij Colégio Militar/Luz zien we dat het nog steeds toch wel erg druk is, ooooooops!
Gelukkig is het niet al te ver metroën en zijn we rond half 12 terug bij het hotel.
Boven bij de kamer krijgen we nog een verrassing, want de sleutels werken allebei niet.
Dus ga ik helemaal naar beneden naar de receptie om de sleutelkaart te laten fixen.
Omstreeks 1:30 helemaal gesloopt gaan slapen.......
Zaterdag 3 november 2018 (dia seis/dag 6):
Laat wakker vandaag, half 10, want we lagen zo lekker.
Dus is het een beetje haasten om op tijd te zijn voor het ontbijtje, wat uiteindelijk weer gewoon lukt.
Rond het middaguur gaan we dan op pad en door de Mango, in Armazéns do Chiado, komen we uit bij de inmiddels traditionele Starbucks.
Sandra ziet nog wel wat leuks bij Mango, gaat even passen en besluit tot koop over te gaan.
Na de koffie zijn we zo bij Baixa-Chiado en checken we bij de automaat welke kaarten we nog kunnen gebruiken.
Erg handig dat de losse kaarten en dagkaarten er exact hetzelfde uitzien, FAIL!
Omdat onze dagkaart (24 uur geldig na activatie) nog een halfuur geldig is, kunnen we die nu nog gebruiken gelukkig.
We pakken de metro van de groene lijn in de richting van Telheiras en stappen bij Campo Grande uit voor Estádio José Alvalade.
Linha verde...
1 uur staan we bij het stadion en bedenk ik me hoe bizar het eigenlijk is dat Estádio da Luz en Estádio José Alvalade op hemelsbreed 3 kilometer afstand van elkaar liggen.
Estádio José Alvalade naast metrostation Campo Grande...
De Nederlandse vlag met BAS DOST erop valt natuurlijk direct op als ik de trappen omhoog loop:
Eerbetoon aan de Nederlandse topscorer naast de trappen...
Na de trappen kom je "uiteraard" direct uit bij de ticket office om kaartjes te regelen:
BILHETEIRAS na de trappen omhoog...
Verderop kom je nog een tickethuisje tegen:
Ticket office #2...
De aparte mozaïek-stenen in het José Alvalade-stadion vallen erg op, net als de hoge groene pilaren:
Mozaïek-stenen en groene pilaar bij ingang 2...
1 van de 4 groene pilaren...
Bij de ingang van SECTORES A en B kan ik nog een glimp van het veld opvangen:
Het veld van het José Alvalade-stadion...
Iets verder lopen zie ik bij de rotonde een standbeeld van een leeuw (Estatua de Leão).
Op de ene kant staat ESFORÇO (inspanning) en aan de andere kant DEDICAÇÃO (toewijding) en erachter zie ik het PAVILHÃO João Rocha.
Op de ene kant staat ESFORÇO (inspanning) en aan de andere kant DEDICAÇÃO (toewijding) en erachter zie ik het PAVILHÃO João Rocha.
Estatua de Leão bij rotonde...
Het PAVILHÃO João Rocha is een in 2017 geopende hal met plaats voor 3000 man, waar Sporting Clube de Portugal haar andere sporten speelt als omniclub.
Hieronder vallen roller hockey, futsal, handbal en volleybal.
Een stukje verder lopen kom ik aan de achterkant langs de fanstore en het stadionplein waar ik uiteraard even over heen loop.
Op de voorkant van het stadion staat groot ESTÁDIO JOSÉ ALVALADE en hangt een gigantisch SCP-logo.
Ook bij dit stadium vind ik de spelersbus, dus de nodige fotootjes geschoten:
Een stukje verder lopen kom ik aan de achterkant langs de fanstore en het stadionplein waar ik uiteraard even over heen loop.
Op de voorkant van het stadion staat groot ESTÁDIO JOSÉ ALVALADE en hangt een gigantisch SCP-logo.
Ook bij dit stadium vind ik de spelersbus, dus de nodige fotootjes geschoten:
ESTÁDIO JOSÉ ALVALADE met SCP-logo...
ESTÁDIO JOSÉ ALVALADE met spelersbus...
Selfie bij het zonnige Estádio José Alvalade...
Na het stadionplein loop ik over een soort fietspad en kun je van dichtbij zien hoe hoog de groene pilaren zijn:
Groene pilaar de hoogte in...
Alvalade XXI...
Als ik bijna het rondje volmaakt heb, kom ik nog langs muurschilderingen van de ultra's:
DiRECTiVO...
Vlakbij zijn onder de trappen nog meer murals te vinden:
JUVENTUDE LEONINA (jonge leeuwen) ...
- nananananana Bas Dost (international, topscorer van de Eredivisie 2011-2012 met 32 goals, topscorer van de Primeira Liga 2016-2017 met 34 goals)
- clubhopper Luc Castaignos (Feyenoord, Internazionale, FC Twente, Eintracht Frankfurt, uitgeleend aan Vitesse)
- Servisch international en Ajax-outcast Nemanja Gudelj (geleend van Guangzhou Evergrande FC)
Andere bekende spelers bij S.C.P. in de huidige selectie:
- Emiliano Viviano (keeper en Italiaans international)
- Stefano Sturaro (Italiaans international, geleend van Juventus)
- Jérémy Mathieu (ex-international van Frankrijk én bij FC Barcelona gespeeld, hoe dan!)
- Stefan Ristovski (Macedonisch international)
- Radosav Petrović (Servisch international)
- André Pinto (éénmalig Portugees international)
- Bruno Fernandes (Portugees international)
- Luís Carlos Almeida da Cunha oftewel Nani (Portugees international én verschrikkelijk irritant mannetje)
- Marcos Acuña (Argentijns international)
- Rodrigo Battaglia (1-voudig Argentijns international)
- Bruno César (2-voudig Braziliaans international)
- Sebastián Coates a.k.a. El Patrón (Uruguyaans international)
- Fredy Montero (voormalig Colombiaans international)
- Lumor Agbenyenu (Ghanees international)
- Abdoulay Diaby (Malinees international)
- Jovane Cabral (Kaapverdisch international)
Net na onze vakantie wordt bekend dat Marcel Keizer de nieuwe trainer gaat worden van Sporting Clube de Portugal én dat is hem meer dan gegund!
Uiteraard haal ik mijn traditionele nieuwe vakantiepetje.
Omdat ik geen Benfica-petje wilde halen, om Ajax niet te jinxen, haal ik een chapeus van Sporting Clube de Portugal (€10,-) in het stadion zelf:
Nieuw petje gescoord...
Bij de buren van Mr.Pizza halen we een flinke én erg lekkere slice (fatia) salamipizza, nom nom nom!
Tegen Sandra had ik gezegd dat ik op Google Maps een winkelcentrum in het stadion had gezien, maar dat valt met een supermarkt, een bioscoop, een fansstore en een foodcourt toch tegen.
Even verder gekeken en zie dat Mouras Shopping Center redelijk in de buurt is met een kwartiertje lopen.
Onderweg komen we langs het standbeeld van Francisco Stromp, 1 van de oprichters van Sporting Clube de Portugal en tevens speler en later coach van de club.
Standbeeld van Francisco Stromp...
Volgens mij zijn we nog nooit zo snel uit een winkelcentrum vertrokken.
Aan de overkant willen we dan bus 736 direct terug naar Cais do Sodré pakken.....maarrrrr, ons geluk weer; die rijdt vandaag niet.
Dus is het teruglopen geblazen naar metrostation Campo Grande, waar we stipt 3 uur linha Verde naar eindstation Cais do Sodré terug nemen.
Bij A Padaria Portuguesa naast de markthal haal ik een vieze cappuccino voor Sandra en zelf een heerlijke espresso Portuguesa.
Zonde eigenlijk dat ik deze pas op de een-na-laatste dag "ontdek"!
In het zonnetje op het terras met zo'n 17°C genieten we van de familie duif en mus op de tafel naast ons.
Omdat we toch wel erg lekker zitten hier, haal ik nog een Super Bock in blikvorm en voor Sandra een verse jus.
Super Bock op het terras bij A Padaria Portuguesa...
Uiteraard duiken we de buren van de Time Out Market in voor ons avondeten.
Dit wordt de Clássico, a.k.a. de burger des levens bij O Prego da Peixaria met chips en SUMOL ANANÁS.
Sandra vindt hem helaas niet zo bijzonder, maar ik blijf genieten van deze rakker.
Zoooooooooooooooooo lekkerrrrrrr...
Bij SANTINI wil San nog een Cheesecake halen, maar die zijn helaas op.
In plaats daarvan haalt Sandra 2 Tarte Amêndoa, 1 voor nu om te delen en eentje voor later.
Goedkoop zijn ze niet te noemen met €3,20 per stuk, maar godskolere wat istie lekker!
Eenmaal buiten is er nog steeds allemaal gedoe op de weg en een hoop mensen die aan de kant staan te kijken naar dit tafereel.
We gaan zelf ook maar even staan en zien met sirenes langsrijdende politiemotoren, politie-auto's, ambulances en bussen.
Ook de GNR (Guarda Nacional Republicana) rijdt langs met gepantserde wagens.
We komen rond half 8 terug in onze kamer en als Sandra haar koffer gaat pakken, gelijk maar HolidayTaxis gebeld om te vragen hoe het zit met de ophaaltijd die ze me hebben ge-SMS't.
Ondanks dat we een ophaaltijd van 14:00 bevestigd hadden gekregen voor de vakantie, leek het de debieltjes van HolidayTaxis handig om ons 11:15 op te halen.
Dat kan echt niet he, als je half 7 in de avond vliegt.......niet zo'n zin om 6 uur op het vliegveld te wachten!
Erg leuk is dat ons referentienummer ook niet gepakt wordt in het telefoonmenu en de keuze om met een "operator" te spreken werkt prima, maar er neemt niemand op.
Dit dan ook uitgelegd aan João, de dude van het 24-uurs alarmnummer van MTS, en hij geeft ons gelijk en vindt het zelf ook een rare tijd, maar kan verder niks voor ons betekenen.
We moeten maar een taxi pakken en de bon bewaren, zodat we die kunnen indienen bij HolidayTaxis, man man man!
Lichtelijk geïrriteerd ga ik vast mijn koffer inpakken en op het forum van TripAdvisor vraag ik of er bekend is wat er aan de hand was in Lissabon.
Niet veel later krijg ik al reacties dat er een parade was om 100 jaar wapenstilstand te vieren, aangezien Portugal neutraal was in de Tweede Wereldoorlog.
Als ik wat gekalmeerd ben en het gezeik met een simpel transferbedrijfje weer wat kan relativeren, lees ik het geweldige boek van Gijp uit.
Het is uiteindelijk pas rond 1-en als we gaan slapen.
Zondag 4 november 2018 (dia sete/dag 7):
Laatste dagje Lissabon alweer, dus rond half 10 zijn we opgestaan om te ontbijten.
Omstreeks 11-en checken we alles en trekken de deur van de kamer achter ons dicht.
De koffers kunnen we bij het ontbijtzaaltje op de 2e verdieping achterlaten en beneden bij de receptie leveren we de kluissleutel in en checken uit bij Ronnie Rookbaard.
Hij geeft aan dat er al iemand van HolidayTaxis al op ons staat te wachten en zo terug komt naar het hotel.
Als we buiten staan te wachten, schrikken we, want er vliegen F-16's in formatie langs.
De chauffeur van HolidayTaxis komt dan naar ons toe, dus leggen we het verhaal uit en laat ik de reservering met de juiste ophaaltijd zien, waarna hij even gaat bellen.
Hij zegt dat het allemaal goed is en we worden om 14:00 opgehaald.
Sandra en ik denken allebei OK, kijken elkaar aan en zeggen dat dit dus niet goed gaat komen straks.
Maar goed, we kunnen nog even de stad in om van onze laatste uurtjes Lissabon te genieten.
Sandra koopt nog wat bij women'secret in Armazéns do Chiado en daarna doen we uiteraard de Starbucks aan.
Op weg naar Sé de Lisboa (Kathedraal van Lissabon) komen we langs Praça do Comércio, waar we de militaire parade langs zien komen.
Portugese, Duitse, Franse en Amerikaanse soldaten zien we voorbijkomen gevolgd door een fanfare.
Via de prachtige zijstraatjes Rua dos Bacalhoeiros en R. Canastras lopen we zo naar Sé de Lisboa, de bekendste en oudste kathedraal van Lissabon.
Vlakbij zit ook Clube de Fado, een club waar live fado gezongen wordt, een muziekstijl die ik meer en meer ben gaan waarderen.
Sé de Lisboa is erg mooi én gratis van binnen te bezichtigen, dat zie je niet vaak!
Sé de Lisboa doemt op...
Binnenin de kerk zien we mooie schilderijen, altaren, doopvont en beelden.
Schilderij in de kathedraal...
De kathedraal is uniek te noemen met verschillende architectuur uit de romaanse, gotische en barokperiode.
We leren ook dat de aardbeving van 1775 erg veel schade aan de kathedraal heeft opgeleverd, maar dat deze in de loop der tijd toch weer in zijn geheel is opgebouwd.
Na het rondje kathedraal, komen we weer buiten en gaan op pad naar Castelo de São Jorge.
Sandra heeft teveel last van haar voet, dus ga ik alleen de steile heuvels omhoog naar het kasteel.We leren ook dat de aardbeving van 1775 erg veel schade aan de kathedraal heeft opgeleverd, maar dat deze in de loop der tijd toch weer in zijn geheel is opgebouwd.
Na het rondje kathedraal, komen we weer buiten en gaan op pad naar Castelo de São Jorge.
Sandra aan het relaxen...
De weg omhoog is pittig, maar als je achterom kijkt bij Calçada Conde Penafiel en Costa do Castelo, weet je waarom je het doet:
Aardig uitzicht hoor...
Op de weg terug geniet ik van het uitzicht over Lissabon en de Taag.
Vooral als ik de afdaling inzet bij Calçada Conde Penafiel is het weer genieten geblazen:
Bij Calçada Conde Penafiel...
Cristo Rei en de Taag gezien vanaf Calçada Conde Penafiel...
Cristo Rei, de Taag en de 25 aprilbrug vanaf Calçada Conde Penafiel...
Bij Pastelaria Ferrary halen we wat koeken-to-go met verse jus.
Half 2 zitten we, ruim op tijd, op de 2e verdieping bij LX Rossio en nuttigen we koeken en jus.
Kwart voor 2 staan we met de koffers klaar voor het hotel om opgehaald te worden door HolidayTaxis.
10 over 2 is er nog steeds niemand, dus wederom naar João gebeld van MTS, die het nagaat en me terugbelt en wederom meldt dat er niks te regelen is.
Hetzelfde verhaal als gisteravond; de bon van de taxi maar bewaren, zodat we door HolidayTaxis gecompenseerd gaan worden, wat een schijtpleuristeringbedrijf!
We pakken uiteindelijk, na een flink stuk rollen met de koffers, maar een taxi vanaf Praça Rossio...... .
Rond 3 uur zet de taxichauffeur van Auto-Taxis Perfeito & Irmão Lda ons voor €11,60 bij terminal 2 af en schrijft netjes een bonnetje.
Dan is het alsnog 1,5 uur wachten voordat we de koffers af kunnen geven en mogen we erna door de security.
We moeten, denken we dan nog, nóg een uur wachten in een krap kippenhok en door de warmte net een sauna.
Omdat we verder niks te doen hebben en de pot zo goed als op is, scoren we een menu bij McDonald's (bah).
Als Sandra haar bijna volle milkshake op tafel heeft gezet, en even niet oplet, ziet ze dat een schoonmaker deze heeft meegenomen.
Ze gaat verhaal halen bij McDonald's en ze gaan daar zelfs camerabeelden terugkijken om te zien of het wel echt gebeurd is, helemaal waus daar!
18:05 mogen we op tijd gaan boarden voor vlucht HV (?).
Buiten krijgen we nog regen mee als we naar de Boeing 737-700 lopen.
De cirkel is in ieder geval wel rond; met regen aangekomen en met regen weer terug.......
In het vliegtuig mogen we doorlopen naar rij 26 voor stoelen E en F en zitten op de krapste plekken die het vliegtuig kan hebben.
Sandra zit al met haar knieën tegen de stoel aan, dus ik moet helemaal mijn benen in mijn nek leggen om maar normaal te kunnen zitten.
De geplande tijd van 18:35 vliegen halen we ook al niet en horen later van de gezagvoerder dat we door het weer 3 kwartier vertraging hebben, pffffffffffffffff.
19:40 krijgen we weer een bericht dat er nog meer vertraging op is getreden door de chaos met het vluchtverkeer in Portugal.
In de tussentijd heeft Bas Dost bij zijn rentree, na 10 gemiste wedstrijden door een spierblessure, gelijk weer een strafschop (1-1) gemaakt uit bij Santa Clara.
Sporting Clube de Portugal zal de wedstrijd ook nog gaan winnen door een late goal van Marcos Acuña.
20:00 volgt eindelijk het verlossende bericht dat de pushback truck ons komt halen.
Gelukkig stijgen we al snel op en kunnen we na een tijd vliegen eindelijk weer even gaan staan om de benen te strekken.
22:30 landen we op Rotterdam The Hague Airport en omdat we weer een uur vooruit zijn gegaan is het hier 23:30.
Grote vriend Robert staat gelukkig al te wachten en de koffers gaan altijd snel op dit vliegveld, dus kunnen snel op huis aan.
Robert rijdt eerst Sandra naar huis, waar ik nog even haar koffer naar boven heb getild.
00:20 zet Robert mij uiteindelijk thuis af en is Lissabon 2018 alweer te snel voorbij gegaan.........hopelijk tot ooit, mooie stad!
Bedankt Sandra voor de leuke vakantie, pa voor het wegbrengen en Robert voor het oppikken! 😊
