Remco pikt Mike eerst op en rond 7 uur pikken ze mij thuis op.
Barry is next in line en Pris en Hailey-Lynn zwaaien papasmurf nog even uit, voordat we op pad gaan richting Schiphol.
Remco stuurt rond 8-en zijn bolide vlakbij Schiphol op Parking 4 aan de Loevesteinse Randweg naar rij 35 en we moeten dan even wachten tot we met de transferbus verder kunnen naar het vliegveld.
We moeten op het vliegveld nog een flink stuk lopen voor check-in 25 van Ryanair, maar we hebben in principe alle tijd, dus lopen we op het gemakkie erheen.
Eenmaal daar horen we dat de bagage (enkel trolleys) niet direct met de band meegaat naar de ruimbagage, maar we deze zelf naar het vliegveld mee dienen te nemen.
Ok, dat is nieuw voor ons allemaal, maar goed, het zal wel.
We willen dan richting de gates en als we omhoog gaan en langs de security check moeten, voelen we de bui al hangen.
Gezien het feit dat Ryanair letterlijk de volgende tekst in de e-mail heeft staan, vinden we dat toch bijzonder:
"Als je geen Instappen met prioriteit en twee stuks handbagage hebt gekocht, mag je je rolkoffer niet aan boord meenemen. Je koffer wordt gratis vervoerd in het ruim.
Je kleine tas mag niet groter zijn dan 35 cm x 20 cm x 20 cm en moet gemakkelijk passen onder de stoel voor je.
Als je hier niet aan voldoet, moet je een toeslag van € 50 per item betalen bij de gate, dit kan ook leiden tot vertragingen voor alle passagiers aan boord."
Uiteindelijk het verhaal uitgelegd bij een vrouw bij de security check en die kon voor 1 keer een uitzondering maken en we konden zo alles meenemen.
Dus wij staan in de rij om door de check heen te gaan, komt een collega van dezelfde vrouw erbij staan (en het verhaal ook had meegekregen) en zegt dat we ook in een andere rij kunnen staan om door de security te mogen.
Mike en ik pakken dus de andere rij om tijd te winnen, maar dan horen we even later dat onze spullen (vloeistoffen), dus niet mee mogen door de security check, man man man man man!
Aangezien Remco en Barry wel door de check heen waren belden we even om te zeggen dat we teruggingen naar de check-in balie van Ryanair om het daar te regelen.
Dit, zodat ze alvast een biertje konden gaan drinken voor Bar zijn vliegangst.
Het flinke stuk teruggelopen en ons verhaal daar gedaan en zelfs de exacte tekst van Ryanair zelf laten lezen op mijn telefoon, maar het achterlijke wijf probeerde ons onze koffers nog in te laten checken voor €40,- per koffer.
We waren er helemaal klaar mee en zeiden dat dit dan gelijk de laatste keer vliegen met Ryanair is geweest.
Wederom het stuk teruglopen naar de douane, waar we doorgeven dat we terug waren gestuurd en konden direct doorlopen naar de security check, tof!
Helaas moest alsnog mijn deo en douchegel ingeleverd worden, maar onze luchtjes mochten in ieder geval wel mee, gelukkig!
Nu was er toch wel enige haast bij om richting gate H7 te gaan, wat uiteraard helemaal aan het einde van Schiphol ligt.
Half 10 was de boarding time, maar door het gedoe zijn we 9:40 pas daar; bezweet en wel door de hitte en het flinke doorstappen.
We komen gelukkig nog even buiten om even bij te komen en als we de Boeing 737-800 ingaan kunnen we op de gekochte stoelen (€9,- per stoel) op rij 10 plaatsnemen naast elkander.
10:00 stipt zouden we gaan vliegen, maar om 10:17 komt er uiteindelijk pas beweging in het vliegtuig.
Er is gelukkig genoeg beenruimte op rij 10, maar verder is zo'n beetje alles gestript in het vliegtuig (geen stoelzak om boekje in te dumpen, geen media).
Aangezien we geen tijd meer hadden voor koffie of iets halen we wat te drinken (BritviC ORANGE JUICE (€2,-)) in het vliegtuig om toch even wat suikers binnen te krijgen.
We landen rond 12:00 op Dublin Airport (Aerfort Bhaile Átha Cliath).
Tijdens het uitstijgen schijnt er een lekker zonnetje en is het tijd om de koffers te retrieven van de belt.
Bij de taxistandplaats stappen de gasten allemaal snel achterin in en ik wil naar voren lopen om te gaan zitten, maar schijnbaar zit de taxichauffeur daar al......een klein "oh-ja-momentje".
Tijdens de taxirit in de Skoda krijgen we de nodige tips over Dublin en uiteindelijk worden we op Clarendon Street afgezet.
Bar rekent de rit af (€40,- inclusief tip), dus mijn deel verrekenen we gelijk met de stoelkeuze in het vliegtuig.
12:15 staan we op Coppinger Row en Bar heeft met Matt kortgesloten dat hij half 3 bij TONI&GUY zou staan.
We hebben dus nog wat tijd te spenderen, dus we pakken het eerste beste terrasje in het zonnetje bij GOURMET KITCHEN BURGER.
Het tentje op 14 William Street South is lekker dichtbij en ziet er erg gezellig uit.
Uiteraard gelijk een pint Heineken voor the boys en Rem gaat voor de FOXES ROCK STOUT.
De lekkere burgertjes (CLASSIC BEEF en THE TAXIDRIVER) nemen gretig aftrek en we proosten (sláinte!) met nog een lekker biertje op een goed weekend.
Sláinte betekent in het Gaelisch Iers, zoiets als gezondheid, dus dat moet goed gaan komen.
Rond 2 uur lopen we in licht benevelde toestand richting Coppinger Row Apartments.
Half 3 zou Matt bij TONI&GUY staan, maar neen, het duurt wat langer krijgt Barremans te horen als hij belt.
Rond 15:00 is zijn collega uiteindelijk hier en horen gelijk dat de code van de entree 1896 is.
Als goedmakertje, mogen we maandag om 12:00 uur uitchecken, een uurtje later dan normaal, nice.
We krijgen een korte rondleiding van appartement number 1 en zien dat het een leuk appartementje is met dakterras, eigen Wi-Fi, keukentje met koelkast, wasmachine, strijkijzer, (slaap)bank en stoelen.
17° C is het nog en het roof terrace is toch ook wel erg lekker om erbij te hebben zo in het zonnetje, dus chillen we daar nog even.
Rond 15:30 pakken we de Mercedes-taxi op Clarendon Street om naar Guinness Storehouse aan Market Street South te gaan.
Dik 10 minuten later zijn we er al, dus direct de Expedia-tickets ingeleverd en we krijgen een voucher voor een Guinness mee aan het entreeticket, altijd goed!
Via een roltrap komen we op de Ground Floor direct The Guinness Retail Store binnen; lees commercie.
We maken wat (groeps)foto's bij het grote logo van Guinness en luisteren naar de intro van een gids die wat over Guinness verteld (Guinness brewing story).
Grappig en ons niet bekend is dat het gebouw de vorm van een Guinness glas heeft.
We vervolgen onze weg en komen bij de belangrijkste ingrediënt en van dit bier, water en barley (gerst) uit.
Ook het brouwproces (232°C) is een precisiewerkje:
"That's the temperature that transforms our barley into a black state of perfection. That's the temperature that makes Guinness taste like Guinness. Any cooler and the beer won't be as flavourful, any hotter and the barley catches fire."
Ook Cooperage Cafe is hier te vinden en we doen nog een quiz over alcohol.
Ook leren we dat de harp eerder symbool stond voor Guinness dan voor Ierland.
De harp die Ierland aanduidt moest zelfs omgedraaid worden, omdat de harp bij Guinness hoort, WOW!
Via de roltrap komen we uit op de Second Floor waar we in de rij voor een tasting room heel brutaal gewoon aansluiten en wat uitleg krijgen over het zwarte goud in een wel erg lichte kamer.
Geen idee of dit inbegrepen was bij ons ticket, maar we konden zo doorlopen.
Ook staan hier 3 vaten met de belangrijkste ingrediënten te stomen en mogen we een kleintje Guinness van een dienblad pakken.
In de tasting room krijgen we ook te horen dan dat we "door de dikke schuimkraag heen moeten drinken" en die blijft wel bij, want zodra er ergens dit weekend een Guinness genuttigd wordt, komt deze tekst weer terug, stelletje legends......
De Guinness zelf smaakt niet verkeerd en als je weet waarop te letten, ga je hem steeds meer waarderen........it kinda grows on you.
World of Advertising op de 3th Floor spreekt voor zich en vooral de Guinness Toucan kom je hier veel tegen.
De toucan...
Op de 4th Floor zit de Connoisseur Experience, maar die is niet inbegrepen in ons ticket, dus is deze verdieping snel gezien.
The Guinness Academy waar het mogelijk is je eigen pint te tappen, slaan we over.
Je kon kiezen tussen de Gravity Bar en The Guinness Academy, maar we besloten om hem toch bij de eerstgenoemde te halen, zodat we hem zelf niet kunnen verneuken, safe bet it is!
De Brewers Dining Hall op de 5e verdieping slaan we over en halen de complimentary pint aan de bar.
Het wordt Guinness voor the guys en zelf neem ik een Rockshore Irish Lager als freebeebeer.
We gaan de trappen op voor het beroemde uitzicht van de Gravity Bar en dat valt zeker niet tegen!
Het is er wel erg druk en daarom ook vrij warm.
Met 360° zicht proosten we en genieten van het goede leven en de mooie views over Dublin, St. Patrick's Tower, Croke Park (op 3 na grootste stadion van Europa; capaciteit 82.300), St. Patrick's Cathedral, Phoenix Park, Church of St. Augustine & John, Trinity College, Aviva Stadium, Christ Church Cathedral, Howth Head en de bergen.
Proost!...
Buiten maken we nog even een foto van de beroemde Guinness-poort en pakken een taxi terug naar Clarendon Street.
Zodra we de taxi hebben verlaten, lopen we direct weer verder om eten te gaan scoren.
18:00 zitten we bij SMOKIN BONES Low -n- Slow aan 34 Dame Street, waar we een uurtje vertoeven en goedkope en middelmatige mixed grills halen.
Vooral de Feckin Hot Fries, what's in a name, waren erg heet volgens de guys.
Voor J.T. PIM'S (4 South Great George's Street) wordt live-muziek gespeeld en met wat pinten Guinness is het prima vertoeven alhier.
20:00 uur zijn we weer bij het appartement en na wat opfrissen e.d. gaan we 20:30 weer op pad.
Bij Saint Andrews Church een foto gemaakt en aan de overkant bij O'Neill'S (2 Suffolk Street) gezellig aan de bar chillen met de nodige bieren (Blue Moon's, Hop House 13 Lager en Heineken).
Deze pub was echt de pub der pubben qua inrichting en gezelligheid, alleen de (live-)muziek liet het afweten, waardoor het toch niet heel gezellig was.
Dus we gaan door en op de hoek van J.T. PIM'S halen we bij The Dame Tavern wat Heinie's en even gekeken in J.T. PIM'S zelf.
Remco wil graag whisk(e)y (say what!?!?), dus pakken we The Glenlivet à 7 ekkermannen de stuk en hierna was het gelijk klaar.
Vlakbij ons appartement aan 10-11 Grafton Street zit een McDonald's, dus die doen we aan en bestellen de nodige McChicken's enzo.
23:00 zijn we al thuis en krijgen we mee dat de wereldberoemde DJ Avicii (Tim Bergling) is overleden........
Na wat kloten met kussens gooien en ons aller Vitas the crazy Russian singer gaan we om half 12 al slapen.
Dublin dag 2 (zaterdag 21 april)
Een paar keer wakker geworden 's nachts, maar toch rond 9-en wakker om even een rondje te lopen met Bar.
Via Stephen Street Lower lopen we naar Ship Street Great en pakken de trappetjes naast Dublin Castle naar Castle Street.
Als we Castle Street uitlopen komen we langs Christ Church Cathedral en zien steakrestaurant BULL & CASTLE, waar we niet hebben gegeten dit weekend.....
Wat verder halen we een travel adaptor bij computerzaakje INTERNET CAFE aan Lord Edward Street.
Deze was nodig om onze phones toch op te kunnen laden, aangezien niemand eraan gedacht had dat ze hier een andere poweroutlet gebruiken.
De SPAR aan 19-20 Dame Street komt op het juiste moment voor wat water en jus, maar als we de prijzen kijken schrikken we enorm, stervensduur.
Uiteindelijk daar alleen een cappuccino op de relaxte zitjes gedaan.
Bij Centra (9 Wicklow Street) vlakbij ons appartement halen we verse jus voor de vitamientjes en water plus Panadol Extra (sterke Paracetamol).
Rond 10-en zijn we weer thuis en daar lekker op het dakterras verse jus gedronken met een lekker zonnetje.
Douchen e.d. en rond half 12 met zijn allen op pad voor een ontbijtje
Via Johnson's Court lopen we naar de winkelstraat Grafton Street en horen we een bekend deuntje gespeeld worden door een straatmuzikant.
Game of Thrones kan altijd rekenen op waardering, dus wat Ierse euro's in het bakje gedeponeerd.
Pinnen doen we tegenover BRUXELLES bij permanent tsb, waar ook een standbeeld staat van Philip P. Lynott.
Lynott is beter bekend als de lead singer van Thin Lizzy.
Bij Krüst Bakery (5-6 South Great George's Street) belanden we voor Cheese Rolls, stokbroodjes en croissantjes met wat koffie.
Na het ontbijt keren we even terug naar het appartement en dan begint de Du-blén sightseeing tour, lees de wandeltour voor liefhebber Mike.
We lopen naar Dublin Castle, waar Bar en ik vanmorgen al langs waren gelopen, maar niet wisten dat het kasteel hier zit.
Het mooie grasveldje Dubh Linn Garden verdient ook een eervolle vermelding.
Via Palace Street komen we op Dame Street uit en laten het vanmorgen gespotte steakrestaurant zien.
We lopen verder via Lord Edward Street naar Christ Church Cathedral en over het grasveldje voor wat fotootjes.
Terug lopen we via het smalle winkelstraatje Cow's Lane met standjes en dan via de kasseien van Essex Street West.
We zien dan een gigantische pub, The Porterhouse Pub, aan de overkant en weten dat we goed zitten.
Via Parliament Street lopen we naar de Grattan Bridge en over de brug de Liffey River overgelopen.
Aan de overkant pakken we de Liffey Boardwalk naar Millennium Bridge terug naar Temple Bar District.
Als ware toeristen doen we bij The Temple Bar uiteraard een Guinness direct aan de bar bij de ingang.
Deze pub, gevestigd sinds 1840, is erg gezellig en als we de pub verder induiken, zien we een standbeeld van James Joyce en vinden een leuk plekje.
Er is live-muziek en er staat voetbal op, wat wil een man nog meer?
Liverpool speelt tegen West Bromwich Albion en staat 2-0 voor, maar weet het met 10 minuten te gaan nog te verspelen (2-2), bizar!
We lopen door het steegje (Merchant's Arch) en direct over de crowded Ha'penny Bridge (loopbrug).
Via Google Maps lukt het niet zo makkelijk om Trinity College te vinden, dus zien we nog een groot deel van de stad per benenwagen.
Trinity College, opgericht in 1592, is de oudste universiteit van Ierland en kent bekende studenten zoals schrijvers Oscar Wilde en Samuel Beckett.
Ook het bekende Book of Kells is hier te vinden, maar hebben we niet gezien.
Als we Trinity College eindelijk gevonden hebben, komen we via Lincoln Place het terrein op en blijkt al snel dat de Pavilion Bar dicht is en pas over een half uur weer open gaat.
Erg jammer, want het grote grasveldje, College Park, zag er gezellig uit om te chillen met een brewski.
Omdat de blazen gevuld waren, gingen we snel op zoek naar een wc, maar Mike had een kortsluitingsmomentje..........
Wij liepen al een heel stuk verder totdat hij door had dat we doorgelopen waren.
Via de andere poort komen we op College Green en, gelukkig voor Mike, vlakbij ons appartement uit.
Na het vele lopen vinden we het allemaal wel een geslaagd plan om ergens te gaan zitten.
Dit doen we bij TrinitY BAR VENUE, waar we vragen of er later voetbal op mag.
We gaan ook hier voor het zwarte goud (Guinness) die we door de schuimkraag heen drinken.
Alleen Remco neemt wat anders, namelijk een SMITHWICK'S IRISH ALE.
De Beefburgers en Falafel Burger (Rem) zijn erg goed en we kijken tijdens het eten de halve finale van de European Rugby Champions Cup.
Deze gaat tussen Leinster en Scarlets en verklaart gelijk waarom we veel mensen in rugby-shirts zagen lopen vanmorgen.
De match wordt namelijk in het Aviva Stadium in Dublin gespeeld en zal uiteindelijk een 38-16 overwinning opleveren voor Leinster.
Later kijken we de halve finale van de FA-cup tussen Manchester United en Tottenham (2-1) en tijdens de rust met een 1-1 stand moeten Barry en Mike nog wegduiken voor een vechtpartij.
We rekenen €151,- af met de nodige bieren en geven nog wat tip.
Op de terugweg lopen we via de supermarkt Dunnes Stores naar ons appartement.
19:30 zijn we thuis met de nodige snacks, wateren en blikken Guinness.
Tijdens het nuttigen van de Guinness-blikken komen we erachter dat er doorzichtige balletjes in de blikken zitten:
"Voor wie geen tap bij de hand heeft zijn er blikjes Guinness. Dankzij de speciale “widget” kun je ook thuis genieten van de echte smaak van Guinness, alsof deze zó uit het vat komt. De “widget” is een klein plastic balletje dat hetzelfde menggas bevat als wat de pubs gebruiken bij het tappen van het bier. Een blikje Guinness wordt ook wel aangeduid als de kleinste biertap ter wereld. Guinness is een beroemd bier van het type stout uit Ierland. Het bier is het belangrijkste product van de St. James' Gate brewery in Dublin. De brouwerij werd gesticht in 1759 door Arthur Guinness. In de oude bedrijfshal van de St. James Brewery (het Guinness Storehouse) is een biermuseum ingericht, dat sinds eind jaren 90 een toeristische trekpleister voor Dublin vormt."
Opfrissen en maar eens gaan douchen om de aparte methode van het douchen mee te maken.
De gasten hoorde ik hier al over praten; je moet dus eerst de normale kraan aanzetten, waarna je pas kunt douchen.
Rond 21:00 gaan we op pad naar Temple Bar en vlakbij halen Mike en Remco wat te knagen bij Supermac's.
Bar en ik gaan naar THE NORSEMAN ernaast om alvast de nodige pinten te bestellen.
Geen goedkoop rondje, want deze bieren kosten €30,-, maar goed de rest doen we toch met potjes, dus zoveel maakt het ook niet uit.
Deze pub is niet zo boeiend en de muziek staat veel te zacht, dus verplaatsen we al snel.
Via Essex Street East komen we langs Bad Bobs Temple Bar en 23 stappen verder staan we al bij The Porterhouse.
We wisten dat dit een aardige pub was met meerdere verdiepingen, maar er zijn is meemaken.......wat een tent, ge-wel-dig!
Bij binnenkomst wordt de innerlijke bierliefhebber al direct geboeid door een gigantische bierkaart waarop zelfs La CHOUFFE is te vinden.
3x La CHOUFFE voor dem boys en zelf bestel ik een Erdinger, die allen prima smaken.
Op de 1e verdieping speelt een bandje op een soort podium en de muziek klinkt heerlijk.
Omdat het redelijk druk is, doen we ons drankje bij de bar, maar uiteindelijk kunnen we een goed plekje vinden met zitjes.
Het wordt gezelliger en gezelliger en als Mike en ik uiteindelijk de Oostenrijkse 12% Samichlaus (a.k.a. "de Suikerspin") bestellen, is het voor mij wel klaar en is de bijnaam "El Loco" geboren.
El Loco was born...
Het schijnt dat we per ongeluk nog in een stripclub beland zijn enzo, geen idee watskeburt verders....
We raken elkaar nog kwijt, dus Barry en ik halen wat water op in de supermarkt.
Een paar stappen verder lopen we Remco en Mike weer tegemoet als ze de andere straat uitkomen.
Bij technoclub Pygmalion vlakbij ons nog geprobeerd naar binnen te gaan, maar hier moet je een kaartje voor kopen.
Bij ons appartement heb ik nog een altaar gebouwd en stenen op bed gelegd en tafel op tafel gestapeld voor de deur van de buren.
Dit werd (terecht) niet echt gewaardeerd door de rest en dus heb ik mezelf maar verwijderd uit de kamer en ben met mijn lamme harses even gaan lopen om wat te ontnuchteren.
Even naar de Burger King aan Grafton Street (#5) dus voor wat Bacon Cheese Bites, nomnomnom! Ook nog een Fanta besteld en erna nog naar de andere Burger King (#39) gelopen voor Chilli Cheese Bites (€2,- voor 5 stuks).
Dacht nog even om terug te gaan naar appartjementje, maar neen, de boy gaat naar St. Stephen's Green.
En rondom dus, omdat het park schijnbaar 's nachts gesloten is.
Rond 4 uur ben ik weer terug in het appartement en ga ik snel slapen, mi scusi boys!
Dublin dag 3 (zondag 22 april)
Lekker rond 10-en wakker en het katertje is aanwezig.....
Om en nabij half 11 met Bar een rondje lopen, want de andere 2 geven nog geen teken van leven.
We lopen op Grafton Street 60-61 de Disney Store binnen, waar beneden een Marvel-verdieping is met een levensgrote Hulk, Captain America en Iron Man; hoe vet wil je het hebben!
Via The Gaiety Theatre lopen we terug en zien op de grond de bronzen handafdrukken van bekende lui, waaronder Luciano Pavarotti en Billy Connolly.
Op de terugweg bij ons vaste supermarktje, Centra, croissantjes en drinken meegenomen voor iedereen.
Thuis op de kamer wat chillen, Dumpert kijken en wachten tot iedereen gedoucht is.
Helaas is het niet echt zonnig en regent het zelfs een beetje, dus chillen op het dakterras is er nu niet bij.
Omstreeks 12:45 met Bar en Mike op pad, aangezien Remco nog steeds uitgeschakeld is.
We lopen wederom Centra in voor Mike zijn stinkstokken en dan door naar Grafton Street's Subway.
Op nummertje 49 lopen we naar boven en halen allemaal een footlong of kleiner (Chicken (Tikki) Tikka voor dem en zelf een Spicy Italian).
We lopen onder Fusilier's Arch het St. Stephen's Green-park in, bekend terrein!
Direct zien we de pracht en praal van het park, wat een beetje doet denken aan een miniversie van Central Park in New York.
Vooral het bruggetje over het water, eilandje met begroeiing en de bloemenperken in het midden van het park hebben gelijkenissen.
Aan de andere kant van het park op een bankie gechilld met uitzicht op de prachtige treurwilg en een standbeeld.
Verderop staat nog een standbeeld waar we een fotootje van schieten en via deze kant van het park lopen we terug.
We lopen een stukje om via King Street South zodat Mike de handjes bij The Gaiety Theatre ook kan zien en dan begint het weer te regenen.
Rond 2-en zijn we weer thuis en zijn er weer tekenen van leven bij Remco en gaat hij uiteindelijk ook douchen.
We pakken op Clarendon Street een taxi naar Jameson Distillery aan Bow Street; iets ten noorden van de Liffey-rivier.
Na ongeveer 10 minuten rijden zijn we er alweer en maken wat foto's van de entreepoort.
We mogen, nadat ik de tickets heb opgehaald, aansluiten in de rij bij tour B en moeten zo'n 10 minuten wachten.
Vervolgens mogen we de trap op en wederom even wachten in een ruimte met galerij waar de geschiedenis van Jameson wordt uitgebeeld.
Ook zien we 2 lampen die van Jameson-flessen gemaakt zijn, erg gaaf gedaan!
Lamp van Jameson-flessen...
We leren dat Jameson in 1780 opgericht werd door John Jameson en het motto SINE METU (without fear) is.
Interactief wordt de geschiedenis op de tafel geshowd en tourgids vertelt intussen verder.
In de volgende kamer met grote wandvullende schermen staan meerdere showcases voor 6 personen.
Heel het brouwproces wordt uitgelegd per onderdeel en je kan proeven, voelen en ruiken tijdens de uitleg, erg leuk gedaan.
De proeverij in de volgende kamer is een interessante, want iedereen krijgt 3 glaasjes met whisk(e)y voorgeschoteld en een glas water.
Links staat Scotch whisky (Johnnie Walker Black Label), in het midden Jameson Irish Whiskey en rechts American whiskey (Jack Daniel's).
De toerdame vertelt over de verschillen in destillatie (1, 2 of 3 keer (Jameson)), geur, kleur en smaak en we mogen dit zelf ruiken, proeven en zien.
Omdat Jameson meerdere keren gedistilleerd wordt, krijgt het zijn smoothe smaak.
Na de proeverij mogen we beneden bij de Daily Grog een whiskey-tje van Jameson halen.
Rem heeft geen zin in whiskey, dus krijg ik ook zijn bon, waar ik een Jameson Ginger Ale & Lime van haal.
Vandaag is ook de TOTO KNVB-bekerfinale tussen AZ en Feyenoord, waardoor ik nog door moet drinken ook, zodat we met de taxi naar Murray's Bar kunnen gaan.
Van tevoren had Rem al gegoogled waar we deze match konden kijken en gelukkig was het maar een kwartiertje naar 33-34 O'Connell Street Upper.
Recht voor de kroeg staat een aardig standbeeld van Charles Stewart Parnell met een ingegraveerde harp.
Ruim op tijd komen we de pub binnen en er is nog exact plek voor 4 haha, dat komt goed uit!
De sportbar is erg groot met superveel schermen, dus gaan we maar wat drinken halen bij de bar en gelijk Cheese & Bacon burgers bestellen.
We vragen gelijk of ze de match op een tv kunnen uitzenden.
Als het bijna 17:00 is en er nog steeds geen voetbal opstaat, zet ik de FOX Sports-app maar aan, zodat we het in ieder geval nog een beetje kunnen volgen.
Gelukkig gaat niet veel later het scherm op de bekerfinale.
De wedstrijd is bar en boos en als Feyenoord met rust 1-0 (goal Nicolai Jørgensen) voor staat, gaan Mike en ik even naar het buitenbarretje.
Daar hangt een gigantisch groot scherm en zien we een stukje van Manchester City - Swansea (5-0); de kampioenswedstrijd van City.
De tweede helft van de bekerfinale is niet veel beter en Feyenoord loopt uit naar 3-0 met prima goals van Robin van Persie en Jens Toornstra.
The boys zijn uiteraard blij met de bekerwinst met een gouden randje (gouden beker vanwege 100e editie), dus een felicitatie is op zijn plaats.
De AZ-supporter naast ons kon het niet opbrengen Remco en Barry te feliciteren en verliet vroegtijdig al dan niet huilend de pub, loser!
Na de pot volgen we de gigantisch brede O'Connell Street en lopen via de O'Connell Bridge over de Liffey terug.
Vlakbij ons appartement doen we het überclassy Bewley's 1840 aan op Grafton Street 78.79 en nemen een cappuccino/espresso (Rem) met gebak.
Rond half 9 zijn we weer thuis en chillen we wat met YouTube-filmpjes van Patrick Laureij en Martijn Koning, fuut fuut fuut!
Ook Backpack Kid komt nog even voorbij, of was het de Fortnite-dance, Mike?
Rond 23:00 gaat het lichtje alweer uit, want zo'n weekendje is best pittig.
Dublin dag 4 (maandag 23 april)
8 uur opgestaan en alvast een beetje spullen pakken en appartement opruimen.
Bij Centra met Bar en Mike broodjes, koffie en jus gehaald voor het ontbijtje.
Half 12 verlaten we het appartement, nadat we nog zeker een halfuur grondig gezocht hebben naar de reservesleutel, maar die heeft zich te goed verstopt.
Voor het appartement pakken we een taxi naar Dublin Airport en tijdens het babbeltje met de chauffeur komen we erachter dat hij profvoetballer is geweest, erg veel Nederlandse topspelers kent en fan van Liverpool is.
We tikken €45,- (met tip) af en hij wenst ons een goede vlucht en succes met Liverpool morgen in de Champions League.
Zo'n beetje elk Ier die we gesproken hebben is superaardig en heeft wel wat met Nederland ook.
12:15 staan we netjes op tijd op het vliegveld en halen nog wat te drinken bij het foodcourt.
Bar neemt nog wat zwart goud tegen zijn vliegangst en na de douane haalt hij er nog een bij Marqette.
Nog even bij dutyfree gekeken met Rem en Mike als Bar het pintje Guinness op het gemakkie nuttigt.
De boys halen nog wat leuks voor thuis en als we Bar hebben opgehaald, zijn we rond 15:00 bij gate 111 om te boarden.
Op de terugvlucht vonden we het onzin om extra te betalen voor de stoelen, dus zitten we verspreid over het vliegtuig.
Het boarden van vlucht FR3104 in de Boeing 737-800 gaat voorspoedig en als ik helemaal vooraan niemand naast me heb zitten, komt Mike deze kant op.
15:30 gaan we al vliegen en na een prima vluchtje landen we 17:40 lokale tijd al op Amsterdam Airport Schiphol.
De koffertjes pikken we bij Baggage Belt 20 op en buiten pakken we de bus naar parkeerplaats P4 om Remco zijn auto te pakken richting huis.
Rem dropt Bar eerst thuis af en dan mij; 19:45 ben ik thuis na een fantastisch weekend:
Damien Rice....
