Zondag 1 maart & maandag 2 maart:
Mich & Miranda pikken Mark en mij rond 8-en op bij parkeerplaatsje vlak voor de Marrewijklaan.
Om 9:00 staan we al op Schiphol en nemen we afscheid van Miranda, die nog wel even snel een foto van ons schiet:
De boys laten hun backpack sealen bij SEAL & GO en we gaan op zoek naar Check-in 31 voordat we richting gate G7 kunnen voor vlucht MH19.
@ Galaxy Bar een koffietje (of in Mark zijn geval gelijk een biertje) genipt.
Nog een drinkie drankie bij dezelfde toko (Mich nu ook aan het bier en zelf heel netjes een Bitter Lemon genomen) en dan op naar de gate om het vliegtuig van Malaysia Airlines te bekijken:
Dan is het om 12:00 stipt voor vlucht MH19 opstijgen geblazen en als we een tijdje in de lucht hangen krijgen we een hapje in de vorm van Salted peanuts (Kacang Masin).
Naast me zitten 2 wat oudere maar praatgrage én gezellige vrouwen uit Den Haag waar ik tijdens het vliegen nog een hoop mee ga praten.
In de B777-200 hebben we Audio Video On Demand, maar dit is best gaar want losse muziek is er niet en je kan niet zelf kiezen wat je wilt kijken, je moet door de kanalen bladeren.
Later krijgen we een kippetje met rijst en ketjap saussie, lekker hoor!
Road to Rio World of Football stukjes gekeken met o.a. Bayern München tegen Borussia Dortmund (2-1) van dit seizoen en een prima kaasdocumentairetje (Planet Food Special - The Story of Cheese).
Nadeel van deze vlucht voor mij is dat mijn (net gemaakte) Diesel-horloge kapot gaat.
Nadeel van deze vlucht voor mij is dat mijn (net gemaakte) Diesel-horloge kapot gaat.
Omdat we lang vliegen en het in Maleisië tijdens onze wintertijd 7 uur later is komen we maandag 7:00am aan op Kuala Lumpur International Airport (KUL) en kunnen we hier even chillen.
Onze vlucht naar Koh Samui gaat pas over dik 1,5 uur (8:40am)
Onze vlucht naar Koh Samui gaat pas over dik 1,5 uur (8:40am)
De gasten zijn redelijk gestresst omdat ze MOETEN roken lol, wat een naar iets is dat roken toch ook he.......
Om bij te komen nemen we nog een vers sapje die er prima ingaat.
Om bij te komen nemen we nog een vers sapje die er prima ingaat.
Vlucht PG952 vanaf gate C31 op Kuala Lumpur naar Koh Samui met Bangkok Airways duurt zo'n 1 uur en 40 minuten en de leuke lieve stewardessen maken de vlucht erg plezant.
Geland op Samui International Airport, het prachtige vliegveld van Koh Samui, komt het besef.......we zijn in het land van de lach.
Geland op Samui International Airport, het prachtige vliegveld van Koh Samui, komt het besef.......we zijn in het land van de lach.
Als we van het mooie vliegveld weggaan doen we dat in een taxi die ons voor ฿500,-
naar 2W Beach Hostel brengt en waar we half 11 aankomen, mooie tijd!
naar 2W Beach Hostel brengt en waar we half 11 aankomen, mooie tijd!
Het weer en de omgeving is prachtig mooi en er zijn nogal wat idioten (scooters die links en rechts inhalen) in het verkeer.
Maar de mooie zee (Gulf of Thailand) aan onze rechterhand maakt alles goed, vakantiegevoel, check:
Maar de mooie zee (Gulf of Thailand) aan onze rechterhand maakt alles goed, vakantiegevoel, check:
Bij het hostel checken we in bij Nathatai (a.k.a. Katai, onze superhost), worden onze backpacks door het personeel meegenomen, kijken even naar de (ruime) mixed dorm room en pakken op het terrasje bij het hostel een Singha (50 baht per bierra).
Daar merken we gelijk dat er een goede Wifi-verbinding is, wooooop!
Next up → Singha voor de boys en zelf een Changetje in de ligstoelen voor het hostel, heerlijk:
Als we net gesetteld lijken te zijn, rijdt er voor ons een Chinees meisje met de scooter van de weg, en gaat zo het heuveltje af, dus hebben we even assistentie geboden met zijn allen.
Wond schoongemaakt door met alcohol de wond een beetje schoon te maken, terwijl ze in Mark zijn hand mag knijpen.
Later komt er een ambulance en word ze afgevoerd nadat ze ons bedankt heeft.......
Gelijk alweer wat meegemaakt en dus praten we wat na onder het genot van een Singhaatje (toch wel!).
Next up → Singha voor de boys en zelf een Changetje in de ligstoelen voor het hostel, heerlijk:
Wond schoongemaakt door met alcohol de wond een beetje schoon te maken, terwijl ze in Mark zijn hand mag knijpen.
Later komt er een ambulance en word ze afgevoerd nadat ze ons bedankt heeft.......
Gelijk alweer wat meegemaakt en dus praten we wat na onder het genot van een Singhaatje (toch wel!).
Omdat het nu toch wel hééééél erg warm was geworden nemen we plaats op het privé-strandje voor het hostel en met Mark zijn geleende UE Boom muziekjes-to-go afgespeeld en lekker gezwommen........het vakantiegevoel is nu volop aanwezig en we hebben er allemaal zin in.....gekke boys!
Bij de plaatselijke supermarket (FamilyMart) scoren we Jack Daniel's Tennessee Whiskey & cola (whiskeybeulen als we zijn).
Chillon bij het hostelletje dan en erna een stukje lopen om bij Frenchy's Bistronomic Restaurant onze honger te stillen (Home Made "Garlic Bread" en Karobuta Pork Chip) en drinken (bierrrr!) :-)
Verderop pakken we weer een FamilyMart voor nep-Bull en biertjes (Singha in halve-liter-flesvorm).
Eenmaal terug bij het hostel chillen we met onze nieuwe Duitse vriend Thomas Zacherl (20 uit Stuttgart en fan van Borussia Mönchengladbach) en gaan we met zijn allen naar het uitgaansgebeuren op Koh Samui genaamd Chaweng.
We lopen langs wat tentjes en zien dan Solo waar ik voor iedereen een lekker Vodkaatje-Red Bull haal om in te komen.
We waren nog niet echt ingeburgerd in het uitgaansleven, maar dan komt er een dude langs die lachgaspatronen verkoopt (฿100,- per stuk), dus die nemen we als gretige knaapjes af.
Voor Thomas was het zijn eerste keer en nadat ik het 1x voor heb gedaan, merkt hij er niks van.
We doen er dan nog eentje met zijn 3-en en laten nogmaals zien aan Thomas hoe het gaat, maar hij heeft er nu nog even geen zin in.
Aan de overkant pakken we bij Coconut Willy's op het terras wat Hoegaardens, want het is happy hour.
Uiteindelijk krijgen we er 4 en hoeven we er maar 2 af te rekenen, maar volgens mij is dat niet helemaal zoals happy hour bedoeld is......
Dan terug voor Balloons @ Solo en Red Bull vodka's tot de max.
Thomas wil het dan nog wel een keer proberen en ik doe het dit keer samen met hem en het lijkt nu wel goed te gaan, totdat hij in mijn armen valt en op de grond ligt....
10 seconden later is hij bij en helemaal happy de peppy haha, geweldig.
We lopen langs wat tentjes en zien dan Solo waar ik voor iedereen een lekker Vodkaatje-Red Bull haal om in te komen.
Voor Thomas was het zijn eerste keer en nadat ik het 1x voor heb gedaan, merkt hij er niks van.
We doen er dan nog eentje met zijn 3-en en laten nogmaals zien aan Thomas hoe het gaat, maar hij heeft er nu nog even geen zin in.
Aan de overkant pakken we bij Coconut Willy's op het terras wat Hoegaardens, want het is happy hour.
Uiteindelijk krijgen we er 4 en hoeven we er maar 2 af te rekenen, maar volgens mij is dat niet helemaal zoals happy hour bedoeld is......
Thomas wil het dan nog wel een keer proberen en ik doe het dit keer samen met hem en het lijkt nu wel goed te gaan, totdat hij in mijn armen valt en op de grond ligt....
10 seconden later is hij bij en helemaal happy de peppy haha, geweldig.
Verderop in het gogo-gebeuren nog even gekeken en nemen we Thomas ook voor de eerste keer mee naar een stripclub.
Dit was wel leuk, en we doen een biertje in de bar waar strippers allemaal een nummertje hebben op hun string.
We pakken dan een busje terug naar het hostel, althans dat denken we, want we worden naar het subliem mooie W Hotel (i.p.v. 2W) gereden en met frisse tegenzinn uiteindelijk bij het hostel afgezet.
Thomas hebben we thuisgelaten want het was einde oefening voor hem haha.
Dan lopen naar de FamilyMart close by om toch maar (gedroogde) doerian te halen en een blikje Leo.
Ok, ok, hij stinkt wel een beetje, maar zo erg is het nou ook weer niet.
Dit was wel leuk, en we doen een biertje in de bar waar strippers allemaal een nummertje hebben op hun string.
We pakken dan een busje terug naar het hostel, althans dat denken we, want we worden naar het subliem mooie W Hotel (i.p.v. 2W) gereden en met frisse tegenzinn uiteindelijk bij het hostel afgezet.
Thomas hebben we thuisgelaten want het was einde oefening voor hem haha.
Dan lopen naar de FamilyMart close by om toch maar (gedroogde) doerian te halen en een blikje Leo.
Alhoewel............de zwerfhonden-familie die ons sinds vanmiddag overal heen volgen lusten er ook geen pap van.
Rond half 3 gaan we het mandje dan in.
Dan is het alweer dinsdag en gaan we dus dag 2 in van de vacantione (eigenlijk dus dag 3 al, maar de reis rekenen we gewoon niet mee).
Rond 9:00 wakker en chillen buiten met Markson, maar het is toch nog wat te vroeg.
Uiteindelijk nog tukkie gedaan tot noen en onze Duitse vriend nog even gedag gezegd.
Kom er voor het hostel in de chillstoeltjes (languit liggen met uitzicht op de Gulf of Thailand) achter dat aapje geen karthoum hoort te heten, maar kathoey, dus hebben we hem omgedoopt.
Verder lopend komen we bij (het) Bangrak Pier(tje), tevens bekend als Big Buddha Pier, waar we kijken hoelaat we de boot morgen kunnen pakken naar Koh Phangan en gelijk wat fotootjes te schieten:
Op de pier spot Mark met zijn haviksoog een zeearend en spot ik boven hem een vliegtuig.
Het is bizar hoe laag de vliegtuigen hier overvliegen:
Ook nog een foto van Bangrak Beach en omgeving vanaf de pier gemaakt:
Daar we niet goed onderhandeld hebben mogen we een "fors" bedrag van 250 baht neerleggen
Op het strand moeten we goed kijken dat we niet onder een Coconut Tree gaan liggen, want er schijnen wereldwijd 600 mensen om te komen door zo'n harde noot op het hoofdje te krijgen.
Enfin, biertjes drinken dus op het strandje onder de geniale klanken van Isaac Stern en we hebben er wéér een nieuwe vriend bij:
Ook zijn de lokale Puyolvogeltjes opvallend aanwezig vandaag......
Deze hebben we maar zo genoemd, omdat ze "Puyol, Puyol" leken te zingen, funny guys!
Eenmaal terug bij 2W Beach chillen we met wat brewski's en komt Katai langs met een Nederlandse meid (Johanna Scholtens van 29 uit Leeuwarden).Deze hebben we maar zo genoemd, omdat ze "Puyol, Puyol" leken te zingen, funny guys!
We horen aan het beantwoorden van onze Engelse groet al gelijk dat ze uit Nederlands komt ("Hallo i.p.v. hello").
Ze was met haar oom meegegaan voor een Muay Thai bokstraining-vakantie op een resort, maar dat begon te vervelen en dus ging ze maar rondreizen.
We kunnen het goed vinden met elkaar dus drinken we biertjes/wijntjes en vragen of ze zin heeft om met ons mee uit eten te gaan.
Als we allerlei voor ons vreemde woorden horen, komt ze met de term frisisme, waar wij allemaal nog nooit van hadden gehoord lol.
Back at 2W Beach doen we nog even een birra, bière, bier, cerveza, Beīyr̒ (Thai) met zijn 4-en en bij de 24-uurs market nog wat Jack Daniel-cola's in flesvorm gescoord en wat Thaise snacks.
Rond 3 o'clock zoeken we onze bunker weer op.
Woensdag 4 maart & donderdag 5 maart:
Kwart over 10 in den ochtend staan we uiteindelijk op en chillen voor bij het hostel met een watertje en yoghurt, lekkah!
De schade bij het uitchecken is ฿4500,- die we af mogen rekenen voor tickets, taxi plus boottrip naar Koh Phangan, 30 bieren, wijntjes (Spy), melk, yogurt, noodles, watertjes, colaso, sprite en de kosten van het hostel.
We eten bij onze vriend Frenchy's en onze +1 (Johanna) gaat gezellig met ons mee.
De fresh fruit platter en water uit de kokosnoot met een rietje ging er bijzonder goed in.
Als "toetje" nog de Black Pudding van Mich geprobeerd en die is echt superranzig.......ik dacht dat het een brownie was, naainek!
Duidelijk het meest vieze wat ik ooit gegeten heb.
Toen Frenchy, onze Franse maat, kwam vertellen dat het varkensbloed was, keken we daar niet eens raar van op.
We lopen wat over het strandje waar we nog wat (aangespoelde) "vasjienvissen" tegenkomen.
Ons eerste idee was dat dit kwallen waren, maar nadat we thuiskwamen heb ik er een speciale missie van gemaakt om erachter te komen wat het voor diersoort was.
Op mijn ingezonden bericht op www.thailandblog.nl kwamen redelijk wat reacties en 1 ervan wist me te vertellen dat het om een keverslak of chiton zou gaan, props voor deze meneer dus!
Op ons "privé-strandje" weer goed gekeken of we niet recht onder een kokospalm lagen (want vallende kokosnoten koppen schijnt niet goed voor je gezondheid te zijn) en wat geluisterd naar Johnny Cash en De Jeugd van Tegenwoordig.......Get Spanish hombre.
Om 15:45 plaatselijke tijd zouden we opgehaald worden door den taxi om om 16:30 naar Koh Phangan te gaan varen.
Maar we mogen met de minivan van general manager Nathathai (Katai)/lieve mevrouw/superwoman/taxichauffeur/de broer van Edwin mee en Johanna rijdt ook nog mee om afscheid te nemen.
Bij Bangrak Pier worden we afgezet, tot snel gezegd tegen Johanna en nogmaals Nathathai bedankt voor de superservice bij het hostel.
Ze wil ons ook nog even knuffelen.....sweet.
Als we inchecken krijgen we een lintje (kleur?) voor onze baggage en mooie groene stickers die we op onze t-shirts moeten plakken.
Hiermee kan de crew zien waar we heengaan uiteraard.
.png)
We kijken omhoog naar het dak en zien allerlei rare frutsels en als dan de muziek kei- en kei- en keihard aanknalt gaan de lasers door de discotaxi heen, hoe vet!
........en mogen dan het verschrikkelijk crappy shithotel binnen, echt het slechtste hotel waar ik ooit geweest ben.
"Waarom?", hoor ik je denken.............nou, dat zal ik even uit de doeken doen.
De voornaamste reden is het totaal niet geïnteresseerde personeel dat te lui is om op te staan (Engels leren zullen ze het te druk voor hebben), er kan geen lach vanaf (én dat in het land van de lach nota bene) en je word maar aan je lot overgelaten.
Prima, so far so bad, maar dan lopen we de trap op richting onze kamer en zien overal al schade aan de muren, ramen, deuren, etc en daarnaast overvolle prullenbakken en troep.
On a postive note: vanaf het balkon is het uitzicht dan wel weer fenomenaal, dat dan weer wel......
Maar als we richting onze kamer gaan zien we een piepklein hok met 2 bedden (matras is 3 cm dik en ligt op een plank van 1 cm), geen airco, geen voorzieningen verder en een doucheruimte.
Ach ja, lekker boeiend, we komen hier voor "the island life" en de wereldberoemde Full Moon Party en niet om te klagen.
Maar 1 tip: ga hier dus nooooooooooooooit van je leven heen!
Er zat overigens nog wel een verhaal aan waarom we voor dit hotel hebben gekozen en dat heeft ook weer met de Full Moon Party te maken.
Je moet bij hostels minimaal 4 nachten boeken (slim zijn ze wel de eigenaren) en zo'n beetje alle hostels in de buurt zaten vol.
Eigenlijk was dit het enige betaalbare hotel in de buurt, maar achteraf gezien hadden we voor die paar nachten best een beter hotel mee kunnen pikken.
Van het reizen zijn we hongerig geworden dus lopen we maar gewoon een kant op en belanden bij Sunsea Resort for food.
De Fried Cashew Nuts with pork and rice en de burgers voor de boys met bieren (small Singha's) gaan er weer eens prima in.
Verder op de avond bestellen we nog een bucketje bucketje (Samsong met coke voor the boys en vodka met Red Bulla für mich, nee voor mij, niet voor Mich).
Uren en mooie gesprekken over voornamelijk films, acteurs, vrouwen, drank, voetbal en hangmat-chillende Japanse chicks later besluiten we ons even op te gaan frissen.
Een halfuurtje Googlen later weten we dat we naar Haad Rin Beach toe moeten gaan..........it's where the magic happens.
19:45 komen we daar aan voor ฿300,- in de bak van de Thaise Schumi die we bij de heuvel aan de weg staande hadden gehouden.
Na het pinnen duiken we gelijk 3 emmertjes op die voor ฿1200,- natuurlijk weer spotgoedkoop zijn, gezellig!
Op het strand is het feestje al aardig aan de gang en flink wat mensen hebben zich verzameld voor een feestje.
We lopen even het strandje af en als we bij de laatste disco komen staan er een hoop mensen te dansen en hebben we ons plekje gevonden.
Dan komen er wat Thaise dudes, ook wel bekend als vuurmeneren, een showtje weggeven, supervet om te zien.
Het is pikkedonker en het effect van het vuur, de mooie omgeving, het strand, de chille beats (en de alcohol) maakt dit toch wel een magische ervaring, wowness to the max!
Als de bucket op is halen we een nieuwe bij 1 van onze Thaise vrienden en gaan even chillen op de picknickbankjes aldaar.
Later zullen we op dezelfde tafels gaan dansen, treffen we een hoop ladyboys en is er een massaal pre-Full Moon Party feestje aan de gang.
Alles kan en alles mag hier lijkt het wel..........er is goede muziek, er zijn touwtje-springers-over-brandend-touw, vuurmeneren, strand, wildplassers in de zee, ladyboys, van-de-kaart-zijnde-mensen (droga of alcoholla) en al wat nog meer.......1 groot feest!
Alles kan en alles mag hier lijkt het wel..........er is goede muziek, er zijn touwtje-springers-over-brandend-touw, vuurmeneren, strand, wildplassers in de zee, ladyboys, van-de-kaart-zijnde-mensen (droga of alcoholla) en al wat nog meer.......1 groot feest!
Omdat we allemaal wat aan de dronken kant zijn en het niet helemaal meer snappen blijft Mich "ergens" hangen en lopen Mark en ik wat verder richting de main road.
Daar word mij een dochter/zus/nichtje of weet ik veel wat aangeboden door een of andere lokale dude en suf als ik ben wil ik daar nog op ingaan.
Mark trekt me daar weg en we gaan weer richting Haad Rin om Mich te zoeken.
Uiteraard is hij nergens te bekennen en de logische vervolgstap is dan om je kleren uit te doen en te gaan streaken......
Naaktlopers gesignaleerd dus rond het eilandje genaamd Koh Phangan, locatie Haad Rin Beach, waar we over de vlonders "verder zoeken".....
Als het inmiddels licht geworden is loopt er voor ons een man en Markson denkt even vrienden te kunnen gaan maken.
De man kan de amicaalheid wel op prijs stellen, totdat hij zich omdraait en realiseert dat we nogal nakend zijn en het maar op een rennen zet hahahahahaha, geniaal.
Het resort waar we dan belanden ziet er gezellig uit en de mensen vinden het uitzicht (op het strand viespeuk) ook nice.
Er word wel wat gelachen als we langskomen (raar joh) en als we steeds verder naar boven lopen via de trappetjes en het zwembad komen we aan bij de receptie.
Daar gaan we binnen even chillen op het bankje en vind het personeel het wel gezellig, maar word er toch maar een taxi voor ons besteld......
Uiteindelijk gaan we dan richting huis en hopen daar Michel te vinden, die gelukkig in dromenland ligt.
Om even uit te rusten van onze wilde avonturen ga ik even op het voeteneind zitten bij Mark & Michel op bed.
Daar word mij een dochter/zus/nichtje of weet ik veel wat aangeboden door een of andere lokale dude en suf als ik ben wil ik daar nog op ingaan.
Mark trekt me daar weg en we gaan weer richting Haad Rin om Mich te zoeken.
Uiteraard is hij nergens te bekennen en de logische vervolgstap is dan om je kleren uit te doen en te gaan streaken......
Als het inmiddels licht geworden is loopt er voor ons een man en Markson denkt even vrienden te kunnen gaan maken.
De man kan de amicaalheid wel op prijs stellen, totdat hij zich omdraait en realiseert dat we nogal nakend zijn en het maar op een rennen zet hahahahahaha, geniaal.
Het resort waar we dan belanden ziet er gezellig uit en de mensen vinden het uitzicht (op het strand viespeuk) ook nice.
Er word wel wat gelachen als we langskomen (raar joh) en als we steeds verder naar boven lopen via de trappetjes en het zwembad komen we aan bij de receptie.
Daar gaan we binnen even chillen op het bankje en vind het personeel het wel gezellig, maar word er toch maar een taxi voor ons besteld......
Uiteindelijk gaan we dan richting huis en hopen daar Michel te vinden, die gelukkig in dromenland ligt.
Om even uit te rusten van onze wilde avonturen ga ik even op het voeteneind zitten bij Mark & Michel op bed.
Dan word ik ineens vanachter aangevallen en voordat ik het door heb heeft Michel me 3x op mijn mond en oog geslagen.........
Ik vraag wat hem bezield, maar daar komt verder geen antwoord op en hij gaat weer verder slapen.
Erg vaag allemaal.
Dan maar een tandarts opzoeken om te vragen of ze er direct wat aan kunnen doen en Mark biedt gelukkig aan (thanks nog!) om mee te gaan.
In de bak bij 1 of andere vriendelijke Thaise mevrouw worden we bij de tandarts afgezet, maar die blijkt op vakantie te zijn helaas.
Na verder rond te hebben gevragen krijgen we als tip het bij het ziekenhuis van Koh Phangan, ?, te proberen.
Nog best een flink stukje rijden met wederom een lift bij een vriendelijke Thai en als we ons gemeld hebben bij de receptie mogen we doorlopen.
Daar moet ik me weer bij meerdere balies melden en word er een kaartje aangemaakt, erg efficiënt is het niet, maar goed als ik maar geholpen word.
Uiteindelijk word ik opgeroepen en zegt de tandarts dat het te druk is en ik voor morgen maar een afspraak moet maken.
Onze duimpjes de lucht instekend komen we liftend in de bak van een pick-up weer in het centrumpje (bij de pier) aan, waar we allereerst maar een biertje halen bij de plaatselijke supermarkt plus een banaan.......je moet wat om de "pain te killen".
Iets verderop chillen we even bij de ATM naast een andere supermarktje en als we wat aan het geinen zijn vallen we op bij de Engelse dude Adrian (39, van Jersey Eiland) die vraagt of we een biertje komen drinken in zijn bar zonder naam, naast Ban Sam Pao Bar.
Hij is met zijn Poolse vriendin Maria en het recept is bier bier bier op de vroege morgen.
Aan de bar staat best wel een knappe madam en tijdens het praten kom ik erachter dat ze uit Amerika komt en dan ook nog eens uit California, gaaaaaaaf.
Ze zit helemaal onder de tats en laat ook maar even vallen dat ik ook 6x in Amerika geweest en Highway 1 misschien wel een van de mooiste stukjes weg op aarde is.
Dan vraag ik of ze een Jägerbomb wil en neem voor ons gezellige groepje allemaal een bom mee........
Ze vraagt hoe ik aan mijn blauwe oog kom en zegt dan "So weird you got hit, because you're a really nice guy!", waarop ik zeg dat ze ook wel aardig is.
Dan kijk ik de andere kant op en zie ik dat Mark zijn slick moves aan het proberen is bij Allison(is) en dat lukt hem aardig.
Na een korte massage zijn ze aan het tongworstelen, dus ik roep: "Go Mark, score!" en net zo snel als ze begonnen waren stoppen ze ook weer en is Allison weg..........Mark met een vraagteken achterlatend.
We pakken een taxi richting Jamaica Inn en daar doe ik nog even mijn zwemkleding aan om af te koelen en Thai't (of is het taait?) Mark af en gaat slapen.
Mich biedt op het strandje (Baan Kai Beach) zijn excuses aan en bied aan om anders maar naar huis te gaan, maar dat vind ik onzin.
Met oud & nieuw had Barry een zelfde soort kunstje geflikt, maar dat had ik hem ook vergeven.
Maar dat dit de laatste keer is dat ik mezelf inhou als een vriend me als boksbal begint te gebruiken is wel duidelijk nu.
Wil de vakantie van Mark ook niet laten verpesten hierdoor en laat me dus maar weer eens een keer van mijn extreem goede kant zien.
In de middag alweer even op bed gaan zitten en, niet zo heel raar, val ik binnen no-time in slaap.
*Huh!?!?*, schrik ik wakker en naast me Mark ook en zien dat het al vrij donker is en we kijken elkaar aan (neeeeeeeeee he) en dan snel de tijd en zien dat het gelukkig "pas" half twaalf is.
Mark vraagt of we nog gaan naar de Full Moon Party en uiteraard is het antwoord ja.
Mich niet, die wil zijn zonden (begrijpelijk) overdenken, en dus zijn we snel gedoucht en ready to go.
Nadeel van het hele "Mich-incident" is dat we ons helemaal niet hebben kunnen uitdossen voor de Full Moon Party.
We hadden allemaal mooie ideeën voor een coole outfit, maar dat plan viel dus in het water.
Als we de heuvel oplopen houden we een pickup staande en nemen we plaatst in de laadbak om mee te liften.
Maar als ik naar Mark kijk zie ik dat de Zweedse vlag (blauw) klopt, maar het Scandinavisch kruis groen is (i.p.v. geel).
We lachen hier maar om en zeggen tegen elkaar dat we dan maar uit Groenland komen.
Iets verder is een flinke ophoping omdat er nu dranghekken zijn geplaatst en er ฿100,- neergelegd moet worden om het strand op te komen en krijgen we een leuke souvenir in de vorm van een armbandje mee.
Op het strand haal ik bij de eerste de beste bucketstand 2 emmertjes Vodka met geconcentreerde Red Bull, want we moeten er gelijk inknallen.
Nog wat onwennig lopen we met de bucketjes het strand op en word Mark gelijk herkend als naaktloper, geniaal!
We lopen door de drukte het strand af waar een DJ in één of andere wachttoren staat te draaien en er overal om ons heen drankstandjes, podiums, mensen, strand en gezelligheid te vinden is.
Goede spot, denken we en drinken hier wat uit onze buckets en een half uur later hebben we al 30 high fives uitgereikt.
De sfeer op dit feest is echt bizar te noemen......iedereen is high-as-a-kite, dronken, waus of gewoon helemaal in zijn element en dat zorgt voor een ultrarelaxte sfeer.
Omdat de avond nog erg lang is en we uiteraard de zon op willen zien komen straks, gaan we even wat chillen op een wat rustiger plekje.
Meerdere mensen hadden dat idee en we filosoferen een beetje over het mooie leven, de vakantie, vriendschap, de wildplassers in de zee voor ons, de vuurmeneren, alcoholische versnaperingen en al wat niet meer.
Ineens komt er een vrouwtje (Maria Jansson, 28 uit Karlstad, Sweden) naar ons toe en vraagt of ze even bij ons mag chillen, omdat ze haar vriendin is "kwijtgeraakt" (later hoorden we dat die met een gast was meegegaan).
Beetje chillen met Maria dus en dan vraagt ze of we even maar haar willen gaan dansen.
Omdat we al een tijdje zaten vonden we het ook wel weer tijd om wat te gaan doen en dus dansen we met haar mee.
Op een gegeven moment hangt ze haar roze boa over mijn nek heen en trekt me naar haar toe om te gaan zoenen.
Gezellig en alles en volgens mij wil ze graag dat ik met haar mee ga naar haar appartement, maar ik zeg: Full Moon Party!
Als ik even naar de wc ga, is Maria alweer met de noorderzon vertrokken en zie ik Mark gelukkig nog wel staan.
We gaan even in een steegje chillen en daar haal ik na wat buckets ook kipsateetjes die er erg lekker ingingen.......bij mij althans, want Mark spuugt de helft uit hahahahaha.
Daar chillende met de Jeugd van Tegenwoordig maken we wat nieuwe vrienden met mensen die langskomen.
Ook Maria komt weer langs en komt weer bij me zitten en later komt Guillome "Same, same, but different" uit Frankrijk ook chillen en probeert Maria te versieren ook.
Ik probeer ze nog te koppelen, maar blijkbaar heeft ze toch meer interesse in mij haha.
Dus leer ik maar wat Zweeds van haar, zoals 'Jag heter Bob' wat, je raad het al, ik heet Bob betekent.
Hoe gaat het? is 'Hur mår du?' en de rest ben ik "uiteraard" alweer vergeten....
Mark heeft ook aanspraak met een of andere lesbische chick (bleek later volgens Mark) en gaat zijn geluk beproeven.
Met Maria weer een beetje gaan dub-steppen.........normaal hou ik hier niet echt van, maar hier klonk het echt supervet!
Ze wil nog steeds graag dat ik meega met haar en ik zeg als we Mark vinden kan ik het zeggen tegen hem dat we weg zijn, maar hij is in geen velden of wegen te bekennen.
Dus chillende op het strand en nog maar een bucket Malibu-cola gehaald die ik samen met haar opdrink en omdat het al wat lichter aan het worden was een beetje gaan hangen op het strand vlakbij Mark en mijn rendez vous point.
Een flinke tijd later komt Mark uiteindelijk aangewaggeld met een rieten hoedje, die hij van zijn nieuwgemaakte donkergekleurde broeder had gehad.....en ik zie al gelijk dat hij ook een prima fuifje mee aan het maken is.
Na wat dronkemannenverhalen over en weer gaan we wat waters scoren om de Malibu-bucket (het gaat niet meer zo snel) met zijn drieën te legen, terwijl we lekker aan het dansen zijn of op het strand liggen met de beentjes gestrekt.
Als de zon dan opkomt met op de achtergrond heerlijke muziek, allemaal genietende mensen, de zee en het heerlijke strand kun je alleen maar genieten en geeft dat na zo'n fantastisch gaaf feest echt kippenvel.
De muziek stopt dan ook (helaas) echt en het feest is een soort van afgelopen, maar we blijven uiteraard nog even hangen om na te chillen.
2 vrouwtjes zijn op verzameljacht naar slippers en ze zullen flink wat gescoord hebben, want overal waar je kijkt zie je onderdelen van kleding.
Ook de lambal die al uren op het strand lag te slapen was een slipper kwijt, dus die heb ik weer netjes bij hem neergelegd.
Verder maken we nog even kennis met een cooldude uit Servië en wat anders toffe mensen en dan is het echt zover, we gaan het strand verlaten.
We pakken uiteindelijk een taxietje die ergens compleet vol zit, maar ook hangend achter de auto is nog plek voor het baasje uit NL.
Hij had nog een Tsjechisch vrouwtje tijdens het feest opgepikt en die blijkt ook nog eens Nederlands te kunnen praten.
7u 's ochtends zijn we uiteindelijk thuis na voor mij de gekste fissa waar ik ooit ben geweest......
Vrijdag 6 maart:
Bij Sunsea Resort gedrieën een ontbijtje (toast with cheese) gescoord en colaso's.
Dan chillen we wat op ons privé-strandje voor Jamaica Inn.
Dan met Mich op pad, want Mark is brakkamento, niet gek op zich na gisteren.........
Bij Tanouy Garden Bungalow aan de overkant van ons hotel tickets voor boottochtje naar Koh Tao gekocht voor 650 baht per persoontje.
Daar kunnen we gelijk de taxi pakken naar Thong Sala Pier om daar wat voedsel te gaan nuttigen.
Bij het Germaanse The Sweet Café belanden we uiteindelijk, recht tegenover de pier, om daar een bagel with melted cheese en fresh apple juice te nuttigen.
Na deze lekkere brunch/lunch/diner (hoe je het noemen wilt) gaat Mich nog even shoppen voor een zwembroek en nemen we mini-banana's mee terug bij een standje op het trottoir.
We lopen een flink stuk de verkeerde kant op en als we weer de goede kant oplopen houden we een tuktuk staande zodat we richting Jamaica Inn worden gesjeesd.
Daar gaat het lichtje al vrij snel uit en is het slapen geblazen op de 1 mm dikke plank dat voor bed door moest gaan.
Zaterdag 7 maart:
Wachtende op de boys maak ik nog even wat foto's van het prachtige uitzicht bij het hotel.
%2Bvoor%2BJamaica%2BInn%2BBungalow%2Bop%2BKoh%2BPhangan.jpg)
Als je al zo'n rottig hotel hebt zorg dan dat er in ieder geval een goede sfeer hangt en je vriendelijk bent naar je gasten, mevrouw.......
Tijdens het naar boven lopen zie we nog een hagedisje die lekker aan het bakken is:
Achterin de bak denk ik aan de sweet sweet memories of Koh Phangan en omdat ik wegdroom heb ik niet eens in de gaten dat we al vrij snel bij de pier zijn.
We moeten even inchecken voor de boottocht naar Koh Tao en krijgen een blauwe sticker dit keer.
Op de pier komt Thomas (de gekke Duitser) ineens naar ons toegelopen, want hij zal de ferry naar Krabi gaan pakken.....grappig om hem toch nog even tegen te komen.
Als we zijn full moon verhalen horen schijnt hij nog op hetzelfde stuk van het strand te hebben gezeten als waar ik, wachtende op Markson, zat te chillen met Maria.......
We boarden de Seatran Discovery die om 8:30am zal vertrekken.
10:30am komen we aan bij de Mae Haad Pier van Koh Tao.
Erg druk hier met toeristen en proppers voor taxi's, activiteiten en al wat nog meer.....gelukkig kunnen we gelijk in de laadklep van de Spiderman-taxi plaatsnemen die ons in Sairee afzet.
Daar fruitshakey voor ฿40 gescoord voor de nodige vitamientjes en bij Coffee Beach ontbeten met fruit en yoghurt.
12:30 komen we al aan in Sairee Hut Dive Resort nadat we eerst een flink stuk strand (Sairee Beach) hadden meegepakt en voorbij het resort zijn gelopen, lol.
Dit gaf ons wel de gelegenheid om wat foto's te schieten, want echt lang (1 nachtje) zullen we hier niet vertoeven.
%2BKoh%2BTao.jpg)
Eten doen we voor op het strandje en een Noorse dude ("Yes, hello!") komt kennis maken, net als een paar brutale vogels.
We lopen nog even langs 7-Eleven voor wat drinkie drankies en bier en gaan weer chillen bij het zwembad, want het is goed warm hier :)
Vuurmeneren tijdens eten en chille muziek van de tent naast ons.
Daar doen we Jägerbombs "om erin te komen" en voor de smaak een biertje.
Als we wat dansen op het strandje zeg ik ineens tegen Mark: "Hey, is dat niet Johanna?" en tik haar aan.
Zij is net zo verbaasd als ons en als we allemaal hebben bijgepraat met haar stelt ze ons voor aan Julen Sanado (uit Pamplona (van het stierenrennen)) en Vanessa Ziegler (23, uit Salzgitter, vlakbij Hannover).
Onze Spaanse maat even herinnert aan de fantastische 5-1 waar hij dan wel weer om kon lachen.
Ook hun waren op de Full moon party geweest en helaas hun ook gemist daar......=(
We doen met zijn allen wat biertjes en wat leek uit te lopen op een saai avondje Koh Tao, word toch nog interessant.
Al snel gaat de muziek uit en is het een beetje afteren op het strand en chillen.
Omdat je van bier drinken best honger krijgt zijn we op zoek gegaan naar een tentje om iets te eten, alleen met 6 man/vrouw is een keuze niet zo snel gemaakt.
Daarom blijven we maar lopen en lopen........tot we bij een kippententje aankomen en daar voorbijlopen.............wait wutttttttt, no chicken! :(
Met Vanessa een beetje gedold en opgetild en nog wat geinen over skinnydippen wat er niet van komt lol.......
"Nice to look you in the eye", zegt ze als ik buk en haar in haar ogen kijk.
Mark is dan al helemaal in de ban van Freedom Town wat erg aanstootgevend blijkt te zijn, want iedereen wil zijn ideale plaats wel joinen.
Mich, of moet ik Gandalf zeggen, laat zich ook niet onbetuigt, want hij loopt ineens met een bamboestok a.k.a. The Magic Stick.........maar waar hij die vandaan heeft, weet nog steeds niemand.
Mijn Duits wat geoefend met Vanessa met zinnen die zij in het Engels aangaf en ik terug moest koppen in het Duits én ze vond dat mijn Duits erg goed was.
Grappig is dat ik enkel vloeiend Duits kan spreken (en alle andere talen) als ik gedronken heb.....
Bij N.O. Hostel, hun hostel, chillen we met Julen, Vanessa en Johanna.
Deze Mexicaans, Pools, Duits, Zuid-Amerikaans gemixte Griek of iets in die trant blijft maar lullen en er klopt helemaal niks van wat hij allemaal zegt, maar we kunnen er wel om lachen.
Tijdens afscheid knuffel van Johanna en zeg ik voor de grap ik hou van je tegen Vanessa (en ze zegt "Ich liebe dich" terug....lol).
Hostel was ietwat uit de richting van ons resort, dus lopen we via de pier hetzelfde stuk terug en komen we onderweg nog een hoop lui tegen, waaronder een dronken Engelse mevrouw die ons vraagt waar ze heen moet........lol.
Uiteindelijk maar mijn flesje water meegegeven en de juiste richting opgestuurd en weer verder op pad.
Half 6 zijn we uiteindelijk thuis en hebben we nog een magere 2,5 uur te slapen.
Zondag 8 maart:
Opstaan, althans een poging ertoe doen.
Uitgecheckt bij Sairee Hut Dive Resort en wat foto's gemaakt van de beo en het superchille zwembadje alhier.
Vanuit het zwembad heb je uitzicht op het strand en de Golf van Thailand.
Erna een karig ontbijtje genuttigd, want met de vroege hitte is het moeilijk eten.
Buffet was wel OK, maar er zitten een hoop muggen en vliegen hier, dus echt hygiënisch was het niet.
Om 8:45 a.m. pakken we de taxi die ons naar de Mae Haad Pier brengt.
Daar kunnen we de vouchers inleveren voor onze boottickets naar Koh Samui en krijgen we een mooie oranje sticker en is de eilandstickercollectie compleet.
09:30 (?) pakken we de Seatran Discovery richting Koh Samui, aangezien we vanaf daar op het vliegtuig richting Phuket stappen.
Eerst maken we na ongeveer 1,5 uur een stopje bij Koh Phangan en na in totaal 2 uur te hebben gevaren meren we aan bij Bangrak Pier op Koh Samui.
Het eilandleventje beviel ons prima, nu gaan we het schiereilandleven van Phuket beleven, we zijn benieuwd!
Rond 12:00 zijn we dus terug op Koh Samui en omdat we wat tijd te doden hebben besluiten we om naar het grote buddha-standbeeld te lopen, wat op zo'n 800 meter van de pier staat.Onderweg pakken we een supermarktje voor de nodige versnaperingen en vervolgen we onze weg.
Mich koopt nog een rieten hoed on the go en we maken nog wat foto's van het pittoreske uitzicht..........ah the good life!
.jpg)
Een klein stukje verder lopen zijn we bij het standbeeld en zien dat het hier Big Buddha Temple (Wat Phra Yai) op Fan Island genoemd word en is het tijd voor wat fotootjes van de omgeving.
The boys wilden helaas de 75 treden richting het beeld niet op en dat is zonde, want deze heilige plek is het bezichtigen meer dan waard.
Als ik terugkom van de indrukwekkende beelden, zitten de guys lekker te chillen in de schaduw met een verse smoothie.
Dat zag er lekker uit, dus die scoor ik ook even en dan zoeken we een taxi op om richting 2W Beach Hostel te gaan.
Uiteraard moesten we eerst weer weglopen van een taxi, omdat er een veel te hoge prijs werd gevraagd voor het kleine stukje rijden.
Voordeel daarvan was dat we de andere beelden op Fan Island niet gemist hebben
Dat zag er lekker uit, dus die scoor ik ook even en dan zoeken we een taxi op om richting 2W Beach Hostel te gaan.
Uiteraard moesten we eerst weer weglopen van een taxi, omdat er een veel te hoge prijs werd gevraagd voor het kleine stukje rijden.
Voordeel daarvan was dat we de andere beelden op Fan Island niet gemist hebben
Uiteindelijk rijdt dezelfde taxichauffeur langs en kunnen we voor 100 baht nu wel afgezet worden......afzetter!
Eenmaal bij 2W Beach Hostel vragen we aan Katai of we onze backpacks even mogen stallen en krijgen een innige knuffel.
Ook de andere crewleden begroeten we hartelijk en praten ze even bij over onze "island adventures".
Eenmaal bij 2W Beach Hostel vragen we aan Katai of we onze backpacks even mogen stallen en krijgen een innige knuffel.
Ook de andere crewleden begroeten we hartelijk en praten ze even bij over onze "island adventures".
Om wat af te koelen pakken we het strandje voor 2W om af te koelen.
Na wat zwemmeren mezelf afgezonderd om op zoek gegaan naar de beruchte/eerder geziene "vasjienvis in de zee" om een fotootje van te schieten:
Leuk effect trouwens hierboven (dit zijn 2 verschillende foto's)
Nu zul je de naam ook begrijpen ;-)
Tijdens de oversteek besef ik me ineens dat we (ik althans) nog geen foto van het superrelaxte 2W Beach had gemaakt:
Bij 2W Beach Hostel drinken we nog een biertje en gaan we nog even op de foto met de supertoffe eigenaresse.
16:30 worden we weer door Katai afgedropt voor nop op Samui International Airport, wat een topper is het ook.
We hoeven pas 17:25 te boarden en 18:05 te vliegen dus we zijn lekker op tijd aanwezig op dit fraaie vliegveld.
Net als op Schiphol duurt het wat langer omdat ik op het vliegticket Bob i.p.v. Bobby heb staan.
Gelukkig verder geen financiële gevolgen en mogen we door naar Gate 1 om vlucht PG 257 te pakken.
Samui Airport is een prachtig vliegveld en bij Quiksilver scoor ik nog even een singlet en portemonnee voor ฿1900,- bij de officiële store.
Als we naar de gate lopen worden we al opgewacht en gaan we met de Gate Transport Bus naar het Aerospatiale/Alenia ATR72-vliegtuig van Bangkok Airways.
De vlucht zal zo'n 40 minuten duren (kortste vlucht van mijn leven) en we komen dus 18:50 plaatselijke tijd aan op Phuket International Airport (HKT) op het grootste eiland van Thailand qua oppervlakte.
Tijdens het vliegen een kipmaaltje in het vliegtuig weer met water en een gebakkie, maar erg veel trek had ik niet aangezien we op het vliegveld al kaasbroodjes met koffie hadden genuttigd.
Bij de entrance van Phuket Airport kunnen we voor ฿180 p.p. in een taxibus stappen, maar moeten er eerst 10 man zijn voordat we de rit kunnen gaan aanvangen.
Dit duurt uiteindelijk nog een dik halfuur.........
21:00 komen we pas aan bij Nicky's Handlebar in Patong nadat we nog een tussenstop bij een of ander toeristisch bureau maakten, waar een ladybizza ons nog een trip probeert aan te smeren.
In Patong City ziet het er op het eerste gezicht supergezellig uit.
Bij Nicky's Handlebar vallen de ogen uit onze koppen, want dit is echt een fantastisch aangekleed hotel in de style van T.G.I.'s, maar dan auto's, motoren en onderdelen, supervet!
1 klein nadeeltje is de kakkerlak op onze kamer, maar daar kan Mark ook niks aan doen natuurlijk ;-)
Nee, er loopt hier een beste jongen rond.
Kamer is echt supervet ingericht met accessoires in de vorm van motoronderdelen, een flatscreen tv, minikoelkastje, Pro Team Harley Thailand, stortdouche, heerlijk bedje etcetera.
Heerlijk gegeten op het terrasje van het hotel zelf → homemade burgers/pizza (voor Mark) gegeten en Heini's gedronken.
Met Mark op pad om een massagesalon te vinden en die gevonden ook.....
Bij Sirinan Massage een Aloe Vera Aftersun Massage (฿500) gekregen van Jusmin Zaa (40 uit Bangkok).
Aardig vrouwtje die goed (in de microfoon) kan zingen lol.
Verderop is het rustiger en gaan we aan de bar zitten bij Linda, de barkeepster, en ontmoeten we 3 Aussies bij Jasmine Bar Patong.
Eigen muziekjes mogen we opzetten op de laptop via YouTube en dat laten we ons geen 2e keer vertellen.
Nummers die voorbijkwamen:- De Jeugd Van Tegenwoordig - Tante Lien
- Kraantje Pappie - Welkom in de Feesttent
- Bakermat - Vandaag
- Ten Walls - Walking With Elephants
- Caribou - Can't Do Without You
- Major Lazer - Get Free
- Eric Clapton - Cocaine
- Henrick Schwarz - Boiler Room
- Ben Howard - Old Pine
- Tracy Chapman - Fast Cars (Linda houdt van romantische muziek)
Als we aftaaien en het kleine stukje teruglopen naar het hotel zien we daar de Lamborghini Spider in de garage staan en erna gaan we onze eigen garage opzoeken.
Maandag 9 maart:
10:00am op, want ontbijten is tot 11.......op het terras mogen we uit 6 verschillende breakfast items kiezen.....goed inbegrepen dit!
Ontbijtjes met fruit, granen, koffie en thee gaan er prima in en onze Thaise vriend van Nicky's Handlebar komt nog even een praatje maken.
De vriendelijke Thaise meneer geeft ons ook tips voor de te boeken excursie(s) en makkelijk als we zijn boeken we deze gelijk bij de receptie voor 3200 baht per de manus.
Later komen we er door mijn vriendinnetje Napakorn achter dat we veeeeeeeeeeel teveel hebben betaald.
Maar goed, dan hadden we maar een beetje research moeten doen ook.
Verder wat foto's gemaakt van de vele Harley Davidsons, de custom bike, memorabilia, Pink Floyd-, Elvis Presley- en Jimi Hendrixplaquette, het zwembad, chillen in de hangmat en in de kamer en de vele motoronderdelen, wat een bazenhotel.
Heel de dag door zweten door de hitte en weinig kleding mee (past niet zoveel in de backpack) ga je wel ruiken op een gegeven moment.
Als we Phuket induiken om wat te gaan eten komen we langs de Big One Supermarket waar we watertjes scoren.
Bij KFC @ Jungceylon Mall Patong genieten we van de lekkere kippetjes.
Alleen vraagt een medewerker om de 3 seconden of je nog wat te drinken wilt.
Als Californication van The Peppers gespeeld word valt ineens het eerste couplet van de songtekst op:
Psychic spies from ChinaVooral het little girls from Sweden (Maria) en Californication (Allison) is dan grappig om te horen.
Try to steal your mind's elation
Little girls from Sweden
Dream of silver screen quotations
And if you want these kind of dreams
It's Californication
Vlakbij is een (laser) shooting range en Mich laat even zijn SLA-skillz zien:
1:30 gaan we uiteindelijk slaperen.
Dinsdag 10 maart:
7:30 a.m. op, want we worden om 7:45 al opgepikt bij het hotel voor onze Phi Phi Islands-tour.
Mich pikt ontbijtjes-to-go op bij den receptie en we chillen nog wat bij Nicky's Handlebar met de medewerkers.
Taxibusje komt pas om 8:10 aangekakt en deze dropt ons en andere lui tegen 9-en bij het prachtige Royal Phuket Marina.
Bij SeaStar Happy Journey mogen we inchecken en we krijgen daar een polsbandje plus pil tegen misselijkheid uitgereikt.
Ook kunnen we daar complimentary toast, koffie, thee en water afnemen, wat we dan ook als gretige knapen doen.
Van een cooldude krijgen we een grappig intropraatje en uitleg over het programma, flippers (te huur voor 100 baht) en horen we dat we moeten uitkijken voor Sea Urchins (zeeëgels) en scherpe oesters.
Dan word de hele club bij elkaar verzameld en gaan we naar de haven waar we de speedboat enteren en in het voorsteven, ook wel boeg genoemd, in het VIP-gedeelte plaatsnemen.
Mark zit er dan ook gelijk klaar voor en Mich & ik hebben er ook wel goesting in:
We dopen het eiland gelijk om naar het "koek-en-ei-eiland", want dat ligt wel erg lekker in het gehoor.
Voor zover ik me kan herinneren is het ook mijn eerste trip ooit met een speedboat..........en het over de golven denderen met volle bak zon in het gelaat geeft vreemd genoeg een gevoel van rust.
Zelf maken we ook gelijk wat foto's van dit bounty eiland met witte zandstranden en prachtig groen water.
Terwijl de crew een buffet klaarzet met allemaal lekkers pakken wij onze snorkelgear erbij om de mucho visjes in de zee te gaan bekijken.
Ook nog een klein stukje over het eiland gelopen om de wateractiviteiten te bekijken (zoals vissen, long-tail bootjes, jetski's, waterscooters en restaurantjes).
De typische long-tail bootjes ken je misschien wel van foto's van Azië, voor ons was het iig direct een "aaaaah Thailand-momentje".....
De tijd vliegt voorbij en als een crewlid een foto in frame met zijn 3-en (300 baht per stuk) wil verkopen, vinden we de lijstjes toch wel leuk, maar de foto zelf niet zo....
Hij maakt een nieuwe foto en dus hebben we alvast een leuke souvenir te pakken.
Het resultaat:
Vlakbij komen we langs veel apen (makaken) die gevoerd worden door de bootcrew met banaantjes....
Ook zit in de takken een moederaapje met jonkie, liev!
Dit laten we even voor wat het is, want we hebben best honger en de lunch was wel weer OK, niks meer, niks minder.
We hebben dan "wat tijd" over om het eiland even te verkennen en komen langs PPFC (Phi Phi Island Football Club), wat voor mij als voetbalgek natuurlijk fantastisch is.
Betere locaties voor een voetbalveld heb ik zelden gezien........alhoewel het Japanse Adidas Futsal Park bovenop het Tokyu Toyoko-warenhuis in Tokyo (Shibuya) uit The Fast & The Furious Tokyo Drift op het dak was ook wel een bizar vette locatie is natuurlijk.
Het uitzicht is fenomenaal hier.......
Al snel mogen we de boot weer op en binnen 7 minuten varen we naar Phi Phi Lee waar we langs varen.
Dit eiland is vooral bekend omdat de film The Beach hier in 1998 is opgenomen.
Waarom ze hiervoor gekozen hebben is wel te begrijpen, want als we de baai bij Pileh Cove invaren is het uitzicht onbeschrijfelijk mooi.
Het is echt zo'n plek wat je in het echt gezien moet hebben om de schoonheid ervan te ervaren.
We mogen hier van de boot afspringen en eventjes snorkelen.
Tijdens het snorkelen maken we wat beter kennis met de 2 stelletjes uit Singapore die hier gewoon een paar dagen komen om een midweekje te vieren.
Ik weet niet of het ermee te maken heeft dat we nu hier niet gaan snorkelen, maar we verplaatsen naar een ander snorkelgedeelte.
Daar raak ik bij het van de boot afspringen mijn duikbril en snorkel kwijt.
Gelukkig komt 1 van de crewleden me assisteren en duikt hij het spul op.
Als we richting onze laatste stop gaan, zie ik hoog in de lucht een zeearend bidden, gaaf.
De laatste stop is dus Maya Bay, waar wederom een prachtig wit strandzand je verwelkomt.
Minder is om te zien dat hier een waarschuwingsbord voor tsunami's staat, waar ik even uit respect voor de slachtoffers stil bij wil staan:
Thailand heeft helaas een geschiedenis met tsunami's, want het was een van de getroffen landen van de vloedgolf in december 2004 die gigantische schade aan heeft gericht met snelheden van soms 900 km/uur.
Daarbij hebben in totaal ongeveer 230.000 mensen in het gebied het leven moeten laten.
Dat zet je wel weer met de beide beentjes op de grond......
Gelukkig hoeven wij niet te vrezen voor dit soort natuurgeweld, want het is een schitterende dag.
Iets verder landinwaarts komen we langs veel begroeiing en lopen we een stuk richting Lo Sa Ma Bay.
Op de weg erheen komen we nog een vaag insect tegen die een holletje aan het graven is en mooie grote vlinders.
Daarbij hebben in totaal ongeveer 230.000 mensen in het gebied het leven moeten laten.
Dat zet je wel weer met de beide beentjes op de grond......
Gelukkig hoeven wij niet te vrezen voor dit soort natuurgeweld, want het is een schitterende dag.
Iets verder landinwaarts komen we langs veel begroeiing en lopen we een stuk richting Lo Sa Ma Bay.
Op de weg erheen komen we nog een vaag insect tegen die een holletje aan het graven is en mooie grote vlinders.
Vlakbij staan bungalows en is er een vlonder gebouwd om bij het uitkijkpunt bij Lo Sa Ma Bay te komen.
Het uitzicht hier is scrumtrulescent te noemen......
Nu ik thuis ben zie ik dat het gewoon de bureaublad-achtergrond te zijn die ik thuis op mijn laptop had ingesteld als voorpret voor Thailand, bizar!!!!
Plaatje van bureaublad op laptop:
Met windje tegen en volle bak zon dut iedereen al snel in.....
De hele dag staan er hapjes (snoep, fruit, ontbijt/tussendoortjes/lunch) en drankjes (water, cola, soda) klaar en worden we heerlijk in de watten gelegd.
Rond 17:30 zijn we terug bij Royal Phuket Marina na een meer dan fantastische trip en de taxibus staat al te wachten bij het winkelcentrum.
Enige nadeel van de trip is dat je op de open zee met volle zon wat sneller verbrand, dus wat roder dan normaal stapte ik van de boot af.
Uiteindelijk 18:30 thuis en na het opfrissen gaan we 20:00 weer aan de wandel for food.
We hebben allemaal zin in steaks dus gaan we naar Churrasco The South American Steakhouse @ Jungceylon Mall Patong voor de Angus Tenderloins met birra's.
Dan gaan we op pad om te kijken of we hier wat leuks kunnen beleven op Bangla Road en beginnen bij Monsoon (is andere bar?) met wat bieren en vodka-Red Bull's.
Dan maar een ander straatje in waar we ingaan op de proppers die een pingpongshow aanbieden en toeristen als we zijn willen we dat wel meemaken.
Dus gaan we Exotica a Go Go binnen, maar 0 pingpongshow en de dames die er staan zijn sjaggo, dus drinken we ons drankje op en verplaatsen we......
Kangaroo Bar is close dus dansen we daar nog wat met verschillende mensen......
Als we teruglopen komen we bij Seduction wat volgens Mich wel een aardige club is en we krijgen free entrance, dus kunnen we daar wel even kijken.
Wat wodkaatjes-Red Bull, gelul met een Dynamo Dresden-hoolie, gedans, geflirt en wat gebier later staan we weer buiten.
Als er een ladyboy voor me staat, flap ik er "Hey boy" uit en dat vind hij/zij niet zo geslaagd en bitchslapt me lol.
Kan er de gein wel van inzien en KFC zit aan de overkant dus geen stress.
Bij KFC doen de Super Pops het bijzonder goed, want die dingen zijn ook echt fantastisch lekker.
We zijn nog lang niet uitgefeest, maar alles is zo'n beetje gesloten op Bangla Road.
Dus pakken we een discotuktuk en laten ons richting Hollywood vervoeren ("Want massage?!?!?!").
Bij Hollywood nog wat bieren en andere alcoholische versnaperingen gehad waar allemaal Go Go's en bizza's binnen zijn.
Verder een beetje op de barkruk gehangen, want ik kon het niet echt meer handelen.......
Vroeg in de morgen gaan we op aparte scootertaxi's (Mich en Mark samen achterop) terug naar Nicky's Handlebar.
Woensdag 11 maart:
14:00 toch maar eens wakker geworden, na weer een onrustige nacht haha.
De boys zijn nog moe en blijven dus liggen, maar zelf wel zin om enigszins "actief" bij het zwembad te gaan liggen.
Het is goed warm met 37°C, misschien wel warmste dag tot nu toe.....
Zwemmen is dus het recept en ondertussen Tinderen met een leuke Thaise meid, genaamd Napakorn/May.
Uiteindelijk toch maar afgesproken om een drankje te gaan doen met haar, omdat we verder toch niks ingepland hadden deze chilldag.
Napakorn zegt daar om 17:30 te meeten bij แฟมิลี่มาค ข้างสนามฟุตบอล หน้าหาด (je kent het wel, OK OK, moest ook even Google Translate gebruiken, waarbij de letterlijke vertaling FamilyMart's strand kant voetbalveld is) afgesproken dus netjes op tijd erheen met de scootertaxi.
Na een tijdje wachten (ruim op tijd) komt ze van achteren aangelopen en gaat naast me staan.
Ze zegt "I recognised your shirt from the Phi Phi Island picture (Moment op Tinder) en ik kan alleen maar "WOW, wat een stoot" denken.
Ik vraag gelijk of ze wijn wilt drinken ("I know you like wine"), maar we gaan voor een 4-pack Leo bij FamilyMart.
Met de biertjes lopen we in de richting van het strand en dan pas snap ik wat ze in de winkel bedoelde met "The windows from this guy are opened".......de rits van die man stond open.
Vraag aan haar waar ze wilt gaan zitten, "I don't mind, I got sunburned anyways yesterday, can't get any redder".
Leuk gesprek op geïmproviseerd bankje op het strand over vanalles en nog wat.
Zo kom ik erachter dat haar hobbies cooking/travelling zijn (3x in NL geweest (o.a. Amsterdam en Utrecht (vriendin woont daar)).
Haar ex is een piloot uit België waarmee ze in Gent heeft gewoond (stupid guy die vreemdging).
Dan wijst ze een andere vrouw aan op het strand en zegt dat ze haar mooi vind, handig hoor.
Ze vraagt of ik voor haar in de schaduw wil gaan staan, omdat ze niet zo goed tegen de zon kan.
"You've got a smelly armpit" als ik semi-nonchalant tegen de boom aanleen en als ik daar op inga zegt ze "Just making fun".....leuke humor deze dame.
Op Tinder gehoord dat May haar nickname is, want ze is geboren in mei.
Januari zou de mijne moeten zijn maar dat is te lang zegt ze, dus ik zeg Jan....een naam die ze al kende en dacht dat het Duits was.
Ik zeg dat er ook heel veel Nederlandse Jannen zijn.
Zeg dat er teveel negativiteit op de wereld is en er meer de nadruk op positief nieuws gelegd moet worden om mensen ook positiever te laten worden.
Voorbeeld → bij Phi Phi tasje uit zee gevist en zeg "Let's change the world together, if everybody would do something small like that, the world would be a better place."
Erg romantisch met zonsondergang en ik vraag of ze niet geïnteresseerd is in Thaise mannen.
Ze is er niet in geïnteresseerd omdat ze volgens haar ongemanierd, klein en ongeschoold zijn.
Tijdens het zitten op de plank naast een boom komt er een Indische cooldude voorbij die zegt "I can see she loves you but she's a bit shy", waarop ik antwoord met "I hope so!"
Napakorn zegt "We just met" en ik antwoordt met "It's true" (life will smile for you, maar dat zei ik niet) =D
Als ze zegt dat de zon al onder is en ik mijn zonnebril af moet zetten zeg ik dat ik een "black eye" heb.
Zonnebril af en ze mijn blauwe oog eerst niet eens.
Dan vraagt ze hoe het komt en moet ik een foto laten zien van de dader en van Markson.
Ze heeft fotografie gestudeerd en als ik zeg dat ik van 4 dagen kan rondkomen ("You lazy?") zegt ze voor de grap dat ze champagne wil drinken en dat ik voor haar nieuwe schoenen moet kopen........."Women and shoes, they are all the same!"
Vraag haar hoe haar relatie met haar ouders is en zegt dan dat zelf oorspronkelijk uit Chiang Mai komt en dat haar vader zelfs politiechef daar is.
Als ik vertel dat mijn moeder 2 jaar geleden overleden is is ze ineens heel troosterig.
Uiteraard vraag ik om tips voor Chiang Mai en dan tekent ze een hele legenda en geeft aan dat Riverside (naast de Ping River) een goed restaurant is.
Lopend richting Belgisch biercafé zegt ze dat ze geld op wilt nemen bij de ATM om de rekening te kunnen splitten...."not necessary because I invited you."
Van onze Tinder-chat weet ze nog dat ik officieel Bobby heet en als we langs een oranje Kawasaki-dirtbike lopen, zegt ze dat ik die vast wel mooi vind.
Zeg dat ze me nu al kent, want een Kwasaki Ninja vind ik een vette motor en op het strand hadden we het over Queens-/King's Day (overal oranje en iedereen dronken).
Dan vraag ik of ze zelf een rijbewijs heeft en die heeft ze een paar jaar terug gehaald in Thailand toen ze 27 was, maar nooit een eigen auto gehad.
Haar als een echte gentleman voor laten gaan bij vernauwingen op straat.
Bij Belgian Beer Café at Graceland Phuket een Hoegaarden Rose (May) en Hoegaarden wit gedronken.
Erg leuk tentje met fantastisch uitzicht ook.
De inrichting is ook leuk gedaan met overal bordjes (o.a. Palm en Sparta (niet de club) en Nederlands/Franse teksten zoals (Tap nog eentje. Vul de glazen boordevol).
Carly Rae Jepsen - Call Me Maybe word dan gespeeld door livebandje waarbij we allebei meeneuriën en oogcontact maken.
Ook Clean Bandit - Rather Be ft. Jess Glynne en David Guetta - Play Hard ft. Ne-Yo, Akon komen nog voorbij, heerlijke nummertjes.
Foto met zijn tweetjes gemaakt en gevraagd of same same, but different (geniale tekst) Thais is.
Verhalen over haar (vele) reizen gehoord en gepraat over vanalles en nog wat......
Ze vraagt aan serveerster om DEET voor de vele muggen hierbinnen en smeert dan mijn benen in......erg zorgzaam en lief!
Stomme actie van me om DEET aan te raken met handen en moet dus naar de wc om het af te spoelen (Stupid! Ze zegt niet in je mond met je vingers).
Ik laat telefoon op tafeltje liggen en zeg "I trust you" en als ik terugkom zeg ik verbaasd "You're still here?", waarop ze countert met "Your phone is too old!"....heerlijke babe.
Als we weer op pad gaan lopen we door een steegje vlakbij Nicky's Handlebar en lopen we langs een winkelruimte waar ze interesse in heeft gehad, maar de huur per maand te hoog was.
Langs hotel om bankpas te scoren en zelf kon ze bij het hotel even gaan plassen.
Gelijk even voorgesteld aan Mark & Mich die op de kamer chillen.....en ze zeggen dat het een leuke meid is.
Bij Nicky's een cocktailtje gedronken (Mojito en zelf een Screwdriver ("Girly drink") en gechilld.
Ze vind het hotel maar niks, omdat het te druk/rumoerig is en ze houd niet van hardrock.....
Als ik vraag waar ze dan wel van houdt, antwoordt ze met jazz.
Spelende kinderen met hoelahoep vond ze ook heel leuk geloof ik.
Ze zegt dat als wij een kind zouden krijgen hij nooit blond zou worden, dus ik grap dat het niks gaat worden dan.
Schijnt dat blonde kinderen bij Aziatische vrouwen niet mogelijk is ook.
Hand in hand en als een echte playboy af en toe haar bil aanrakend en haar rug strelend lopen we naar Jungceylon en kom ik Jusmin (van de massage parlor) tegen die dan een beetje beteuterd kijkt als ze me ziet.
In de mall bij Wine Connection Co., Ltd. (195 Jungceylon Plaza) pork chop (May) en beef sirloin gegeten (HEERLIJK!).
Erna weer hand in hand en constant tegen elkaar aan botsend verder gelopen naar The Irish Times Pub, waar we op het terras gaan zitten.
2 flinke Tiger beers gedronken daar die zij graag zelf wilde betalen...."You are an independent woman", zeg ik dan.
Dan draait ze haar hoofd naar me toe en als we steeds langer in elkaars ogen kijken gaan we uiteindelijk zoenen.....mmmm!
Ook foto's gemaakt van ons terwijl we elkaar op den wang zoenen.
"You have beautiful blue eyes" zegt ze dan en als ik vraag wat ze zojuist zei gaat ze blozen......ah wat een poepie ook he....
Het is frowned upon in Thailand om in het openbaar te gaan zoenen/aan elkaar te zitten en omdat ze vrij lang is voor een Thaise (1.72m) valt ze best op zegt ze, dus zoenen we maar stiekempjes.
Daarna worden er nog wat dingen gezegd die ik maar niet in de blog zal verwerken lol.
Uiteindelijk de mall uitgelopen samen en daar regelt ze een "motortaxi" voor me en nemen we afscheid met nog een kus.
De scootertaxi vraagt dan of ze mijn vriendin is en ik vraag gentlemanlike via de app of ze veilig thuis is gekomen en of ze het naar haar zin heeft gehad.
Ze stuurt me dan de foto's die ze heeft gemaakt tijdens deze leuke avond....
Tijdens teruglopen Jusmin weer tegengekomen die ook al vraagt of "dat meisje" mijn vriendin was.
Ze zegt dat ze wil Facebook-chatten en dat ze me op komt zoeken in Nederland en geeft me dan een zoen op de mond.......uhhhhh ok.
Eenmaal terug in het hotel vragen de boys uiteraard hoe de date is gegaan en dan is het tijd om te slapen, want morgen vliegen we richting het noorden van Thailand,, namelijk Chiang Mai.
14:00 toch maar eens wakker geworden, na weer een onrustige nacht haha.
De boys zijn nog moe en blijven dus liggen, maar zelf wel zin om enigszins "actief" bij het zwembad te gaan liggen.
Het is goed warm met 37°C, misschien wel warmste dag tot nu toe.....
Zwemmen is dus het recept en ondertussen Tinderen met een leuke Thaise meid, genaamd Napakorn/May.
Uiteindelijk toch maar afgesproken om een drankje te gaan doen met haar, omdat we verder toch niks ingepland hadden deze chilldag.
Napakorn zegt daar om 17:30 te meeten bij แฟมิลี่มาค ข้างสนามฟุตบอล หน้าหาด (je kent het wel, OK OK, moest ook even Google Translate gebruiken, waarbij de letterlijke vertaling FamilyMart's strand kant voetbalveld is) afgesproken dus netjes op tijd erheen met de scootertaxi.
Na een tijdje wachten (ruim op tijd) komt ze van achteren aangelopen en gaat naast me staan.
Ze zegt "I recognised your shirt from the Phi Phi Island picture (Moment op Tinder) en ik kan alleen maar "WOW, wat een stoot" denken.
Ik vraag gelijk of ze wijn wilt drinken ("I know you like wine"), maar we gaan voor een 4-pack Leo bij FamilyMart.
Met de biertjes lopen we in de richting van het strand en dan pas snap ik wat ze in de winkel bedoelde met "The windows from this guy are opened".......de rits van die man stond open.
Vraag aan haar waar ze wilt gaan zitten, "I don't mind, I got sunburned anyways yesterday, can't get any redder".
Leuk gesprek op geïmproviseerd bankje op het strand over vanalles en nog wat.
Zo kom ik erachter dat haar hobbies cooking/travelling zijn (3x in NL geweest (o.a. Amsterdam en Utrecht (vriendin woont daar)).
Haar ex is een piloot uit België waarmee ze in Gent heeft gewoond (stupid guy die vreemdging).
Dan wijst ze een andere vrouw aan op het strand en zegt dat ze haar mooi vind, handig hoor.
Ze vraagt of ik voor haar in de schaduw wil gaan staan, omdat ze niet zo goed tegen de zon kan.
"You've got a smelly armpit" als ik semi-nonchalant tegen de boom aanleen en als ik daar op inga zegt ze "Just making fun".....leuke humor deze dame.
Op Tinder gehoord dat May haar nickname is, want ze is geboren in mei.
Januari zou de mijne moeten zijn maar dat is te lang zegt ze, dus ik zeg Jan....een naam die ze al kende en dacht dat het Duits was.
Ik zeg dat er ook heel veel Nederlandse Jannen zijn.
Zeg dat er teveel negativiteit op de wereld is en er meer de nadruk op positief nieuws gelegd moet worden om mensen ook positiever te laten worden.
Voorbeeld → bij Phi Phi tasje uit zee gevist en zeg "Let's change the world together, if everybody would do something small like that, the world would be a better place."
Erg romantisch met zonsondergang en ik vraag of ze niet geïnteresseerd is in Thaise mannen.
Ze is er niet in geïnteresseerd omdat ze volgens haar ongemanierd, klein en ongeschoold zijn.
Tijdens het zitten op de plank naast een boom komt er een Indische cooldude voorbij die zegt "I can see she loves you but she's a bit shy", waarop ik antwoord met "I hope so!"
Napakorn zegt "We just met" en ik antwoordt met "It's true" (life will smile for you, maar dat zei ik niet) =D
Als ze zegt dat de zon al onder is en ik mijn zonnebril af moet zetten zeg ik dat ik een "black eye" heb.
Zonnebril af en ze mijn blauwe oog eerst niet eens.
Dan vraagt ze hoe het komt en moet ik een foto laten zien van de dader en van Markson.
Ze heeft fotografie gestudeerd en als ik zeg dat ik van 4 dagen kan rondkomen ("You lazy?") zegt ze voor de grap dat ze champagne wil drinken en dat ik voor haar nieuwe schoenen moet kopen........."Women and shoes, they are all the same!"
Vraag haar hoe haar relatie met haar ouders is en zegt dan dat zelf oorspronkelijk uit Chiang Mai komt en dat haar vader zelfs politiechef daar is.
Als ik vertel dat mijn moeder 2 jaar geleden overleden is is ze ineens heel troosterig.
Uiteraard vraag ik om tips voor Chiang Mai en dan tekent ze een hele legenda en geeft aan dat Riverside (naast de Ping River) een goed restaurant is.
Lopend richting Belgisch biercafé zegt ze dat ze geld op wilt nemen bij de ATM om de rekening te kunnen splitten...."not necessary because I invited you."
Van onze Tinder-chat weet ze nog dat ik officieel Bobby heet en als we langs een oranje Kawasaki-dirtbike lopen, zegt ze dat ik die vast wel mooi vind.
Zeg dat ze me nu al kent, want een Kwasaki Ninja vind ik een vette motor en op het strand hadden we het over Queens-/King's Day (overal oranje en iedereen dronken).
Dan vraag ik of ze zelf een rijbewijs heeft en die heeft ze een paar jaar terug gehaald in Thailand toen ze 27 was, maar nooit een eigen auto gehad.
Haar als een echte gentleman voor laten gaan bij vernauwingen op straat.
Bij Belgian Beer Café at Graceland Phuket een Hoegaarden Rose (May) en Hoegaarden wit gedronken.
Erg leuk tentje met fantastisch uitzicht ook.
De inrichting is ook leuk gedaan met overal bordjes (o.a. Palm en Sparta (niet de club) en Nederlands/Franse teksten zoals (Tap nog eentje. Vul de glazen boordevol).
Carly Rae Jepsen - Call Me Maybe word dan gespeeld door livebandje waarbij we allebei meeneuriën en oogcontact maken.
Ook Clean Bandit - Rather Be ft. Jess Glynne en David Guetta - Play Hard ft. Ne-Yo, Akon komen nog voorbij, heerlijke nummertjes.
Foto met zijn tweetjes gemaakt en gevraagd of same same, but different (geniale tekst) Thais is.
Ze vraagt aan serveerster om DEET voor de vele muggen hierbinnen en smeert dan mijn benen in......erg zorgzaam en lief!
Stomme actie van me om DEET aan te raken met handen en moet dus naar de wc om het af te spoelen (Stupid! Ze zegt niet in je mond met je vingers).
Ik laat telefoon op tafeltje liggen en zeg "I trust you" en als ik terugkom zeg ik verbaasd "You're still here?", waarop ze countert met "Your phone is too old!"....heerlijke babe.
Als we weer op pad gaan lopen we door een steegje vlakbij Nicky's Handlebar en lopen we langs een winkelruimte waar ze interesse in heeft gehad, maar de huur per maand te hoog was.
Langs hotel om bankpas te scoren en zelf kon ze bij het hotel even gaan plassen.
Gelijk even voorgesteld aan Mark & Mich die op de kamer chillen.....en ze zeggen dat het een leuke meid is.
Bij Nicky's een cocktailtje gedronken (Mojito en zelf een Screwdriver ("Girly drink") en gechilld.
Ze vind het hotel maar niks, omdat het te druk/rumoerig is en ze houd niet van hardrock.....
Als ik vraag waar ze dan wel van houdt, antwoordt ze met jazz.
Spelende kinderen met hoelahoep vond ze ook heel leuk geloof ik.
Ze zegt dat als wij een kind zouden krijgen hij nooit blond zou worden, dus ik grap dat het niks gaat worden dan.
Schijnt dat blonde kinderen bij Aziatische vrouwen niet mogelijk is ook.
Hand in hand en als een echte playboy af en toe haar bil aanrakend en haar rug strelend lopen we naar Jungceylon en kom ik Jusmin (van de massage parlor) tegen die dan een beetje beteuterd kijkt als ze me ziet.
In de mall bij Wine Connection Co., Ltd. (195 Jungceylon Plaza) pork chop (May) en beef sirloin gegeten (HEERLIJK!).
May drinkt een (halve) gin-tonic en zelf pak ik een Singha biertje, nadat ze tijdens mijn Heineken-bestelling vraagt waarom ik geen Thais biertje neem.
Ook vraagt ze hoe ik aan litteken kom op mijn linkerelleboog.Erna weer hand in hand en constant tegen elkaar aan botsend verder gelopen naar The Irish Times Pub, waar we op het terras gaan zitten.
Dan draait ze haar hoofd naar me toe en als we steeds langer in elkaars ogen kijken gaan we uiteindelijk zoenen.....mmmm!
Ook foto's gemaakt van ons terwijl we elkaar op den wang zoenen.
Het is frowned upon in Thailand om in het openbaar te gaan zoenen/aan elkaar te zitten en omdat ze vrij lang is voor een Thaise (1.72m) valt ze best op zegt ze, dus zoenen we maar stiekempjes.
Daarna worden er nog wat dingen gezegd die ik maar niet in de blog zal verwerken lol.
Uiteindelijk de mall uitgelopen samen en daar regelt ze een "motortaxi" voor me en nemen we afscheid met nog een kus.
De scootertaxi vraagt dan of ze mijn vriendin is en ik vraag gentlemanlike via de app of ze veilig thuis is gekomen en of ze het naar haar zin heeft gehad.
Ze stuurt me dan de foto's die ze heeft gemaakt tijdens deze leuke avond....
Tijdens teruglopen Jusmin weer tegengekomen die ook al vraagt of "dat meisje" mijn vriendin was.
Ze zegt dat ze wil Facebook-chatten en dat ze me op komt zoeken in Nederland en geeft me dan een zoen op de mond.......uhhhhh ok.
Eenmaal terug in het hotel vragen de boys uiteraard hoe de date is gegaan en dan is het tijd om te slapen, want morgen vliegen we richting het noorden van Thailand,, namelijk Chiang Mai.
Donderdag 12 maart:
6:30 a.m. op, want we vliegen naar Chiang Mai vandaag.
Uitchecken bij Nicky's Handlebar en het doosje Pringles afgerekend.....water uit de koelkast scheen complimentary te zijn, handig om dat tijdens het uitchecken pas te weten te komen.
Ongeveer 3 kwartier naar Phuket International Airport (HKT), de tweede druktste luchthaven van Thailand.
Daar moeten we tijdens het inchecken nog ฿1800,- betalen voor le baggage en worden we nog gematst.
Eenmaal ingecheckt, dit keer geen woord gerept over Bobby, mogen we naar gate 10 om te boarden voor vlucht FD 3159 van Air Asia die om 9:20 de lucht in zal gaan.
Een klein kwartiertje rijden later komen we aan bij Siripanna Villa Resort & Spa aan 36 Rat Uthit Road waar onze tassen gelijk aangenomen en we heel vriendelijk begroet worden.
We mogen plaatsnemen in de lobby en krijgen een drankje (french ice tea) aangeboden.
Tijdens het kijken naar Nak Prok Buddha Statue in de lobby krijg ik uitleg over de betekenis hiervan in het boeddhisme.
Mijn geboortedag (maandag) zou volgens de medewerker iets van stop the enemy betekenen en omdat ik dit best interessant vind heb ik dit later nog even gegoogled:
"The meaning of the 7 days Buddha images
Traditionally it is believed that Buddha spent 7 days following his enlightenment thinking of the suffering of all living creatures and how unimportant his life was prior to reaching enlightenment.
When visiting a Thai Temple you may be interested to look at the many Buddha images and their different poses, which depict significant moments in the Buddha’s life, whilst most Buddha images feature the Buddha in meditation, there are more than 100 different poses, There are also some postures that each represent the 7 days of the week, and Thai people pay particular attention to the Buddha image which corresponds to the day they were born and assigned a different color each day.
MONDAY
Buddha name: Phra Ham Yath (Making peace)
This is a standing Buddha pose, with the left hand hanging down by the side. The right hand is raised at the chest, palm
facing outwards, in a singe-handed gesture. This posture represents “Preventing Calamities”, which is also known as
“Pacifying the Relatives.”
A person born on a Monday is serious with a good memory and a love of travel. This person is likely to be in a skilled occupation whose lucky day is Saturday and lucky color is black. His unlucky day is Sunday and unlucky color is orange."
Bij Slee Banyan naast de lobby halen we een lunchje wat ook uitstekend geregeld is en we kunnen lekker op het terras zitten.
Helaas merken we al snel dat we geen gratis wifi op de kamer hebben :-(
Deze via receptie gelijk besteld voor 3 uur voor 200 baht, wat wel een minpunt betekend voor dit verder fantastisch uitziende resort.
In de kamer staan sandalen, badkamerjassen, een flatscreen, een loungebank en ziet de ruime badkamer er fantastisch uit met bad én douche.
Ook is het terras buiten erg gaaf dat aansluit op een vijver met koikarpers.
Al snel worden dan ook de backpacks naar de kamer gebracht en zijn we weer compleet.
Chillen bij het superrelaxte zwembadje waar de chille muziek ervoor zorgt dat je snel wegdommelt....te relaxte ambience hier :-D
Mark & Mich hebben er gelukkig niet zoveel last van.
Van Napakorn de tip (en plattegrond in zand) gekregen om bij The Riverside Bar & Restaurant te gaan eten.
.jpg)
Na de check gaan we op zoek naar de Night Bazaar, want hier zou e.e.a. te beleven moeten zijn.
Van tevoren komen we een kappertje tegen waar Mark zijn "haar" wil laten doen.....reactie van de kapper ("But you no have hair!") was priceless.
Erna de dichtbijzijnde Night Bazaar even gecheckt, maar dit was niet zo boeiend, dus een tuktuk gepakt die ons bij allerlei stripclubs probeerde te slijten.
Uiteindelijk bij Zoe in Yellow uitgestapt en dat bleek later een goede keuze.
Mark had al wat recensies gelezen over deze toko, maar toen we aankwamen was het nog een dooie boel.
Dan maar barhangen met Jägerbombs en Singhabieren, waardoor de sfeer er aardig inkomt.
Een Nederlandse dude van 23, Jeroen genaamd, uit Friesland loopt langs Mark en vraagt in het "Engels" waar het toilet zit en Mark antwoordt in het Nederlands dat die aan de overkant zit.
Uiteraard gelijk aan de babbel en gehoord dat hij een paar maanden door Azië gaat trekken en nee heeft gezegd tegen zijn vriendin toen ze vroeg of ze ook mee mocht.
Hij wilde dit liever alleen ervaren, het baasje.
Mark is ineens weg en zit in Zoe in Yellow (Garden) bij 2 blonde vrouwtjes (Helena/Martha (heten ze volgens mij) van de Faeröer Eilanden) en later joint Mich hen.
Ik chill wat met Jeroen en loop heen en weer tussen The Garden en Pub, want daar was het ook wel weer gezellig.
Later alsnog bij Mark, Mich en de Faroër dames komen zitten met nog wat tequilashots.
Jeroen later er nog bij gehaald omdat die andere lui waar hij mee was (mix van Duitsers en Canadezen) hem een soort van negeerden, zoals hij zelf al zei.
Hij vind Aziatische vrouwen ook een stuk leuker dan Nederlandse....lol.
Uiteindelijk zit hij een beetje lam te wezen dus zeg ik dat hij maar beter op huis aan kan gaan.
Een jarige ladyboy komt dan bij ons zitten en ik feliciteer hem/haar (lastig) nog even met zijn/haar verjaardag.
Dan vind ik het wel welletjes en pak een tuktuk naar het resort.
3:15 uiteindelijk thuisgekomen en later hoor ik dat die gasten nog de halve stad door zijn gelopen om die meiden thuis te brengen.
Niet voor het eerst deze vakantie dat er nachtelijke wandelingen worden gemaakt :-D
Vrijdag 13 maart:
9:45 langzaamaan wakker geworden, want ontbijtje proberen bij resort.
De jongens lagen nog op apegapen, want ze waren later thuis dan mij, dus heb ze lekker laten liggen.
Gelijk in de watten gelegd weer door het personeel en wat croissantjes en cereals genomen met koffie, sap, fruit en yoghurt.....dat doet een mens goed.
Tot mijn verbazing komen Mark en Michel dan ook het restaurant binnen, naais!
Omdat Mark zich niet zo lekker voelt gaat hij nog even een uiltje knappen en lopen Mich en ik de 2 klikken naar Chiang Mai Railway Station.
Daar komen we erachter dat we de paspoorten vergeten zijn en kunnen we de nachttrein dus nog niet boeken, lol.
De wandeltocht is niet voor niks, want we kunnen iig alvast wat foto's maken van Chiang Mai Railway Station:
Terug met taxietje voor ฿100 en een foto van de entree van Siripanna Villa Resort gemaakt, want die miste nog in de collectione.
Gelijk aan de overkant bij lief meisje 2 excursies geboekt (Night Safari (฿700,-) en Doi Inthanon National Park (฿1000,-)).
Zwemmeren geblazen dan, want het is met 39°C drukkend warm in Chiang Mai en gelijk maar even een heerlijke Ice Tea besteld bij het chillbadje.Nog meer chillen later worden we gesommeerd om binnen te gaan zitten, want de maandelijkse muggenbestrijding moet uitgevoerd gaan worden.
Dengue en andere tropische ziektes worden je hopelijk daardoor bespaard.
Muggen en andere steekinsecten zijn een ware plaag hier en mijn farangbloed vinden de plaatselijke muggen blijkbaar wel lekker.
Bij Slee Luang hebben we een uurtje om o.a. Gai Satay (chicken satay) en Phad Gra-Tiem Prik-Thai Moo (stir-fried pork with garlic and pepper) naar binnen te werken.
Het taxibusje aan de overkant brengt ons in 20 minuten naar Chiang Mai Night Safari.
Omdat we nogal aan de late kant zijn lopen we snel over de parkeerplaats en daar loopt een begeleider met een olifant........WAIT WUT!
Wij moesten zelf ook 3x kijken om te beseffen dat hier gewoon een olifant over de parkeerplaats heen loopt.
De Night Predators-show begon al bijna dus we hadden geen tijd om even een foto te maken en zagen nog net dat de verzorger via het been van het kolossale dier op zijn rug ging zitten.
Na wat gedoe bij de ingang, krijgen we uiteindelijk een kaartje en zien daarop dat alleen de tickets al 800 baht zijn, goeie deal geweest dus =)
Bij de show zelf komen we net op tijd aan en zien hier allerlei (nacht)dieren zoals Binturong Beermarter), otters, porcupine (stekelvarken) en later het echt grove geschut zoals een hyena, Wild Boar (wild zwijn), leeuwen, tijgers en een jaguar.
Door vlees hoog in boom of in het water te gooien zie je ze ook in actie.....gaaf!
Tiger Show is niet helemaal ons ding, want de tijgers worden waarschijnlijk gedrogeerd en zien er nogal langzaam uit ook.
De dompteur word nog wel een paar keer flink geraakt door een tijger, maar volgens mij hoorde dit bij de show.
Vlakbij de ingang is er de Creatures of the Night Cabaret Show waarbij dames (m/v) van verschillende nationaliteiten dansen met vlag en een vuurmeneer wat moves laat zien.
De Musical Fountain & Water Screen is erg vet met lasers en muziek, vergelijkbaar met bijvoorbeeld Aquanura van de Efteling of The Fountains of Bellagio in Las Vegas.
Next is Night Safari die uit 3 onderdelen bestaat, namelijk:
"Night Safari
Predator Prowl Zone, the carnivorous animal zone (the trip takes 25 minutes)
Savanna Safari Zone, the animals from African savanna zone (the trip takes 30 minutes)
Jaguar Trail Zone, the walking trail wrapping around Swan Lake ( 1.2 kilometers)
Tram ride: English version, depart 6.50 pm. 7.30 pm. 8.30 pm. 9.30 pm. 10.00 pm"
We beginnen met de Savanna Safari waar je veel dieren zelf kan voederen, waaronder zebra's, giraffes, herten en reeën.
Verder komen we tijdens deze rit de greater kudu, emoes, struisvogels, kangoeroes, nijlpaarden, olifanten en neushoorns tegen.
Op deze map kun je zien wat er nog meer allemaal te zien was:
Dan volgen de echte killers zoals leeuwen, diverse tijgersoorten, wolven, beren, striped hygena, poema's, krokodillen en adelaars.
Zie hier de map:
Bij een tentje halen we nog even wat versnaperingen en verplaatsen naar de uitgang.
Lopende over het terrein worden we gewenkt door de taxichauffeurs die gewoon heel de tijd hebben "gewacht".
De auto instappende ruiken we dat ze zichzelf ook vermaakt hebben, want er hangt een flinke wietwalm om de auto heen lol.
22:00 zijn we terug bij het resort en na wat wifi-en in de lobbyen gaan we pitten, want morgen wederom een actieve dag, namelijk Doi Inthanon......zzzzz
Ontbijtje scoren en wachten op Mark die 7:55 a.m. stipt in recordtempo zijn ontbijt nuttigt, want hij wilde nog even snoozen.
8:00 worden we opgepikt bij het resort door AMporn Tour Chiang Mai (www.amporntourcnx.com) voor onze Doi Inthanon National Park-trip.
Na ons gaan we nog wat andere mensen oppikken en dan legt onze ladyboygids uit wat het programma is en zegt dat het 1,5u rijden is.....mooooooooooi, tukkie-time!
De wegen richting Doi Inthanon National Park doen me denken aan de Amerikaanse National Parks ook, zie:
10:00 komen we bij de Wachirathan Waterfall, een erg mooie waterval.
Bazen als we zijn pakken we de steile (én smalle) weg omhoog door het vele groen om te kijken of we een omtrekkende beweging om de waterval heen kunnen maken.
10:30 rijden we door naar de andere waterval, Sirithan Waterfall, waar we 100 meter naar beneden moeten lopen voor wederom een prachtig uitzicht.
Enkel fotomomentje hier, dus we zitten al snel weer in het busje om de 20 minuten naar "top op the mountain"/scenic area te rijden.
Bovenop de berg staat een infobord dat aangeeft dat de temperatuur 18° C is en dat is een aanzienlijk verschil met onderaan de berg, waar het rond de 36° C is.
Hier worden we ook uitgenodigd om een enquête in te vullen met hoe we deze trip beleven.
Als ik terugkom van een kort toiletbezoek hoor ik dat de gids ons waarschuwt voor cobra's en vipers, wat ik op dat moment niet helemaal geloof.
Na een Google-opdrachtje kom ik erachter dat er hier diverse vipers (Green pit viper en Pope's bamboo pitviper) en King Cobra's voorkomen, cool.
Vlakbij de King Inthanon Memorial Shrine een coin (van 10 baht) neergelegd in een bakje for good luck.
De bizza vertelt dat "Thai people still believe in the Spirit of the King and pray for it".
Als we langs het heiligdom lopen zien we dat er heel veel olifantjes bij het altaar staan.
Olifanten staan in Thailand namelijk te boek als heilige dieren, zie:
"Olifanten worden vereerd en tot de heilige dieren gerekend. Uit India afkomstig is Phra Pikanes de hindoeïstische god van wetenschap en kunsten met olifanten. Op de grond van de legende zou zelfs Boeddha in een van zijn vroegere incarnaties herboren zijn als witte olifant. Hierdoor werd in het koninkrijk Ayutthaya de geboorte van zo'n dier beschouwd als gunstig voorteken voor de vorst en als symbool van zijn absolute macht. Zelfs in de nationale vlag symboliseerde in die tijd de olifant de almachtige monarchie."
Dan zien we het infobord bij King Inthanon Memorial Shrine en zijn er boeddhisten die bidden voor het beeld.
De tekst op het bord is ook bijzonder interessant en vertelt een hoop over de geschiedenis van deze plek die erg gewaardeerd werd door de koning:
"The Tales of Doi Inthanond (From the explanation board)
As the highest peak of Thanon Thongchai Range, Doi Inthanond is the core part of Doi Inthanond National Park which its highest spot lays upon the point where boundaries of Chom Thong, Mae Cham. and San Pah Tong districts meet, pronouncing the well-known place which all Chiang - Mai citizen pay their respects to it.
As Doi Luang and Doi Ang Kaa were its former names. Doi Luang means the huge high mountain while Doi Ang Kaa has its long original story, "Ang Kaa" means a natural pond full of rainwater having been used by crows. The pond lay 300 meters west of the highest spot. In 1871, during the reign of Prince Inthawitchayanond of Chiang Mai who wholeheartedly loved this place, the Prince once ordered that, whenever he died, his followers must bring his remains to be posted here as a symbolic shrine for demonstrating to all next generations of Chiang Mai to deeply convince his leadership in protecting the most precious watershed area of the high country and to raise their deep concerns in helping protect the dense montane forest here forever as a fountain of water supplies for lowland Chiang Mai and its vicinity. For his gracious leadership, the name "Doi Ang Kaa" has been changed to "Doi Inthanond" by his daughter, Princess Dara Rasamee, a lovely consort of King Rama V in the year 1897.
Lying 2,565.334 meters over the mean sea level, at its highest spot. Doi Inthanond has its cold humid air throughout the year. its temperature ranges from -8 degrees celcius to 22 degrees celcius with its 12 degrees celcius average. Cold humid atmosphere helps originate beautiful rhododendrons, Quercus and Castanopsis species, and several kinds of mosses, ferns and orchids of both ephiphytic and ground types.
Doi Inthanond National Park is in the National Parks system being administered by the National Parks Division, Royal Forest Department of the Ministry of Agriculture and Cooperatives."
Als we iets verder lopen komen we bij het bord wat staat voor The Highest Spot in Thailand op een hoogte van 2562 meter.
.jpg)
Een stukje verder lopen komen we bij een Royal Thai Air Force weather station, waar we uiteraard geen toegang toe hebben.
Het is jammer dat we geen goed uitzicht hebben, nu het in Thailand het droge seizoen is, dus veel mist.
Next up is rijden naar King & Queen Stupa (Napamaytanidol Chedi and Phra Mahatat Napaphon Bhumisiri) waar 2 gigantische tempels staan met buddha's van de King and Queen:
"On the main road to the summit of Doi Inthanon stand two adjacent chedis, one called Naphamethinidon (นภเมทินีดล), meaning "by the strength of the land and air", and the other, Naphaphonphumisiri (นภพลภูมิสิริ), meaning "being the strength of the air and the grace of the land". These temples were built to honour the 60th birthday anniversary of King Bhumibol Adulyadej in 1987, and the 60th birthday anniversary of Queen Sirikit in 1992, respectively."
Als eerste lopen we de trappen op richting de stupa van the Queen:
De stupa is prachtig aangekleed met heiligdommen/relikwieën, muurschilderingen en de levensverhalen uit de boeddha-geschiedenis.
Naast de stupa van de koningin ligt de prachtige bloementuin, Flower garden I:
Het uitzicht vanaf hier naar de stupa is ook weer onbeschrijfelijk mooi:
2 minuten verder rijden is een huisje waar we gaan lunchen met kip, rijst, vis, fruit en water, nice.
Grappig is dat hiervoor een mobiele ATM staat:
10 minuten rijden voor dorpje White Karen Hill tribe Village waar we gaan kijken naar hun levensstijl en ambacht.
Er wonen in dit dorpje 25 families en in totaal 90 mensen.
Je kunt zelf zien hoe kleden, blouches en jurken gemaakt worden door de immigranten afkomstig uit Myanmar.
Oorspronkelijk vanuit het toen zo geheten Birma vertrokken vanwege de oorlog.
In het dorpje lopen allerlei soorten hondjes (puppy's!), kippen en hanen en is het erg rustig op de toeristen na.
Ook zien we hier de St. Gregory kerk..........de K, de E, de R, de K, de kerk!
Tijdens het wachten voor 30 bahtjes een kopje (hele sterke) koffie gehaald.
Rond 14:30 verlaten we het dorpje en zal de rit terug ongeveer 2 uur gaan duren.
Rijden nog even langs de saturday market waar een hoop mensen uitstappen en langs een hotel voordat we zelf om 16:15 thuis zijn na wederom een geslaagde trip.
Gelijk even naar Chiang Mao Train Station gelopen om treintickets vast te leggen voor de nachttrein naar de hoofdstad van Thailand, Bangkok.
Tickets zijn ฿841 per persoontje voor trein 14 en zal 16:00 vertrekken en als alles goed gaat om 06:30 aankomen in BKK.
De trein van 17:30 konden we niet meer boeken, want 2e klas met airco was niet meer mogelijk, helaasch.
Wel mogen we aangeven of we een bed upper of lower willen hebben en allemaal kiezen we voor een laag bed, wat later een goede keuze blijkt, omdat je boven vastgezet word aan het bed.
Op treinstation valt het op dat er speciale zitplaatsen gereserveerd zijn voor monniken.
Later aan de overkant nog een zipline-tour geboekt ook voor ฿2000,- p.p.
Na een lange actieve dag gaan we nog even lekker zwemmen bij het ultrarelaxe zwembad en pakken we de laatste zonnestralen mee.
Tijdens het opfrissen op kamer nemen we nog een lekker Singha/Heineken-biertje.
In den avond pakken we een tuktuk naar Night Bazaar om daar bij Sila-Aat Restaurant te gaan eten, want "dat zag er wel OK uit en we hebben mucho honger".
De Panaeng pork spicy red curry sauce deep fried shrimps, smaken erg goed, maar curry was vrij heet voor deze farang.
Bij de Kalare Night Bazaar allemaal een drollenvanger gehaald voor 140 bahten en Mark haalt nog een zonnebrilletje na flink afding0n.
Dan pakken we een tuktuk naar Zoe in Yellow Garden waar we weer even gaan zitten en large Singha's bestelleren.
Op een gegeven moment toch het drollenvangertje maar aangedaan, want fissa.
Jägerbombs alles, biertjes en nog even gaan techno-en bij Babylon Bar en bij Hollywood, het glow-in-the-dark-tentje, gekeken nog.
Met Speedy Contuktuk naar huis gegaan en dit keer komen we over de andere brug, Iron Bridge, die 's avonds ook prachtig verlicht is.......mucho rapido haha!
1:45 slap0nzzzz....
Zondag 15 maart:
9:00 a.m. op om te ontbijten en 10:00 komt de bus ons al ophalen om te gaan ziplinen in het grootste regenwoud van Chiang Mai....woop woop.
Volgens het motto van Skyline Adventure - Flying higher than the hawk, moet dit wel een adrenalinekick geven..........so let's do this!
Voor het resort moeten we onze namen nog even invullen op een lijst en zien dat we met een groep Chinese lui op pad worden gestuurd (1 dude en de rest allemaal meiden, woop).
Als een ware Schumacher rijdt onze Thaise taxichauffeur ons over de snelweg en later smalle (berg)weggetjes door idyllische dorpjes met rijstvelden, prachtig mooi.
Ook rijden we nog langs een dorpje, Wat Kamphaeng Hin, waar een soort van festival aan de gang is.
11:30 komen we aan in het bergdorpje Thep Sa Det (of iets dergelijks bij Doi Saket) waar Skyline Adventure zijn basis heeft.
We worden hartelijk ontvangen (vanzelfsprekend bijna in Thailand) en moeten een risk concern formulier invullen.......dat belooft wat ;-)
In de kleedruimte krijgen we een harnas om, een helm op en een flesje water plus pandan cakeje in een schoudertasje.
Buiten verzamelen we bij een testopstelling van de ziplines en doen de 2 begeleiders snel even voor hoe alles in zijn werk gaat.
Maar ze praten zo snel Engels-Thais dat we er niet veel van begrijpen lol.
Dan maar kijken hoe het gaat bij de 1e zipline........
We worden in een 4x4 gepropt met zijn 10-en en gaan via het ruige terrein richting het welkomstbord van Skyline Adventure, waar we de auto mogen verlaten.
Daar schieten we nog wat fotootjes en moeten we te voet op pad naar de 1e zipline.
Een paar ziplines later worden we er al wat handiger in en doet Mark zelfs "de aapjesmove", waar we helaas geen foto van hebben kunnen maken, wel 1 van zijn blije hoofd:
.jpg)
1 van de begeleiders zegt dat ik als Superman moet gaan en krijg dan het tuigje op mijn rug en daar gaan met een 50 meter drop....woooooooooooooooooooooo!!!!!!
De bankjes staan hier niet voor niks....even bijkomen hoor, adrenaline rushhhhhhh to the max, hoe vetttttttttt!
Ban Pong Din rijden we ook nog door, een dorpje op ongeveer een halfuurtje met prachtig mooie rijstvelden.
17:00 zijn we weer terug bij het resort en nemen we afscheid van onze nieuwe Chinese vrienden.
Het is Happy hour @ ze pool, wat betekent dat 3 bieren 6 bieren worden en ook nog geserveerd in een emmer met ijs.....nijs uhhhh nice!
Na chillen gaan we naar Ginger Restaurant aan Moonmuang Road waar we heerlijk eten......zelf een Grilled Australian Tenderloin Steak with apple-onion-thyme compote, Stout beer butter, leek ash and homemade fries, een Singha en Crème brûlée na.
Daarna belanden we na een heel stuk The Walking Street doorgelopen te hebben aan de overkant van Zoe in Yellow.
Dus gaan we daar maar weer een biertje drinken plus Jägerbombs ook en nog wat bieren.
Tuktuk naar huis omdat Mark "boodschappen vergeten was" en pakken weer een tuktuk terug om 00:30.
Even wat birra's en Jägerbombs gehaald en naar Zoe in Yellow Club.....veel te druk binnen en teveel ladybizza's, dus verplaatsen geblaz0n.
Even snel in Hollywood gekeken, maar bijna niemand binnen (net als gister).
Verplaatsen naar Babylon Bar waar we zelf een klein fissatje zetten op de dansvloer en een hoop mensen ons joinen.
Helaas gooien ze de muziek al uit om 1:45 en de luiken naar beneden, dus maar naar huis gegaan met tuktukkie......zzzzz
Maandag 16 & dinsdag 17 maart:
Ons laatste ontbijtje bij het fantastisch Siripanna Villa Resort & Spa Chiang Mai genuttigd.
Enige minpuntjes aan dit resort zijn het ontbreken van wifi (of in lobby of volle mep betalen) en daarnaast de vele vele vele muggen, helemaal lekgeprikt hier met mijn farang (buitenlander) bloed.
Uitgecheckt na het chillen en de flinke rekening voldaan voor het op de kamer zetten van happy hour drinks, lunch, 3 uur wifi en avondeten.
Mich blijft chillen in de lobby dus met Mark foto's van het Panna Field (rijstveld) gemaakt.
Vanuit het torentje hierbij had je een fantastisch uitzicht op de grote velden.
Dan even in de lobby chillen met Thaise ijsthee voor de boys en zelf een milkshake genomen, die niet zo heel lekker was.
Omdat het gigawarm is besluiten Mark en ik toch maar even onze zwemspullen te pakken uit onze backpacks.
Deze waren al weggezet door het meer dan vriendelijke personeel, maar mochten gelukkig nog lekker zwemmeren.
Het personeel staat 24/7 voor je klaar en allemaal begroeten ze je met de Wai (vouwt de handen ineen en maakt een lichte buiging met het hoofd) en de begroeting sawatdee khrap (m)/kha (v), wat voor goeiedag staat.
Nog even genoten van het fantastische zwembad dus en we krijgen een erehaag tijdens het weggaan, erg indrukwekkend.
Dan zet een medewerker ons om 15:00 stipt af op Chiang Mai Railway Station en hebben we nog een uur te spenderen voordat de tein vertrekt.
Mark maakt nog wat fotogies en dan bestellen we wat in de hal en smaakt het weer voortreffelijk.
Dat kun je wel overlaten aan de Thai dat koken.
Op spoor 4 stappen we in Car No. 9 van Train 14......All aboard the night train.
Ik scoor voor 60 baht nog even een fresh orange juice van een übervrolijke Thaise mevrouw.
Alcohol is verboden zien we in de trein, dus geen fissa in de nachttrein......scheelt dat we geen bieries hebben meegenomen dan.
Mark vraagt dan of we geen vaste zitplaatsen hebben en na checken blijkt dat wel het geval haha.
We zitten niet naast elkaar, want Mich zit op stoel 6, Mark op 8 en ik op 12 (achter Mark).
Zolang er plek is blijf ik uiteraard gewoon zitten, maar later zal ik toch moeten verplaatsen.
Stoeltjes zijn erg relaxt en de airco werkt ook prima.....tijd voor een vestje dus, want enkel een singletje is wel heel erg koud.
Mooie is dat er bij Mich ook 2 stopcontacten zitten dus elektra is ook aanwezig.
De conducteurs komen 3 man sterk kaartjes controleren en er komt nog een veger voorbij, daar kan de NS nog een puntje aan zuigen.
Later komt er een medewerker langs die het dinermenu verzorgd door NP Rity Company Limited Food & Beverage Service komt brengen, maar honger heb ik niet echt, net als Mark.
Mich daarentegen wel en hij maakt nieuwe vrienden door samen met een oudere man te gaan eten.
Eerste stopje is @ Lamphun en de tweede bij Nakhon Lampang waar we erg lang stilstaan.
Rond 18:30 word ons bed opgemaakt door een medewerker aan boord en om 19:00 is het al pikkedonker, dus echt naar buiten kijken om het binnenland van Thailand te bekijken zit er niet echt in.
Er is ook geen kustmatige verlichting te vinden naast het spoor, wat eigenlijk een goed teken is natuurlijk.
Hoog tijd dus om een uiltje te gaan knappen met mijn apennekkussen (ook wel Kathoey genoemd):
Jammer dat ik in de foetushouding moet gaan liggen omdat ik anders klem lig.
Slaapcabines zijn niet gemaakt voor mensen boven de 1.85m geloof ik.
Ook de open- en dichtslaande deuren maken een hoop kabaal net als de trein zelf, maar hey, niet zeiken, we gingen voor de belevenis en dat is het hoor!
Banpin Station zie ik nog voorbijkomen, net als Sila-At Station, Phitsanulok, Tah So/Lo (volgens mij), Pichit en Don Muang,
5:30 a.m. worden we wakker gemaakt, want we zijn bijna in Bangkok en de slaapcabines worden weer omgebouwd naar zitplaatsen.
Samsen Station in Bangkok doen we ook nog aan en nadat we eerst langs sloppenwijken rijden langs het spoor komen we rond 6:30 aan op spoor 2 op Bangkok Hualamphong.
Supertoffe ervaring zo'n nachttrein!
In treinhal bij Black Canyon Coffee een ontbijtje (croissantjes!!!) en wat te drinken gehaald en gevraagd waar de BTS SkyTrain vandaan gaat.
We krijgen te horen dat we eerst de metro (MRT) vanaf Hua Lamphong moeten pakken, dus doen we dat plichtsgetrouw.
Voor ฿19 halen we een ticket (coin) uit de ticket vending machines aldaar.
2 haltes later staan we al op Si Lom, waar ik dacht dat we heen moesten afgaande van het bord en de hostelnaam Lub.d Silom..........maar dit bleek nog wat uit de richting te zijn, sorry guys!
Hier moeten we dus niet zijn en pakken we hier de andere vervoersmogelijkheid, namelijk de BTS SkyTrain, die ons vanaf Sala Daeng naar Chong Nonsi zal brengen.
8 uur 's ochtends is het al tegen de 40°C aan, dus met backpacks en al zweten we ons te pletter.
Vanaf het SkyTrain-station lopen we naar Silom Road waar we richting de kruising van Naradhiwas lopen en bij de stoplichten op Decho Road rechts afslaan.
Bij Lub.d aan 4 Decho Road moeten we nog ฿1660 per persoon aftikken, want we hebben slechts een aanbetaling gedaan nog via Hostelworld.
Hostel staat overigens bekend als het walhalla voor de backpacker en dat zullen we de komende dagen ook gaan merken.
"Lub.d" staat overigens voor "sleep well" in het Thais halen we uit de folder van Lub.d zelf en ook lezen we dat er zo'n 10 miljoen mensen in Bangkok leven.
We kunnen de kamer nog niet in, want check in tijd is 14:00 (2 p.m.), maar wel alvast de spullen droppen...............ahhhhh nice, dat ding van je rug af.
Douchen mag wel en dat word gewaardeerd, want ondanks de airco in de trein komen we gutsend van het zweet aan.
Na de opfrisbeurt bij 7-Eleven wat snacks en drankjes gehaald en bij de hostelbar genaamd Yellow Donut Bar om 11:00am stipt (bar geopend) een biertje en Red Bull gehaald.
Hele uitleg gekregen waar we eventueel gratis konden kijken en dan voor de real thing terug konden komen én ook van andere trips.
Hieronder zat een fietstrip van een bedrijfje met Nederlandse eigenaren, maar uiteindelijk niks met de tips gedaan, want we trekken ons eigen plan.
We kopen voor ฿40 single trip-tickets voor de Chao Phraya Tourist Boat vanaf Central Pier (Sathorn - Taksin) en gaan naar Phra Arthit Pier.
Na een flinke tijd wachten gaan we om 13:30 de Chao Phraya rivier op.
Wat Arun (Tempel van de Dageraad) ligt aan de overkant van de Chao Phraya, maar staat in de steigers en dus besluiten we deze niet te bezoeken.
We varen dus verder (ik sukkel constant in slaap) naar Pier Tha Marahaj in het oude historische centrum, Phra Nakhon, en lopen langs een hoop marktkraampjes.
Druk, druk, druk en warm, warm, warm lopen we verder naar Grand Palace (Royal Palace) en Wat Phra Kaew (The Temple of Emerald Buddha/Tempel van de Smaragdgroene Boeddha), de belangrijkste tempel uit Thailand, stammende uit 1782 en dus even oud als Bangkok zelf.
Deze 2 attracties vormen samen de grootste toeristentrekpleister van Bangkok.
De bouw van de tempel begon toen koning Rama I in 1782 de hoofdstad van Thailand (toen nog Siam) verplaatste van Thonburi naar Bangkok.
Grappig feitje is dat hier geen monniken wonen, in tegenstelling tot andere tempels in Thailand.
Het uitzicht binnen de tempel/paleismuren wil ik jullie zeker niet onthouden, want dat is indrukwekkend, too say the least:
De kledingvoorschriften worden strikt nageleefd en korte broeken (Mich en ik) en een mouwloos shirt (Markson) mogen dus niet....
Gelukkig word er hier ook rekening mee gehouden en kunnen we kleding len0n voor ฿200 borg p.p.
Tickets om de tempels en het paleis binnen te komen zijn ฿500 p.p.
Ziet er erg mooi uit, maar het is zo gigantisch druk, ook omdat hier met de Smaragdgroene Boeddha het belangrijkste godsdienstige symbool voor Thai schijnt te zijn.
We beginnen bij Phra Sri Rattana Chedi, de schrijn voor een deel van het borstbeen van Boeddha:
Ook de vele reuzenyaks (tempelwachters van 5 meter hoog) binnen het complex en de muurschilderingen zijn indrukwekkend:
Het is bijna sluitingstijd, dus tijd om onze hippiekleding in te wisselen voor ons normale kloffie en de uitgang te vinden
Als we in Chinatown belanden en we het lopen zat zijn, pakken we, ondanks de vele waarschuwingen, toch maar een tuktuk richting hostel.
Bij Lub.d kunnen we nu officieel inchecken en worden we in mixed dorm Songwat Rd. DORM 6 geplaatst.
Wederom een tuktukje gepakt na het opfrissen die ons bij zijn maat afzet bij 1 of ander seafood restaurant in the middle of nowhere.
Bedankt voor niks dus en we zetten het op een lopen richting Silom Road waar we bij The M Pub Beers n' Beers belanden.
Lekkere burgers (the boys) en porkchops en cheesecake na (moi, die niet gecharged word, nice! =D) met halve liters Heineken voor 100 bahtjes, die er wonderwel goed ingingen.
Met Mark poolen na het eten (extra betal0n, vandaar dat ze zo snel na de potjes de ballen weer klaar legden ^_^) en nog wat halve liters.......want happy hour.
Daarna het kleine stukje teruggelopen en gechilld bij hostel met Jonathan (Fransman, 28 uit de Champagnestreek) zijn Duitse vriendin en nog wat Duitse dudes.
Taxietje gepakt (vragen om meter aan te zetten krijg je overal als tip hier) met toffe bestuurder en uiteindelijk voor 90 bahten ("Daar heb je wel baat bij!") bij RCA (Royal City Avenue) aanbeland wat op 20 minuutjes rijden ligt van ons hostel.
Uit de Lonely Planet (gekregen van Mark voor bday) had ik de info gehaald dat RCA vooral meer op (de wat rijkers) locals gericht is (Khoa San Road meer voor touristen/backpackers) en die info spreekt mij wel aan, de authentieke stapervaring :)
.jpg)
We lopen langs Onyx en zien daar allemaal luxe auto's staan en lopen verder naar Route 66.
Gezelligheid en mijn avondje trakteren, vanwege de verkregen bonus van het harde werken bij Greenchoice het afgelopen jaar.....
Belanden bij Route 66 waar we voor ฿1200 totaal binnenkomen en voor dat bedrag ook consumpties krijgen.
Buiten bestellen we gelijk Jägerbombs en zitten we er gelijk al goed in.......is fissa!!!
Club is bangin' met allemaal tafeltjes, supertoffe lasers (in bepaalde ruimte zelfs LED's op de vloer) en een heuse DJ (ook vanaf schermen overal in de tent te zien) die top 40 muziek draait en af en toe wat dance, dan weer rap en later R & B...........goeie mix dus en dat is wel lekker op vakantie ook.
In de andere zalen (wat meer dance en livemuziek) is het rustiger dus vertoeven we voornamelijk in de hoofdzaal.
Ze hebben hier flessenservice dus we vragen aan een medewerker of we een tafel kunnen krijgen en de menukaart.
Hier staan van de vorige tafelgasten nog wat buckets die later nog van pas zullen komen.....
De keuze voor Jack Daniel's Honey (Mark zegt met concentrated Red Bull's, dus die bestell0n we erbij) is snel gemaakt en de prijs (฿2500 voor fles en dan de rest) valt ook nog best mee en we krijgen ook nog bobcorn uhhh popcorn erbij.
Al vanaf het begin zit de (decadente) sfeer er prima in en is fissa aan.
Op een gegeven moment komt er een nogal klein Aziatisch ogend meisje (schat zo'n 1.60m ongeveer) voor me dansen en net zo snel komen haar vriendinnen haar weghalen bij me.... grrrrr bitches!
Moet een mooi gezicht geweest zijn weer....
Met Mich ga ik later naar de wc en lopend erheen gaat hij op de ijsbeer in de gang zitten wat een prima fotomoment oplevert.
Dansen en drinken is het motto totdat er ineens een Zuid-Koreaanse cooldude genaamd Kim, hoe kan het ook anders, bij ons komt chillen.
Omdat we hem meer dan OK vinden vragen we om een extra glas zodat hij ook van onze fles Jack kan meegenieten.
Grappend gezegd dat hij uit Noord-Korea komt en Kim-Jong un heet.
De eerder genoemde buckets worden door de gretige Koreaknaapjes opgenipt.
Kim zijn gaymaatje met bril chillt hem dan ook al bij ons en wat high fives later vraagt hij welke meid ik leuk vind.
Had al een tijdje oogcontact met een kleine Thaise schoonheid dus ik wijs haar dan ook aan.
Die gek gaat er nog op af ook en neemt haar zelfs voor me mee, handig zo'n winger!
Stellen onszelf aan elkaar voor en hoor dan dat ze Onnapar (Im-Ek) heet.....die namen hier, niet te onthouden lol.
Accountant van beroep, 23 jaar, 1.57 m "lang" en woont vlakbij of zelfs in Silom, weet het zelf ook niet meer zo goed ;-)
Ze zegt dat ik maar op de kruk moet gaan zitten, want dan zijn we even hoog *wink wink*.
Dan til ik haar nog even op zodat ze (voor even) langer is dan mij.
Mark & Michel waren met the Koreaguys ook weer lekker aan het socializen met deze en gene.
Als de lichten aangaan bij Route 66 is het clubbezoekje alweer voorbij en zie ik Mich & Mark buiten nog even lopen.
Als ik achter ze aanloop, raak ik ze in de drukte kwijt en zie Onnapar met haar vriendin (lache-/beugelbekkie Yui Parissana) weer.
Binnen al afscheid genomen, maar vraag of ik even met hun kan chillen totdat ik mijn vrienden weer zie en dat vonden ze niet erg.
Bij eettentjes voor Royal City Avenue met de 2 meiden gechilld dan, want Mark & Mich niet meer kunnen vinden helaas.
Met zijn 3-en (de 2 dames dus) uiteindelijk een taxi terug gepakt en zoen dan met Onnapar als ik mijn hand over schouder en buik heen heb gelegd.
Bij het hostel probeer ik de dames mee naar boven te krijgen om nog even te chillen, maar dat mag niet en ook een biertje op het terras mag niet meer, dus zet ik de meiden weer op de taxi en ga richting dorm
Tijdens het tandenpoetsen helpt ene Donal from Ireland in de badkamer met het disassemblen van Mark zijn phone, want die was vastgelopen.
Mark leek het namelijk een goed idee om een paar keer op het scherm te slaan om hem te "fixxen", maar dat schijnt niet echt te werken.
Woensdag 18 maart:
Sawatdee khrap! (Goededag!)
Opgestaan, gedoucht en met Mich een hapje gaan eten bij Scoozi Italian Restaurant, want Mark lag nog in dromenland.
Pepsi Colaso gedronken en Diavola pizza gegeten op terrasje en legendarische avond geanalyseerd.
.png)
Volgens Lonely Planet zijn er 2700 7-Elevens (sair-wên in Thai) in Bangkok en bij een ervan wat water, Thaise Yakult en Dutch Mill-melk gehaald.
Dit aantal is ongeveer 1/3e van het aantal 7-Elevens in geheel Noord-Amerika.
15:00 op pad weer om Lumpini Park te gaan checken en hopelijk een varaan te spotten.
Dus lopend naar Chong Nonsi voor de BTS SkyTrain naar Sala Daeng en op de junction zien we de trein aankomen ook.
Tickets kopen we voor 15 baht, maar niet voordat Merk nog even wat inkopen doet bij 7-Eleven die we bij het BTS SkyTrain-station nuttigen.
Opvallend is wederom de drukte op de weg, waar ik dan ook maar een fotootje van schiet:
Aan de overkant van het station zit Lumpini Park al en doemt er gelijk een groot standbeeld op van de koning voor de zuidwestelijke entree van het park.
Dit standbeeld van King Rama VI is in 1942 al geplaatst door de Italiaanse beeldhouwer Corrado Feroci.
In het park zien we, met 35°C, gelijk een hoop hardlopers voorbijkomen.
Als we verderlopen spelen een paar Thaise lui Sepak Takraw, de traditionele Thaise balsport, wat lijkt op volleyball, voetbal en voetvolley en waarbij er bizarre atletische bewegingen worden gemaakt.
Ernaast ligt ook nog een basketbal-court en iets verderop lopen we langs een publiek zwembad en balen we enorm dat we onze swimgear niet aan hadden getrokken.
Al snel zien we een Monitor Lizard in het water en veel vissen ook.
Langs de waterkant zitten nog wat van deze gigantische hagedissen......toffe beesten.
Ook spot Mark later nog een mooie witte reiger.
Nadat we een stuk door het park hebben gelopen gaan we terug richting BTS SkyTrain en pakken we Surasak voor ฿25, want Mich moet even kleding shoppen voor de skybarry.
Robinson Mall (gisteren ook?) ligt op loopafstand van het BTS SkyTrain-station en daar bij KFC even een lekker kippetje gegeten.
Bij Supersports haalt Mark een voetbalshirt van Duriram United (ook wel Durian United genoemd) en zelf het voetbalshirt van het nationale team van Thailand gehaald voor iets meer dan ฿1000.
฿750 baht kwijt in totaal en beneden krijgen we nog een kopje thee ook.
Als herboren weer de toko uitgelopen nadat we flink door elkaar zijn geschud hiero.
We hadden met Mich afgesproken, maar door het zoeken naar een massagesalon duurde het wat langer en zijn we ruim een uur later dan afgesproken terug.
Mich chillt met Juan en Gus(tavo) uit Argentinië (Buenos Aires) en later doen we een biertje in de hostelbar.
Bij The Deco aan Silom Riad gaan we al om 23:45 avondeten en bestell0n we Singha's, sateetjes en andere vleesjes voor Mich.
De sateetjes bleken niet zo goed te vallen en Mark ging hierdoor eerder terug naar de kamer.
Mich en ik gingen nog wel even op zoek naar het vlakbij de BTS SkyTrain gelegen KU DÉ TA.
Maar we konden het Sathorn Square Building toch niet zo snel vinden.
Voor de ingang van het complex hadden wat meiden ruzie met een uitsmijter, want 1 van hen zou geslagen zijn door hem, bla bla dronken gedoe.
Wij mogen ondanks petje en sneakers gewoon doorlopen naar de lift en gaan dan naar de 39e etage.
Uitzicht is fantastisch van bovenaf, maar de Jägerbombs zijn stervensduur en het dikdoenerige is ganz nicht ons ding.
We staan dus al na 10 minuten weer in de lift op zoek naar wat anders.
Bij het hostel gegoogled voor wat leuks in de buurt, maar alles sluit om 2:00 sinds de militaire coupe en dus lagen we om 2:30 al op de kamer.......
Donderdag 19 maart:
YES, hello!
Vroeg op (alhoewel 9:30) en beetje chillen op stapelbedje bij Lub.d.
Met Mich in hostel een cereal-ontbijtje gehaald voor ฿80.
Kennis gemaakt met new guy Gary from Scotland, aardige dude en wat is dat Schotse accent prachtig ook.
Mark is dan ook klaar en we gaan bij Scoozi zitten voor zijn ontbijtje bestaande uit Margherita pizza en Scoozi 2 Berry.
Mich drinkt hetzelfde lekkere goedje en zelf ga ik voor de maffialimonade genaamd Sicilian Lemonade.
.png)
.png)
Lopende naar Chong Nonsi voor de BTS SkyTrain in de richting van Bang Wa naar Surasak voor Bangkok Fashion Outlet.
Daar gingen we eigenlijk heen voor Mich omdat hij een lange broek nodig had voor de skybars, maar Mark en ik komen allebei met een impulsaankoop (lees nieuwe slippertjes van Reef (de mijne, ฿747 (normaal ฿1,495, met bottle opener) terug.
Tijdens het teruglopen is het weer erg heet, dus besluiten we om af te koelen met wat brewski's (Ahori en Singha's) bij Masala Mantra aan Silom Road.
Next up is Relax Time voor een Heini en Singha's, want het bier smaakt weer eens goed onder de hete zon.
Later pakken we de menukaart erbij en nemen Spring Rolls, Chicken Nuggets and Fried Chicken bits en ook die gingen er prima in.
17:30 terug bij hostel waar we nog even gaan chillen.
Mich neemt de geplande massage bij Dahra Beauty & Spa over van Mark, want Markson voelt de Thai Massage van gisteren nog.
Uiteindelijk zijn we daar (Silom 154) om 18:55 (ruim op tijd dus met 5 minuten speling nog) voor de neck, shoulders and back (Mich) en Body Scrub (฿710 vanwege promotion → White Sesame Yoghurt Scrub → This treatment is suitable for dry skin. The white sesame is mixed with rich moisturizing yogurt and scrub powder to exfoliate and remove the dead cells as well as soften your skin at the same time.) massages.
Massage is verfrissend en superlekker en vrouwtje erg aardig.
Ze vind (en volgens haar 70% van de Aziatische vrouwen) "white skin" erg mooi.
Das mooi, want mijn melkwitte huidje word niet zo snel bruin ook.
Blijkbaar is dit een schoonheidsideaal in Thailand en verklaart ook waarom er zoveel vrouwen hier met paraplu lopen met 35°+C en ze wil graag wisselen van huid.
Later zegt ze dat ze van het Nederlands elftal houd......"the guys are handsome" en gaat schattig lachen.
Na de heerlijke massage een buddhabeeldje voor Priscilla gehaald.
Nadat we Mark oppikken en een biertje hebben gedaan bij het hostel en gebabbeld met hostess Nao gaan we weer op pad om te eten.
Onze Argentijnse vriend Gus meegevraagd voor dinner, maar die had wederom geen zin.
Bij Smokin' Pug American BBQ & Blues Bar drinken (liquors (Jack/Malibu en Singha-biertjes) and Coke) en eten geblaz0n.....misschien wel de lekkerste burger die ik ooit heb gegeten.
Lekkere blues ook op de achtergrond en met onze folder uit het hostel nog 20% korting ook, goeie deal!
Zuid-Koreaanse schone (Jei Jung) nogmaals ontmoet in de lobby en wat mee gepraat.
Time to go to the skybar en lopende als een heuse wolfpack gaan we richting State Tower bij ons in Bang Rak, waar we de skybars (Scirocco & lebua at State Tower) op de 64e verdieping gaan checken.
Wolfpack hoor ik je denken, ken ik dat niet ergens van?
Dat zou goed kunnen ja, dit is de skybar van The Hangover Part II!
Het gebouw zelf is 247 meteer hoog en was in 2011 het op twee na hoogste gebouw van Bangkok.
Als echte gentlemen Glenfiddich 15 years for the boys besteld en zelf een Glenlivet 12 years waar we bijna ฿2000,- voor mogen aftikken
We laten ons deze whisky's dus goed smaken op de jazzmuziek van de liveband.
Het uitzicht op de Chao Phraya-rivier en Bangkok is werkelijk fenomenaal.
Als we met de snelle lift beneden zijn worden we er bij de receptie uitgelaten en word er een taxi voor ons besteld.
Helaas word er meegewerkt met de afzetterspraktijken van de taxi's, want ฿300 om naar Khao San Road te geraken is wel heel erg gortig.
Uiteindelijk komen we er voor een normale ฿100 en worden we middenin het uitgaansgebeuren gedropt.
We lopen Khao San Road af op zoek naar een etablissement om een dansje te wagen, maar nadat we de straat zijn uitgelopen vinden we niks naar ons gading helaas.
Kan zijn dat we hier op het verkeerde moment en de verkeerde tijd waren (1:00 a.m.), want we hoorden verder wel wat goede verhalen hierover bij het hostel.
Uiteindelijk chillen we voor Green House Hostel op het terras en drinken Mar en ik buckets als bazen, terwijl Mich aan een biertje nipt.
Een oude baas kwam ook nog langs met scorpion-on-a-stick, maar in deze toestand wilde ik het toch niet gaan proberen en ฿80 was ook teveel van het goede me dunkt.
Dan komt er een vrouwtje langsgelopen waarop Mark de oerkreet "Yes, hallo!" laat vallen en komt ze even bij ons zitten.
Ze blijkt Andrea Nico Dunn te heten, 27 years from Chicago, Illinois (USA) en blijft hangen, socializen en chill0n.
Grappig is dat ze WPT-spelers masseert (World Poker Tour) tijdens toernooien, waaronder Daniel "Kid Poker" Negreanu.
.jpg)
Spontane meid die een opleiding van een maand gaat volgen van een monnik om Thaise massages te leren geven.
Terwijl we zitten te drinken met zijn 4-en komt er nog een Argentijnse cooldude met baard bij ons chillen en worden alle tafels van het terras weggehaald.
Mark & Mich vinden het wel welletjes en gaan terug naar het hostel en ik blijf wat chillen met Andrea, todat ze ook deze tafel weg willen hebben.
Er komt nog een stray dog bij ons chillen en er komt nog een megagrote rat voorbij.
Verplaatsen is dus het motto en dat doen we verderop in Khao San Road waar we met een voetmassage beginnen en later een schouder, rug en nek massage erbij doen voor ฿220.
Naast elkaar chillen we op de stoelen in straat Khao San Road en de vrouw die me masseert probeert me ook nog te versieren (you strong man, nice skin, sleep with me, marry me) en valt half in slaap op me lol.
Na de massage loop ik haar terug naar het hostel en wisselen we Facebook info uit en cell en wens ik haar een fijne treinreis.
Met de tuktuk ga ik terug voor ฿150 waarbij ik meerdere keren in slaap sukkel.
In hostelbedje nog even geappt met Andrea en voor morgen afgesproken naar de Snake Farm te gaan, want ze pakt pas 's avonds de trein naar Chiang Mai, zzzzzzzzzzzzz.
Vrijdag 20 maart:
Gus gezien in badkamer en gevraagd naar elkanders avondjes en vroeg waar hij was omdat we nog zouden meeten.
Hij heeft wederom niks gedaan en gaat nu naar Moskou lol.
Zeg dat hij de vrouwtjes met rust moet laten daar en we nemen afscheid.
Zelf even een lekker doucheje gepakt en ontbijtje dan maar.
Mark komt ook naar beneden om me te joinen voor het ontbijt en ik WhatsApp met Andrea hoe we af zullen spreken straks.
Dat word dus Andrea oppikken via BTS/MRT op Hua Lamphong/Train Station, want ze moet nog een ticket kopen voor haar treinrit naar Chiang Mai van vanavond.
Terug naar Lumpini Park @ Sala Daeng om even te chillen en de varanen (Monitor Lizards) te bekijken.
Langs het hostel gelopen om Mark op te pikken voor de Snake Farm of Queen Saovabha Memorial Institute EXHIBITION, want Mich ging even massages fixxen voor morgen.
Wederom terug naar Sala Daeng bij Lumpini Park, want het zit hier vlakbij aan Rama IV Road.
Snake Farm entree is 200 baht en we komen om 3:30 net op tijd om de slangenintroductie te zien.
Na een paar slangen die goed voor de camera worden gehouden word er een Burmese Python naar voren gehaald en mag iedereen daarmee op de foto/film.
Daarna terug naar het hostel waar Mark en ik nog een biertje bestellen en een watertje voor Andrea.
Andrea wil niet gaan haasten, dus wensen we haar een fijne treinreis en succes met haar cursus Thai massage bij de buddha.
Op het terrasje van Lub.d lekker genieten van de biertjes (Tiger van 0,63 liter, die wel erg snel warm word met dit weer).
Daarna genieten van de andere biertjes (Heineken, Singha, Tiger) en het multiculturele gezelschap bestaande uit een Canadees stelletje (Thomas William & Pamela Elizabeth from Toronto, Ontario), een Engelsman (Harry Salter from England (London, een link met Birmingham en werkt voor West Bromwich Albion en zijn opa heeft zelfs gespeeld voor deze club) en een Duitse gast from München (Robben!).
19:30 op pad weer met WeiLe Ng (23, from Ipoh (bij Kuala Lumpur) in Malaysia) and Michael "Mike" Yao (26, from Chicago, Illinois (USA)).
We eten bij Napa op het terras weer een bijzonder goed smakend maaltje ("Everything in Thailand tastes great!") en ook de bieren (Warsteiner) laten we ons goed smaken.
Royal City Avenue staat (eindelijk weer) op het programma vandaag en we hebben zo'n beetje het halve hostel uitgenodigd om mee te gaan met ons.
We pakken 2 taxi's erheen en Mark geeft bij entree al gelijk aan dat we voor bottleservice gaan.
We willen binnen een tafel pakken, maar het is daar veels te druk, dus verplaatsen we maar naar buiten.
Buiten zit de sfeer er gelijk goed in en bestelt Mark de ene fles Jack Daniel's Honey (met concentrated Red Bull's) na de andere.
Naast ons staat een groepje Thaise vrouwen, die ook lekker meefeesten.
Foto's onderling gemaakt en stiekem op foto's van anderen met Harry, de gekke boy.
Ook speelden we geloof ik nog een soort van Rock, Paper, Scissors en een Thaise variant daarop.
Met Mike op EDM gedanst in de EDM Room en was daar de enige white guy en was paradijs op aarde met allemaal Aziatische schonen.....I just love the way they dance.
Terug voor een whiskey en fissa was aan, dus ik liet andere mensen meeprofiteren (spoil bottles → "Here have a drink!") van onze drankjes en kregen weer terug ook, zo maak je vrienden.
Niet gesproken met Onnapar, maar schijnbaar gezoend met een ander afgaande op haar berichtje op Facebook-chat, oops:
Last night I saw you with lady
Hug and kiss
No you didn't
Yes I see
Last night
Zelf kan ik me er niks van herinneren, maar was aardig van padje, dus zou kunnen.
Om terug te gaan had ik een tuktuk gepakt en snapte het niet helemaal meer, want werd bij een ATM gedropt en ook mijn Obey-cap kwijt.
Daarna was ik in slaap gevallen op terras voor hostel volgens gasten die iets later thuis waren dan mij.
Verder een vrij zwart gat deze avond.......but we had fun, YOLO!
Zaterdag 21 & zondag 22 maart:
Ontbijtje met WeiLe en naar Lumpini Park geweest met hem.
Ja ja, WEER naar Lumpini Park, want het is fantastisch daar.
Terug en even gechilld bij het hostel en vraag aan onze Amerikaanse vriend Mike wat vanavond de planning is en als hij RCA zegt weten we dat we iig al met zijn 4-en gaan.
Hij vraagt dan of we ook meegaan met hem, Jei, de Canadese vrouw (Ying Lam) naar de Floating Market.
We moeten helaas weigeren omdat we zelf al een afspraak bij het massagesalon hebben staan.
Vraag aan Jei hoe ze ook alweer heet en ze vraagt dan of ik haar naam niet leuk vind ofzo, omdat ik dit schijnbaar al een paar keer gevraagd heb.
Op naar de massage dus van 16:00 bij Dahra Beauty & Spa (again) voor de Thai Herbal Massage.
WeiLe is dit keer meegegaan in plaats van Mark, want die voelt zich niet zo lekker.
Op naar Silom Road dus en we worden herkend door de masseuses die Mich en mij gisteren ook al hadden gezien.
Daar vraagt een vrouwtje "What is RAMS?", omdat ik het NFL-shirt draag.
Als ik zeg dat het American Football is, vraagt ze of ik zelf ook speel.....helaas niet hehe.
Wederom dezelfde masseuses als gisteren (Mich was al eerder geroepen uit de lounge), alleen nu hoeven WeiLe en ik enkel onze voeten te laten wassen.
Samen met WeiLe in 1 kamer krijgen we een superlekkere massage met hete spullen en dezelfde masseuse was in de veronderstelling dat ik al weg zou zijn uit Thailand.
Ze zegt "I'll bring you to airport tommorrow" en gaat schattig lachen......
"You are handsome, because of white skin" en begint op mijn buik te trommelen.
Dan zegt ze "You forgot something yesterday, it's a good thing" en dat snapte ik maar niet.
Ook WeiLe snapte het niet, dus tijdens het afronden van de massage zegt ze uiteindelijk dat het over tip ging.....lol.
Als we weer in de lounge zitten (Mich was weer eerder klaar) tip ik haar gelijk ฿100,-, want het was zooooooooooo lekker :)
Mich word (wederom) herkend als Adam Levine van Maroon 5 en moet op de foto met zijn masseuse haha.
Op enquêteformulier een hartje getekend en massagevrouwtje komt vragen of ik van haar hou haha, waarop ik een hartje met mijn handen maak.
Gevraagd of ze na massage van gisteren al aan John "hoe gaat het?" gevraagd had, maar dat had ze nog niet gedaan, omdat John gestressed was schijnbaar.
Als we weggaan geef ik haar 2 high fives en pak ik haar hand beet om haar mee te nemen.
Bij standje op terugweg een mooi schilderijtje van Phi Phi Islands gekocht voor ฿300 en bij hostel bijgepraat met onze vele nieuwe vrienden.
Bij Scoozi een hair of the dogje genomen en the boys één van de vele lekkere drankies en pizzatime!
Pizza's bij Scoozi zijn een echte aanrader als je ooit in BKK bent......just a tip :)
Iets verder zit Patpong Road en "omdat we er toch zijn" er even gekeken op de Patpong Night Bazaar.
Na flink afdingen een Superman-petje gehaald voor ฿350, want hey, mijn Obey-petje was pleite en ik moet elke vakantie een ander petje halen.
Mich gaat nog even verder shoppen op de markt nadat we het toeristische deel van Patpong (lees sexshows, Go-go bars, fishtank met vrouwen) even hebben gezien......meer voor oude vieze mannetjes.
Met Mark teruggelopen via een 7-Eleven, waar we wat verfrissingen ophalen.
Chillende bij hostel en wat biertjes gedronken op terrasje met de gasten en Thomas (Thom) & Pamela (Pam).
Mike word 22:00, precies op de tijd dat hij had afgesproken met wat lui van het hostel, ook weer eens wakker (die gast slaapt de helft van de dag geloof ik) en gaat snel douchen.
Aangezien ik geen idee had wat de planning was en Mark & Mich wel op tijd wilden gaan slapen, maar wat gechilld beneden.
Beneden verzamelen en daar maak ik kennis met Aïsha from France en wachten we op een groepje Amerikanen.
1 van de (aardige) hosts van Lub.d regelt wat taxi's voor onze steeds groeiende groep stappers.
Met Mike, een Amerikaanse dude uit Wisconsin een dronken Engels meisje uit Bradford in de eerste taxi.
Grappige taxiride, want het Engelse meisje ligt de halve taxirit te slapen en de chaffeur zet een heerlijke muziek uit Laos op.
De rest volgt als het goed is onze taxi en bij de taxi dropoff bleek het niet zo goed, want er arriveren slechts 2 van de 4 taxi's.
Andrea from Germany stelt zich dan voor bij het oversteken @ RCA en de Amerikaanse dude ontfermt zich over de Engelse chick, dus die zijn we al snel kwijt.
De andere meiden (Andrea, Ying en nog een onbekend meisje) willen nog wat eten en Jei, Mike, Aïsha en ik lopen verder in de richting van Route 66.
Vlakbij zegt Aïsha dat ze toch liever wil wachten op de andere meiden en Jei en Mike dan gaan ook mee.
Zegt tegen Mike dat ik toch meer een solist ben en ga dus alvast naar Route 66.
Had zelf ook half afgesproken via LINE met Supawadee (Pupae).
Alle Thaise pasgeborenen krijgen van hun ouders een nickname om zo boze geesten weg te houden.
In de EDM Room (The Level) met een vodkaatje Red Bull (van de coupons van entreegeld) gechilld en een paar goede foto's van de lampjes op de dansvloer gemaakt:
Als ik een nieuw drankje wil halen zie ik Jei (die roept "Hey Bob!") en later Mike ineens buiten.
De rest had geen I.D.'s bij (ik ook niet, maar ik zeg gewoon bottleservice) en kwam daarom niet binnen.
Leer Jei onze proost en vraag wat de Zuid-Koreaanse variant erop is Gun bae!.
We praten wat en dan ze zegt ze Just do it en wijs ik de tekst aan op mijn Rams-shirt, funny!
Vanaf dan chillen we zo'n beetje de hele avond samen en is er een beste chemistry aanwezig.
Als we in de EDM Room staan gaat Mike op zoek naar zijn vrienden en praten wij over vanalles en nog wat.
Daar wil ze me gelijk toevoegen op Facebook, maar haar Thaise SIM-kaart werkt niet mee :(
Ik trakteer haar op een Heineken-biertje en krijg later een tequila terug van haar.
Buiten vraagt ze of ik het naar mijn zin heb, dus ik antwoord met "There's a pretty girl next to me, why wouldn't I?" en wijs naar links terwijl ze rechts staat, wat ze wel kon waarderen ook.
"Gonna let you leave Bangkok with a blast", zegt ze terwijl ze me lachend aankijkt en ik vraag "What do you mean?"
Dan gaan we Mike opzoeken in de main room en chillen wat bij de tafel waar we dinsdag bottleservice hadden.
Ze gaat op de ophoging staan en ik vraag of ze de afgelopen tijd nog wat gegroeid is.
Dan geeft ze aan dat ze vrij lang is voor een Aziatische met 1.75 m. (or something) en laat ik haar voor me staan om te kijken wat we schelen.....you're approved!
Een remixversie van We're jammin' van Bob Marley komt dan weer eens voorbij en vraag dan of ze weet van wie dit nummer is en geef haar meerdere hints (same name, Bob M., Jamaica, Kingston Town, could have been a football player, One Love, I Shot The Sherriff).
Om het interessant te maken zeg ik dat ze me op een biertje moet trakteren als ze er niet binnen een kwartiertje uitkomt.
Ze weet het uiteindelijk weer dus trakteer ik haar maar op een biertje....
Als we richting de wc lopen wil ze graag samen op de foto, dus maakt een medewerker 3 foto's van ons.
In de EDM Room drinken (of was het praten) we verder met een vodka-Red Bull.
Daar leer ik dat ze een Engelse lerares is en ze in Amerika gestudeerd heeft (hence the American accent).
Ze gaat hierna naar Koh Samui en heeft Phuket ook op het programma staan, wat ik haar afraad.
Waarom vraagt ze dan..........teveel gericht op sextourisme en mensen zijn opdringerig (trek aan haar arm om te laten zien wat ik bedoel, come come, buy this, buy that).
Geef haar de tips om naar Phi Phi Islands te gaan en de Full Moon party te checken op Koh Phangan.
You can't get there with the bus ;-)
Ook Chiang Mai wilde ze nog graag heen, dus geef haar de tips om sowieso te gaan ziplinen en ook Doi Inthanon National Park te gaan bezoeken.
EDM is wel een beetje haar muziek en zeg dat ik zelf meer van techno hou, maar dat ik op vakantie overal wel op kan dansen.
Haar favoriete nummer Zedd - Clarity komt dan voorbij en dan gaat het dak er wel vanaf hoor :)
Ze vraagt of festivals in NL leuk zijn en zeg dat het vaak wel gekkenhuis is, omdat iedereen of dronken is of "drugged out of their minds" en zegt dan dat ze in Amsterdam geweest is zelf.
"What's the first thing you are gonna do when you are back home?" beantwoordt ik met "Go to sleep" als grap en zeg dat ik een blog bij hou met al onze avonturen...nou ja niet alles natuurlijk.
Hoor dan weer dat ze uit de Seoul komt (eerder verteld schijnbaar, "You don't listen that good to me do you?".....oops, lol).
Dan zien we Mr. Yao weer en worden we voorgesteld aan zijn groepje vrienden, zegt een vriendin van Mike iets tegen Jui en maakt ze een huilgebaar en lopen we met zijn allen naar de "jam-packede" main room.
Daar zie ik Onnapar weer en ze zegt iets over straks meegaan naar mijn hostel.
Ik zeg "Sorry about yesterday!" en ze vraagt of ik haar wel herken.
I do en zeg dat ik haar later zal bellen........
Als ik de groep weer join buiten zegt Jui dat ik makkelijk te herkennen ben vanwege mijn lengte en Superman-cap achterstevoren..
In EDM Room (The Level) haal ik rum & coke voor ons en vraag "So you know Guus Hiddink?", maar dat begrijpt ze niet en maak ik een notitie met de naam van Guus → I've been to a group game with the WC, naais!
Wachtend op Jei bij de toiletten komt er een gast met Lietuva (next to Latvia, Litouwen) aangelopen op zijn shirt dus ik roep dat naar hem.
Studying economics and loves the Asian girls aswel <3 <3 <3.
Dan dansen met zijn allen weer in de grote zaal waar we weer meeten met Mike en van een vriendin krijgen we slokjes tequila ook......nice.
Later ga ik nog even een rondje lopen en kom vlakbij de wc's Jei weer tegen en dan lachen we naar elkaar en knuffelen weer.
Terug in de grote zaal gaat het wederom goed los en is het erg gezellig.
Zeg tegen Jei "I go outside and chill for a bit", want het was nog wel wat drukjes en dan loopt ze gezellig mee naar buiten.
Daar mag ik haar echte leeftijd niet weten....."You're stupid for asking that", maar na lang aandringen geeft ze toe dat de '80-ies tof waren en weet dus dat ze uit de '80-ies komt (want niemand die niet uit de eighties komt vind de '80-ies ook echt leuk).
Ze zegt dat ze van 1985 is, dus 29, en schat ze mij slechts 27 voordat ik zeg dat ik van '83 ben....waarop ik haar meteen een high five geef en bedank.
Almost the big 3-0 zeg ik dan tegen haar en dat vind ze als vrouw uiteraard niet leuk.
We drinken nog een Hoegaarden wit van de tap buiten (my favorite white beer), die er goed ingaan ook.
Jei zegt dan dat ik de Hoegaarden moet "chuggen", want ze wil dat ik dronken word lol.
We dansen samen op toffe dance, top 40 en R&B-muziek (waarop "This is my song" van beide katnen wel erg vaak voorkomt).
Als Bruno Mars - Treasure door de speakers knalt zeg ik "This guy got so much swag that he can even pull off curlers and still look great".
Zet Superman-petje op haar hoofd, maak een foto en zeg dat ze zelf ook swag heeft.
Als Calvin Harris - We Found Love (feat. Rihanna) gedraaid word zeggen we allebei tegelijk "This is my song!!!".
Dan gaan de lichten aan, praten we nog wat na, meeten met Mike en is de RCA-tour alweer voorbij :'(
We halen wat bij de eetstandjes op RCA (hot hot hot, Facebook-chat Jei → I hubg out w my local friends last night and thats called "yen ta pho" it was sooo good!) en maken daar weer wat nieuwe vrienden (Thaise Zweedse en vriendin).
"I made it rain for you guys because I'm so sad to go home" word beantwoordt met "Wanna cry?"
Als we richting taxi lopen herken ik de tuktukdriver die een gebaar van een petje maakt ("You bastard took my cap!") en lachen we daar wat om.
Jei vond het wel grappig geloof ik dat ik herkend werd.
Voor ฿200 komen we in de stromende regen bij het hostel aan, maar hey wacht eens even, dit is de andere Lub.d in Siam Square aan Rama Road lol.
We rijden verder in de regen en uiteindelijk komen we wel bij de goede Lub.d uit.
Daar chillen Thom & Pam, Harry en een Duitse chick (uit Frankfurt) nog binnen.
Jei ploft op de bankjes neer en ik ga naast haar liggen.
Nadat ik naar de wc ben geweest heb ik me even opgefrist en kom Jei tegen als ze de trap oploopt.
Ze vraagt "Where have you been?" waarop ik reply met "I needed some deodorant, I was a bit smelly".
Antwoordt hierop is dat ze er niks van had gemerkt, nice!
Zeg dat ik sowieso wakker ga blijven (4 o'clock inmiddels en vlucht is @ 9:00) en wil dat ze me gezelschap houd.
Zegt dat ze een superavond heeft gehad (en bedankt me daarvoor ("You're a cool guy!"), maar dat ze beneden al steeds in slaap viel en morgen markets op de planning heeft staan.
Boven chillen we even, voegt ze me toe via Facebook ("Yeah, that's you!", "Beautiful picture, did you take it?" (Temples of king and queen @ Doi Inthanon National Park) en maken we iets langer dan normaal oogcontact.
Knuffelen nog even en lomp als ik ben zeg ik "I should kiss you", maar dat valt niet lekker (lees later op Facebook dat ze een relatie heeft), want ze is gelijk weg na een knuffel.
Erna beneden nog even chillen met Thom & Pam en Harry en Duits vrouwtje.
Neuken in de keuken, komt half op me zitten als ik zeg dat ik straks naar huis ga en nemen we afscheid als ze samen met Harry ("Give me a hug") weggaat ook......."Hi and goodbye!"
Op het terrasje bij hostel verder gechilld met Thomas & Pam die naar de marktjes gaan en dan off to Koh Phangan.
Rond 5:30 naar boven gegaan om de jongens wakker te maken, maar Mich komt al de kamer uitgelopen en ook Mark is op tijd wakker.
Als we alle spullen gepakt hebben zwaaien we naar WeiLe en nemen we na het uitchecken (฿100 p.p. terug van sleutel) afscheid van het Canadese koppel.
We lopen de bekende route naar BTS SkyTrain halte Chong Nonsi en rijden naar Siam.
Hier stappen we over op de Airport Rail Link bij Phaya Thai.
Een flink stuk reizen later stappen we op Suvarnabhumi Airport uit en gaan linea recta naar de check-in balie waar we nog een flink aantal bahten mogen aftikken (฿3310,- = €93,21) voor onze backpacks, afzetters.
Ook moet hier de supervisor van de baliemevrouw gebelt worden, omdat mijn naam Bobby weer niet klopt met het ticket (Bob).
Het word nog spannend qua tijd (9:00 vliegen), want na de security check moet een of andere Noor met zijn hele gezin voor gaan dringen bij de paspoortcontrole en moeten we zelfs nog rennen (ik op flipflops) om vlucht DY 7202 van Norwegian richting Oslo-Gardermoen te halen.
De Boeing 787-8 heeft een leuk entertainmentsysteem met muziek-CD's, films (niks gekeken), games en documentaires aan boord én je kan zelfs via de USB-poort je telefoon opladen.
Voor mij een uitkomst, want ik werk tijdens het luisteren naar een jazzmuziekje (Duke Ellington and his Orchestra - The Ellington Suites) mijn blog bij en we vliegen toch zo'n 12 uur en 15 minuten.
Minder aan deze trip, voor Mich en Mark dan (lag zelf vanaf het aanraken van de stoel al in dromenland, niet gek na 2 uur slaap in 2 dagen), was dat er geen enkel drankje of hapje was inbegrepen en als je wat wilde bestellen bij de "snackbar" het stervensduur was.
Uiteindelijk wat leuke CD's (Calvin Harris - 18 Months, Ambient, Justin Timberlake - The 20/20 Experience, Katy Perry - Prism) en minder leuke CD's (Avicii - TRUE) beluisterd.
Geen enkele van de films die in de mediaspeler stonden gekeken, maar hoorde van de boys dat er wel wat leuke films tussenzaten.
De gehele vlucht lig ik te dommelen en het gaat vrij rap voor mijn gevoel.
Als we de Noorse bodem aanraken om 15:50 merk ik al snel dat het vrij koud is, want er ligt sneeuw en temperatuur ligt tegen het vriespunt aan......sta je dan met je slippertjes en korte broek.
Na paspoort en securitycheck lopen we de eerste de beste eetgelegenheid in en nemen we Kyllingsburgers (169 kr) en Eplemost (59 kr) en mogen 228 kronen afrekenen (omgerekend zo'n €26,50 voor een maaltje met frites, damnz!).
Vlakbij is ook de Aquavit Bar waar we om de tijd te doden (én afscheidsbiertje slash cold turkey stoppen na vakantie) een 0,4 liter Carlsbergbiertje pakken á €9,50 p.p., alcohol in Scandinavië is duur!
Biertje tikt lekker aan gelijk en we kunnen erna gelijk boarden om 18:35 voor wederom een vlucht (DY 1258) van Norwegian die 19:05 stipt vertrekt richting Amsterdam en een kleine 2 uur later de grond raakt.
Miranda staat al op Mich te wachten als we onze backpacks hebben......was nog wel even schrikken want we stonden bij baggage belt 8 (andere Oslo-vlucht) waar alles al uitgeladen was.
Nog een keer goed kijken dus en bij 6 konden we wel onze backpacks van de band graaien.
Mevrouw Meeuw gedag gezegd en de lovebirds moesten de andere kant op, dus was het afscheid kort en krachtig en gingen we op zoek naar Henny Troostman die buiten al klaar stond.
Wel nog even een vestje aangedaan en schoenen, want het verschil met Thailand was wel erg groot dit keer.
Wat detours op de snelweg (wegwerkzaamheden, zoals altijd) komen we een dik uur later bij Mark voor de deur.
Daar nemen we afscheid en bedank ik Mark zijn vader voor het rijden en zijn we alweer thuis na 3 fantastische weken in Thailand.
Guys, ik heb echt een topvakantie gehad, thanks!!! =)
YouTube: Playlist/movielist Thailand 2015
Spotify: https://open.spotify.com/user/1120848027/playlist/5M8p3xOCh6Z95Y8mKOfwuh
8:00 worden we opgepikt bij het resort door AMporn Tour Chiang Mai (www.amporntourcnx.com) voor onze Doi Inthanon National Park-trip.
Na ons gaan we nog wat andere mensen oppikken en dan legt onze ladyboygids uit wat het programma is en zegt dat het 1,5u rijden is.....mooooooooooi, tukkie-time!
De wegen richting Doi Inthanon National Park doen me denken aan de Amerikaanse National Parks ook, zie:
Bazen als we zijn pakken we de steile (én smalle) weg omhoog door het vele groen om te kijken of we een omtrekkende beweging om de waterval heen kunnen maken.
Eenmaal boven komen we tot de ontdekking dat onze zweetdruppels voor niks waren geweest, omdat het voor voetgangers doodloopt en er slechts een autoweg te zien is..........ow well.
10:30 rijden we door naar de andere waterval, Sirithan Waterfall, waar we 100 meter naar beneden moeten lopen voor wederom een prachtig uitzicht.
Bovenop de berg staat een infobord dat aangeeft dat de temperatuur 18° C is en dat is een aanzienlijk verschil met onderaan de berg, waar het rond de 36° C is.
Hier worden we ook uitgenodigd om een enquête in te vullen met hoe we deze trip beleven.
Als ik terugkom van een kort toiletbezoek hoor ik dat de gids ons waarschuwt voor cobra's en vipers, wat ik op dat moment niet helemaal geloof.
Na een Google-opdrachtje kom ik erachter dat er hier diverse vipers (Green pit viper en Pope's bamboo pitviper) en King Cobra's voorkomen, cool.
Vlakbij de King Inthanon Memorial Shrine een coin (van 10 baht) neergelegd in een bakje for good luck.
De bizza vertelt dat "Thai people still believe in the Spirit of the King and pray for it".
Als we langs het heiligdom lopen zien we dat er heel veel olifantjes bij het altaar staan.
Olifanten staan in Thailand namelijk te boek als heilige dieren, zie:
"Olifanten worden vereerd en tot de heilige dieren gerekend. Uit India afkomstig is Phra Pikanes de hindoeïstische god van wetenschap en kunsten met olifanten. Op de grond van de legende zou zelfs Boeddha in een van zijn vroegere incarnaties herboren zijn als witte olifant. Hierdoor werd in het koninkrijk Ayutthaya de geboorte van zo'n dier beschouwd als gunstig voorteken voor de vorst en als symbool van zijn absolute macht. Zelfs in de nationale vlag symboliseerde in die tijd de olifant de almachtige monarchie."
De tekst op het bord is ook bijzonder interessant en vertelt een hoop over de geschiedenis van deze plek die erg gewaardeerd werd door de koning:
"The Tales of Doi Inthanond (From the explanation board)
As the highest peak of Thanon Thongchai Range, Doi Inthanond is the core part of Doi Inthanond National Park which its highest spot lays upon the point where boundaries of Chom Thong, Mae Cham. and San Pah Tong districts meet, pronouncing the well-known place which all Chiang - Mai citizen pay their respects to it.
As Doi Luang and Doi Ang Kaa were its former names. Doi Luang means the huge high mountain while Doi Ang Kaa has its long original story, "Ang Kaa" means a natural pond full of rainwater having been used by crows. The pond lay 300 meters west of the highest spot. In 1871, during the reign of Prince Inthawitchayanond of Chiang Mai who wholeheartedly loved this place, the Prince once ordered that, whenever he died, his followers must bring his remains to be posted here as a symbolic shrine for demonstrating to all next generations of Chiang Mai to deeply convince his leadership in protecting the most precious watershed area of the high country and to raise their deep concerns in helping protect the dense montane forest here forever as a fountain of water supplies for lowland Chiang Mai and its vicinity. For his gracious leadership, the name "Doi Ang Kaa" has been changed to "Doi Inthanond" by his daughter, Princess Dara Rasamee, a lovely consort of King Rama V in the year 1897.
Lying 2,565.334 meters over the mean sea level, at its highest spot. Doi Inthanond has its cold humid air throughout the year. its temperature ranges from -8 degrees celcius to 22 degrees celcius with its 12 degrees celcius average. Cold humid atmosphere helps originate beautiful rhododendrons, Quercus and Castanopsis species, and several kinds of mosses, ferns and orchids of both ephiphytic and ground types.
Doi Inthanond National Park is in the National Parks system being administered by the National Parks Division, Royal Forest Department of the Ministry of Agriculture and Cooperatives."
Als we iets verder lopen komen we bij het bord wat staat voor The Highest Spot in Thailand op een hoogte van 2562 meter.
Het is jammer dat we geen goed uitzicht hebben, nu het in Thailand het droge seizoen is, dus veel mist.
Next up is rijden naar King & Queen Stupa (Napamaytanidol Chedi and Phra Mahatat Napaphon Bhumisiri) waar 2 gigantische tempels staan met buddha's van de King and Queen:
"On the main road to the summit of Doi Inthanon stand two adjacent chedis, one called Naphamethinidon (นภเมทินีดล), meaning "by the strength of the land and air", and the other, Naphaphonphumisiri (นภพลภูมิสิริ), meaning "being the strength of the air and the grace of the land". These temples were built to honour the 60th birthday anniversary of King Bhumibol Adulyadej in 1987, and the 60th birthday anniversary of Queen Sirikit in 1992, respectively."
Als eerste lopen we de trappen op richting de stupa van the Queen:
Het schijnt dat je ook een rare houding aan moet nemen voor de foto:
Als we richting de stupa van de King gaan, pakken we dit keer toch maar de roltrap.
Ook deze heilige plek is weer prachtig mooi aangekleed:
Ook deze heilige plek is weer prachtig mooi aangekleed:
Ik loop nog een rondje over het platform en schiet alvast een foto naar beneden van Pond I:
De jongens zijn het dan zat en gaan alvast naar beneden.
Ik wil zelf nog even bij de bloementuin, het bruggetje en de vijver gaan kijken en daar heb ik geen spijt van, want wat is het mooi hier.
Ik wil zelf nog even bij de bloementuin, het bruggetje en de vijver gaan kijken en daar heb ik geen spijt van, want wat is het mooi hier.
Eigenlijk doen deze foto's de schoonheid van deze plek nog geeneens eer aan en zou je het ooit in je leven een keer in het echt gezien moeten hebben!
Tot 12:45 mogen we hier ons ding doen en dan worden we binnen 10 minuten bij Hmong Market gedropt weer, waar leden van de Hmong-stam hun goederen proberen te slijten.
Daar bij kraampjes gedrogeerd uhhhh gedroogd fruit (mix) en verse macademianoten gehaald met pellertje.2 minuten verder rijden is een huisje waar we gaan lunchen met kip, rijst, vis, fruit en water, nice.
Grappig is dat hiervoor een mobiele ATM staat:
Er wonen in dit dorpje 25 families en in totaal 90 mensen.
Je kunt zelf zien hoe kleden, blouches en jurken gemaakt worden door de immigranten afkomstig uit Myanmar.
In het dorpje lopen allerlei soorten hondjes (puppy's!), kippen en hanen en is het erg rustig op de toeristen na.
Rond 14:30 verlaten we het dorpje en zal de rit terug ongeveer 2 uur gaan duren.
Rijden nog even langs de saturday market waar een hoop mensen uitstappen en langs een hotel voordat we zelf om 16:15 thuis zijn na wederom een geslaagde trip.
Gelijk even naar Chiang Mao Train Station gelopen om treintickets vast te leggen voor de nachttrein naar de hoofdstad van Thailand, Bangkok.
Tickets zijn ฿841 per persoontje voor trein 14 en zal 16:00 vertrekken en als alles goed gaat om 06:30 aankomen in BKK.
De trein van 17:30 konden we niet meer boeken, want 2e klas met airco was niet meer mogelijk, helaasch.
Wel mogen we aangeven of we een bed upper of lower willen hebben en allemaal kiezen we voor een laag bed, wat later een goede keuze blijkt, omdat je boven vastgezet word aan het bed.
Op treinstation valt het op dat er speciale zitplaatsen gereserveerd zijn voor monniken.
Later aan de overkant nog een zipline-tour geboekt ook voor ฿2000,- p.p.
Na een lange actieve dag gaan we nog even lekker zwemmen bij het ultrarelaxe zwembad en pakken we de laatste zonnestralen mee.
Als het donker word zien we een hoop vleermuizen die libelles opjagen, cool!
Tijdens het opfrissen op kamer nemen we nog een lekker Singha/Heineken-biertje.
In den avond pakken we een tuktuk naar Night Bazaar om daar bij Sila-Aat Restaurant te gaan eten, want "dat zag er wel OK uit en we hebben mucho honger".
De Panaeng pork spicy red curry sauce deep fried shrimps, smaken erg goed, maar curry was vrij heet voor deze farang.
De Bull en birra's hielpen gelukkig vrij goed met het verteren van dit lekkere maaltje.
Bij de Kalare Night Bazaar allemaal een drollenvanger gehaald voor 140 bahten en Mark haalt nog een zonnebrilletje na flink afding0n.
Dan pakken we een tuktuk naar Zoe in Yellow Garden waar we weer even gaan zitten en large Singha's bestelleren.
Op een gegeven moment toch het drollenvangertje maar aangedaan, want fissa.
Met Speedy Contuktuk naar huis gegaan en dit keer komen we over de andere brug, Iron Bridge, die 's avonds ook prachtig verlicht is.......mucho rapido haha!
Zondag 15 maart:
9:00 a.m. op om te ontbijten en 10:00 komt de bus ons al ophalen om te gaan ziplinen in het grootste regenwoud van Chiang Mai....woop woop.
Volgens het motto van Skyline Adventure - Flying higher than the hawk, moet dit wel een adrenalinekick geven..........so let's do this!
Als een ware Schumacher rijdt onze Thaise taxichauffeur ons over de snelweg en later smalle (berg)weggetjes door idyllische dorpjes met rijstvelden, prachtig mooi.
11:30 komen we aan in het bergdorpje Thep Sa Det (of iets dergelijks bij Doi Saket) waar Skyline Adventure zijn basis heeft.
We worden hartelijk ontvangen (vanzelfsprekend bijna in Thailand) en moeten een risk concern formulier invullen.......dat belooft wat ;-)
Maar ze praten zo snel Engels-Thais dat we er niet veel van begrijpen lol.
Dan maar kijken hoe het gaat bij de 1e zipline........
We worden in een 4x4 gepropt met zijn 10-en en gaan via het ruige terrein richting het welkomstbord van Skyline Adventure, waar we de auto mogen verlaten.
Daar schieten we nog wat fotootjes en moeten we te voet op pad naar de 1e zipline.
Dan gaat het avontuur beginnen en is dit het programma voor de komende (+/- 2,5) uren:
- 48 Platforms
- 28 Ziplines included 4 longest ziplines
(200m, 400m, 450m, 900m) - 4 Abseils (20m, 25m, 30m, 50m)
- 4 Sky-bridges (100m)
- 3 Staircase / Zigzag Way
- 3 Spiral Staircases
Bij de eerste zipline is het toch best wel spannend en maak ik foto's van the guys tijdens het ziplinen:
Als we enkele ziplines gepakt hebben krijgen we een (wiebeldewiebel) skybridge, waarbij de begeleiders uiteraard gaan springen en doen, zodat het lekker wild word........VET!
1 van de Chinese meisjes vond dit niet zo leuk en moest huilen.........awwwwwww.
En daar komt Mark aangeziplined, woooooooooooooooooohooooooooooo:
Tijdens het wachten op de platformen zien we hoog in de bomen ook nog gigantisch grote mieren.
Omdat je best wel lang staat te wachten op een klein platformpje maak je snel contact met de anderen en Mich & Mark maakten kennis met een Chinese dude op de skybridge:
Na 21 platformen krijgen we 15 minuten pauze, want ziplining is best intensief.
1 van de Chinese meisjes vond dit niet zo leuk en moest huilen.........awwwwwww.
Omdat je best wel lang staat te wachten op een klein platformpje maak je snel contact met de anderen en Mich & Mark maakten kennis met een Chinese dude op de skybridge:
Later mogen Mark en ik samen ziplinen, maar we halen de overkant niet en ook mijn vinger zat nog even klem, auw.
Na 21 platformen krijgen we 15 minuten pauze, want ziplining is best intensief.
Grappig is dat er ook een toilet te vinden is op aanzienlijke hoogte nog wel.
Na 2 of 3 ziplines grappen we dat de kick er een beetje vanaf begint te raken en het ziplinen normaal begint te worden.
Niet dus, want als we naar een "nietszeggend platformpje" ziplinen, zien we dat er nu toch wel een serieuze abseil aan zit te komen.
Omdat ik vaak als eerste ga ziplinen mag ik deze ook als eerste doen *slik*.....
Niet dus, want als we naar een "nietszeggend platformpje" ziplinen, zien we dat er nu toch wel een serieuze abseil aan zit te komen.
Omdat ik vaak als eerste ga ziplinen mag ik deze ook als eerste doen *slik*.....
De bankjes staan hier niet voor niks....even bijkomen hoor, adrenaline rushhhhhhh to the max, hoe vetttttttttt!
Verderop doen we nog wat "normale" ziplines (1 met zijn 3-en, cool!) en dan komen we bij the big one.........althans dat denken we, maar deze is "slechts" 450 metertjes lang......
Deze is echt al gigantisch wat en dat belooft wat voor degene van 900 meter.......maar wacht, we moeten nu weer terug via een zipline van 400 meter.
Kicken aan deze is dat je keihard richting houten steiger moet rennen en jezelf in de zipline van 400 meter moet gooien.
Aan de overkant pakken we nog wat ziplines, skybridges, abseils en staircases totdat we nu echt bij the big one aankomen.
Hier beginnen de handjes toch wel erg klam te worden, want je zit hóóóóóóóóóóóóg en 900 meter is lááááááááááááááááng.........
Kicken aan deze is dat je keihard richting houten steiger moet rennen en jezelf in de zipline van 400 meter moet gooien.
Aan de overkant pakken we nog wat ziplines, skybridges, abseils en staircases totdat we nu echt bij the big one aankomen.
Hier beginnen de handjes toch wel erg klam te worden, want je zit hóóóóóóóóóóóóg en 900 meter is lááááááááááááááááng.........
De begeleider begint over alcohol als het mijn beurt is (typisch weer) en zegt dat hij houdt van alles waar alcohol in zit.
"Handsome man, you want to go Superman?", vraagt ie dan en ik had me van tevoren al bedacht dat als je valt het toch niet zo heel erg veel uitmaakt hoe je aan de zipline vastzit.
Dus ga ik met de rechterarm naar voren en wooooooooooooooooooooooooow, wat is dit vet, adrenalinekick van hier tot aan de overkant en daar schreeuw je het uit hoe vet het wel niet is, damns!!!
De boys komen ook binnen, Mich met begeleiding want die haalde de overkant bijna niet en daar praten we nog even na hoe GIGANTISCH VET deze ervaring wel niet was.
We zitten dan weer bij het dorpje en mogen het kleine stukje teruglopen om de spullen weer in te leveren.
"Handsome man, you want to go Superman?", vraagt ie dan en ik had me van tevoren al bedacht dat als je valt het toch niet zo heel erg veel uitmaakt hoe je aan de zipline vastzit.
Dus ga ik met de rechterarm naar voren en wooooooooooooooooooooooooow, wat is dit vet, adrenalinekick van hier tot aan de overkant en daar schreeuw je het uit hoe vet het wel niet is, damns!!!
De boys komen ook binnen, Mich met begeleiding want die haalde de overkant bijna niet en daar praten we nog even na hoe GIGANTISCH VET deze ervaring wel niet was.
We zitten dan weer bij het dorpje en mogen het kleine stukje teruglopen om de spullen weer in te leveren.
Allemaal een aardig bedrag in de tipbox gegooid nadat we rond kwart over 3 terugkomen en tegen mijn maat gezegd dat hij daar mooi alcohol van kan gaan halen.
Onze e-mailadressen opgegeven aan onze Chinese maat (die met 2 familieleden was), zodat hij foto's kan sturen en vice versa.
In het dorpje krijgen we een prima lunch voorgeschoteld en rijden we rond kwart voor 4 weg uit het bergdorpje met onze eigen Schumi....Onze e-mailadressen opgegeven aan onze Chinese maat (die met 2 familieleden was), zodat hij foto's kan sturen en vice versa.
Ban Pong Din rijden we ook nog door, een dorpje op ongeveer een halfuurtje met prachtig mooie rijstvelden.
17:00 zijn we weer terug bij het resort en nemen we afscheid van onze nieuwe Chinese vrienden.
Het is Happy hour @ ze pool, wat betekent dat 3 bieren 6 bieren worden en ook nog geserveerd in een emmer met ijs.....nijs uhhhh nice!
Na chillen gaan we naar Ginger Restaurant aan Moonmuang Road waar we heerlijk eten......zelf een Grilled Australian Tenderloin Steak with apple-onion-thyme compote, Stout beer butter, leek ash and homemade fries, een Singha en Crème brûlée na.
Dus gaan we daar maar weer een biertje drinken plus Jägerbombs ook en nog wat bieren.
Tuktuk naar huis omdat Mark "boodschappen vergeten was" en pakken weer een tuktuk terug om 00:30.
Even wat birra's en Jägerbombs gehaald en naar Zoe in Yellow Club.....veel te druk binnen en teveel ladybizza's, dus verplaatsen geblaz0n.
Even snel in Hollywood gekeken, maar bijna niemand binnen (net als gister).
Verplaatsen naar Babylon Bar waar we zelf een klein fissatje zetten op de dansvloer en een hoop mensen ons joinen.
Helaas gooien ze de muziek al uit om 1:45 en de luiken naar beneden, dus maar naar huis gegaan met tuktukkie......zzzzz
Maandag 16 & dinsdag 17 maart:
Ons laatste ontbijtje bij het fantastisch Siripanna Villa Resort & Spa Chiang Mai genuttigd.
Enige minpuntjes aan dit resort zijn het ontbreken van wifi (of in lobby of volle mep betalen) en daarnaast de vele vele vele muggen, helemaal lekgeprikt hier met mijn farang (buitenlander) bloed.
Uitgecheckt na het chillen en de flinke rekening voldaan voor het op de kamer zetten van happy hour drinks, lunch, 3 uur wifi en avondeten.
Mich blijft chillen in de lobby dus met Mark foto's van het Panna Field (rijstveld) gemaakt.
Omdat het gigawarm is besluiten Mark en ik toch maar even onze zwemspullen te pakken uit onze backpacks.
Deze waren al weggezet door het meer dan vriendelijke personeel, maar mochten gelukkig nog lekker zwemmeren.
Het personeel staat 24/7 voor je klaar en allemaal begroeten ze je met de Wai (vouwt de handen ineen en maakt een lichte buiging met het hoofd) en de begroeting sawatdee khrap (m)/kha (v), wat voor goeiedag staat.
Nog even genoten van het fantastische zwembad dus en we krijgen een erehaag tijdens het weggaan, erg indrukwekkend.
Dan zet een medewerker ons om 15:00 stipt af op Chiang Mai Railway Station en hebben we nog een uur te spenderen voordat de tein vertrekt.
Mark maakt nog wat fotogies en dan bestellen we wat in de hal en smaakt het weer voortreffelijk.
Dat kun je wel overlaten aan de Thai dat koken.
Op spoor 4 stappen we in Car No. 9 van Train 14......All aboard the night train.
Alcohol is verboden zien we in de trein, dus geen fissa in de nachttrein......scheelt dat we geen bieries hebben meegenomen dan.
Mark vraagt dan of we geen vaste zitplaatsen hebben en na checken blijkt dat wel het geval haha.
We zitten niet naast elkaar, want Mich zit op stoel 6, Mark op 8 en ik op 12 (achter Mark).
Zolang er plek is blijf ik uiteraard gewoon zitten, maar later zal ik toch moeten verplaatsen.
Stoeltjes zijn erg relaxt en de airco werkt ook prima.....tijd voor een vestje dus, want enkel een singletje is wel heel erg koud.
Mooie is dat er bij Mich ook 2 stopcontacten zitten dus elektra is ook aanwezig.
De conducteurs komen 3 man sterk kaartjes controleren en er komt nog een veger voorbij, daar kan de NS nog een puntje aan zuigen.
Later komt er een medewerker langs die het dinermenu verzorgd door NP Rity Company Limited Food & Beverage Service komt brengen, maar honger heb ik niet echt, net als Mark.
Mich daarentegen wel en hij maakt nieuwe vrienden door samen met een oudere man te gaan eten.
Eerste stopje is @ Lamphun en de tweede bij Nakhon Lampang waar we erg lang stilstaan.
Hoog tijd dus om een uiltje te gaan knappen met mijn apennekkussen (ook wel Kathoey genoemd):
Slaapcabines zijn niet gemaakt voor mensen boven de 1.85m geloof ik.
Ook de open- en dichtslaande deuren maken een hoop kabaal net als de trein zelf, maar hey, niet zeiken, we gingen voor de belevenis en dat is het hoor!
Banpin Station zie ik nog voorbijkomen, net als Sila-At Station, Phitsanulok, Tah So/Lo (volgens mij), Pichit en Don Muang,
5:30 a.m. worden we wakker gemaakt, want we zijn bijna in Bangkok en de slaapcabines worden weer omgebouwd naar zitplaatsen.
Samsen Station in Bangkok doen we ook nog aan en nadat we eerst langs sloppenwijken rijden langs het spoor komen we rond 6:30 aan op spoor 2 op Bangkok Hualamphong.
In treinhal bij Black Canyon Coffee een ontbijtje (croissantjes!!!) en wat te drinken gehaald en gevraagd waar de BTS SkyTrain vandaan gaat.
We krijgen te horen dat we eerst de metro (MRT) vanaf Hua Lamphong moeten pakken, dus doen we dat plichtsgetrouw.
Voor ฿19 halen we een ticket (coin) uit de ticket vending machines aldaar.
2 haltes later staan we al op Si Lom, waar ik dacht dat we heen moesten afgaande van het bord en de hostelnaam Lub.d Silom..........maar dit bleek nog wat uit de richting te zijn, sorry guys!
Hier moeten we dus niet zijn en pakken we hier de andere vervoersmogelijkheid, namelijk de BTS SkyTrain, die ons vanaf Sala Daeng naar Chong Nonsi zal brengen.
8 uur 's ochtends is het al tegen de 40°C aan, dus met backpacks en al zweten we ons te pletter.
Vanaf het SkyTrain-station lopen we naar Silom Road waar we richting de kruising van Naradhiwas lopen en bij de stoplichten op Decho Road rechts afslaan.
Bij Lub.d aan 4 Decho Road moeten we nog ฿1660 per persoon aftikken, want we hebben slechts een aanbetaling gedaan nog via Hostelworld.
Hostel staat overigens bekend als het walhalla voor de backpacker en dat zullen we de komende dagen ook gaan merken.
"Lub.d" staat overigens voor "sleep well" in het Thais halen we uit de folder van Lub.d zelf en ook lezen we dat er zo'n 10 miljoen mensen in Bangkok leven.
We kunnen de kamer nog niet in, want check in tijd is 14:00 (2 p.m.), maar wel alvast de spullen droppen...............ahhhhh nice, dat ding van je rug af.
Douchen mag wel en dat word gewaardeerd, want ondanks de airco in de trein komen we gutsend van het zweet aan.
Na de opfrisbeurt bij 7-Eleven wat snacks en drankjes gehaald en bij de hostelbar genaamd Yellow Donut Bar om 11:00am stipt (bar geopend) een biertje en Red Bull gehaald.
Nu valt me eigenlijk pas op dat de bar inderdaad in de vorm van een donut is lol....
Het hostel is met zijn 4 verdiepingen immens vergeleken met 2W Beach Hostel die 2 verdiepingen had en veel kleinschaliger was.
Info bij Servische service guide ("Kako si? Dobro!") opgevraagd voor Muay Thai-boxing.Het hostel is met zijn 4 verdiepingen immens vergeleken met 2W Beach Hostel die 2 verdiepingen had en veel kleinschaliger was.
Hele uitleg gekregen waar we eventueel gratis konden kijken en dan voor de real thing terug konden komen én ook van andere trips.
Hieronder zat een fietstrip van een bedrijfje met Nederlandse eigenaren, maar uiteindelijk niks met de tips gedaan, want we trekken ons eigen plan.
We kopen voor ฿40 single trip-tickets voor de Chao Phraya Tourist Boat vanaf Central Pier (Sathorn - Taksin) en gaan naar Phra Arthit Pier.
Na een flinke tijd wachten gaan we om 13:30 de Chao Phraya rivier op.
Wat Arun (Tempel van de Dageraad) ligt aan de overkant van de Chao Phraya, maar staat in de steigers en dus besluiten we deze niet te bezoeken.
We varen dus verder (ik sukkel constant in slaap) naar Pier Tha Marahaj in het oude historische centrum, Phra Nakhon, en lopen langs een hoop marktkraampjes.
Druk, druk, druk en warm, warm, warm lopen we verder naar Grand Palace (Royal Palace) en Wat Phra Kaew (The Temple of Emerald Buddha/Tempel van de Smaragdgroene Boeddha), de belangrijkste tempel uit Thailand, stammende uit 1782 en dus even oud als Bangkok zelf.
Deze 2 attracties vormen samen de grootste toeristentrekpleister van Bangkok.
De bouw van de tempel begon toen koning Rama I in 1782 de hoofdstad van Thailand (toen nog Siam) verplaatste van Thonburi naar Bangkok.
Grappig feitje is dat hier geen monniken wonen, in tegenstelling tot andere tempels in Thailand.
Het uitzicht binnen de tempel/paleismuren wil ik jullie zeker niet onthouden, want dat is indrukwekkend, too say the least:
Gelukkig word er hier ook rekening mee gehouden en kunnen we kleding len0n voor ฿200 borg p.p.
Tickets om de tempels en het paleis binnen te komen zijn ฿500 p.p.
Ziet er erg mooi uit, maar het is zo gigantisch druk, ook omdat hier met de Smaragdgroene Boeddha het belangrijkste godsdienstige symbool voor Thai schijnt te zijn.
We beginnen bij Phra Sri Rattana Chedi, de schrijn voor een deel van het borstbeen van Boeddha:
Dan is het tijd om het hoofdgebouw op de ophoging, de centrale ubosot (gebouw op gewijde grond) te gaan bekijken.
Dit is een heilige plaats voor veel Thai/boeddhisten, dus de slippertjes mogen weer uit.
De aankleding van de ubosot is echt gigantisch mooi, met in brons vergulde Garoeda's (bovennatuurlijk wezen in het boeddhisme) en stenen leeuwen:
De aankleding van de ubosot is echt gigantisch mooi, met in brons vergulde Garoeda's (bovennatuurlijk wezen in het boeddhisme) en stenen leeuwen:
In de ubosot staat boven een met goud omringd altaar de Smaragdgroene Boeddha van 66 cm.
Veel boeddhistische mensen brengen ook een gebaar door hier te gaan bidden.
Leuk weetje is dat een paar keer per jaar het beeld een ander jasje word aangetrokken en enkel de koning dit mag doen.
Omdat het vrij laat is en we een spoedbezoek doen voor 500 baht, willen we Royal Palace ook nog wel even zien en is het nog even zoeken geblazen waar deze zich precies bevind.
Na een omweg via Hor Phra Khanthara Ra, zien we een bewaker in uniform op wacht staan, dus weten we dat we op de goede weg zitten.
Veel boeddhistische mensen brengen ook een gebaar door hier te gaan bidden.
Leuk weetje is dat een paar keer per jaar het beeld een ander jasje word aangetrokken en enkel de koning dit mag doen.
Omdat het vrij laat is en we een spoedbezoek doen voor 500 baht, willen we Royal Palace ook nog wel even zien en is het nog even zoeken geblazen waar deze zich precies bevind.
Na een omweg via Hor Phra Khanthara Ra, zien we een bewaker in uniform op wacht staan, dus weten we dat we op de goede weg zitten.
Het Royal Palace is ook weer een aardig net gebouwtje en de perfect gekapte bonsaibomen maken het schilderachtige uitzicht helemaal af:
Omdat hier wat meer ruimte is, voelt het niet zo druk aan, ondanks dat het dat wel is.
De Garoeda op het dak van het gebouw ziet er ook weer erg spectaculair uit.Het is bijna sluitingstijd, dus tijd om onze hippiekleding in te wisselen voor ons normale kloffie en de uitgang te vinden
Daar worden we door de corrupte Tourist Police in de richting van Khao San Road gestuurd voor een drankje.
Zijn corrupte maat wil ons wel even brengen met de tuktuk voor 20 baht, maar dat valt bij ons in het verkeerde keelgat, want we zijn van tevoren gewaarschuwd voor deze maffiapraktijken........
Lees je word in een juwelierszaak gedropt en onder druk verplicht wat te kopen en dan uiteraard niet tegen inkoopsprijs.
Zijn corrupte maat wil ons wel even brengen met de tuktuk voor 20 baht, maar dat valt bij ons in het verkeerde keelgat, want we zijn van tevoren gewaarschuwd voor deze maffiapraktijken........
Lees je word in een juwelierszaak gedropt en onder druk verplicht wat te kopen en dan uiteraard niet tegen inkoopsprijs.
Geen goed idee, dus we lopen lekker verder in de hitte en wat me dan opvalt is dat de ligging van de tempels en paleizen en het grote park erg lijkt op de National Mall in Washington, D.C.
We lopen een heel stuk langs de Chao Phraya-rivier en door Bangkok en hebben een prachtig uitzicht op de skyline van Bangkok:Bij Lub.d kunnen we nu officieel inchecken en worden we in mixed dorm Songwat Rd. DORM 6 geplaatst.
Wederom een tuktukje gepakt na het opfrissen die ons bij zijn maat afzet bij 1 of ander seafood restaurant in the middle of nowhere.
Bedankt voor niks dus en we zetten het op een lopen richting Silom Road waar we bij The M Pub Beers n' Beers belanden.
Met Mark poolen na het eten (extra betal0n, vandaar dat ze zo snel na de potjes de ballen weer klaar legden ^_^) en nog wat halve liters.......want happy hour.
Daarna het kleine stukje teruggelopen en gechilld bij hostel met Jonathan (Fransman, 28 uit de Champagnestreek) zijn Duitse vriendin en nog wat Duitse dudes.
Taxietje gepakt (vragen om meter aan te zetten krijg je overal als tip hier) met toffe bestuurder en uiteindelijk voor 90 bahten ("Daar heb je wel baat bij!") bij RCA (Royal City Avenue) aanbeland wat op 20 minuutjes rijden ligt van ons hostel.
Uit de Lonely Planet (gekregen van Mark voor bday) had ik de info gehaald dat RCA vooral meer op (de wat rijkers) locals gericht is (Khoa San Road meer voor touristen/backpackers) en die info spreekt mij wel aan, de authentieke stapervaring :)
Belanden bij Route 66 waar we voor ฿1200 totaal binnenkomen en voor dat bedrag ook consumpties krijgen.
Buiten bestellen we gelijk Jägerbombs en zitten we er gelijk al goed in.......is fissa!!!
Club is bangin' met allemaal tafeltjes, supertoffe lasers (in bepaalde ruimte zelfs LED's op de vloer) en een heuse DJ (ook vanaf schermen overal in de tent te zien) die top 40 muziek draait en af en toe wat dance, dan weer rap en later R & B...........goeie mix dus en dat is wel lekker op vakantie ook.
In de andere zalen (wat meer dance en livemuziek) is het rustiger dus vertoeven we voornamelijk in de hoofdzaal.
Ze hebben hier flessenservice dus we vragen aan een medewerker of we een tafel kunnen krijgen en de menukaart.
Hier staan van de vorige tafelgasten nog wat buckets die later nog van pas zullen komen.....
De keuze voor Jack Daniel's Honey (Mark zegt met concentrated Red Bull's, dus die bestell0n we erbij) is snel gemaakt en de prijs (฿2500 voor fles en dan de rest) valt ook nog best mee en we krijgen ook nog bobcorn uhhh popcorn erbij.
Al vanaf het begin zit de (decadente) sfeer er prima in en is fissa aan.
Op een gegeven moment komt er een nogal klein Aziatisch ogend meisje (schat zo'n 1.60m ongeveer) voor me dansen en net zo snel komen haar vriendinnen haar weghalen bij me.... grrrrr bitches!
Moet een mooi gezicht geweest zijn weer....
Met Mich ga ik later naar de wc en lopend erheen gaat hij op de ijsbeer in de gang zitten wat een prima fotomoment oplevert.
Dansen en drinken is het motto totdat er ineens een Zuid-Koreaanse cooldude genaamd Kim, hoe kan het ook anders, bij ons komt chillen.
Omdat we hem meer dan OK vinden vragen we om een extra glas zodat hij ook van onze fles Jack kan meegenieten.
Grappend gezegd dat hij uit Noord-Korea komt en Kim-Jong un heet.
De eerder genoemde buckets worden door de gretige Koreaknaapjes opgenipt.
Kim zijn gaymaatje met bril chillt hem dan ook al bij ons en wat high fives later vraagt hij welke meid ik leuk vind.
Had al een tijdje oogcontact met een kleine Thaise schoonheid dus ik wijs haar dan ook aan.
Die gek gaat er nog op af ook en neemt haar zelfs voor me mee, handig zo'n winger!
Accountant van beroep, 23 jaar, 1.57 m "lang" en woont vlakbij of zelfs in Silom, weet het zelf ook niet meer zo goed ;-)
Dan til ik haar nog even op zodat ze (voor even) langer is dan mij.
Mark & Michel waren met the Koreaguys ook weer lekker aan het socializen met deze en gene.
Als de lichten aangaan bij Route 66 is het clubbezoekje alweer voorbij en zie ik Mich & Mark buiten nog even lopen.
Als ik achter ze aanloop, raak ik ze in de drukte kwijt en zie Onnapar met haar vriendin (lache-/beugelbekkie Yui Parissana) weer.
Binnen al afscheid genomen, maar vraag of ik even met hun kan chillen totdat ik mijn vrienden weer zie en dat vonden ze niet erg.
Bij eettentjes voor Royal City Avenue met de 2 meiden gechilld dan, want Mark & Mich niet meer kunnen vinden helaas.
Met zijn 3-en (de 2 dames dus) uiteindelijk een taxi terug gepakt en zoen dan met Onnapar als ik mijn hand over schouder en buik heen heb gelegd.
Bij het hostel probeer ik de dames mee naar boven te krijgen om nog even te chillen, maar dat mag niet en ook een biertje op het terras mag niet meer, dus zet ik de meiden weer op de taxi en ga richting dorm
Tijdens het tandenpoetsen helpt ene Donal from Ireland in de badkamer met het disassemblen van Mark zijn phone, want die was vastgelopen.
Mark leek het namelijk een goed idee om een paar keer op het scherm te slaan om hem te "fixxen", maar dat schijnt niet echt te werken.
Woensdag 18 maart:
Sawatdee khrap! (Goededag!)
Opgestaan, gedoucht en met Mich een hapje gaan eten bij Scoozi Italian Restaurant, want Mark lag nog in dromenland.
Pepsi Colaso gedronken en Diavola pizza gegeten op terrasje en legendarische avond geanalyseerd.
Dit aantal is ongeveer 1/3e van het aantal 7-Elevens in geheel Noord-Amerika.
15:00 op pad weer om Lumpini Park te gaan checken en hopelijk een varaan te spotten.
Opvallend is wederom de drukte op de weg, waar ik dan ook maar een fotootje van schiet:
Dit standbeeld van King Rama VI is in 1942 al geplaatst door de Italiaanse beeldhouwer Corrado Feroci.
Als we verderlopen spelen een paar Thaise lui Sepak Takraw, de traditionele Thaise balsport, wat lijkt op volleyball, voetbal en voetvolley en waarbij er bizarre atletische bewegingen worden gemaakt.
Ernaast ligt ook nog een basketbal-court en iets verderop lopen we langs een publiek zwembad en balen we enorm dat we onze swimgear niet aan hadden getrokken.
Al snel zien we een Monitor Lizard in het water en veel vissen ook.
Ook spot Mark later nog een mooie witte reiger.
Robinson Mall (gisteren ook?) ligt op loopafstand van het BTS SkyTrain-station en daar bij KFC even een lekker kippetje gegeten.
Bij Supersports haalt Mark een voetbalshirt van Duriram United (ook wel Durian United genoemd) en zelf het voetbalshirt van het nationale team van Thailand gehaald voor iets meer dan ฿1000.
Teruggelopen naar hostel waar we rond 19:00 weer aanbelanden.
Massage and Spa Days Thai massage gehad en Mark head, shoulders and back.....฿750 baht kwijt in totaal en beneden krijgen we nog een kopje thee ook.
Als herboren weer de toko uitgelopen nadat we flink door elkaar zijn geschud hiero.
We hadden met Mich afgesproken, maar door het zoeken naar een massagesalon duurde het wat langer en zijn we ruim een uur later dan afgesproken terug.
Mich chillt met Juan en Gus(tavo) uit Argentinië (Buenos Aires) en later doen we een biertje in de hostelbar.
Bij The Deco aan Silom Riad gaan we al om 23:45 avondeten en bestell0n we Singha's, sateetjes en andere vleesjes voor Mich.
De sateetjes bleken niet zo goed te vallen en Mark ging hierdoor eerder terug naar de kamer.
Mich en ik gingen nog wel even op zoek naar het vlakbij de BTS SkyTrain gelegen KU DÉ TA.
Maar we konden het Sathorn Square Building toch niet zo snel vinden.
Voor de ingang van het complex hadden wat meiden ruzie met een uitsmijter, want 1 van hen zou geslagen zijn door hem, bla bla dronken gedoe.
Wij mogen ondanks petje en sneakers gewoon doorlopen naar de lift en gaan dan naar de 39e etage.
Uitzicht is fantastisch van bovenaf, maar de Jägerbombs zijn stervensduur en het dikdoenerige is ganz nicht ons ding.
We staan dus al na 10 minuten weer in de lift op zoek naar wat anders.
Bij het hostel gegoogled voor wat leuks in de buurt, maar alles sluit om 2:00 sinds de militaire coupe en dus lagen we om 2:30 al op de kamer.......
Donderdag 19 maart:
YES, hello!
Vroeg op (alhoewel 9:30) en beetje chillen op stapelbedje bij Lub.d.
Met Mich in hostel een cereal-ontbijtje gehaald voor ฿80.
Kennis gemaakt met new guy Gary from Scotland, aardige dude en wat is dat Schotse accent prachtig ook.
Mark is dan ook klaar en we gaan bij Scoozi zitten voor zijn ontbijtje bestaande uit Margherita pizza en Scoozi 2 Berry.
Lopende naar Chong Nonsi voor de BTS SkyTrain in de richting van Bang Wa naar Surasak voor Bangkok Fashion Outlet.
Daar gingen we eigenlijk heen voor Mich omdat hij een lange broek nodig had voor de skybars, maar Mark en ik komen allebei met een impulsaankoop (lees nieuwe slippertjes van Reef (de mijne, ฿747 (normaal ฿1,495, met bottle opener) terug.
Tijdens het teruglopen is het weer erg heet, dus besluiten we om af te koelen met wat brewski's (Ahori en Singha's) bij Masala Mantra aan Silom Road.
Next up is Relax Time voor een Heini en Singha's, want het bier smaakt weer eens goed onder de hete zon.
Later pakken we de menukaart erbij en nemen Spring Rolls, Chicken Nuggets and Fried Chicken bits en ook die gingen er prima in.
17:30 terug bij hostel waar we nog even gaan chillen.
Mich neemt de geplande massage bij Dahra Beauty & Spa over van Mark, want Markson voelt de Thai Massage van gisteren nog.
Uiteindelijk zijn we daar (Silom 154) om 18:55 (ruim op tijd dus met 5 minuten speling nog) voor de neck, shoulders and back (Mich) en Body Scrub (฿710 vanwege promotion → White Sesame Yoghurt Scrub → This treatment is suitable for dry skin. The white sesame is mixed with rich moisturizing yogurt and scrub powder to exfoliate and remove the dead cells as well as soften your skin at the same time.) massages.
Massage is verfrissend en superlekker en vrouwtje erg aardig.
Ze vind (en volgens haar 70% van de Aziatische vrouwen) "white skin" erg mooi.
Das mooi, want mijn melkwitte huidje word niet zo snel bruin ook.
Blijkbaar is dit een schoonheidsideaal in Thailand en verklaart ook waarom er zoveel vrouwen hier met paraplu lopen met 35°+C en ze wil graag wisselen van huid.
Later zegt ze dat ze van het Nederlands elftal houd......"the guys are handsome" en gaat schattig lachen.
Na de heerlijke massage een buddhabeeldje voor Priscilla gehaald.
Nadat we Mark oppikken en een biertje hebben gedaan bij het hostel en gebabbeld met hostess Nao gaan we weer op pad om te eten.
Onze Argentijnse vriend Gus meegevraagd voor dinner, maar die had wederom geen zin.
Bij Smokin' Pug American BBQ & Blues Bar drinken (liquors (Jack/Malibu en Singha-biertjes) and Coke) en eten geblaz0n.....misschien wel de lekkerste burger die ik ooit heb gegeten.
Time to go to the skybar en lopende als een heuse wolfpack gaan we richting State Tower bij ons in Bang Rak, waar we de skybars (Scirocco & lebua at State Tower) op de 64e verdieping gaan checken.
Wolfpack hoor ik je denken, ken ik dat niet ergens van?
Dat zou goed kunnen ja, dit is de skybar van The Hangover Part II!
Het gebouw zelf is 247 meteer hoog en was in 2011 het op twee na hoogste gebouw van Bangkok.
Als echte gentlemen Glenfiddich 15 years for the boys besteld en zelf een Glenlivet 12 years waar we bijna ฿2000,- voor mogen aftikken
We laten ons deze whisky's dus goed smaken op de jazzmuziek van de liveband.
Als we met de snelle lift beneden zijn worden we er bij de receptie uitgelaten en word er een taxi voor ons besteld.
Helaas word er meegewerkt met de afzetterspraktijken van de taxi's, want ฿300 om naar Khao San Road te geraken is wel heel erg gortig.
Uiteindelijk komen we er voor een normale ฿100 en worden we middenin het uitgaansgebeuren gedropt.
We lopen Khao San Road af op zoek naar een etablissement om een dansje te wagen, maar nadat we de straat zijn uitgelopen vinden we niks naar ons gading helaas.
Kan zijn dat we hier op het verkeerde moment en de verkeerde tijd waren (1:00 a.m.), want we hoorden verder wel wat goede verhalen hierover bij het hostel.
Uiteindelijk chillen we voor Green House Hostel op het terras en drinken Mar en ik buckets als bazen, terwijl Mich aan een biertje nipt.
Een oude baas kwam ook nog langs met scorpion-on-a-stick, maar in deze toestand wilde ik het toch niet gaan proberen en ฿80 was ook teveel van het goede me dunkt.
Dan komt er een vrouwtje langsgelopen waarop Mark de oerkreet "Yes, hallo!" laat vallen en komt ze even bij ons zitten.
Ze blijkt Andrea Nico Dunn te heten, 27 years from Chicago, Illinois (USA) en blijft hangen, socializen en chill0n.
Grappig is dat ze WPT-spelers masseert (World Poker Tour) tijdens toernooien, waaronder Daniel "Kid Poker" Negreanu.
Terwijl we zitten te drinken met zijn 4-en komt er nog een Argentijnse cooldude met baard bij ons chillen en worden alle tafels van het terras weggehaald.
Mark & Mich vinden het wel welletjes en gaan terug naar het hostel en ik blijf wat chillen met Andrea, todat ze ook deze tafel weg willen hebben.
Er komt nog een stray dog bij ons chillen en er komt nog een megagrote rat voorbij.
Verplaatsen is dus het motto en dat doen we verderop in Khao San Road waar we met een voetmassage beginnen en later een schouder, rug en nek massage erbij doen voor ฿220.
Naast elkaar chillen we op de stoelen in straat Khao San Road en de vrouw die me masseert probeert me ook nog te versieren (you strong man, nice skin, sleep with me, marry me) en valt half in slaap op me lol.
Na de massage loop ik haar terug naar het hostel en wisselen we Facebook info uit en cell en wens ik haar een fijne treinreis.
Met de tuktuk ga ik terug voor ฿150 waarbij ik meerdere keren in slaap sukkel.
In hostelbedje nog even geappt met Andrea en voor morgen afgesproken naar de Snake Farm te gaan, want ze pakt pas 's avonds de trein naar Chiang Mai, zzzzzzzzzzzzz.
Vrijdag 20 maart:
Gus gezien in badkamer en gevraagd naar elkanders avondjes en vroeg waar hij was omdat we nog zouden meeten.
Hij heeft wederom niks gedaan en gaat nu naar Moskou lol.
Zeg dat hij de vrouwtjes met rust moet laten daar en we nemen afscheid.
Zelf even een lekker doucheje gepakt en ontbijtje dan maar.
Mark komt ook naar beneden om me te joinen voor het ontbijt en ik WhatsApp met Andrea hoe we af zullen spreken straks.
Dat word dus Andrea oppikken via BTS/MRT op Hua Lamphong/Train Station, want ze moet nog een ticket kopen voor haar treinrit naar Chiang Mai van vanavond.
Terug naar Lumpini Park @ Sala Daeng om even te chillen en de varanen (Monitor Lizards) te bekijken.
Langs het hostel gelopen om Mark op te pikken voor de Snake Farm of Queen Saovabha Memorial Institute EXHIBITION, want Mich ging even massages fixxen voor morgen.
Wederom terug naar Sala Daeng bij Lumpini Park, want het zit hier vlakbij aan Rama IV Road.
Snake Farm entree is 200 baht en we komen om 3:30 net op tijd om de slangenintroductie te zien.
Na een paar slangen die goed voor de camera worden gehouden word er een Burmese Python naar voren gehaald en mag iedereen daarmee op de foto/film.
Na een rondje langs een tiental slangen hebben we het wel gezien weer en willen we een hapje gaan eten.
Mooie van het park is dat de entreegelden rechtstreeks naar het Thaise Rode Kruis gaan.
Vlakbij aan Silom Road bij Bug & Bee wat gegeten (Belgian Waffle) en een verfrissend biertje gedronken.Daarna terug naar het hostel waar Mark en ik nog een biertje bestellen en een watertje voor Andrea.
Andrea wil niet gaan haasten, dus wensen we haar een fijne treinreis en succes met haar cursus Thai massage bij de buddha.
Op het terrasje van Lub.d lekker genieten van de biertjes (Tiger van 0,63 liter, die wel erg snel warm word met dit weer).
Daarna genieten van de andere biertjes (Heineken, Singha, Tiger) en het multiculturele gezelschap bestaande uit een Canadees stelletje (Thomas William & Pamela Elizabeth from Toronto, Ontario), een Engelsman (Harry Salter from England (London, een link met Birmingham en werkt voor West Bromwich Albion en zijn opa heeft zelfs gespeeld voor deze club) en een Duitse gast from München (Robben!).
19:30 op pad weer met WeiLe Ng (23, from Ipoh (bij Kuala Lumpur) in Malaysia) and Michael "Mike" Yao (26, from Chicago, Illinois (USA)).
We eten bij Napa op het terras weer een bijzonder goed smakend maaltje ("Everything in Thailand tastes great!") en ook de bieren (Warsteiner) laten we ons goed smaken.
Royal City Avenue staat (eindelijk weer) op het programma vandaag en we hebben zo'n beetje het halve hostel uitgenodigd om mee te gaan met ons.
We pakken 2 taxi's erheen en Mark geeft bij entree al gelijk aan dat we voor bottleservice gaan.
We willen binnen een tafel pakken, maar het is daar veels te druk, dus verplaatsen we maar naar buiten.
Buiten zit de sfeer er gelijk goed in en bestelt Mark de ene fles Jack Daniel's Honey (met concentrated Red Bull's) na de andere.
Naast ons staat een groepje Thaise vrouwen, die ook lekker meefeesten.
Ook speelden we geloof ik nog een soort van Rock, Paper, Scissors en een Thaise variant daarop.
Met Mike op EDM gedanst in de EDM Room en was daar de enige white guy en was paradijs op aarde met allemaal Aziatische schonen.....I just love the way they dance.
Terug voor een whiskey en fissa was aan, dus ik liet andere mensen meeprofiteren (spoil bottles → "Here have a drink!") van onze drankjes en kregen weer terug ook, zo maak je vrienden.
Niet gesproken met Onnapar, maar schijnbaar gezoend met een ander afgaande op haar berichtje op Facebook-chat, oops:
Last night I saw you with lady
Hug and kiss
No you didn't
Yes I see
Last night
Zelf kan ik me er niks van herinneren, maar was aardig van padje, dus zou kunnen.
Om terug te gaan had ik een tuktuk gepakt en snapte het niet helemaal meer, want werd bij een ATM gedropt en ook mijn Obey-cap kwijt.
Daarna was ik in slaap gevallen op terras voor hostel volgens gasten die iets later thuis waren dan mij.
Verder een vrij zwart gat deze avond.......but we had fun, YOLO!
Zaterdag 21 & zondag 22 maart:
Ontbijtje met WeiLe en naar Lumpini Park geweest met hem.
Ja ja, WEER naar Lumpini Park, want het is fantastisch daar.
Terug en even gechilld bij het hostel en vraag aan onze Amerikaanse vriend Mike wat vanavond de planning is en als hij RCA zegt weten we dat we iig al met zijn 4-en gaan.
Hij vraagt dan of we ook meegaan met hem, Jei, de Canadese vrouw (Ying Lam) naar de Floating Market.
We moeten helaas weigeren omdat we zelf al een afspraak bij het massagesalon hebben staan.
Vraag aan Jei hoe ze ook alweer heet en ze vraagt dan of ik haar naam niet leuk vind ofzo, omdat ik dit schijnbaar al een paar keer gevraagd heb.
Op naar de massage dus van 16:00 bij Dahra Beauty & Spa (again) voor de Thai Herbal Massage.
WeiLe is dit keer meegegaan in plaats van Mark, want die voelt zich niet zo lekker.
Op naar Silom Road dus en we worden herkend door de masseuses die Mich en mij gisteren ook al hadden gezien.
Daar vraagt een vrouwtje "What is RAMS?", omdat ik het NFL-shirt draag.
Als ik zeg dat het American Football is, vraagt ze of ik zelf ook speel.....helaas niet hehe.
Wederom dezelfde masseuses als gisteren (Mich was al eerder geroepen uit de lounge), alleen nu hoeven WeiLe en ik enkel onze voeten te laten wassen.
Samen met WeiLe in 1 kamer krijgen we een superlekkere massage met hete spullen en dezelfde masseuse was in de veronderstelling dat ik al weg zou zijn uit Thailand.
Ze zegt "I'll bring you to airport tommorrow" en gaat schattig lachen......
"You are handsome, because of white skin" en begint op mijn buik te trommelen.
Dan zegt ze "You forgot something yesterday, it's a good thing" en dat snapte ik maar niet.
Ook WeiLe snapte het niet, dus tijdens het afronden van de massage zegt ze uiteindelijk dat het over tip ging.....lol.
Als we weer in de lounge zitten (Mich was weer eerder klaar) tip ik haar gelijk ฿100,-, want het was zooooooooooo lekker :)
Mich word (wederom) herkend als Adam Levine van Maroon 5 en moet op de foto met zijn masseuse haha.
Op enquêteformulier een hartje getekend en massagevrouwtje komt vragen of ik van haar hou haha, waarop ik een hartje met mijn handen maak.
Gevraagd of ze na massage van gisteren al aan John "hoe gaat het?" gevraagd had, maar dat had ze nog niet gedaan, omdat John gestressed was schijnbaar.
Als we weggaan geef ik haar 2 high fives en pak ik haar hand beet om haar mee te nemen.
Bij standje op terugweg een mooi schilderijtje van Phi Phi Islands gekocht voor ฿300 en bij hostel bijgepraat met onze vele nieuwe vrienden.
Bij Scoozi een hair of the dogje genomen en the boys één van de vele lekkere drankies en pizzatime!
Pizza's bij Scoozi zijn een echte aanrader als je ooit in BKK bent......just a tip :)
Iets verder zit Patpong Road en "omdat we er toch zijn" er even gekeken op de Patpong Night Bazaar.
Na flink afdingen een Superman-petje gehaald voor ฿350, want hey, mijn Obey-petje was pleite en ik moet elke vakantie een ander petje halen.
Mich gaat nog even verder shoppen op de markt nadat we het toeristische deel van Patpong (lees sexshows, Go-go bars, fishtank met vrouwen) even hebben gezien......meer voor oude vieze mannetjes.
Met Mark teruggelopen via een 7-Eleven, waar we wat verfrissingen ophalen.
Chillende bij hostel en wat biertjes gedronken op terrasje met de gasten en Thomas (Thom) & Pamela (Pam).
Mike word 22:00, precies op de tijd dat hij had afgesproken met wat lui van het hostel, ook weer eens wakker (die gast slaapt de helft van de dag geloof ik) en gaat snel douchen.
Aangezien ik geen idee had wat de planning was en Mark & Mich wel op tijd wilden gaan slapen, maar wat gechilld beneden.
Beneden verzamelen en daar maak ik kennis met Aïsha from France en wachten we op een groepje Amerikanen.
1 van de (aardige) hosts van Lub.d regelt wat taxi's voor onze steeds groeiende groep stappers.
Met Mike, een Amerikaanse dude uit Wisconsin een dronken Engels meisje uit Bradford in de eerste taxi.
Grappige taxiride, want het Engelse meisje ligt de halve taxirit te slapen en de chaffeur zet een heerlijke muziek uit Laos op.
De rest volgt als het goed is onze taxi en bij de taxi dropoff bleek het niet zo goed, want er arriveren slechts 2 van de 4 taxi's.
Andrea from Germany stelt zich dan voor bij het oversteken @ RCA en de Amerikaanse dude ontfermt zich over de Engelse chick, dus die zijn we al snel kwijt.
De andere meiden (Andrea, Ying en nog een onbekend meisje) willen nog wat eten en Jei, Mike, Aïsha en ik lopen verder in de richting van Route 66.
Vlakbij zegt Aïsha dat ze toch liever wil wachten op de andere meiden en Jei en Mike dan gaan ook mee.
Zegt tegen Mike dat ik toch meer een solist ben en ga dus alvast naar Route 66.
Had zelf ook half afgesproken via LINE met Supawadee (Pupae).
Alle Thaise pasgeborenen krijgen van hun ouders een nickname om zo boze geesten weg te houden.
In de EDM Room (The Level) met een vodkaatje Red Bull (van de coupons van entreegeld) gechilld en een paar goede foto's van de lampjes op de dansvloer gemaakt:
De rest had geen I.D.'s bij (ik ook niet, maar ik zeg gewoon bottleservice) en kwam daarom niet binnen.
Leer Jei onze proost en vraag wat de Zuid-Koreaanse variant erop is Gun bae!.
We praten wat en dan ze zegt ze Just do it en wijs ik de tekst aan op mijn Rams-shirt, funny!
Vanaf dan chillen we zo'n beetje de hele avond samen en is er een beste chemistry aanwezig.
Als we in de EDM Room staan gaat Mike op zoek naar zijn vrienden en praten wij over vanalles en nog wat.
Daar wil ze me gelijk toevoegen op Facebook, maar haar Thaise SIM-kaart werkt niet mee :(
Ik trakteer haar op een Heineken-biertje en krijg later een tequila terug van haar.
Buiten vraagt ze of ik het naar mijn zin heb, dus ik antwoord met "There's a pretty girl next to me, why wouldn't I?" en wijs naar links terwijl ze rechts staat, wat ze wel kon waarderen ook.
"Gonna let you leave Bangkok with a blast", zegt ze terwijl ze me lachend aankijkt en ik vraag "What do you mean?"
Dan gaan we Mike opzoeken in de main room en chillen wat bij de tafel waar we dinsdag bottleservice hadden.
Ze gaat op de ophoging staan en ik vraag of ze de afgelopen tijd nog wat gegroeid is.
Dan geeft ze aan dat ze vrij lang is voor een Aziatische met 1.75 m. (or something) en laat ik haar voor me staan om te kijken wat we schelen.....you're approved!
Een remixversie van We're jammin' van Bob Marley komt dan weer eens voorbij en vraag dan of ze weet van wie dit nummer is en geef haar meerdere hints (same name, Bob M., Jamaica, Kingston Town, could have been a football player, One Love, I Shot The Sherriff).
Om het interessant te maken zeg ik dat ze me op een biertje moet trakteren als ze er niet binnen een kwartiertje uitkomt.
Ze weet het uiteindelijk weer dus trakteer ik haar maar op een biertje....
Als we richting de wc lopen wil ze graag samen op de foto, dus maakt een medewerker 3 foto's van ons.
Daar leer ik dat ze een Engelse lerares is en ze in Amerika gestudeerd heeft (hence the American accent).
Ze gaat hierna naar Koh Samui en heeft Phuket ook op het programma staan, wat ik haar afraad.
Waarom vraagt ze dan..........teveel gericht op sextourisme en mensen zijn opdringerig (trek aan haar arm om te laten zien wat ik bedoel, come come, buy this, buy that).
Geef haar de tips om naar Phi Phi Islands te gaan en de Full Moon party te checken op Koh Phangan.
You can't get there with the bus ;-)
Ook Chiang Mai wilde ze nog graag heen, dus geef haar de tips om sowieso te gaan ziplinen en ook Doi Inthanon National Park te gaan bezoeken.
EDM is wel een beetje haar muziek en zeg dat ik zelf meer van techno hou, maar dat ik op vakantie overal wel op kan dansen.
Haar favoriete nummer Zedd - Clarity komt dan voorbij en dan gaat het dak er wel vanaf hoor :)
Ze vraagt of festivals in NL leuk zijn en zeg dat het vaak wel gekkenhuis is, omdat iedereen of dronken is of "drugged out of their minds" en zegt dan dat ze in Amsterdam geweest is zelf.
"What's the first thing you are gonna do when you are back home?" beantwoordt ik met "Go to sleep" als grap en zeg dat ik een blog bij hou met al onze avonturen...nou ja niet alles natuurlijk.
Hoor dan weer dat ze uit de Seoul komt (eerder verteld schijnbaar, "You don't listen that good to me do you?".....oops, lol).
Dan zien we Mr. Yao weer en worden we voorgesteld aan zijn groepje vrienden, zegt een vriendin van Mike iets tegen Jui en maakt ze een huilgebaar en lopen we met zijn allen naar de "jam-packede" main room.
Daar zie ik Onnapar weer en ze zegt iets over straks meegaan naar mijn hostel.
Ik zeg "Sorry about yesterday!" en ze vraagt of ik haar wel herken.
I do en zeg dat ik haar later zal bellen........
Als ik de groep weer join buiten zegt Jui dat ik makkelijk te herkennen ben vanwege mijn lengte en Superman-cap achterstevoren..
In EDM Room (The Level) haal ik rum & coke voor ons en vraag "So you know Guus Hiddink?", maar dat begrijpt ze niet en maak ik een notitie met de naam van Guus → I've been to a group game with the WC, naais!
Wachtend op Jei bij de toiletten komt er een gast met Lietuva (next to Latvia, Litouwen) aangelopen op zijn shirt dus ik roep dat naar hem.
Studying economics and loves the Asian girls aswel <3 <3 <3.
Dan dansen met zijn allen weer in de grote zaal waar we weer meeten met Mike en van een vriendin krijgen we slokjes tequila ook......nice.
Later ga ik nog even een rondje lopen en kom vlakbij de wc's Jei weer tegen en dan lachen we naar elkaar en knuffelen weer.
Terug in de grote zaal gaat het wederom goed los en is het erg gezellig.
Zeg tegen Jei "I go outside and chill for a bit", want het was nog wel wat drukjes en dan loopt ze gezellig mee naar buiten.
Daar mag ik haar echte leeftijd niet weten....."You're stupid for asking that", maar na lang aandringen geeft ze toe dat de '80-ies tof waren en weet dus dat ze uit de '80-ies komt (want niemand die niet uit de eighties komt vind de '80-ies ook echt leuk).
Ze zegt dat ze van 1985 is, dus 29, en schat ze mij slechts 27 voordat ik zeg dat ik van '83 ben....waarop ik haar meteen een high five geef en bedank.
Almost the big 3-0 zeg ik dan tegen haar en dat vind ze als vrouw uiteraard niet leuk.
We drinken nog een Hoegaarden wit van de tap buiten (my favorite white beer), die er goed ingaan ook.
Jei zegt dan dat ik de Hoegaarden moet "chuggen", want ze wil dat ik dronken word lol.
We dansen samen op toffe dance, top 40 en R&B-muziek (waarop "This is my song" van beide katnen wel erg vaak voorkomt).
Als Bruno Mars - Treasure door de speakers knalt zeg ik "This guy got so much swag that he can even pull off curlers and still look great".
Zet Superman-petje op haar hoofd, maak een foto en zeg dat ze zelf ook swag heeft.
Dan gaan de lichten aan, praten we nog wat na, meeten met Mike en is de RCA-tour alweer voorbij :'(
We halen wat bij de eetstandjes op RCA (hot hot hot, Facebook-chat Jei → I hubg out w my local friends last night and thats called "yen ta pho" it was sooo good!) en maken daar weer wat nieuwe vrienden (Thaise Zweedse en vriendin).
"I made it rain for you guys because I'm so sad to go home" word beantwoordt met "Wanna cry?"
Als we richting taxi lopen herken ik de tuktukdriver die een gebaar van een petje maakt ("You bastard took my cap!") en lachen we daar wat om.
Jei vond het wel grappig geloof ik dat ik herkend werd.
Voor ฿200 komen we in de stromende regen bij het hostel aan, maar hey wacht eens even, dit is de andere Lub.d in Siam Square aan Rama Road lol.
We rijden verder in de regen en uiteindelijk komen we wel bij de goede Lub.d uit.
Daar chillen Thom & Pam, Harry en een Duitse chick (uit Frankfurt) nog binnen.
Jei ploft op de bankjes neer en ik ga naast haar liggen.
Nadat ik naar de wc ben geweest heb ik me even opgefrist en kom Jei tegen als ze de trap oploopt.
Ze vraagt "Where have you been?" waarop ik reply met "I needed some deodorant, I was a bit smelly".
Antwoordt hierop is dat ze er niks van had gemerkt, nice!
Zeg dat ik sowieso wakker ga blijven (4 o'clock inmiddels en vlucht is @ 9:00) en wil dat ze me gezelschap houd.
Zegt dat ze een superavond heeft gehad (en bedankt me daarvoor ("You're a cool guy!"), maar dat ze beneden al steeds in slaap viel en morgen markets op de planning heeft staan.
Boven chillen we even, voegt ze me toe via Facebook ("Yeah, that's you!", "Beautiful picture, did you take it?" (Temples of king and queen @ Doi Inthanon National Park) en maken we iets langer dan normaal oogcontact.
Knuffelen nog even en lomp als ik ben zeg ik "I should kiss you", maar dat valt niet lekker (lees later op Facebook dat ze een relatie heeft), want ze is gelijk weg na een knuffel.
Erna beneden nog even chillen met Thom & Pam en Harry en Duits vrouwtje.
Neuken in de keuken, komt half op me zitten als ik zeg dat ik straks naar huis ga en nemen we afscheid als ze samen met Harry ("Give me a hug") weggaat ook......."Hi and goodbye!"
Op het terrasje bij hostel verder gechilld met Thomas & Pam die naar de marktjes gaan en dan off to Koh Phangan.
Rond 5:30 naar boven gegaan om de jongens wakker te maken, maar Mich komt al de kamer uitgelopen en ook Mark is op tijd wakker.
Als we alle spullen gepakt hebben zwaaien we naar WeiLe en nemen we na het uitchecken (฿100 p.p. terug van sleutel) afscheid van het Canadese koppel.
We lopen de bekende route naar BTS SkyTrain halte Chong Nonsi en rijden naar Siam.
Hier stappen we over op de Airport Rail Link bij Phaya Thai.
Een flink stuk reizen later stappen we op Suvarnabhumi Airport uit en gaan linea recta naar de check-in balie waar we nog een flink aantal bahten mogen aftikken (฿3310,- = €93,21) voor onze backpacks, afzetters.
Ook moet hier de supervisor van de baliemevrouw gebelt worden, omdat mijn naam Bobby weer niet klopt met het ticket (Bob).
Het word nog spannend qua tijd (9:00 vliegen), want na de security check moet een of andere Noor met zijn hele gezin voor gaan dringen bij de paspoortcontrole en moeten we zelfs nog rennen (ik op flipflops) om vlucht DY 7202 van Norwegian richting Oslo-Gardermoen te halen.
De Boeing 787-8 heeft een leuk entertainmentsysteem met muziek-CD's, films (niks gekeken), games en documentaires aan boord én je kan zelfs via de USB-poort je telefoon opladen.
Voor mij een uitkomst, want ik werk tijdens het luisteren naar een jazzmuziekje (Duke Ellington and his Orchestra - The Ellington Suites) mijn blog bij en we vliegen toch zo'n 12 uur en 15 minuten.
Minder aan deze trip, voor Mich en Mark dan (lag zelf vanaf het aanraken van de stoel al in dromenland, niet gek na 2 uur slaap in 2 dagen), was dat er geen enkel drankje of hapje was inbegrepen en als je wat wilde bestellen bij de "snackbar" het stervensduur was.
Uiteindelijk wat leuke CD's (Calvin Harris - 18 Months, Ambient, Justin Timberlake - The 20/20 Experience, Katy Perry - Prism) en minder leuke CD's (Avicii - TRUE) beluisterd.
Geen enkele van de films die in de mediaspeler stonden gekeken, maar hoorde van de boys dat er wel wat leuke films tussenzaten.
De gehele vlucht lig ik te dommelen en het gaat vrij rap voor mijn gevoel.
Als we de Noorse bodem aanraken om 15:50 merk ik al snel dat het vrij koud is, want er ligt sneeuw en temperatuur ligt tegen het vriespunt aan......sta je dan met je slippertjes en korte broek.
Na paspoort en securitycheck lopen we de eerste de beste eetgelegenheid in en nemen we Kyllingsburgers (169 kr) en Eplemost (59 kr) en mogen 228 kronen afrekenen (omgerekend zo'n €26,50 voor een maaltje met frites, damnz!).
Vlakbij is ook de Aquavit Bar waar we om de tijd te doden (én afscheidsbiertje slash cold turkey stoppen na vakantie) een 0,4 liter Carlsbergbiertje pakken á €9,50 p.p., alcohol in Scandinavië is duur!
Biertje tikt lekker aan gelijk en we kunnen erna gelijk boarden om 18:35 voor wederom een vlucht (DY 1258) van Norwegian die 19:05 stipt vertrekt richting Amsterdam en een kleine 2 uur later de grond raakt.
Miranda staat al op Mich te wachten als we onze backpacks hebben......was nog wel even schrikken want we stonden bij baggage belt 8 (andere Oslo-vlucht) waar alles al uitgeladen was.
Nog een keer goed kijken dus en bij 6 konden we wel onze backpacks van de band graaien.
Mevrouw Meeuw gedag gezegd en de lovebirds moesten de andere kant op, dus was het afscheid kort en krachtig en gingen we op zoek naar Henny Troostman die buiten al klaar stond.
Wel nog even een vestje aangedaan en schoenen, want het verschil met Thailand was wel erg groot dit keer.
Wat detours op de snelweg (wegwerkzaamheden, zoals altijd) komen we een dik uur later bij Mark voor de deur.
Daar nemen we afscheid en bedank ik Mark zijn vader voor het rijden en zijn we alweer thuis na 3 fantastische weken in Thailand.
Guys, ik heb echt een topvakantie gehad, thanks!!! =)
YouTube: Playlist/movielist Thailand 2015
Spotify: https://open.spotify.com/user/1120848027/playlist/5M8p3xOCh6Z95Y8mKOfwuh
Geen opmerkingen:
Een reactie posten