Vrijdag 23 mei (dag 1)
Vroeg op (05:00), want vandaag gaan we op vakantie.
Heel erg jammer is dat Richard niet mee kan vanwege ziekenhuisopname :-( :-( :-(
Omdat hij een week voor vakantie opgenomen in het Maasstad Ziekenhuis met wat later bleek "gelukkig maar" alleen een longontsteking.
Remco zijn toffe pa komt ons oppikken, dus koffers mee en op naar Schiphol!
Al snel zijn we daar en checken we in voor de vlucht en willen we langs de security.
Hier blijkt dat de speciaal voor de trip gekochte Sourcy Vitaminewater niet mee mocht, dus 1 aan Rem gegeven en deze snel geprobeerd op te drinken.
Taxfree shoppen is ook altijd een feest en bij Perfumes & Cosmetica van See Buy Fly geslaagd.
Hier nog even een Jil Sander Sun-geurtje gehaald voor cheapo (€19,90 ipv €50) en bij Starbucks het bekende recept om wakker te worden/blijven.....en voor Remus een shotje (doppio espresso).
Dan wachten bij Gate B35 om te kunnen vliegen, voor het tussenstopje, naar Frankfurt (am Main) met de 737 van Boeing.
Helaas hebben we geen entertainment aan boord, dus moeten we ons maar op de old-fashioned way vermaken.
We krijgen nog wel een botercroissantje met marsepein.
Rond 11:30 op Frankfurt en vanuit het vliegtuig pakken we de shuttlebus en komen we aan bij de terminal.
Hier nog even wat rondgebanjerd, maar al snel zitten we op de gate te wachten totdat we richting the states mogen.
Eenmaal in het vliegtuig zien we dat Rich zijn plek is overgenomen door een man die gelijk een gesprek met ons aanknoopt en ons van de nodige tips voorziet.
Hij kwam zelf ook uit Beantown (1 van de vele koosnaampjes voor Boston, vanwege het lokale bonengerecht (baked beans)) en wist dat er op North End een goede toko zat namelijk Mike's Pastry.
Over vanalles en nog wat gehad met deze Bostonian om de tijd wat te doden, maar ook het entertainment hielp hier wel bij.
Heb de films Her (geniale film, 9) en The Lego Movie (vermakelijk, 7) gekeken tijdens de dik 8 uur durende vlucht.
Herman Brusselmans - De man die werk vond gelezen op de vlucht van Frankfurt naar Boston en een krantje gelezen.
Ondertussen worden we door de stewardessen voorzien van de nodige hapjes, zoals een warme maaltijd (met saladetje die zelfs helemaal opgaat (uniek voor mij), een chocolaatje en een soort bessentaartje, lekkâh!), pizzabroodje en Warsteiner "bierzoutjes".
Ook de CD van The Rolling Stones - Sweet Summer Sun even opgezet om een uiltje te knappen.
Dit is even gelukt nog, maar slapen in moving objects is niet helemaal mijn ding.
In de vroege middag landen we op Boston Logan International Airport en zien we uit het raampje de mooie huisjes langs de Boston Harbor.
Langs Homeland Security gaat vrij makkelijk met onze ESTA- en Customs Declarationformulieren en al snel halen we onze koffers van de band....of komt dit omdat het zolang duurde voordat we aan de beurt waren om gecontroleerd te worden?
Enfin, hierna snel de shuttlebus naar de rentalcars genomen en daar begon het gezeik bij de desk van Dollar.
Van tevoren hebben we geprobeerd vanwege de situatie met Richard de auto om te zetten naar een kleinere klasse zodat dit wat in de kosten zou schelen.
Uiteindelijk zijn we bijna het dubbele kwijt, omdat ons totaalpakket (extra bestuurders, verzekeringen, 1e tank brandstof) niet goed is omgezet.
1 tip: boek nooit je auto bij Auto Europe, klootzakken!
Puntje bij paaltje moeten we het kleinere model auto met mindere opties dus wel accepteren, want we moeten veel reizen.
Bijkomend "nadeel" is dat ik de hele vakantie zal moeten rijden.
Na flink wat gekanker (logischerwijs), lopen we naar de garage en mogen we uit de Compact-lane (?) een auto kiezen.
Wat passen en meten met de koffers (helaas allemaal net te klein voor 2 koffers in de achterbak, niet handig met reisdagen, want spullen in het zicht) later, besluiten we de Ford Focus SE Flex Fuel met license plate BFL5781 (Florida) mee te pakken.
Als we richting de slagboom rijden verdomd de scanner onze auto te scannen en als we uiteindelijk de garage uitrijden blijkt de GARMIN nüvi geen signaal op te pakken.
Mochten we denken dat onze pech nu wel op was, think again, de gifbeker moet helemaal leeg, want toen de navigatie het ineens wel deed, werden we nog eens verkeerd gestuurd en hebben we flink wat files/opstoppingen mee mogen maken.
Uiteindelijk via een flinke detour (Burlington sightseeing) belanden we na een klein uur bij Boston Marriott Burlington aan 1 Burlington Mall Rd.
Vanaf het vliegveld richting Burlington word de omgeving bosrijker en de buurten netter, dus we gaan de goede kant op.
Het weer is overigens nog wat frisjes en er hangen wat showers in de lucht.
Na het inchecken en de koffers wegzetten op de kamer snellen we naar CHOPPS American Bar and Grill, want we hebben gigantisch honger gekregen van de reis en al het gezeik eromheen :'(
Hier bestellen we bij de leuke serveerster de altijd goed smakende Blue Moons, die hier voorzien worden van een slice of orange.
Remco ging hier voor zijn eerste steak, namelijk de Flat Iron Steak.
Mijn Kurobuta Pork Chop (Snake River Farms - 10 Ounce) met CHOPPS' Tots en speciale sausjes is één van de lekkerste stukjes vlees die ik ooit gegeten heb, jammie! :)
Foto?
CHOPPS is echt een aanrader om te eten, want lekker, live entertainment, leuk/sfeervol ingericht en een rustige ambiance.....helaas is het wel wat aan de prijzige kant, maar we zijn toch al flink aan het spenden aan de auto, dus besparen op eten kan dan ook niet.
Al snel "hitten we the hay"....het was een lange reis en pas erg laat gegeten....op naar morgen!!!
Zaterdag 24 mei (dag 2)
Aantal keren wakker geworden vannacht, want de jetlag liet zich weer eens zien op vakantie.
Om 6u was ik het woelen beu en ben ik er even uitgegaan om wat te appen in de lobby (hier wel wifi) met het thuisfront om ze een beetje op de hoogte te houden.
Remco was ook wakker en na wat relaxen zijn we rond 8:30am de deur uitgegaan om bij de Subway 10 Wall Street een broodje te halen als ontbijt.
Toen we aan ons broodje begonnen zagen we dat het alweer was gaan regenen en toen we uitgegeten waren moesten we ook door een plaatselijke shower heen.
Omdat we allebei geen geld meer hadden (vrij duur dat CHOPPS, maar wat smaakte het GOEEEEED!) was het tijd om te gaan ATM-en.
Hiervoor gingen we naar de Burlington Mall aan 75 Middlesex Turnpike en toen dit gelukt was gingen we op pad richting Boston.
Na een klein halfuurtje rijden zien we de skyline van Boston opdoemen en even later komen we 2 Erasmusbruggen tegen en zeg ik nog tegen Rem dat het hoge gebouw voor ons wel op een stadion lijkt.
Later als we over de Charlestown Bridge lopen, zien we ook dat het klopt aan het grote B-logo, want dit is de TD Garden.
Het rijden in en om Boston is best wel apart, want de wegen lopen soms best wel onlogisch.
Al snel komen we bij de Boston Common Garage, waar we de auto de hele dag kunnen parkeren voor het weekendtarief van $12,-.....valt op zich mee.
De garage uitlopend komen we uit in het groene Boston Common, een fraai park middenin het centrum van Boston.
Dit is tevens het oudste stadspark in de Verenigde Staten, daterend uit 1634.
Omdat het Memorial Day Weekend worden we gelijk begroet met 37.000 kleine Amerikaanse vlaggetjes in het gras.
Een bordje erbij verklaart dat deze stuk voor stuk staan voor een gevallen militair uit de staat Massachusetts van de revolutionele oorlog (revolutionary war (1775)) tot aan het heden.
Als we het park doorlopen zien we veel mooie standbeelden, oude musea, treinstations, tennisveldjes, honkbalveldjes en veel standjes met koopwaren.
Het uitzicht op de skyline van Boston en de 240 m. hoge John Hancock Tower (Hancock Place) is adembenemend mooi.
Deze toren weerspiegelt, omdat de buitenkant compleet van glas is.
Aan Boylston Street trakteert Remco op een Strawberry Smoothie en zien we 1 van de vele Dunkin' Donuts van Boston......
Lijkt wel of er op elke straathoek een Dunkin' Donuts zit, echt bizar veel.
Nadat we nog even verkeerd zijn gelopen zien we een infobord die aangeeft dat de Freedom Trail in Boston Common begint en krijgen we van een aardige mevrouw een map mee.
We lopen verder naar het beginpunt van deze trail en volgen de rode lijn totdat we bij het Massachusetts State House aan Beacon Street aanbelanden.
Daar zijn we de rode lijn voor het eerst (je raad het al er volgen er meer) kwijt en lopen we een stukje rond.
Als we de map erbij pakken zien we dat we totaal verkeerd zitten en volgen dan de rode lijn via Park Street weer verder tot de Granary Burying Ground aan Tremont Street.
Dit is Boston's op 3 na oudste begraafplaats en prominent aanwezig is de obelisk Franklin.
Hier liggen de ouders van Benjamin Franklin begraven, Abiah en Josiah.
De Tremont Street volgen we verder en raken de rode lijn weer kwijt, maar we horen flink wat muziek dus nemen we een kijkje bij een soort van festivalterrein.
Teruglopend komen we langs King's Chapel Cemetary en zien we hier Boston's Old City Hall.
We volgen de Freedom Trail verder via School Street waar een standbeeld van Benjamin zelf staat.
Bij het Irish Famine Memorial nemen we bij de Walgreens aan dezelfde School Street een pauzetje.
Op het terrasje hiervoor drinken we een Nesquik en eten we wat lekkers in de vorm van apple slices en een Italian Ciabatta.
In het vervolg van de trail komen we nog langs o.a. Hanover Street en Hull Street.
Een erg mooi monument is Old North Memorial Garden, waar tijdens het plaatsen van het monument 3500 dog-tags opgehangen zijn om de omgekomen Amerikaanse soldaten tijdens de oorlogen in Irak en Afghanistan te eren.
Voor elke gesneuveld soldaat word er weer een nieuwe dog-tag opgehangen.
Uiteindelijk komen we uit in North End, waar onze Bostonian vriend uit het vliegtuig al over had en zijn we helaas Mike's Pastry niet tegengekomen.
Ook lopen we hier nog door een soort van Little Italy en komen we door de rode lijn nog langs de markt.
Copp's Hill Burying Ground is een andere begraafplaats die we aanschouwen; eentje die middenin een woonwijk ligt, best creepy.
De Erasmusbrug heet eigenlijk Bunker Hill Bridge (officieel Leonard P. Zakim Bunker Hill Memorial Bridge) en word steeds groter naarmate we richting de Charles River lopen.
The Freedom Trail brengt ons via Commercial Street (typisch Amerikaans haha) en North Washington Street in de richting van Charlestown Bridge.
Deze brug kon ik al, want die speelt een grote rol in de film The Town, met o.a. Ben Affleck, Jeremy Renner, Blake Lively, Rebecca Hall, John Hamm, Pete Postlethwaithe en Chris Cooper.
Grappige is dat terwijl we foto's aan het maken zijn we ineens het grote B-logo van de Boston Bruins zien aan de andere kant en dit dus het gebouw is wat we zagen vanaf de snelweg.
Over de Charlestown Bridge lopend valt me ineens op dat je gewoon het water kunt zien onder je.
Erg cool, al denk ik dat Remco hier anders over heeft gedacht.
Deze wijk staat overigens bekend om zijn Ierse inwoners.
Via Chelsea Street komen we weer in een mooi parkje met standbeelden en eerbetonen aan gevallen helden, City Square.
Het laatste gedeelte van deze mooie trail loopt via Winthrop Street waar ineens de gigantische obelisk opdoemt.
Bunker Hill Monument is een prima afsluiter van deze fantastische trail.
Omdat we niet hetzelfde stuk terug willen lopen, lopen we via Monument Street en later Bunker Hill Street verder en komt er ineens een brandweerwagen met loeiende sirenes langs.
Als we ook nog het station van de BPD, Boston Police Department, gezien hebben lopen we terug naar Chelsea Street die ons via 5th Street leidt naar Charlestown Navy Yard.
Hier zien we de U.S.S. Constitution en de U.S.S. Cassin Young aangemeerd liggen.
Via de ferry die ons in 10 minuten terug naar Long Warf brengt en ons 10 dollartjes lichter maakt, zien we de skyline van Boston vanaf het water.
We lopen terug via State St en Washington St en komen bij 1 Winter St toevallig een Lids tegen, waar ik een Anaheim Mighty Ducks-cap (20 years | 1993-2013) van Mitchell & Ness haal.
Via deze straat komen we ook terug bij Boston Common en in het park genieten we van een verfrissende Fresh Squeezed Lemonade, want de zon was inmiddels lekker gaan shinen.
Ook speelt hier de lokale dorpsgek nog The Eagles - Hotel California.....typisch, want daar zou ik eigenlijk heengaan vandaag haha ^_^
Eerder vandaag hadden we al besloten om langs Fenway Park te gaan voor wat foto's, dus gingen we richting Fenway/Kenmore.
Binnen 5 minuten waren we er en probeerden de auto ergens te droppen, maar dat werd nog vrij lastig, omdat we niet wilden betalen voor snel wat foto's.
Uiteindelijk ergens binnen loopafstand gedropt en foto's van het stadion en de standbeelden van de Boston Red Sox gemaakt en door de fanshop van de Sox gelopen.
Toevallig (totaal geen ergen in gehad) stond hier op tv de Champions League-finale op en bleven we even staan kijken.
Teruglopend langs de andere kant van het stadion zien we diverse sportbarretjes en besluiten we de auto te gaan verplaatsen naar een goede parkeerplek met minder kans op een boete en deze finale toch maar te gaan bekijken.
Uiteindelijk konden we de auto voor $10,- recht voor Fenway Park kwijt en zijn we bij Game On! aan 82 Lansdowne St gaan zitten om de tweede helft te gaan kijken.
Verrassend genoeg stond het 0-1 voor Atlético Madrid en werd het nog spannend.
Uiteindelijk zien we, na wat Blue Moons voor Rem en Red Bull's plus Ice Tea voor mij, Real Madrid nog met 4-1 winnen in de verlenging en Björn Kuipers een goede pot fluiten.
Hier ook maar gelijk het avondeten genuttigd onder het mom van nu we er toch zitten.
De BBQ Burger voor Rem en Double Pepperoni pizza gingen er weer eens prima in.......nomnomnom!
Op de terugweg roepen we nog wat gasten die een Real Madrid-shirt aan hebben na met Barca en pakken de snelweg richting Burlington Mall om te kijken of we wat bier kunnen halen in een supermarkt.
Hiervan komt niks terecht, maar wel scoren we allebei kleren bij Sears.......in mijn geval een Levi's blouse en een Field Khaki van Dockers.
We besluiten na het shoppen verder te gaan met onze zoektocht naar bier en belanden bij Kohl's (Department Stores), maar dit is niet eens een supermarkt.
Next is 7-Eleven aan 173 Cambridge Street in Woburn waar ook geen bier te bespeuren is, maar wel een melkje haha.........en geven we het maar op.
Toch niet, want Rem ziet aan de overkant de plaatselijke liquor store (Colonial Package Store Liquor aan 3 Russell Street) en daar nemen we een 6-pack Longboard Island Lager mee, Hawaiiaans bier.
Eenmaal "thuis" op de hotelkamer relaxen we met een biertje en kijken we een stukje van de Eastern Conference-final tussen de Miami Heat en Indiana Pacers.
Daarna gaan we nog even zwemmen, tenminste dat dachten we, want er is een blik Marco Polo-schreeuwers opengetrokken.
Zondag 25 mei (dag 3)
7:30am op om Auto Europe te e-mailen over de gang van zaken met de huurauto.
10am op pad weer en gaan richting Dunkin' Donuts aan 10 Wall Street voor ontbijtje met Texas Toast Grilled Cheese met een melkje en banana.
Op de odometer staan na 1,5 dag 029126 miles.
Naar Cambridge halfuurtje Charles Square Garage
Harvard Square Jordan Field
En terug naar Harvard University Soldier Field Athletic Area
Inwoners Amerika 300 R ik 650
Rond 12:30pm terug in garage en $16 armer gaan we de richting op van Boston voor onze stadiontour.
1pm parkeer ik de kar (of is het kæhr?) in North Station Garage aan Causeway Street en als we omhoog lopen, komen we gelijk in TD Garden waar de Boston Bruins en Boston Celtics respectievelijk ijshockey en basketbal spelen.
Boston Calling Music Festival vanaf andere kant.
Rondje.
Starbucks aan 30 Rhowes Warf na een stukje Harbor Walk waar Rem Dexter's boot, Slice of Life, nog ziet dobberen.
Izze Sparkling Clementine en Greek yogurt raspberry & lemon bij de Starbucks hierzo.
We lopen dan terug naar de North Station Garage waar we rond 3pm, ongeveer 2 uurtjes later en $10 lichter vertrekken.
De GARMIN nüvi stellen we in op Foxborough om het Gillette Stadium, thuishaven van de New England Patriots, te bezoeken.
3:45pm komen we hier aan en het stadion is echt huge!!
De capaciteit is 66.829 toeschouwers, maar omdat het in een kom ligt, lijkt het nog veel groter.
Uiteraard de nodige foto's geschoten en ook de fanshop, Patriots ProShop, bekeken waar uiteraard een hoop gear in de etalages liggen van spelers zoals Tom Brady en Rob Gronkowski.
We halen nog even een replica van de adidas Brazuca (voor de voetbalnoobs: officiële WK bal van 2014) bij Olympia Sports op Patriots Place (#250), waar we ook nog een klein rondje lopen.
Ook zien we hier nog een Toby Keith's I Love This Bar and Grill.
4:30pm pakken we onze Ford Focus SE Flex Fuel terug naar Burlington, nadat we nog even snel een balletje getrapt hebben op de gigantische parkeerplaats en een klein uurtje later arriveren we bij ons hotel.
Voor $2 een verfrissende Ginger Ale in de vending machine bij ons op de 4e gehaald.
Even opfrissen en met de benenwagen naar Burlington Mall.
Dat de deur dicht was had al een hint moeten zijn, maar via iemand die naar buiten gaat komen we toch binnen.
Bij Rainforest Café horen we van de serveerster dat ze gesloten zijn....hmmmm.
Uno Chicago Bar & Grill die aan het begin zit is gelukkig wel open dus gaan we hier zitten.
Grappig is dat er een tablet (ziosk) op tafel staat; call server en reorder drinks zijn enkele opties, net als pay check.
Grilled Cheese Stix delen we als appetizer.
Als main dish Grilled Shrimp & Sirloin en wat bieren uiteraard.
Na het eten zitten we voller dan vol en lopen naar het hotel.
Als aftaaier pakken we nog even de pool en het bubbelbad mee en op de kamer in round 3 van de NHL Stanley Cup Playoffs de Montréal Canadiens tegen New York Rangers in overtime in het voordeel van de Rangers beslist zien worden.
Maandag 26 mei (dag 4)
Reisdagje....vandaag verlaten we beautiful Boston/Burlington voor schiereiland Cape Cod aan de kust van Massachusetts.
Hier heb ik erg naar uitgekeken, dus ben benieuwd wat we hier allemaal gaan beleven.
Maar eerst om 9am maar even die bloedzuigers van Auto Europe terugmailen.
Ontbijtje bij de bekende Subway voordat we uitchecken en onze trip naar Hyannis aanvangen.
Eenmaal boven kom ik niet op de kamer, dus roomkey laten vernieuwen, maar erna werkt hij nog steeds niet.
De technician moet uiteindelijk de kamer open komen maken met een masterkey, hebben we dat ook weer eens gehad haha.
11:45am is het go-time en gaan we Amerika's oosten nog verder verkennen.
12:30pm doen we een stopje bij Mobil in Weymouth, Massachusetts om de muziekspeler te laten werken.
Hiervoor moest de motor uit en de handrem erop, lol!
Gelijk een Starbucks frappucicino Vanilla en Mocca meegenomen voor ons.
1:30pm arrival na Sagamore Bridge.
Van 26°C in Burlington naar 19°C in Hyannis.
Flinke files aan de andere kant van de weg nadat we Cape Cod binnen zijn gereden.
Aan 213 Ocean Street parkeren we de auto, want we zijn bij Hyannis Harbor Hotel in Cape Cod.
Zie foto's/filmpje voor kamer, maar we hebben in ieder geval een koelkastje op de kamer, altijd handig!
De firepit op de patio met zwembad en bar aan de boulevard zien er in ieder geval al erg uitnodigend uit.
Via FusionHotspot hebben we wifi, woohoo!
Jammer is alleen dat de code op het briefje, die we konden pakken bij de receptie, het niet doet.
Nou ja, daar kijken we later wel naar, want we gaan eerst even Hyannis verkennen per benenwagen.
Bij 7-Eleven even een lunchje gehaald en aan de overkant bij Michael K. Aselton Memorial Park even rondgekeken.
Uiteraard staat er op zijn Amerikaans een gigantische vlaggenmast met een wapperende Amerikaanse vlag.
Via Pleasant Street Park lopen we naar Main Street van Hyannis en komen we bij het John F. Kennedy Hyannis Museum.
Om 3:30 even terug bij hotel om navigatie op te pikken.
Aan Iyannough Road bij Sports Authority naar binnen gelopen, een megastore voor sportstuff.
Vlakbij@ Kmart op hetzelfde shopping gebeuren wat boodschappen gehaald.
Aan de overkant bij Cape Cod Mall nog even wat winkels binnengelopen, maar niks naar ons gading.
5:30pm terug en nogmaals gevraagd (3e keer) om wificodes en nu werkt het gelukkig wel.
Bij The British Beer Company volstaat Remco zijn rijbewijs niet om een biertje te bestellen, dus hier zijn we snel klaar en lopen terug naar het hotel.
Uiteindelijk wint Uno's de where-to-eat-loterij fair & square, dus rijdt Remco hier (illegaal) naartoe.
Bij de Uno Chicago Grill aan 574 Iyannough Road allebei een Steak (NY/Sirloin) genomen en de Remco welbekende 20oz. bier, Blue Moon uiteraard.
Daarna een 312 besteld nog, een heel erg fris én lekker biertje!
Onze spontane waitress was erg blij met haar (welverdiende) tip.
We rijden even terug naar de hotelkamer en lopen dan al snel richting BBC om daar nog een afzakkertje te nemen: Cape Cod Red en Cape Cod Blonde plus Stella Artois.
10pm terug.....
Dinsdag 27 mei (dag 5)
7:00am al op, want het is superwarm in bed.
Als ik naar buiten kijk, zie ik dat de zon volle bak schijnt, dus ik pak mijn laptop en ga een beetje chillen/bakken bij ons voor op de veranda, the good life! ^_^
We betalen $15 voor de parking in Barnstable naast Millway Marina.
10:00am zijn we daar voor de walvistrip van 11am, dus we zijn ruim op tijd.
Bij Millway Marina stappen we op de WHALE WATCHER van Hyannis Whale Watcher Tours.
Op de mooie boot met superlekkere lederen stoelen lekkere nuttigen we ons ontbijtje; geroosterde bagels met cream cheese, nom nom nom!
Als we de langzaam Barnstable Harbor uitvaren zien we Sandy Neck Lighthouse en varen we langs Sandy Neck zelf, een erg idyllisch plaatje.
De kapitein voorziet ons tijdens het varen van de nodige info en al snel varen we Cape Cod Bay in.
We komen ook langs Provincetown, het meest noordelijke punt van Cape Cod.
Nog verder varen we de Noordelijke Atlantische Oceaan op en kan het spotten beginnen.
De walvisroute concentreet zich vooral op Stellwagen Bank National Marine Sanctuary, waar veel walvissen gespot worden.
De man van Hyannis Whale Watcher Cruises weet ons een hele hoop over walvissen te vertellen en geeft aan dat je op 3 dingen moet letten om ze te spotten:
- pluimen/spuiten (uitademen van de walvissen)
- groepen zeevogels (die boven de walvissen zoeken naar eten)
- lichaamsdelen van de walvissen (rug, rugvinnen, staart)
Al vrij snel gaan we wat zachter varen.
Boot is echt een beest, want gaat als een jekko.
Bij de specs van de WHALE WATCHER zie ik dat er 5 water engines inzitten.
Vrij koud in enkel een shirtje, dus gaan al snel binnen zitten.
Wel fantastisch als je water omhoog ziet spuiten en er ineens een hoop walvissen verschijnen.
Overal om ons heen kon je deze gigantische dieren aanschouwen en kregen we live commentaar met feitjes en wat ze deden en waarom.
Trip is echt heel erg gaaf.
Finnback humpback whales baby's bubbling
2:30pm terug bij de haven in Barnstable en getipt.
Bij de lokale supermarkt Shaw's in Hyannis aan 1070 Iyannough Road voor een lunchje gestopt en weer terug naar de hotelkamer gegaan om even te chillen en zwemmen.
Inmiddels is het alweer 7pm geworden en dus dinnertime.
Ditmaal gaan we naar onze buren, Black Cat Tavern.
Maar niet nadat we nog een rondje Main Street hebben gelopen.
Hier doen de zwaardvis en garnalen het goed en drinken we soda's.
De service van de waiter volstaat meer dan prima, want meerdere gratis broodjes en na elke slok water werd ons glas bijgevuld.
Na 1 minuut zijn we thuis en kijken we Oklahoma City Thunder versus San Antonio Spurs in de Conference Finals.
Oklahoma City Thunder wint deze game in eigen huis (Chesapeake Energy Arena) met 105-92 en trekken de stand in de Conference Finals gelijk naar 2-2.
Dit zal uiteindelijk niet genoeg zijn, want San Antonio Spurs gaat door naar de NBA Finals.
We taaien dan af met een Longboardje en praten na over deze dag met onuitwisbare indrukken.
Woensdag 28 mei (dag 6)
Donderdag 29 mei (dag 7)
De dag begint eindelijk weer een keer zonnig, dus op de porch een boekje gelezen en de rustige klanken van J.J. Cale in me opnemend, the good life!.
Helaas is het ondanks het zonnetje nog steeds erg fris, maar wie weet is het in New Jersey wel wat aangenamer qua temperatuur.
Volgens onze info is het 6 uur rijden, dus we hebben een pittig ritje voor de boeg.
10am vinden we een mooie tijd om gas te gaan geven.
We checken uit met 17°C en als we de navigatie inkloppen krijgen we een mooie verrassing; het is gelukkig "maar" 4 uur en 15 minuten rijden.
Bij Hess aan 50 Ocean Street (bon?) Unleaded Regular in de tank gegooid voor $3,659 per gallon.
In de tank gaan 11,927 gallons voor $43,63, dus das nog eens "leuk" tanken.
Eerst gaan we over de mooie Sagamore Bridge en aan de overkant er ook nog eens onderdoor omdat we (weer eens) de verkeerde kant op worden gestuurd door ons navigatiesysteem.
Vervolgens vervolgen we onze weg een gigantisch stuk naar het westen via de Interstate 195.
Na ongeveer een uur en een kwartier rijden we de afslag van I-195 af en doen we een tussenstopje bij Swansea, Massachusetts (naast afslag bon?).
Hier rusten we wat uit en tanken bij met een Monstertje.
Het is hier ook al wat warmer aan het worden met 19°C.
Gooselane ?
We vervolgen onze weg via de I-195 South en vlakbij Providence in de staat Rhode Island (RI) pakken we vervolgens de I-95.
Providence is de hoofdstad en tevens grootste stad van deze staat met 182.911 inwoners.
Bijnaam van Rhode Island is "Ocean State" of "The Biggest Little State".
De I-95 volgend rijden we door de volgende staat op deze trip, Connecticut (CT), met als bijnaam "The Constitution State".
In Guilford bij Dunkin' Donuts aan 556 Boston Post Rd. "een paar" Hash Browns gehaald als lunchje tussendoor.
Plaatje?
Via New Canaan, Connecticut komen we vlak voor de Hutchinson River Parkway de staat New York ( "Empire State") ingereden en deze weg volgend komen we over de Henry Hudson Bridge bij de vlakbij de Bronx.
Vlak erna grenst de weg aan de Hudson River en begint het toch wel erg te kriebelen, New York baby! :)
De weg gaat dan over in de Henry Hudson Parkway (9A) waar we langs de gigantische George Washington Bridge rijden.
Deze brug is 1,451 km lang en verbindt de wijk Washington Heights in Manhattan met Fort Lee in New Jersey over de Hudson River.
Later gaat de Henry Hudson Parkway over in de Joe DiMaggio Highway (nog steeds de 9A) en komen we via 12th Avenue langs Chelsea Piers.
Dan zitten we al middenin "the Big Apple" en dat merk je ook wel qua drukte.
Het rijden gaat echt stapvoets, maar wel leuk, want ik kan nu ook de gigantische stad een beetje in me op nemen..
11th Avenue volgen we nog steeds langs de Hudson River totdat deze weg overgaat in West Street en rijden daarna Canal Street in voor de Holland Tunnel, waar we nog een flinke tijd voor in de file staan :-( :-( :-(
De tunnel heeft niks met Nederland te maken, maar vernoemd naar de maker van de tunnel Clifford Milburn Holland.
In de Holland Tunnel rijden we op de I-78 de goede kant op, want richting Manhattan is het een tolweg, richting New Jersey niet.
We passeren de New York-New Jersey stateline en rijden nu dus in de "Garden State".
4:30pm komen we via 14th Street, Grove Street, Manila Avenue, 6th Street, Thomas Gangemi Drive, Washington Street en Washington Boulevard uit bij Courtyard by Marriott Jersey City Newport (540 Washington Boulevard).
Dit is trouwens de tweede Washington Street die we tegenkomen deze vakantie, want ook in Boston is deze te vinden.
Ondanks dat er een parkeerplaats is is het alleen mogelijk om voor $18,- per dag valet te parkeren.
Als we inchecken en via de lift naar de 10e verdieping gaan zien we dat er in de grote kamer een koelkastje is, we 2 aparte bedden hebben weer (net als in Hyannis, check en erbij zetten?), gratis wifi en een prachtig mooi uitzicht op Jersey City.
Al snel pakken we de auto, stellen we Rainforest Cafe in als eindbestemming en rijden we om de Holland Tunnel heen.
Via de U.S. 9 komen we over de General Pulaski Skyway met meerdere bruggen.
We rijden langs de Red Bull Arena (waar de New York Red Bulls voetballen) en langs Newark Liberty International Airport.
Erg handig was het niet om om 6pm weg te rijden, want het is gigantisch druk op de weg.
Om 7pm zien we uiteindelijk toevallig T.G.I. FRiDAY'S vlak na White Castle aan 400 South Park Avenue (^_^) in Linden.
We besluiten dan heel snel om Rainforest Cafe te skippen en niet nog langer in de projects te vertoeven haha.
Rainforest Cafe is ook nog zo'n 10 mijl verder rijden en we hebben best honger gekregen.
Uiteraard is het eten (steaks & shrimps) weer fantastisch hier, maar dat behoeft geen verdere uitleg.
De Running Red Bull Mocktail krijgt ook een speciale vermelding, want die is FANTASTICO!
Na het eten doen we een kleine detour via de N.J. Turnpike in de richting van Staten Island om de skyline van New York in het donker te zien.
Dit kost ons 2x $13,30, omdat we "vergeten" af te rekenen bij de tolbooths (LOST TICKET - MAXIMUM TOLL).
Helaas was het erg onduidelijk aangegeven en dus kunnen we het volle pond afrekenen.....bummer!
Het uitzicht is fenomenaal hoor, maar hierna wel helemaal klaar met het rijden in New York en omgeving, want rijden in NY is zeker geen pretje.
Over het algemeen is het juist heel relaxt rijden in Amerika, maar hier is het zo gestresst.
New Yorkers toeteren bijvoorbeeld al voordat je de kans hebt gehad om op te trekken, very annoying!
Rond 9pm terug bij het hotel en we droppen de auto bij de valet, wat op zich wel handig is natuurlijk.
Dan lopen we nog even het hotel uit en komen op Pavonia Avenue langs Newport PATH en door het mini-parkje aan Town Square Pl.
Een paar stappen verder ligt de Hudson River Waterfront Walkway en we genieten van het uitzicht op de Hudson River en de skyline van New York in het donker.
We lopen de Hudson River Waterfront Walkway verder af richting Hoboken Train Terminal en keren dan weer om.
Nadat ik thuis op Google Maps heb gekeken zie ik pas dat we door de Hudson River Waterfront Walkway af te lopen, eigenlijk over de Holland Tunnel heen lopen, grappig =)
Terug op de kamer is het al heel snel stil, want het was weer een intens dagje met de nodige indrukken, WOW!
Vrijdag 30 mei (dag 8)
10am bij Starbucks om de hoek aan 111 Town Square Pl. (zie bon?) scoren we een Tall Vanilla Latte en een Greek Yogurt om wakker te worden.
Op het bankje bij ?
Bij PATH Newport naast het hotel een MTA MetroCard 2 ritten (2-Trip card) gehaald voor $5,- to Journal Square & WTC.
De metro brengt ons via halte Exchange Place in minder dan 10 minuten bij World Trade Center en hier stappen we uit om te gaan sightseeën.
Als we het PATH metrostation uitlopen zien we gelijk de 541 meter hoge Freedom Tower/One World Trade Center aan Fulton Street opdoemen.
Vlakbij, aan 180 Greenwich Street, staat het 9/11 Monument, ter ere van de 2977 slachtoffers van de laffe terroristische aanslag op 11 september 2001.
Het is hier gigantisch druk en er heerst een serene rust, best bizar in zo'n drukke stad als New York.
Tijd voor leukere dingen, dus lopen we een kwartiertje wat verdwaasd rond en komen uit in Financial District.
We struinen wat over Wall Street en bezichtigen het Federall Hall National Monument en de New York Stock Exchange bezichtigd als ware toeristen.
Daarna maken we wat foto's van het Charging Bull Statue op Broadway, waar het wemelt van de toeristen.
Een klein stukje lopen ligt Battery Park en daar nemen we bij Table Green Cafe een Captain Lawrence Kölsch-biertje op het terras met uitzicht op Statue of Liberty.
Met een lekker zonnetje op het gelaat is het lekker genieten hier!
In het park vinden we prachtige memorials, onder andere 1 met een gigantische adelaar (andere, zie foto's).
Via Peter Minuit Plaza belanden we op South Street en zien we het gebouw van de Governors Island Ferry.
South Street volgens we langs de autoweg FDR Drive en aan de andere kant de East River.
Pier 15 en 16/17 passeren we op weg naar de Brooklyn Bridge en boven je rijden de auto's op de FDR Drive, waar je zelf dus onderdoor kunt lopen.
Onder FDR Drive heb je ook fietspaden van 1 weg beide kanten op, erg apart om te zien.
Ongeveer ter hoogte van het midden van de Brooklyn Bridge en Manhattan Bridge lopen we onder de FDR Drive door naar Catherine Slip en later Catherine Street.
We komen langs diverse speelpark Alfred E Smith Playground en basketbal court Playground One.
In Catherine Street zien we al diverse Chinese namen en teksten op de winkelpuien, want jawel, we lopen nu door Chinatown.
"MAIN DECK: 86TH FLOOR
The Highest Open-Air Observatory in New York
Find yourself in the center of it all, above it all, when you visit the Empire State Building’s open-air 86th Floor Observation Deck. As the most famous observatory in the world, the 86th Floor has been the setting of dozens of movie and television scenes, as well as tens of millions of unforgettable personal moments.
The Observation Deck wraps around the building’s spire, providing 360-degree views of New York and beyond. From up here you’ll get one-of-a-kind views of Central Park, The Hudson River and East River, The Brooklyn Bridge, Times Square, The Statue of Liberty, and much more. Our official Observatory Experience app teaches you about your view from every direction. Then take advantage of our high-powered binoculars to get a closer look."
Wat een fantastische stad is dit en ik heb een geluksmomentje te pakken, what a view!
Top Deck (102e verdieping) slaan we over, want dit zou $49,- kosten i.p.v. $29,- wat al redelijk aan de prijs is voor even een kijkje vanuit de hoogte.
Vroeg op (05:00), want vandaag gaan we op vakantie.
Heel erg jammer is dat Richard niet mee kan vanwege ziekenhuisopname :-( :-( :-(
Omdat hij een week voor vakantie opgenomen in het Maasstad Ziekenhuis met wat later bleek "gelukkig maar" alleen een longontsteking.
Remco zijn toffe pa komt ons oppikken, dus koffers mee en op naar Schiphol!
Al snel zijn we daar en checken we in voor de vlucht en willen we langs de security.
Hier blijkt dat de speciaal voor de trip gekochte Sourcy Vitaminewater niet mee mocht, dus 1 aan Rem gegeven en deze snel geprobeerd op te drinken.
Taxfree shoppen is ook altijd een feest en bij Perfumes & Cosmetica van See Buy Fly geslaagd.
Hier nog even een Jil Sander Sun-geurtje gehaald voor cheapo (€19,90 ipv €50) en bij Starbucks het bekende recept om wakker te worden/blijven.....en voor Remus een shotje (doppio espresso).
Dan wachten bij Gate B35 om te kunnen vliegen, voor het tussenstopje, naar Frankfurt (am Main) met de 737 van Boeing.
Helaas hebben we geen entertainment aan boord, dus moeten we ons maar op de old-fashioned way vermaken.
We krijgen nog wel een botercroissantje met marsepein.
Rond 11:30 op Frankfurt en vanuit het vliegtuig pakken we de shuttlebus en komen we aan bij de terminal.
Hier nog even wat rondgebanjerd, maar al snel zitten we op de gate te wachten totdat we richting the states mogen.
Eenmaal in het vliegtuig zien we dat Rich zijn plek is overgenomen door een man die gelijk een gesprek met ons aanknoopt en ons van de nodige tips voorziet.
Hij kwam zelf ook uit Beantown (1 van de vele koosnaampjes voor Boston, vanwege het lokale bonengerecht (baked beans)) en wist dat er op North End een goede toko zat namelijk Mike's Pastry.
Over vanalles en nog wat gehad met deze Bostonian om de tijd wat te doden, maar ook het entertainment hielp hier wel bij.
Heb de films Her (geniale film, 9) en The Lego Movie (vermakelijk, 7) gekeken tijdens de dik 8 uur durende vlucht.
Herman Brusselmans - De man die werk vond gelezen op de vlucht van Frankfurt naar Boston en een krantje gelezen.
Ondertussen worden we door de stewardessen voorzien van de nodige hapjes, zoals een warme maaltijd (met saladetje die zelfs helemaal opgaat (uniek voor mij), een chocolaatje en een soort bessentaartje, lekkâh!), pizzabroodje en Warsteiner "bierzoutjes".
Ook de CD van The Rolling Stones - Sweet Summer Sun even opgezet om een uiltje te knappen.
Dit is even gelukt nog, maar slapen in moving objects is niet helemaal mijn ding.
In de vroege middag landen we op Boston Logan International Airport en zien we uit het raampje de mooie huisjes langs de Boston Harbor.
Langs Homeland Security gaat vrij makkelijk met onze ESTA- en Customs Declarationformulieren en al snel halen we onze koffers van de band....of komt dit omdat het zolang duurde voordat we aan de beurt waren om gecontroleerd te worden?
Enfin, hierna snel de shuttlebus naar de rentalcars genomen en daar begon het gezeik bij de desk van Dollar.
Van tevoren hebben we geprobeerd vanwege de situatie met Richard de auto om te zetten naar een kleinere klasse zodat dit wat in de kosten zou schelen.
Uiteindelijk zijn we bijna het dubbele kwijt, omdat ons totaalpakket (extra bestuurders, verzekeringen, 1e tank brandstof) niet goed is omgezet.
1 tip: boek nooit je auto bij Auto Europe, klootzakken!
Puntje bij paaltje moeten we het kleinere model auto met mindere opties dus wel accepteren, want we moeten veel reizen.
Bijkomend "nadeel" is dat ik de hele vakantie zal moeten rijden.
Na flink wat gekanker (logischerwijs), lopen we naar de garage en mogen we uit de Compact-lane (?) een auto kiezen.
Wat passen en meten met de koffers (helaas allemaal net te klein voor 2 koffers in de achterbak, niet handig met reisdagen, want spullen in het zicht) later, besluiten we de Ford Focus SE Flex Fuel met license plate BFL5781 (Florida) mee te pakken.
Als we richting de slagboom rijden verdomd de scanner onze auto te scannen en als we uiteindelijk de garage uitrijden blijkt de GARMIN nüvi geen signaal op te pakken.
Mochten we denken dat onze pech nu wel op was, think again, de gifbeker moet helemaal leeg, want toen de navigatie het ineens wel deed, werden we nog eens verkeerd gestuurd en hebben we flink wat files/opstoppingen mee mogen maken.
Uiteindelijk via een flinke detour (Burlington sightseeing) belanden we na een klein uur bij Boston Marriott Burlington aan 1 Burlington Mall Rd.
Vanaf het vliegveld richting Burlington word de omgeving bosrijker en de buurten netter, dus we gaan de goede kant op.
Het weer is overigens nog wat frisjes en er hangen wat showers in de lucht.
Na het inchecken en de koffers wegzetten op de kamer snellen we naar CHOPPS American Bar and Grill, want we hebben gigantisch honger gekregen van de reis en al het gezeik eromheen :'(
Hier bestellen we bij de leuke serveerster de altijd goed smakende Blue Moons, die hier voorzien worden van een slice of orange.
Remco ging hier voor zijn eerste steak, namelijk de Flat Iron Steak.
Mijn Kurobuta Pork Chop (Snake River Farms - 10 Ounce) met CHOPPS' Tots en speciale sausjes is één van de lekkerste stukjes vlees die ik ooit gegeten heb, jammie! :)
Foto?
CHOPPS is echt een aanrader om te eten, want lekker, live entertainment, leuk/sfeervol ingericht en een rustige ambiance.....helaas is het wel wat aan de prijzige kant, maar we zijn toch al flink aan het spenden aan de auto, dus besparen op eten kan dan ook niet.
Al snel "hitten we the hay"....het was een lange reis en pas erg laat gegeten....op naar morgen!!!
Zaterdag 24 mei (dag 2)
Aantal keren wakker geworden vannacht, want de jetlag liet zich weer eens zien op vakantie.
Om 6u was ik het woelen beu en ben ik er even uitgegaan om wat te appen in de lobby (hier wel wifi) met het thuisfront om ze een beetje op de hoogte te houden.
Remco was ook wakker en na wat relaxen zijn we rond 8:30am de deur uitgegaan om bij de Subway 10 Wall Street een broodje te halen als ontbijt.
Toen we aan ons broodje begonnen zagen we dat het alweer was gaan regenen en toen we uitgegeten waren moesten we ook door een plaatselijke shower heen.
Omdat we allebei geen geld meer hadden (vrij duur dat CHOPPS, maar wat smaakte het GOEEEEED!) was het tijd om te gaan ATM-en.
Hiervoor gingen we naar de Burlington Mall aan 75 Middlesex Turnpike en toen dit gelukt was gingen we op pad richting Boston.
Na een klein halfuurtje rijden zien we de skyline van Boston opdoemen en even later komen we 2 Erasmusbruggen tegen en zeg ik nog tegen Rem dat het hoge gebouw voor ons wel op een stadion lijkt.
Later als we over de Charlestown Bridge lopen, zien we ook dat het klopt aan het grote B-logo, want dit is de TD Garden.
Het rijden in en om Boston is best wel apart, want de wegen lopen soms best wel onlogisch.
Al snel komen we bij de Boston Common Garage, waar we de auto de hele dag kunnen parkeren voor het weekendtarief van $12,-.....valt op zich mee.
De garage uitlopend komen we uit in het groene Boston Common, een fraai park middenin het centrum van Boston.
Dit is tevens het oudste stadspark in de Verenigde Staten, daterend uit 1634.
Omdat het Memorial Day Weekend worden we gelijk begroet met 37.000 kleine Amerikaanse vlaggetjes in het gras.
Een bordje erbij verklaart dat deze stuk voor stuk staan voor een gevallen militair uit de staat Massachusetts van de revolutionele oorlog (revolutionary war (1775)) tot aan het heden.
Als we het park doorlopen zien we veel mooie standbeelden, oude musea, treinstations, tennisveldjes, honkbalveldjes en veel standjes met koopwaren.
Het uitzicht op de skyline van Boston en de 240 m. hoge John Hancock Tower (Hancock Place) is adembenemend mooi.
Deze toren weerspiegelt, omdat de buitenkant compleet van glas is.
Aan Boylston Street trakteert Remco op een Strawberry Smoothie en zien we 1 van de vele Dunkin' Donuts van Boston......
Lijkt wel of er op elke straathoek een Dunkin' Donuts zit, echt bizar veel.
Nadat we nog even verkeerd zijn gelopen zien we een infobord die aangeeft dat de Freedom Trail in Boston Common begint en krijgen we van een aardige mevrouw een map mee.
We lopen verder naar het beginpunt van deze trail en volgen de rode lijn totdat we bij het Massachusetts State House aan Beacon Street aanbelanden.
Daar zijn we de rode lijn voor het eerst (je raad het al er volgen er meer) kwijt en lopen we een stukje rond.
Als we de map erbij pakken zien we dat we totaal verkeerd zitten en volgen dan de rode lijn via Park Street weer verder tot de Granary Burying Ground aan Tremont Street.
Dit is Boston's op 3 na oudste begraafplaats en prominent aanwezig is de obelisk Franklin.
Hier liggen de ouders van Benjamin Franklin begraven, Abiah en Josiah.
De Tremont Street volgen we verder en raken de rode lijn weer kwijt, maar we horen flink wat muziek dus nemen we een kijkje bij een soort van festivalterrein.
Teruglopend komen we langs King's Chapel Cemetary en zien we hier Boston's Old City Hall.
We volgen de Freedom Trail verder via School Street waar een standbeeld van Benjamin zelf staat.
Bij het Irish Famine Memorial nemen we bij de Walgreens aan dezelfde School Street een pauzetje.
Op het terrasje hiervoor drinken we een Nesquik en eten we wat lekkers in de vorm van apple slices en een Italian Ciabatta.
In het vervolg van de trail komen we nog langs o.a. Hanover Street en Hull Street.
Een erg mooi monument is Old North Memorial Garden, waar tijdens het plaatsen van het monument 3500 dog-tags opgehangen zijn om de omgekomen Amerikaanse soldaten tijdens de oorlogen in Irak en Afghanistan te eren.
Voor elke gesneuveld soldaat word er weer een nieuwe dog-tag opgehangen.
Uiteindelijk komen we uit in North End, waar onze Bostonian vriend uit het vliegtuig al over had en zijn we helaas Mike's Pastry niet tegengekomen.
Ook lopen we hier nog door een soort van Little Italy en komen we door de rode lijn nog langs de markt.
Copp's Hill Burying Ground is een andere begraafplaats die we aanschouwen; eentje die middenin een woonwijk ligt, best creepy.
De Erasmusbrug heet eigenlijk Bunker Hill Bridge (officieel Leonard P. Zakim Bunker Hill Memorial Bridge) en word steeds groter naarmate we richting de Charles River lopen.
The Freedom Trail brengt ons via Commercial Street (typisch Amerikaans haha) en North Washington Street in de richting van Charlestown Bridge.
Deze brug kon ik al, want die speelt een grote rol in de film The Town, met o.a. Ben Affleck, Jeremy Renner, Blake Lively, Rebecca Hall, John Hamm, Pete Postlethwaithe en Chris Cooper.
Grappige is dat terwijl we foto's aan het maken zijn we ineens het grote B-logo van de Boston Bruins zien aan de andere kant en dit dus het gebouw is wat we zagen vanaf de snelweg.
Over de Charlestown Bridge lopend valt me ineens op dat je gewoon het water kunt zien onder je.
Erg cool, al denk ik dat Remco hier anders over heeft gedacht.
Deze wijk staat overigens bekend om zijn Ierse inwoners.
Via Chelsea Street komen we weer in een mooi parkje met standbeelden en eerbetonen aan gevallen helden, City Square.
Het laatste gedeelte van deze mooie trail loopt via Winthrop Street waar ineens de gigantische obelisk opdoemt.
Bunker Hill Monument is een prima afsluiter van deze fantastische trail.
Omdat we niet hetzelfde stuk terug willen lopen, lopen we via Monument Street en later Bunker Hill Street verder en komt er ineens een brandweerwagen met loeiende sirenes langs.
Als we ook nog het station van de BPD, Boston Police Department, gezien hebben lopen we terug naar Chelsea Street die ons via 5th Street leidt naar Charlestown Navy Yard.
Hier zien we de U.S.S. Constitution en de U.S.S. Cassin Young aangemeerd liggen.
Via de ferry die ons in 10 minuten terug naar Long Warf brengt en ons 10 dollartjes lichter maakt, zien we de skyline van Boston vanaf het water.
We lopen terug via State St en Washington St en komen bij 1 Winter St toevallig een Lids tegen, waar ik een Anaheim Mighty Ducks-cap (20 years | 1993-2013) van Mitchell & Ness haal.
Via deze straat komen we ook terug bij Boston Common en in het park genieten we van een verfrissende Fresh Squeezed Lemonade, want de zon was inmiddels lekker gaan shinen.
Ook speelt hier de lokale dorpsgek nog The Eagles - Hotel California.....typisch, want daar zou ik eigenlijk heengaan vandaag haha ^_^
Eerder vandaag hadden we al besloten om langs Fenway Park te gaan voor wat foto's, dus gingen we richting Fenway/Kenmore.
Binnen 5 minuten waren we er en probeerden de auto ergens te droppen, maar dat werd nog vrij lastig, omdat we niet wilden betalen voor snel wat foto's.
Uiteindelijk ergens binnen loopafstand gedropt en foto's van het stadion en de standbeelden van de Boston Red Sox gemaakt en door de fanshop van de Sox gelopen.
Toevallig (totaal geen ergen in gehad) stond hier op tv de Champions League-finale op en bleven we even staan kijken.
Teruglopend langs de andere kant van het stadion zien we diverse sportbarretjes en besluiten we de auto te gaan verplaatsen naar een goede parkeerplek met minder kans op een boete en deze finale toch maar te gaan bekijken.
Uiteindelijk konden we de auto voor $10,- recht voor Fenway Park kwijt en zijn we bij Game On! aan 82 Lansdowne St gaan zitten om de tweede helft te gaan kijken.
Verrassend genoeg stond het 0-1 voor Atlético Madrid en werd het nog spannend.
Uiteindelijk zien we, na wat Blue Moons voor Rem en Red Bull's plus Ice Tea voor mij, Real Madrid nog met 4-1 winnen in de verlenging en Björn Kuipers een goede pot fluiten.
Hier ook maar gelijk het avondeten genuttigd onder het mom van nu we er toch zitten.
De BBQ Burger voor Rem en Double Pepperoni pizza gingen er weer eens prima in.......nomnomnom!
Op de terugweg roepen we nog wat gasten die een Real Madrid-shirt aan hebben na met Barca en pakken de snelweg richting Burlington Mall om te kijken of we wat bier kunnen halen in een supermarkt.
Hiervan komt niks terecht, maar wel scoren we allebei kleren bij Sears.......in mijn geval een Levi's blouse en een Field Khaki van Dockers.
We besluiten na het shoppen verder te gaan met onze zoektocht naar bier en belanden bij Kohl's (Department Stores), maar dit is niet eens een supermarkt.
Next is 7-Eleven aan 173 Cambridge Street in Woburn waar ook geen bier te bespeuren is, maar wel een melkje haha.........en geven we het maar op.
Toch niet, want Rem ziet aan de overkant de plaatselijke liquor store (Colonial Package Store Liquor aan 3 Russell Street) en daar nemen we een 6-pack Longboard Island Lager mee, Hawaiiaans bier.
Eenmaal "thuis" op de hotelkamer relaxen we met een biertje en kijken we een stukje van de Eastern Conference-final tussen de Miami Heat en Indiana Pacers.
Daarna gaan we nog even zwemmen, tenminste dat dachten we, want er is een blik Marco Polo-schreeuwers opengetrokken.
Zondag 25 mei (dag 3)
7:30am op om Auto Europe te e-mailen over de gang van zaken met de huurauto.
10am op pad weer en gaan richting Dunkin' Donuts aan 10 Wall Street voor ontbijtje met Texas Toast Grilled Cheese met een melkje en banana.
Op de odometer staan na 1,5 dag 029126 miles.
Naar Cambridge halfuurtje Charles Square Garage
Harvard Square Jordan Field
En terug naar Harvard University Soldier Field Athletic Area
Inwoners Amerika 300 R ik 650
Rond 12:30pm terug in garage en $16 armer gaan we de richting op van Boston voor onze stadiontour.
1pm parkeer ik de kar (of is het kæhr?) in North Station Garage aan Causeway Street en als we omhoog lopen, komen we gelijk in TD Garden waar de Boston Bruins en Boston Celtics respectievelijk ijshockey en basketbal spelen.
Boston Calling Music Festival vanaf andere kant.
Rondje.
Starbucks aan 30 Rhowes Warf na een stukje Harbor Walk waar Rem Dexter's boot, Slice of Life, nog ziet dobberen.
Izze Sparkling Clementine en Greek yogurt raspberry & lemon bij de Starbucks hierzo.
De GARMIN nüvi stellen we in op Foxborough om het Gillette Stadium, thuishaven van de New England Patriots, te bezoeken.
3:45pm komen we hier aan en het stadion is echt huge!!
De capaciteit is 66.829 toeschouwers, maar omdat het in een kom ligt, lijkt het nog veel groter.
Uiteraard de nodige foto's geschoten en ook de fanshop, Patriots ProShop, bekeken waar uiteraard een hoop gear in de etalages liggen van spelers zoals Tom Brady en Rob Gronkowski.
We halen nog even een replica van de adidas Brazuca (voor de voetbalnoobs: officiële WK bal van 2014) bij Olympia Sports op Patriots Place (#250), waar we ook nog een klein rondje lopen.
Ook zien we hier nog een Toby Keith's I Love This Bar and Grill.
4:30pm pakken we onze Ford Focus SE Flex Fuel terug naar Burlington, nadat we nog even snel een balletje getrapt hebben op de gigantische parkeerplaats en een klein uurtje later arriveren we bij ons hotel.
Voor $2 een verfrissende Ginger Ale in de vending machine bij ons op de 4e gehaald.
Even opfrissen en met de benenwagen naar Burlington Mall.
Dat de deur dicht was had al een hint moeten zijn, maar via iemand die naar buiten gaat komen we toch binnen.
Bij Rainforest Café horen we van de serveerster dat ze gesloten zijn....hmmmm.
Uno Chicago Bar & Grill die aan het begin zit is gelukkig wel open dus gaan we hier zitten.
Grappig is dat er een tablet (ziosk) op tafel staat; call server en reorder drinks zijn enkele opties, net als pay check.
Grilled Cheese Stix delen we als appetizer.
Als main dish Grilled Shrimp & Sirloin en wat bieren uiteraard.
Na het eten zitten we voller dan vol en lopen naar het hotel.
Als aftaaier pakken we nog even de pool en het bubbelbad mee en op de kamer in round 3 van de NHL Stanley Cup Playoffs de Montréal Canadiens tegen New York Rangers in overtime in het voordeel van de Rangers beslist zien worden.
Maandag 26 mei (dag 4)
Reisdagje....vandaag verlaten we beautiful Boston/Burlington voor schiereiland Cape Cod aan de kust van Massachusetts.
Hier heb ik erg naar uitgekeken, dus ben benieuwd wat we hier allemaal gaan beleven.
Maar eerst om 9am maar even die bloedzuigers van Auto Europe terugmailen.
Ontbijtje bij de bekende Subway voordat we uitchecken en onze trip naar Hyannis aanvangen.
Eenmaal boven kom ik niet op de kamer, dus roomkey laten vernieuwen, maar erna werkt hij nog steeds niet.
De technician moet uiteindelijk de kamer open komen maken met een masterkey, hebben we dat ook weer eens gehad haha.
11:45am is het go-time en gaan we Amerika's oosten nog verder verkennen.
12:30pm doen we een stopje bij Mobil in Weymouth, Massachusetts om de muziekspeler te laten werken.
Hiervoor moest de motor uit en de handrem erop, lol!
Gelijk een Starbucks frappucicino Vanilla en Mocca meegenomen voor ons.
1:30pm arrival na Sagamore Bridge.
Van 26°C in Burlington naar 19°C in Hyannis.
Flinke files aan de andere kant van de weg nadat we Cape Cod binnen zijn gereden.
Aan 213 Ocean Street parkeren we de auto, want we zijn bij Hyannis Harbor Hotel in Cape Cod.
Zie foto's/filmpje voor kamer, maar we hebben in ieder geval een koelkastje op de kamer, altijd handig!
De firepit op de patio met zwembad en bar aan de boulevard zien er in ieder geval al erg uitnodigend uit.
Via FusionHotspot hebben we wifi, woohoo!
Jammer is alleen dat de code op het briefje, die we konden pakken bij de receptie, het niet doet.
Nou ja, daar kijken we later wel naar, want we gaan eerst even Hyannis verkennen per benenwagen.
Bij 7-Eleven even een lunchje gehaald en aan de overkant bij Michael K. Aselton Memorial Park even rondgekeken.
Uiteraard staat er op zijn Amerikaans een gigantische vlaggenmast met een wapperende Amerikaanse vlag.
Via Pleasant Street Park lopen we naar Main Street van Hyannis en komen we bij het John F. Kennedy Hyannis Museum.
Om 3:30 even terug bij hotel om navigatie op te pikken.
Aan Iyannough Road bij Sports Authority naar binnen gelopen, een megastore voor sportstuff.
Vlakbij
Aan de overkant bij Cape Cod Mall nog even wat winkels binnengelopen, maar niks naar ons gading.
5:30pm terug en nogmaals gevraagd (3e keer) om wificodes en nu werkt het gelukkig wel.
Bij The British Beer Company volstaat Remco zijn rijbewijs niet om een biertje te bestellen, dus hier zijn we snel klaar en lopen terug naar het hotel.
Uiteindelijk wint Uno's de where-to-eat-loterij fair & square, dus rijdt Remco hier (illegaal) naartoe.
Bij de Uno Chicago Grill aan 574 Iyannough Road allebei een Steak (NY/Sirloin) genomen en de Remco welbekende 20oz. bier, Blue Moon uiteraard.
Daarna een 312 besteld nog, een heel erg fris én lekker biertje!
We rijden even terug naar de hotelkamer en lopen dan al snel richting BBC om daar nog een afzakkertje te nemen: Cape Cod Red en Cape Cod Blonde plus Stella Artois.
10pm terug.....
Dinsdag 27 mei (dag 5)
7:00am al op, want het is superwarm in bed.
Als ik naar buiten kijk, zie ik dat de zon volle bak schijnt, dus ik pak mijn laptop en ga een beetje chillen/bakken bij ons voor op de veranda, the good life! ^_^
We betalen $15 voor de parking in Barnstable naast Millway Marina.
10:00am zijn we daar voor de walvistrip van 11am, dus we zijn ruim op tijd.
Bij Millway Marina stappen we op de WHALE WATCHER van Hyannis Whale Watcher Tours.
Op de mooie boot met superlekkere lederen stoelen lekkere nuttigen we ons ontbijtje; geroosterde bagels met cream cheese, nom nom nom!
Als we de langzaam Barnstable Harbor uitvaren zien we Sandy Neck Lighthouse en varen we langs Sandy Neck zelf, een erg idyllisch plaatje.
De kapitein voorziet ons tijdens het varen van de nodige info en al snel varen we Cape Cod Bay in.
We komen ook langs Provincetown, het meest noordelijke punt van Cape Cod.
Nog verder varen we de Noordelijke Atlantische Oceaan op en kan het spotten beginnen.
De walvisroute concentreet zich vooral op Stellwagen Bank National Marine Sanctuary, waar veel walvissen gespot worden.
De man van Hyannis Whale Watcher Cruises weet ons een hele hoop over walvissen te vertellen en geeft aan dat je op 3 dingen moet letten om ze te spotten:
- pluimen/spuiten (uitademen van de walvissen)
- groepen zeevogels (die boven de walvissen zoeken naar eten)
- lichaamsdelen van de walvissen (rug, rugvinnen, staart)
Al vrij snel gaan we wat zachter varen.
Boot is echt een beest, want gaat als een jekko.
Bij de specs van de WHALE WATCHER zie ik dat er 5 water engines inzitten.
Vrij koud in enkel een shirtje, dus gaan al snel binnen zitten.
Wel fantastisch als je water omhoog ziet spuiten en er ineens een hoop walvissen verschijnen.
Overal om ons heen kon je deze gigantische dieren aanschouwen en kregen we live commentaar met feitjes en wat ze deden en waarom.
Trip is echt heel erg gaaf.
Finnback humpback whales baby's bubbling
2:30pm terug bij de haven in Barnstable en getipt.
Bij de lokale supermarkt Shaw's in Hyannis aan 1070 Iyannough Road voor een lunchje gestopt en weer terug naar de hotelkamer gegaan om even te chillen en zwemmen.
Inmiddels is het alweer 7pm geworden en dus dinnertime.
Ditmaal gaan we naar onze buren, Black Cat Tavern.
Maar niet nadat we nog een rondje Main Street hebben gelopen.
Hier doen de zwaardvis en garnalen het goed en drinken we soda's.
De service van de waiter volstaat meer dan prima, want meerdere gratis broodjes en na elke slok water werd ons glas bijgevuld.
Na 1 minuut zijn we thuis en kijken we Oklahoma City Thunder versus San Antonio Spurs in de Conference Finals.
Oklahoma City Thunder wint deze game in eigen huis (Chesapeake Energy Arena) met 105-92 en trekken de stand in de Conference Finals gelijk naar 2-2.
Dit zal uiteindelijk niet genoeg zijn, want San Antonio Spurs gaat door naar de NBA Finals.
We taaien dan af met een Longboardje en praten na over deze dag met onuitwisbare indrukken.
Woensdag 28 mei (dag 6)
Rainy and cloudy day today.......
Om 10am verlaten we het complex om via State Highway/U.S. Route 6 (Grand Army of the Republic Highway) naar Provincetown te gaan rijden.
Om 11:30am daar na ongeveer een uurtje rijden met loads and loads of waterdruppels..
Rondje door P-town gereden om te kijken of er wat te beleven valt met deze regen en uiteindelijk parkeer ik l'auto bij MacMillan Wharf Municipal Lot aan Ryder Street Extension ($3,- per uur) onder het motto van "we zijn er nu toch".
Bij Wired Puppy in de Commercial Street een cappuccino gehaald plus Chocolate Chip Cookie om op te warmen, want het was inmiddels 10° C en ook nog wat harder gaan regenen.
Vanuit Wired Puppy lopen we rechts de Commercial Street uit.
Onderweg komen we langs Suzanne's Garden, een mooi tuintje aangelegd door "the Town of Provincetown and the Commonwealth of Massachusetts".?
P-town zou ook gekscherend Hippietown genoemd kunnen worden om de vele regenboogvlaggen, gallerijtjes om de stap, strandjes, peacetekens en mellow sfeertje.
Teruglopen doen we via Bradford Street, maar niet nadat we, hoe hip!, een selfie hebben gemaakt:
Eenmaal in het "centrum" (want bevolking: 2.994 (2011)) van P-town komen we bij de kerk Provincetown Veterans Memorial bij kerk ?
Een stukje verder gaan we een heuveltje op voor het Pilgrim Monument:
"?"
Bij Provincetown High School aan 12 Winslow Street zien we een gezicht in de boom:
Foto?
De school sloot trouwens zijn deuren in juni 2013.
Typisch is dat we bij Pilgrim Monument, op het noordelijkste puntje van het schiereiland Cape Cod, Nederlanders tegen komen én we elkaar negeren, lol.
Amerikanen zullen dan heel amicaal (of fake?) een gesprek gaan voeren.
We lopen nog een stukje verder en lopen langs Motta Field - Home of the Fishermen, een sportveld.
Omdat het nog steeds regent houden we het voor gezien en rijden terug via Cape Cod National Seashore en maken een fotootje bij North Point Beach, Cape Cod's meest noordelijke punt.
Om 10am verlaten we het complex om via State Highway/U.S. Route 6 (Grand Army of the Republic Highway) naar Provincetown te gaan rijden.
Om 11:30am daar na ongeveer een uurtje rijden met loads and loads of waterdruppels..
Rondje door P-town gereden om te kijken of er wat te beleven valt met deze regen en uiteindelijk parkeer ik l'auto bij MacMillan Wharf Municipal Lot aan Ryder Street Extension ($3,- per uur) onder het motto van "we zijn er nu toch".
Bij Wired Puppy in de Commercial Street een cappuccino gehaald plus Chocolate Chip Cookie om op te warmen, want het was inmiddels 10° C en ook nog wat harder gaan regenen.
Vanuit Wired Puppy lopen we rechts de Commercial Street uit.
Onderweg komen we langs Suzanne's Garden, een mooi tuintje aangelegd door "the Town of Provincetown and the Commonwealth of Massachusetts".?
P-town zou ook gekscherend Hippietown genoemd kunnen worden om de vele regenboogvlaggen, gallerijtjes om de stap, strandjes, peacetekens en mellow sfeertje.
Teruglopen doen we via Bradford Street, maar niet nadat we, hoe hip!, een selfie hebben gemaakt:
Eenmaal in het "centrum" (want bevolking: 2.994 (2011)) van P-town komen we bij de kerk Provincetown Veterans Memorial bij kerk ?
Een stukje verder gaan we een heuveltje op voor het Pilgrim Monument:
"?"
Bij Provincetown High School aan 12 Winslow Street zien we een gezicht in de boom:
Foto?
De school sloot trouwens zijn deuren in juni 2013.
Typisch is dat we bij Pilgrim Monument, op het noordelijkste puntje van het schiereiland Cape Cod, Nederlanders tegen komen én we elkaar negeren, lol.
Amerikanen zullen dan heel amicaal (of fake?) een gesprek gaan voeren.
We lopen nog een stukje verder en lopen langs Motta Field - Home of the Fishermen, een sportveld.
Omdat het nog steeds regent houden we het voor gezien en rijden terug via Cape Cod National Seashore en maken een fotootje bij North Point Beach, Cape Cod's meest noordelijke punt.
Sanitair stopje bij ?
Een stukje verder doen we bij Shaw's in Orleans aan 9 West Rd. nog wat inkopen; Monster Energy en wat broodjes (Cinnamon en Garlic Stix).
Terug in Hyannis kijken we in de Cape Cod Mall bij de eerder gespotte bioscoop, Regal Cinemas, welke films draaien en hoelaat.
Omdat we "some time to kill" hebben gaan we richting food court in de Cape Cod Mall.
Daar een (vrij duur, $6,19) Whoppertje gehaald bij Burger King en een zomerjasje gescoord bij Abercrombie & Fitch New York.
Bij het hotel gaan we nog even wat baantjes trekken in het binnenzwembadje, want het is te koud om buiten te zwemmen op de patio.
Daanra gaan we richting downtown om wat te eten.
Nu eens een keer de rechterkant op gelopen bij Main Street, maar ook hier is weinig te beleven dus via Hess teruggelopen richting hotel om de Ford Focus SE Flex Fuel te pakken.
Na de (inmiddels) bekende rotonde bij het vliegveldje Barnstable Municipal Airport pakken we Wendy's aan 554 Route 132 ( Iyannough Road) voor een Spicy Chicken Sandwich combo en fresh Strawberry Lemonade.
Daarna terug naar de mall en uit de zelfservice-automaat bij Regal Cinemas tickets á $12,- p.p. gehaald voor Godzilla.
Omdat we nog 1,5 uur te spenderen hebben lopen we ff langs het megawarenhuis Sears in de Cape Cod Mall aan 793 Iyannough Road Route 132.
Rem haalt hier wat nieuwe Levi's broeken en zelf slaag ik met twee 2-packs Dockers undies en 2 Everlast trainingsbroeken.
Bij Regal zelf halen we (boter-) popcorn en wat te drinken en mogen we zo doorlopen zonder ticket......had weer $12,- gescheeld.
Het verhaal van Godzilla is (hééééél erg) vergezocht, maar redelijk vermakelijk, 6-je.
Na 5 minuten rijden zijn we rond middernacht thuis en vragen bij de Jamaicaanse boy even hoelaat we uit moeten checken.
De vending machine trekken we ook nog even leeg met onze coins voor on-the-road-food.....lees KitKat, Skittles Original, Nature Valley Crunchy Oats 'n Honey, Bugles Original, T.G.I. FRiDAY'S POTATO SKINS SNACK CHIPS Cheddar & Bacon, CHEEZ-IT en Goldfish BAKED SNACK CRACKERS Cheddar.
Een stukje verder doen we bij Shaw's in Orleans aan 9 West Rd. nog wat inkopen; Monster Energy en wat broodjes (Cinnamon en Garlic Stix).
Terug in Hyannis kijken we in de Cape Cod Mall bij de eerder gespotte bioscoop, Regal Cinemas, welke films draaien en hoelaat.
Omdat we "some time to kill" hebben gaan we richting food court in de Cape Cod Mall.
Daar een (vrij duur, $6,19) Whoppertje gehaald bij Burger King en een zomerjasje gescoord bij Abercrombie & Fitch New York.
Bij het hotel gaan we nog even wat baantjes trekken in het binnenzwembadje, want het is te koud om buiten te zwemmen op de patio.
Daanra gaan we richting downtown om wat te eten.
Nu eens een keer de rechterkant op gelopen bij Main Street, maar ook hier is weinig te beleven dus via Hess teruggelopen richting hotel om de Ford Focus SE Flex Fuel te pakken.
Na de (inmiddels) bekende rotonde bij het vliegveldje Barnstable Municipal Airport pakken we Wendy's aan 554 Route 132 ( Iyannough Road) voor een Spicy Chicken Sandwich combo en fresh Strawberry Lemonade.
Daarna terug naar de mall en uit de zelfservice-automaat bij Regal Cinemas tickets á $12,- p.p. gehaald voor Godzilla.
Omdat we nog 1,5 uur te spenderen hebben lopen we ff langs het megawarenhuis Sears in de Cape Cod Mall aan 793 Iyannough Road Route 132.
Rem haalt hier wat nieuwe Levi's broeken en zelf slaag ik met twee 2-packs Dockers undies en 2 Everlast trainingsbroeken.
Bij Regal zelf halen we (boter-) popcorn en wat te drinken en mogen we zo doorlopen zonder ticket......had weer $12,- gescheeld.
Het verhaal van Godzilla is (hééééél erg) vergezocht, maar redelijk vermakelijk, 6-je.
Na 5 minuten rijden zijn we rond middernacht thuis en vragen bij de Jamaicaanse boy even hoelaat we uit moeten checken.
De vending machine trekken we ook nog even leeg met onze coins voor on-the-road-food.....lees KitKat, Skittles Original, Nature Valley Crunchy Oats 'n Honey, Bugles Original, T.G.I. FRiDAY'S POTATO SKINS SNACK CHIPS Cheddar & Bacon, CHEEZ-IT en Goldfish BAKED SNACK CRACKERS Cheddar.
Donderdag 29 mei (dag 7)
De dag begint eindelijk weer een keer zonnig, dus op de porch een boekje gelezen en de rustige klanken van J.J. Cale in me opnemend, the good life!.
Helaas is het ondanks het zonnetje nog steeds erg fris, maar wie weet is het in New Jersey wel wat aangenamer qua temperatuur.
Volgens onze info is het 6 uur rijden, dus we hebben een pittig ritje voor de boeg.
10am vinden we een mooie tijd om gas te gaan geven.
We checken uit met 17°C en als we de navigatie inkloppen krijgen we een mooie verrassing; het is gelukkig "maar" 4 uur en 15 minuten rijden.
Bij Hess aan 50 Ocean Street (bon?) Unleaded Regular in de tank gegooid voor $3,659 per gallon.
In de tank gaan 11,927 gallons voor $43,63, dus das nog eens "leuk" tanken.
Eerst gaan we over de mooie Sagamore Bridge en aan de overkant er ook nog eens onderdoor omdat we (weer eens) de verkeerde kant op worden gestuurd door ons navigatiesysteem.
Vervolgens vervolgen we onze weg een gigantisch stuk naar het westen via de Interstate 195.
Na ongeveer een uur en een kwartier rijden we de afslag van I-195 af en doen we een tussenstopje bij Swansea, Massachusetts (naast afslag bon?).
Hier rusten we wat uit en tanken bij met een Monstertje.
Het is hier ook al wat warmer aan het worden met 19°C.
Gooselane ?
We vervolgen onze weg via de I-195 South en vlakbij Providence in de staat Rhode Island (RI) pakken we vervolgens de I-95.
Providence is de hoofdstad en tevens grootste stad van deze staat met 182.911 inwoners.
Bijnaam van Rhode Island is "Ocean State" of "The Biggest Little State".
De I-95 volgend rijden we door de volgende staat op deze trip, Connecticut (CT), met als bijnaam "The Constitution State".
In Guilford bij Dunkin' Donuts aan 556 Boston Post Rd. "een paar" Hash Browns gehaald als lunchje tussendoor.
Plaatje?
Via New Canaan, Connecticut komen we vlak voor de Hutchinson River Parkway de staat New York ( "Empire State") ingereden en deze weg volgend komen we over de Henry Hudson Bridge bij de vlakbij de Bronx.
Vlak erna grenst de weg aan de Hudson River en begint het toch wel erg te kriebelen, New York baby! :)
De weg gaat dan over in de Henry Hudson Parkway (9A) waar we langs de gigantische George Washington Bridge rijden.
Deze brug is 1,451 km lang en verbindt de wijk Washington Heights in Manhattan met Fort Lee in New Jersey over de Hudson River.
Later gaat de Henry Hudson Parkway over in de Joe DiMaggio Highway (nog steeds de 9A) en komen we via 12th Avenue langs Chelsea Piers.
Dan zitten we al middenin "the Big Apple" en dat merk je ook wel qua drukte.
Het rijden gaat echt stapvoets, maar wel leuk, want ik kan nu ook de gigantische stad een beetje in me op nemen..
11th Avenue volgen we nog steeds langs de Hudson River totdat deze weg overgaat in West Street en rijden daarna Canal Street in voor de Holland Tunnel, waar we nog een flinke tijd voor in de file staan :-( :-( :-(
De tunnel heeft niks met Nederland te maken, maar vernoemd naar de maker van de tunnel Clifford Milburn Holland.
In de Holland Tunnel rijden we op de I-78 de goede kant op, want richting Manhattan is het een tolweg, richting New Jersey niet.
We passeren de New York-New Jersey stateline en rijden nu dus in de "Garden State".
4:30pm komen we via 14th Street, Grove Street, Manila Avenue, 6th Street, Thomas Gangemi Drive, Washington Street en Washington Boulevard uit bij Courtyard by Marriott Jersey City Newport (540 Washington Boulevard).
Dit is trouwens de tweede Washington Street die we tegenkomen deze vakantie, want ook in Boston is deze te vinden.
Ondanks dat er een parkeerplaats is is het alleen mogelijk om voor $18,- per dag valet te parkeren.
Als we inchecken en via de lift naar de 10e verdieping gaan zien we dat er in de grote kamer een koelkastje is, we 2 aparte bedden hebben weer (net als in Hyannis, check en erbij zetten?), gratis wifi en een prachtig mooi uitzicht op Jersey City.
Al snel pakken we de auto, stellen we Rainforest Cafe in als eindbestemming en rijden we om de Holland Tunnel heen.
Via de U.S. 9 komen we over de General Pulaski Skyway met meerdere bruggen.
We rijden langs de Red Bull Arena (waar de New York Red Bulls voetballen) en langs Newark Liberty International Airport.
Erg handig was het niet om om 6pm weg te rijden, want het is gigantisch druk op de weg.
Om 7pm zien we uiteindelijk toevallig T.G.I. FRiDAY'S vlak na White Castle aan 400 South Park Avenue (^_^) in Linden.
We besluiten dan heel snel om Rainforest Cafe te skippen en niet nog langer in de projects te vertoeven haha.
Rainforest Cafe is ook nog zo'n 10 mijl verder rijden en we hebben best honger gekregen.
Uiteraard is het eten (steaks & shrimps) weer fantastisch hier, maar dat behoeft geen verdere uitleg.
De Running Red Bull Mocktail krijgt ook een speciale vermelding, want die is FANTASTICO!
Na het eten doen we een kleine detour via de N.J. Turnpike in de richting van Staten Island om de skyline van New York in het donker te zien.
Dit kost ons 2x $13,30, omdat we "vergeten" af te rekenen bij de tolbooths (LOST TICKET - MAXIMUM TOLL).
Helaas was het erg onduidelijk aangegeven en dus kunnen we het volle pond afrekenen.....bummer!
Het uitzicht is fenomenaal hoor, maar hierna wel helemaal klaar met het rijden in New York en omgeving, want rijden in NY is zeker geen pretje.
Over het algemeen is het juist heel relaxt rijden in Amerika, maar hier is het zo gestresst.
New Yorkers toeteren bijvoorbeeld al voordat je de kans hebt gehad om op te trekken, very annoying!
Rond 9pm terug bij het hotel en we droppen de auto bij de valet, wat op zich wel handig is natuurlijk.
Dan lopen we nog even het hotel uit en komen op Pavonia Avenue langs Newport PATH en door het mini-parkje aan Town Square Pl.
Een paar stappen verder ligt de Hudson River Waterfront Walkway en we genieten van het uitzicht op de Hudson River en de skyline van New York in het donker.
We lopen de Hudson River Waterfront Walkway verder af richting Hoboken Train Terminal en keren dan weer om.
Nadat ik thuis op Google Maps heb gekeken zie ik pas dat we door de Hudson River Waterfront Walkway af te lopen, eigenlijk over de Holland Tunnel heen lopen, grappig =)
Terug op de kamer is het al heel snel stil, want het was weer een intens dagje met de nodige indrukken, WOW!
Vrijdag 30 mei (dag 8)
10am bij Starbucks om de hoek aan 111 Town Square Pl. (zie bon?) scoren we een Tall Vanilla Latte en een Greek Yogurt om wakker te worden.
Op het bankje bij ?
Bij PATH Newport naast het hotel een MTA MetroCard 2 ritten (2-Trip card) gehaald voor $5,- to Journal Square & WTC.
De metro brengt ons via halte Exchange Place in minder dan 10 minuten bij World Trade Center en hier stappen we uit om te gaan sightseeën.
Als we het PATH metrostation uitlopen zien we gelijk de 541 meter hoge Freedom Tower/One World Trade Center aan Fulton Street opdoemen.
Vlakbij, aan 180 Greenwich Street, staat het 9/11 Monument, ter ere van de 2977 slachtoffers van de laffe terroristische aanslag op 11 september 2001.
Het is hier gigantisch druk en er heerst een serene rust, best bizar in zo'n drukke stad als New York.
Tijd voor leukere dingen, dus lopen we een kwartiertje wat verdwaasd rond en komen uit in Financial District.
We struinen wat over Wall Street en bezichtigen het Federall Hall National Monument en de New York Stock Exchange bezichtigd als ware toeristen.
Daarna maken we wat foto's van het Charging Bull Statue op Broadway, waar het wemelt van de toeristen.
Een klein stukje lopen ligt Battery Park en daar nemen we bij Table Green Cafe een Captain Lawrence Kölsch-biertje op het terras met uitzicht op Statue of Liberty.
Met een lekker zonnetje op het gelaat is het lekker genieten hier!
In het park vinden we prachtige memorials, onder andere 1 met een gigantische adelaar (andere, zie foto's).
Via Peter Minuit Plaza belanden we op South Street en zien we het gebouw van de Governors Island Ferry.
South Street volgens we langs de autoweg FDR Drive en aan de andere kant de East River.
Pier 15 en 16/17 passeren we op weg naar de Brooklyn Bridge en boven je rijden de auto's op de FDR Drive, waar je zelf dus onderdoor kunt lopen.
Onder FDR Drive heb je ook fietspaden van 1 weg beide kanten op, erg apart om te zien.
Ongeveer ter hoogte van het midden van de Brooklyn Bridge en Manhattan Bridge lopen we onder de FDR Drive door naar Catherine Slip en later Catherine Street.
We komen langs diverse speelpark Alfred E Smith Playground en basketbal court Playground One.
In Catherine Street zien we al diverse Chinese namen en teksten op de winkelpuien, want jawel, we lopen nu door Chinatown.
Door Chinatown heen wandelend steken we het kruispunt van meerdere straten over en komen uit bij Worth Street.
In Worth Street lopen we nog langs Columbus Park en Collect Pond Park, dat convenient gelegen is aan Centre Street en Richard zijn Lafayette Street in hip SOHO.
Dan volgen we Bleecker Street, ook bekend van Thor: Ragnarok en komen uiteindelijk uit bij Adrienne's Garden aan LaGuardia Place.
We lopen LaGuardia Place uit en komen automatisch bij het Washington Square Park uit.
Hier is veel groen en lijkt het wel een andere wereld, want iedereen is hier helemaal zen.
Mensen liggen te chillen in het gras in het zonnetje en dat contrasteert best met "de drukke stad".
In het park even gechilled bij de Washington Square Fountain en onder de prachtige boog, Washington Square Arch, doorgelopen.
We verlaten Washington Square Park via Washington Square North en komen op 5th Avenue.
Na een paar blokken lopen we langs The First Presbyterian Church aan de linkerkant.
Via 5th Avenue lopen we "immer gerade aus" naar Madison Square Park en zien op de achtergrond het Empire State Building al opdoemen.
We zien Flatiron Plaza en pas als we ons daar omdraaien, komen we erachter dat we langs het Flatiron Building gelopen zijn.
Dit is natuurlijk een gigantisch bekend gebouw en zie je in veel films, zoals bijvoorbeeld The Usual Suspects, Godzilla, As Good As It Gets en diverse Spider-Man films.
Via East 23rd Street en Madison Avenue komen we door East 27th Street bij de McDonald's aan 401 Park Avenue South.
Hier een pitstop gemaakt voor wat eten en drinken, want de beentjes beginnen erg zwaar te worden.
Deze Southern Style Chicken deed het erg goed:
We volgen Park Avenue naar 33rd Street en lopen in de richting van het gigantische Empire State Building.
We komen bij de Observatory Entrance en erna mogen we uiteraard eerst langs de Security Screening Area.
Bij de Ticket office halen we voor $29,- tickets om verder te mogen en komen bij diverse exhibits uit als we de rode touwen op de paaltjes volgen.
Eerst komen we op de 2th floor de Sustainability Exhibit tegen:
"Showcasing ESB’s Groundbreaking Sustainability Initiatives
This exhibit is located on the 2nd floor before you reach the elevators.
Being a world icon means setting a world-class example. That’s why, in 2009, the Empire State Building began an award-winning sustainability retrofit. Upon completion of the program, ESB will reduce total energy usage by more than 38 percent, energy costs by $4.4 million annually, and carbon emissions by 105,000 metric tons over the next 15 years!
To educate visitors about the retrofit, we installed a Sustainability Exhibit in the 2nd floor queue. The exhibit showcases the state-of-the-art technology and processes that went into the overhaul. It tells the story of the remarkable renovation process in a fun, comprehensible way, using a combination of digital displays, sculptures, and actual building materials, sure to inspire visitors of all ages."
Daarna mogen we met de lift naar de 80e verdieping en als we de lift uitstappen, stappen we zo de Dare to Dream Exhibit binnen:
"DARE TO DREAM
Chronicling the Planning and Construction of the World’s Most Famous Building
This exhibit is located on the 80th floor before your final elevator to the 86th Floor Observatory.
The story of the Empire State Building is the story of the American dream. Our Dare to Dream exhibit captures the building’s history, engineering and construction. Curated by and with content from the New York The Skyscraper Museum's archives, Dare To Dream pays tribute to the pioneering work of the architects, builders, and laborers of the day.
Exploring Dare To Dream, you’ll find original documents including period photographs, architectural sketches, construction notes, and daily bookkeeping documents, as well as reproductions of photos and mementos from the more than 3,400 workers who helped create history."
Hier worden we flink wat wijzer over het ESB en leren we dat deze op 1 mei 1931 officieel geopend is door president Hoover.
Dit door op een knop te drukken vanuit Washington, D.C. en hiermee de lichten aan te zetten.
Ook weten we nu dat de officiële hoogte van het gebouw 381 meter is (441,2 meter met de gigantische antenne meegerekend).
Na Dare to Dream op naar de 86e verdieping, Main Deck/Observation Deck., op 1454 ft. (?), waar we naar buiten mogen en het inmiddels donkere New York in al haar pracht en praal mogen aanschouwen.In Worth Street lopen we nog langs Columbus Park en Collect Pond Park, dat convenient gelegen is aan Centre Street en Richard zijn Lafayette Street in hip SOHO.
Dan volgen we Bleecker Street, ook bekend van Thor: Ragnarok en komen uiteindelijk uit bij Adrienne's Garden aan LaGuardia Place.
We lopen LaGuardia Place uit en komen automatisch bij het Washington Square Park uit.
Hier is veel groen en lijkt het wel een andere wereld, want iedereen is hier helemaal zen.
Mensen liggen te chillen in het gras in het zonnetje en dat contrasteert best met "de drukke stad".
In het park even gechilled bij de Washington Square Fountain en onder de prachtige boog, Washington Square Arch, doorgelopen.
We verlaten Washington Square Park via Washington Square North en komen op 5th Avenue.
Na een paar blokken lopen we langs The First Presbyterian Church aan de linkerkant.
Via 5th Avenue lopen we "immer gerade aus" naar Madison Square Park en zien op de achtergrond het Empire State Building al opdoemen.
We zien Flatiron Plaza en pas als we ons daar omdraaien, komen we erachter dat we langs het Flatiron Building gelopen zijn.
Dit is natuurlijk een gigantisch bekend gebouw en zie je in veel films, zoals bijvoorbeeld The Usual Suspects, Godzilla, As Good As It Gets en diverse Spider-Man films.
Via East 23rd Street en Madison Avenue komen we door East 27th Street bij de McDonald's aan 401 Park Avenue South.
Hier een pitstop gemaakt voor wat eten en drinken, want de beentjes beginnen erg zwaar te worden.
Deze Southern Style Chicken deed het erg goed:
We komen bij de Observatory Entrance en erna mogen we uiteraard eerst langs de Security Screening Area.
Bij de Ticket office halen we voor $29,- tickets om verder te mogen en komen bij diverse exhibits uit als we de rode touwen op de paaltjes volgen.
Eerst komen we op de 2th floor de Sustainability Exhibit tegen:
"Showcasing ESB’s Groundbreaking Sustainability Initiatives
This exhibit is located on the 2nd floor before you reach the elevators.
Being a world icon means setting a world-class example. That’s why, in 2009, the Empire State Building began an award-winning sustainability retrofit. Upon completion of the program, ESB will reduce total energy usage by more than 38 percent, energy costs by $4.4 million annually, and carbon emissions by 105,000 metric tons over the next 15 years!
To educate visitors about the retrofit, we installed a Sustainability Exhibit in the 2nd floor queue. The exhibit showcases the state-of-the-art technology and processes that went into the overhaul. It tells the story of the remarkable renovation process in a fun, comprehensible way, using a combination of digital displays, sculptures, and actual building materials, sure to inspire visitors of all ages."
Daarna mogen we met de lift naar de 80e verdieping en als we de lift uitstappen, stappen we zo de Dare to Dream Exhibit binnen:
"DARE TO DREAM
Chronicling the Planning and Construction of the World’s Most Famous Building
This exhibit is located on the 80th floor before your final elevator to the 86th Floor Observatory.
The story of the Empire State Building is the story of the American dream. Our Dare to Dream exhibit captures the building’s history, engineering and construction. Curated by and with content from the New York The Skyscraper Museum's archives, Dare To Dream pays tribute to the pioneering work of the architects, builders, and laborers of the day.
Exploring Dare To Dream, you’ll find original documents including period photographs, architectural sketches, construction notes, and daily bookkeeping documents, as well as reproductions of photos and mementos from the more than 3,400 workers who helped create history."
Hier worden we flink wat wijzer over het ESB en leren we dat deze op 1 mei 1931 officieel geopend is door president Hoover.
Dit door op een knop te drukken vanuit Washington, D.C. en hiermee de lichten aan te zetten.
Ook weten we nu dat de officiële hoogte van het gebouw 381 meter is (441,2 meter met de gigantische antenne meegerekend).
"MAIN DECK: 86TH FLOOR
The Highest Open-Air Observatory in New York
Find yourself in the center of it all, above it all, when you visit the Empire State Building’s open-air 86th Floor Observation Deck. As the most famous observatory in the world, the 86th Floor has been the setting of dozens of movie and television scenes, as well as tens of millions of unforgettable personal moments.
The Observation Deck wraps around the building’s spire, providing 360-degree views of New York and beyond. From up here you’ll get one-of-a-kind views of Central Park, The Hudson River and East River, The Brooklyn Bridge, Times Square, The Statue of Liberty, and much more. Our official Observatory Experience app teaches you about your view from every direction. Then take advantage of our high-powered binoculars to get a closer look."
Wat een fantastische stad is dit en ik heb een geluksmomentje te pakken, what a view!
Top Deck (102e verdieping) slaan we over, want dit zou $49,- kosten i.p.v. $29,- wat al redelijk aan de prijs is voor even een kijkje vanuit de hoogte.
Als we de lift naar de ground floor pakken komen we naar typisch Amerikaans gebruik in de giftshop uit.
Eenmaal buiten lopen we via stadsparkje Herald Square naar Times Square.
Dit ligt slechts 1 blok achter Bryant Park, waar we meerdere keren langs- en doorheen gelopen zijn.
Times Square is in het "donker" wel leuk om te zien met de gigantische reclameborden met neonlicht.
Aanvoerder Clint Dempsey en bondscoach Jürgen Klinsmann van team USA worden op Times Square geïnterviewd door ESPN over de kansen van Amerika tijdens het aanstaande WK in Brazilië.
Nogal toeristische trekpleister hiero, maar dan keer 100.000.....supermegadruk dus, niks voor ons, dus we zijn snel weer weg haha.
Als we via Broadway, 7th Avenue en West 41st Street de hoek omlopen naar 8th Avenue, zien we het gigantische The New York Times building (620 8th Avenue).
Op dezelfde straat zien we een ongeluk tussen 2 bussen gebeuren met de nodige scheldpartijen, alles kan hier joh....
Een stuk verder zien we een rond gebouw en jawel, onverwachts, lopen we langs Madison Square Garden met verderop het Empire State Building op de achtergrond.
Uiteraard besluiten we even een kijkje te nemen in het MSG via West 33rd Street; het thuisgebouw van de New York Rangers en de New York Knicks.
Helaas komen er een hoop mensen uit en is de rest afgezet, dus kunnen we helaas niet verder kijken.
We hebben redelijk honger gekregen en zijn kapot van al het lopen, dus we zijn blij dat we na een kwartier lopen Outback Steakhouse op 60 West 23rd Street tegenkomen.
We ploffen neer op de zitjes en bestellen verfrissende Big Bloke biertjes (Corona/Foster's) en een heerlijk Australisch gerecht, namelijk de Chicken Combo (Rem) en de Bone-in Ribeye Steak............WOWNESS! :)
Verrassend is trouwens dat we hier geen ID's hoeven te showen voor de biertjes, want overal in New York is dit verplicht.
Via Washington en Thompson St, Vesuvio Playground, Grand Canal Court, Avenue of the Americas, West Broadway
Eenmaal buiten lopen we via stadsparkje Herald Square naar Times Square.
Dit ligt slechts 1 blok achter Bryant Park, waar we meerdere keren langs- en doorheen gelopen zijn.
Times Square is in het "donker" wel leuk om te zien met de gigantische reclameborden met neonlicht.
Aanvoerder Clint Dempsey en bondscoach Jürgen Klinsmann van team USA worden op Times Square geïnterviewd door ESPN over de kansen van Amerika tijdens het aanstaande WK in Brazilië.
Nogal toeristische trekpleister hiero, maar dan keer 100.000.....supermegadruk dus, niks voor ons, dus we zijn snel weer weg haha.
Als we via Broadway, 7th Avenue en West 41st Street de hoek omlopen naar 8th Avenue, zien we het gigantische The New York Times building (620 8th Avenue).
Op dezelfde straat zien we een ongeluk tussen 2 bussen gebeuren met de nodige scheldpartijen, alles kan hier joh....
Een stuk verder zien we een rond gebouw en jawel, onverwachts, lopen we langs Madison Square Garden met verderop het Empire State Building op de achtergrond.
Uiteraard besluiten we even een kijkje te nemen in het MSG via West 33rd Street; het thuisgebouw van de New York Rangers en de New York Knicks.
Helaas komen er een hoop mensen uit en is de rest afgezet, dus kunnen we helaas niet verder kijken.
We hebben redelijk honger gekregen en zijn kapot van al het lopen, dus we zijn blij dat we na een kwartier lopen Outback Steakhouse op 60 West 23rd Street tegenkomen.
We ploffen neer op de zitjes en bestellen verfrissende Big Bloke biertjes (Corona/Foster's) en een heerlijk Australisch gerecht, namelijk de Chicken Combo (Rem) en de Bone-in Ribeye Steak............WOWNESS! :)
Verrassend is trouwens dat we hier geen ID's hoeven te showen voor de biertjes, want overal in New York is dit verplicht.
Via Washington en Thompson St, Vesuvio Playground, Grand Canal Court, Avenue of the Americas, West Broadway
Zaterdag 31 mei (dag 9)
9:45am weg richting de Target aan 100 14th Street vlakbij het hotel voor wat boodschappen plus ontbijtje, want die was niet inbegrepen bij het hotel.
Nogmaals de Hudson River Waterfront Walkway gepakt nog voor een foto van de skyline van beautiful New York by daylight.
Bij Newport PATH-station weer een MetroCard gehaald en ditmaal de metro van de groene lijn naar Hoboken gepakt.
Vanaf daar pakken we de blauwe lijn naar 33rd Street in Midtown Manhattan, zodat we niet helemaal uptown naar 33rd hoeven te lopen.
33rd Street is tevens het eindstation van de blauwe lijn en we komen vanaf Hoboken langs de stations van Christopher St, 9 St, 14 St en 23 St.
Als we omhoog lopen komen we langs het stadsparkje van Greeley Square en volgen we Avenue of the Americas (a.k.a. 6th Avenue) tot aan Bryant Park waar we even doorheen lopen.
Remco wist dit vrij grote park te vinden, waarvoor props, want het is echt een oase van rust in deze drukke stad.
Je kunt hier zonnen (als de zon goed staat met alle wolkenkrabbers), chillen (stoeltjes zijn overal beschikbaar), in het gras liggen, voetballen, pingpongen en er zijn meerdere cafeetjes.
Vanaf hier lopen we ongeveer 10 minuten van de East 42nd St en zien een bekend gebouw opdoemen; het Chrysler Building.
Deze is ook niet te missen met zijn 319 meter hoogte.
Vanaf de opening in 1930 tot en met de opening van het Empire State Building in 1931 in dezelfde stad was dit het hoogste gebouw ter wereld.
Dit is echt een filmmomentje, want ik had geen idee waar we op dat moment liepen en ineens doemt die wolkenkrabber op en denk je: "Hey, dat gebouw ken ik ergens van!"
Als je dan naar het Chrysler Building aan het kijken bent, zou je bijna het nabij gelegen Grand Central Station (Terminal) missen.
Sterker nog, we lopen Grand Central Station straal voorbij..........
Maar ook dit is echt een imposant gebouw zeg!
We bekijken het treinstation van de zijkant bij de Vanderbilt Avenue en pakken dan East 45th Street een klein stukje mee om dan Madison Avenue waar we bij Starbucks (425 Madison Avenue, bon?) even wat halen om via Wifi te kijken waar Central Park zich ongeveer bevind.
Relaxt aan deze Starbucks is dat je aan de ramen kan zitten aan een soort barretje.
Dan pakken we East 49th St naar 5th Avenue en vanaf daar is het nog een halve mijl lopen richting Central Park, zo'n 10 minuutjes dus.
We komen dan langs Grand Army Plaza voor het park, waar we nog wat breakdancers aan het werk zien.
Ook het gigantisch mooie vergulde standbeeld van generaal William Tecumseh Sherman is een echte blikvanger hier.
Via via East Drive lopen we Central Park in en zien we veel groen en water, zoals The Pond dat aan onze linkerkant is te zien met erboven de hoge wolkenkrabbers van de stad waar we nu al verliefd op zijn geworden.
Sowieso valt het erg op dat er in zo'n grote stad als New York erg veel groen is......goed om te zien!
Al snel lopen we langs Wollman Rink, de uit legio films bekende ijsbaan.
Deze wordt echter tijdens de zomermaanden vervangen door Victoria Gardens Amusement Park.
Vlakbij dit kermisje liggen grote keien die me op de een of andere manier ook bekend voorkomen, maar ik kan ze niet plaatsen.
Driprock Arch is 1 van de 36 bruggen/bogen in Central Park over de weg nabij Hekscher Playground, de oudste (1927) en grootste (1,8 acres) playground te vinden in Central Park.
Deze prachtige oude brug uit 1930 is vervaardigd uit rood zandsteen en is 1 van de vele blikvangers van dit prachtige park.
Vlakbij zijn de Hekscher Fields, 6 velden, waar volop softball/baseball gespeeld word in de volle zon.
Al snel komen we langs Sheep Meadow, het grootste grasveld in Central Park zonder speelvelden.
Waar nu gigantisch veel mensen te vinden zijn, die aan het picknicken/zonnen/chillen zijn, stond vroeger een kudde schapen, hence the name.......
Vlak voor Bethesda Terrace, een prachtig terras, halen we een doggie bij een van de vele hotdogstandjes gerund door Paki's.
Hier vinden we ook Bethesda Fountain met het Angel of the Waters-standbeeld en gaan we even zitten aan The Lake.
Verder????
Hier kun je met een bootje over het water bivakkeren, wat Rem en mij ook wel erg leuk lijkt om te doen.
Nadat we de fikse rij zagen zien we hier toch maar van af.......
Via The Loeb Central Park Boathouse vervolgen we de weg noordelijker het park in.
We lopen helaas de verkeerde kaaant op, want de mozaïek van Strawberry Fields ligt dus gewoon naast The Lake, shittttttttttt:
"Strawberry Fields is a living memorial to the world-famous singer, songwriter and peace activist, John Lennon. During his career with the Beatles and in his solo work, Lennon's music gave hope and inspiration for world peace and his memory and mission lives on in Strawberry Fields.
This tranquil section of Central Park was named after one of Lennon's favorite songs, "Strawberry Fields Forever." Recorded in 1966, the song's title comes from an orphanage in Liverpool, England where Lennon used to go to play with the children. His aunt, who raised him, disapproved but he insisted it was, "nothing to get hung about." Hence, the song's famous lyric.
Strawberry Fields was officially dedicated on October 9, 1985, the 45th anniversary of Lennon's birth. Lennon's widow, Yoko Ono Lennon, worked with landscape architect Bruce Kelly and Central Park Conservancy to create a meditative spot. The mosaic was created by Italian craftsmen and given as a gift by the city of Naples. Based on a Greco-Roman design, it bears the word of another of Lennon's songs: Imagine. A designated Quiet Zone in the Park, the memorial is shaded by stately American elms and lined with benches. In the warmer months, flowers bloom all around the area. Along the path near the mosaic, you'll find a bronze plaque that lists the 121 countries that endorse Strawberry Fields as a Garden of Peace."
In de jaren '80-'90 is Central Park best onveilig geweest en je kan ook wel begrijpen waarom als je hier rondloopt; er is veel beschutting, weinig belichting en het is natuurlijk afgelegen.
Vanaf The Ramble komen we via allerlei zig-zag-weggetjes bij Oak Bridge en zien onderweg hierheen erg veel schildpadden.
Deze brug was voorheen compleet van eikenhout gemaakt en is in 2009 compleet gerestaureerd.
Bij West Drive lijkt het net of er een hardloopwedstrijd bezig is, want het is crowded op de weg.
We pakken onze rust op de weg van het Swedish Cottage Marionette Theatre naar Belvedere Castle.
Belvedere is een van de Visitor Centres waar ook het weer gemeten wordt ("Right now, the temperature in Central Park is....").
De naam vertaald vanuit het Italiaans betekent trouwens mooi uitzicht.
Later kom ik erachter dat hier Nintendo NY ook zit, weer een gemiste kans!
Een halfuurtje later willen we weer actie, dus kopen we tickets à $29,- p.p., net als bij het Empire State Building dus.
Omdat we nog meer dan een uur moeten wachten gaan we bij T.G.I. FRiDAY'S om de hoek aan 604 5th Avenue wat drinken.
Rem gaat voor de Samuel Adams Boston Lager en zelf neem ik een Blue Moon.
Deze biertjes waren aardig aan de prijs, want voor 4 biertjes mochten we $33,53 afrekenen, WHAT!?!?!?!
Omgerekend komt dat op bijna 7 euro per bier, ripoffs :-P
Grappig is dat erop de bon dan ook nog een suggested gratuity bijstaat van 15%-18% en dat is in dit geval al $4,62, waar je normaal gesproken al bijna 2 bier van kan halen..........
Allebei een dollar tip vonden we dit keer dan ook meer dan genoeg!
Maar goed, we zaten dan ook in downtown he, dus hadden we kunnen verwachten.
Dan terug naar Rockefeller Plaza en wachten voor ticket holders, aangezien ik van 9:40pm-9:55pm erop "mag".
Dan naar Top of the Rock Observation Deck en omhoog met de lift voor de Security Check.
Film over Rockefeller Center verteld door Rockefeller ? zelf.
Lift naar de 67e verdieping, dan nog een roltrap omhoog naar het hoger gelegen Observation Deck en nogmaals een trap omhoog voor Top of the Rock.
New York verlicht is ook alweer supergaaf om zien, wat een stad!
Bij de TOP OF THE ROCK SHOP (genius!) halen we een kaartje voor Rich, omdat we het jammer vinden dat hij er niet bij is.
Rockefeller Center heeft ook nog eens een prachtig winkelcentrum onder straatniveau, dus daar kijken we ook nog heel even.
Naar huis met?
11:30pm helemaal gesloopt terug in het hotel en als ik ga liggen ben ik weg, zzzzzzzzz.
Gift uit Frankrijk, info ontwerper, hoogte, groen, etc.?
What else? Flagpole Plaza Liberty Island
Met de ferry komen we dan weer terug bij Central Railroad of New Jersey Terminal en via Libery State Park en Essex St lopen we terug naar het hotel.
Omstreeks 5pm zijn we terug op de hotelkamer en daar het boek van Herman Brusselmans - De man die werk vond uitgelezen.
Erna begonnen aan Loes den Hollander - Nooit alleen, die ik vorig jaar bij het boek van René van der Gijp heb gekregen als geschenkenboekje voor de Maand van het Spannende Boek.
Op nog geen 10 minuten lopen van het hotel bij Chili's Grill & Bar aan 425 Washington Boulevard gegeten.
De Strawberry Lemonade en Texas Cheese Fries deden het goed en thuis nog wat tv gekeken voordat het lampje uitgaat.
Maandag 2 juni (dag 11)
Vroeg dag vandaag, want we hebben een aardig tripje op de planning staan.
We rijden namelijk naar Jackson, New Jersey voor Six Flags Great Adventure & Safari.
Het is bijna 1,5 uur rijden vanaf Jersey City, dus vangen we de reis om 9:15am al aan.
Op het kleine stukje weg toch nog even 2x toll meegepakt ($5,35/$1,50) op de I-78 West, I-95 South en/of de latere US 9 South.
Bij Freehold slaan we rechts af en volgen vervolgens West Main Road en Monmouth Road tot aan de bordjes van Six Flags.
10:45am arriveren we op 1 Six Flags Blvd en mogen direct $25,- lappen voor de parking.
Als we het park binnenlopen wil ik linea recta naar Kingda Ka ("quite simply the tallest coaster in the world and fastest rollercoaster in North America").
Maar nee hoor, Bobje heeft weer eens geluk, want Kingda Ka is gesloten vanwege onderhoud aan de gloednieuwe Zumanjaro: Drop of Doom godverdomme zeg!
Dan maar GREEN LANTERN doen, een stand-up looping coaster.
We worden lekker door elkaar geschud en zijn gelijk (goed) wakker!
SUPERMAN - ULTIMATE FLIGHT dachten we hierna te gaan doen, maar tijdens het verre lopen zien we dat het nog een uur wachten is.
Komt nog wel dachten we op dat moment.........
Dan maar Saw Mill Log Flume, de bekende houten bootjes, waar we helemaal soaked uitkomen.
Dit is trouwens "world's first ever log flume ride", dus best speciaal die gedaan te hebben.
Gelukkig schijnt de zon en is het tegen de 25°C, dus zijn we zo opgedroogd.
Vlakbij is Safari Off Road Adventure, een erg leuke "ride".
Een soortgelijke attractie als ? (Animal Kingdom?), waar je in een jeep stapt met een gids, die je allerlei wetenswaardigheden over de diertjes verteld.
Volgens de park map zitten er zo'n 1200 beesten in het grote reservaat alhier.
Op de website lees ik trouwens dat de wachttijden soms 2,5 uur kunnen zijn, maar wij konden gelukkig zo instappen.
We komen onder andere ? dieren..........
Stopje bij Camp Aventura, een station op de helft van de Safari Off Road Adventure, waar we veel slangen, kameleons, diverse vogels binnen zien.
In het buitengedeelte zien we gelijk 3 jonge leeuwenwelpjes (?), papegaaien, giraffes, ?.
Zie foto's?
BIZARRO, een erg gave floorless coaster waarin je blijft draaien haha.....slechts 7 inversions.
Wat wel weer (heel) erg jammer is dat de audio mist, die deze rid nog gaver moet maken....
Als je op de link bij BIZARRO klikt hoor je dat dit wel echt een andere dimensie aan de attractie geeft.
Dit is overigens ook de eerste floorless coaster ter wereld, geopend in '99.
Bij Coca-Cola Freestyle een "kleine" Cherry Vanilla Coke gehaald.
Je kan hier kiezen uit 100+ smaken, waarbij je zelf je eigen mix kon maken, cool huh! :)
Skull Mountain dan, een indoor, donker achtbaantje zonder loopings, die binnen 30 seconden voorbij is.....uhhhhh.
Op naar THE DARK KNIGHT Coaster, waar The Joker weer eens vervelend aan het doen is en je geëvacueerd moet worden na het filmpje.
De achtbaan zelf is kort en donker, maar iets heftiger dan de vorige met wat leuke schrikeffecten.
Dan de volgende Batman-attractie, BATMAN The Ride, een suspended, looping, steel coaster......jup, deze tekst komt uit de folder van het park.
De coaster is echt megavet, supersnel en je word helemaal door elkaar geshaked.
The boys komen er helemaal gedesoriënteerd/dizzy uit, vet dus!
Deze BM-coaster haalt 50 mph en daarnaast 4 G-krachten, dus je word aardig in het zitje geduwd.
Nitro, supersnelle B&M-coaster, waar bij het station de Mortal Kombat theme gespeeld word, dus extra bonuspunten!
Remco gaat niet mee in deze, dus ik doe hem frontseat in mijn Remie.
Congo Rapids ook gesloten al, heel slecht geregeld dit! :-S
Bij Lakefront pakken we de Cable Cars van Skyway naar de andere kant van het park, Frontier Adventures, en zien we het park ook van bovenaf.
Grappig is dat de cabines bestickerd zijn met M&M's en in die kleuren.
Ook zien we door heel het park Snickers reclameborden met grappige teksten erbij.
Houdini's Great Escape, is zo'n aparte draai-attractie, waarbij je niet weet of het echt gebeurd of je ogen je voor de gek houden, zoals MERLIN'S MAGIC CASTLE in Walibi Holland.
SUPERMAN: THE ULTIMATE FLIGHT proberen we dan nog een keer, maar net als we in willen stappen stopt deze er ook mee.
Tijdens het uitlopen van het park bij Guest Relations nog een klacht ingediend, omdat er teveel attracties gesloten waren of het gewoon niet meer deden.
Maar hier uiteindelijk nooit meer wat op teruggehoord.
Bij de parking pakken we de auto en stellen de navigation in voor 2610 Prince William Parkway in Woodbridge, Virginia.
Het is ongeveer 3,5 uur rijden, dus we hebben nog een flinke rit voor de boeg.
Na dik een uur rijden doen we bij Clara Barton Travel Plaza in Oldmans Township een tussenstopje voor een Tall Vanilla Macciato bij de Starbucks.
Dan kunnen we de ogen weer wat openen tijdens het rijden.....
New Jersey Turnpike (NJTP)
Delaware Memorial Bridge $4 plus $5 ervoor al. Weer $4 bij Delaware Turnpike net voor Maryland. na Baltimore weer $4, I-95 S.
Baltimore, de hoofdstad van Maryland zijn we al voorbij gereden en we doen een stopje bij de Burger King aan 7940 Washington Boulevard in Jessup, Maryland voor ons avondeten.
Hier de Buffalo Chicken Strips genomen (damn HOT!!!) met een Frozen Lemonade.
Virginia?
Met nog een uurtje te rijden, laat ik het sturen aan Remco over want ik trek het niet meer.
I-495 westwaarts en we passeren de Maryland-Virginia stateline bij de American Legion Memorial Bridge over de Potomac River.
In de buurt van Springfield, Virginia pakken we de I-95 South in de richting van Richmond.
11pm arriveren we via de afslag en Prince William Parkway uiteindelijk bij Fairfield Inn & Suites Potomac Mills Woodbridge aan 2610 Prince William Parkway.
We zien gelijk dat er een Hooters naast het hotel zit, whooop! :-D
Bij het inchecken zegt de leuke jongedame van de recceptie dat we ook ontbijt hebben.
Dat is voor het eerst deze trip, nice!
Ook hebben we weer wifi en een nette kamer met een prachtig uitzicht op de parkeerplaats haha.
Dinsdag 3 juni (dag 12)
Vroeg op want ontbijten, nom nom nom!
10:45am rijden we weg en komen al snel op I-95 North.
Niet veel later pakken we I-395 North en vlak voor de Arland D. Williams, Jr. Memorial Bridge over de Potomac River, zien we nog een bekend gebouw, maar kunnen we deze niet plaatsen.
Al snel komen we er toch achter dat dit het Pentagon is, lol, brainfreeze much?
Een stukje verder rijden we over Francis Case Memorial Bridge en zien dan het Washington Monument in de verte al.
Deze is met 169 meter hoogte ook bijna niet te missen natuurlijk.
11:45am rijden we downtown Washington D.C. in en al snel parkeren we de Ford Focus SE Flex Fuel in Doggett's Parking aan 666 11th Street Northwest.
D.C. staat voor District of Columbia?
Doggett's Parking is trouwens de eerste aanbieder van parkeergarages in de hoofdstad van de Verenigde Staten.
Normaal gesproken is het een dik halfuur rijden, maar door drukte op de weg duurt het wat langer.
De garage uitlopend komen we weer uit op 11th Street Northwest die op zijn beurt uitkomt op F Street Northwest.
Wat direct opvalt is de letters van de straten (A, B, C Street), zoals New York met nummers (1st, 2nd, 3th Street) heeft .
Ook de ruimere opzet, zeker in vergelijking met New York, geeft Washington D.C. een veel rustiger karakter.
De F Street Northwest volgend komen we uit op 7th Street Northwest.
Deze volgen we een flink stuk zuidelijks en komen langs Archives of the United States of America (National Archives Building).
Veel van de gebouwen in Washington zijn in neoklassieke stijl met enorme zuilen en zien er overweldigend en erg mooi uit.
Als we Constitution Avenue oversteken, lopen we het gebied van de National Mall (The Mall) binnen, waar veel hardlopers te vinden zijn.
Best bizar, want het is hier echt warm met dik 30 °C.
1 van de eerste museums die we hier tegenkomen is het National Gallery of Art, waar we dan ook direct even een kijkje nemen.
National Gallery of Art Sculpture Garden ligt er praktisch naast en is het best te beschrijven als een tuintje met beelden en sculpturen.
Door de dichte bomen zien het United States Capitol nog niet, maar ernaartoe lopen is wel de boodschap.
We genieten nog even van de zon bij Capitol Reflecting Pool.
Aan de overkant zien we nog een mooi bronzen standbeeld en als we ervoor staan blijkt dit het Ulysses S. Grant Memorial te zijn.
Grant was een generaal in de American Civil War en de 18e president van the US of A.
Wat een gigantisch én prachtig gebouw is het U.S. Capitol met aan weerskanten trappen en veel groen eromheen.
Erg indrukwekkend en het verbaasde ons nog hoe dichtbij je mag komen.
Ook nooit geweten dat bovenop het Capitol, op 88 meter hoogte, een bronzen standbeeld staat (Statue of Freedom).
5 minuten verder lopen we tegen U.S. Botanic Garden aan en zijn hier even doorheen gelopen, erg mooie planten en bloemen met een mooie vlindertuin.
Maar echt goed vertoeven is het niet hierbinnen, want glazen kassen met de zon er vol op staand.
Dan Smithsonian National Air and Space Museum.
Zie foto's.
Hier staat tot buiten aan een rij, want er is een security check als we binnenkomen.
Mooi is wel dat de musea hier allemaal gratis te bezichtigen zijn.
Er staan ook simulators, maar uiteraard tegen een "small" fee.
Ook zijn er IMAX-films te bekijken en is het een overweldigend geheel.
Jammer dat je er niet rustig de tijd voor kunt nemen........lees veel teveel te zien en te doen hier in Washington D.C.
Maar interessant is het zeker allemaal!
Helaas is het buiten ook alweer gaan regenen.
We lopen dan langs het Hirschhorn museum, wat een erg vage vorm heeft, het heeft wel wat weg van een "Alien spaceship".
Het rode Smithsonian Arts & Industries Building met torens valt erg op, tussen de andere bouwstijlen, maar dit museum is gesloten.
Hier dan voorbijlopend doemt het Washington Monument op.
Met 169 meter is deze hoogste obelisk ter wereld ook niet te missen natuurlijk.
We steken bij 14th Street Northwest over en vergapen ons van dichtbij aan het monument ter ere van George Washington.
We lopen de sidewalk langs het gigantische grasveldje af, steken de weg bij 17th Street Northwest over en belanden bij het World War II Memorial.
Dit is een erg indrukwekkend oorlogsmonument met een ronde vijver met vele fonteinen richting het midden van de vijver.
Rondom staan 56 pilaren, elk gegraveerd met 1 van de 48 staten van de V.S. (in 1945) plus "the District of Columbia, the Alaska Territory and Territory of Hawaii, the Commonwealth of the Philippines, Puerto Rico, Guam, American Samoa, and the U.S. Virgin Islands".
Ook vind je er de Freedom Wall met 4048 gouden sterren en de tekst "Here we mark the price of freedom" , waarbij elke ster staat voor 100 Amerikanen die de dood vonden tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Direct achter het World War II Memorial begint de Lincoln Memorial Reflecting Pool waar de weerkaatsing van Lincoln Memorial en Washington Monument goed in te zien zijn.
De kunstmatig aangelegde Reflecting Pool is met 618 meter erg lang en daarbij ook nog 51 meter breed.
Het einde van de Reflecting Pool betekent het begin van de trappen bij het Lincoln Memorial.
Dit is wederom very impressive en nog een stukje omhoog lopen qua trappen.
Bij de trappen zien we nog allemaal jonge gasten met kleding van de Washington Redskins.
Uiteraard even gegoogled en blijken het de rookies van de Washington Redskins "on tour" te zijn, zie: http://blog.redskins.com/2014/06/04/redskins-rookies-tour-washington-d-c/.
Lincoln Memorial zelf?
Frappant is wel weer dat er in zo'n historisch monument een Bookstore zit, typisch Amerikaans.......waarom, denk je dan???
We lopen langs Lockkeeper's House aan Constitution Avenue Northwest (wat is Lockkeeper's?)
Na het oudste gebouw, 179 jaar oud, aan The Mall bezichtigd te hebben, lopen we 17th Street Northwest verder af tot we bij het First Divison Monument in President's Park aankomen.
Dit is een prachtig monument ter ere van de gevallen soldaten van de 1e infanteriedivisie in de Eerste Wereldoorlog, Tweede Wereldoorlog, Vietnamoorlog en Operation Desert Storm.
Verderop zien we een checkpoint met bewakers, STOP-borden (RESTRICTED AREA, STOP, DO NOT ENTER), verkeerslichten en 2 barricades.
We weten dus dat we vlakbij The White House in de buurt zijn.
Witte huis en Pershing Park, een parkje/pleintje vernoemd naar John J. Persing (?).
De trappen omlaag zie je gedenkmuur plus standbeeld met bomen en bankjes rondom.
Evacuation Route?
Op de terugweg pakken we het gigantische Smithsonian National Museum of Natural History mee.
We zien hier diverse opgezette vogels en zoogdieren, maar ook de oceanen worden hier tentoongesteld, zie foto's.
De 3rd floor is gesloten dus dat schiet op, wel is er een kleine exhibitie van dinosaurussen, altijd interessant.
Om 6:30pm lopen we terug naar de auto na weer een indrukwekkend dagje musea/museums.
We rijden op het gemakkie terug naar het hotel om op te frissen voor het avondprogramma.
Bij Hooters naast het hotel (2630 Prince William Pkwy) gaan we bier drinken, of was het eten?
De inrichting is wat je van Hooters verwacht, veel hout, tv's met sport en veel ballen ( o ) ( o ).
Samen de Boneless Wings met Spicy Garlic genomen en hierbij MOEST er wel bier gedronken worden, dus namen we een pitcher Heineken.
Damn, deze kippetjes waren heet, niet normaal!!!!
Als sides namen we de Big Dipper Chili Cheese Fries en Philly Steak Sandwich.
Ook bijzonder is dat de serveerster vraagt of we in the US of A zouden kunnen leven.
Hierop zeggen we nee, omdat het hier nogal om geld draait en de mensen niet (altijd) echt zijn.
Als Amerikaanse beaamt ze dat en zegt dat in Europa de mensen veel echter zijn.
Tippen maximaal omdat de service wel goed was en het bier goed smaakte weer......de pitcher Heineken was goed maar ietwat waterig.
Daarna hebben we haar niet meer gezien helaas....jammer, maar ook dat is weer Amerikaans he.
Dan maar ons verdriet wegdrinken met Samuel Adams Boston Lager die we bij de Food Mart van de Shell nearby vandaan plukken.
Woensdag 4 juni (dag 13)
Vroeg eruit om even alleen te ontbijten, want Remco was nog wat moe en bleef dus liggen.
Na ontbijtje loop ik zelf ook te knikkebollen, dus nog even op bed gelegen.
Remco loopt nog even naar Shell om wat te halen en 10:45am rij ik ons voor de tweede keer naar Washington D.C.
Onderweg vliegen er nog een stuk of 10 Apaches over ons heen op de Interstate.
11:30am weer bij Doggett's Parking de auto geparkeerd en de temperatuur meet weer zo'n 30° C vandaag.
11th Street Northwest uitgelopen naar National Mall en daar komen we langs het in aanbouw zijnde National Museum of African American History & Culture.
Deze opent volgend jaar in 2015.
Net buiten The Mall ligt het United States Holocaust Memorial Museum.
Niet een erg leuk bezoek, maar wat is dit indrukwekkend zeg!
?
Via ? komen we dan bij het Thomas Jefferson Memorial in het West Potomac Park uit.
Het water hieromheen is een gigantisch ?, genaamd Tidal Basin en er zwemmen gigantische karpers in.
Een jong eendje is bij zijn moeder weggezwommen en kan maar net ontsnappen.....
bruggetje over bij Ohio Drive Southwest
naar West Potomac Park.
We lopen langs het weggetje aan de waterkant en chillen even bij het bankje met uitzicht op o.a. Jefferson Memorial en Washington Monument.
Franklin Delano Roosevelt MemorialMartin Luther King, Jr. Memorial en via Lutz Bridge terug.
Floral Library via Department of the Treasury Bureau of Engraving and Printing.
Langs National Mall en dan naar Smithsonian National Museum of American History.
Uiteraard security check (Holocaust ook) en wederom overal gratis entree.
In cafeetje ? wat gegeten en gedronken en toen maar afgetaaid, want we waren de museums nu wel een beetje beu haha.
Rond 4pm pakken we de auto en lekker in de spits, dus weer filerijden to the max.
Bij het hotel gaan we zwemmeren en erna shoppen.
Dit doen we bij Simon-Mall's Potomac Mills Center aan 2700 Potomac Mills Circle.
Bij Nike Factory Store even nieuwe Maxxies (Nike Air Max Coliseum Racer) en sokken gekocht.
Vlakbij @ Locker Room By Lids een petje van de Seattle Seahawks voor Wesley Visser meegenomen.
Bij de Aéropostale Factory Store met een medewerkster gekeken voor Rich zijn boodschappenlijstje met kleding.
The shopping spree continues at Modell's Sporting Goods waar ik 2 adidas t-shirtjes haal, aardige winkel ook!
Next up is T.J. Maxx waar ik een trolley haal van it luggage, toevallig ook nog World's Lightest volgens de stickers.
De trolley is zwaar nodig, want de koffer raakt voller en voller met alle aankopen, hehe ^_^
Ook bij Abercrombie & Fitch New York geslaagd.
Hier een blauw vest met eland-logootje gehaald, want die miste ik nog.
Last but not least bij Calvin Klein uiteindelijk voor Rich nog wat boxer briefs gehaald voor zijn aanstaande verjaardag.
De mall gaat dan, 9pm alweer, bijna sluiten en goed geslaagd gaan we naar buiten.
Helaas moeten we in de stromende regen naar de auto rennen.
Met het autodak boven ons hoofd kijken we voor een mooi adresje om te eten.
Dit werd de Burger King aan 2701 Potomac Mills Circle op 30 seconden rijden.
Het menu bestond uit Satisfries (ribbelfrietjes met minder caloriën) plus een Spicy Original Chicken Sandwich, jammie haha.
Na het eten was het "buitje" wel een wolkbreuk te noemen, dus stapten we na 20 meter lopen soaked in de auto.
Al snel zijn we weer op de hotelkamer voor Game 1 van de Stanley Cup finale; Los Angeles Kings versus New York Rangers.
Dit was een erg spannende wedstrijd met uiteindelijk een overtime win voor de L.A. Kings.
Donderdag 5 juni (dag 14)
Ontbijten en om 9:45am gelijk uitchecken, want we pakken weer een pretpark.
Vandaag rijden we naar Kings Dominion in Doswell, Virginia aan 16000 Theme Park Way met een zeer aangename temperatuur.
Als de I-95 South opgaan, staan we gelijk in de file.
Immer gerade aus op de I-95 South en na ongeveer een uurtje rijden komen we via Kings Dominion Boulevard aan op de parking.
Het is ongeveer 11:00 nu en lappen bij de parking booths gelijk $15 voor het parkeren.
Extra betalen voor bepaalde attracties of sommige zijn zelfs afgesloten due to high winds voor WindSeeker lol (?).
Als eerste attractie doen we de Hurler, een houten coaster, waar we front seat met zijn tweeën rijden.
Erg smalle zitjes, maar best snel nog met enkele drops erin.
Later is deze attractie omgebouwd naar Twisted Timbers (2018 geopend).
Ricochet (nu bekend als Apple Zapple) is next, de zigzag-heen-en-weer-knal-bijna-uit-de-bocht-karretjes, je kent ze wel.
Aan het begin een aardige drop met het bekende buikgevoel.
Grizzly volgt dan, nog een houten rakker, die goed verstopt is achter de bomen.
Deze doen we achterin de treintjes, redelijk hoog met 27 meter en achterin geen zicht naar beneden, kicken!
Coaster is fokkin' snel ook met 51 mph (82 km/h), cool!
Dinosaurs Alive!; "Cool, denken we nog", oh nee, wacht extra betalen weer, schandalig!
Je betaalt al bijna $43,- voor het park, dus voor attracties extra geld binnen willen harken is echt absurd......
De volgende coaster is Rebel Yell; wederom een houten achtbaan met 2 identieke banen.
Normaal gesproken rijdt deze dan ook met 2 karretjes naast elkaar in racevorm, maar het is vandaag te rustig, dus rijdt er maar 1 kar.
Het duurt erg lang om bovenaan de lift hill te komen, dus je hebt genoeg tijd om het park in je op te nemen.
Het valt ook op hoe fokkin' hoog de rood-gele Intimidator 305 is in de achtergrond.
De baan van Rebel Yell is vrij saai, maar wel aardig rapido met 56 mph (90,1 km/h).
Deze rollercoaster is trouwens in 2018 ook al hernoemd naar Racer 75.
Dan volgt de stand-up roller coaster, Shockwave.
Eigenlijk ben ik te groot voor deze attractie, want ik sta constant tegen de schouderbeugels aangedrukt, geen prettige ride dus.....
De eerste drop is wel stoer en de looping erna geeft ook wel een raar gevoel, omdat je staat.
Shockwave is in 2015 gesloten en in 2016 vervangen door Delirium.
Bij Auntie Anne's zo'n gigantisch lekkere Pretzel Doggie gehaald met dipsaus en een verfrissende Pibb Xtra, jummie jum! :)
Fort Zimmerman/Flight of Fear is een binnenachtbaan die in het gebouw van "BUREAU OF PARANORMAL ACTIVITY" zit.
De beugel gaat echt maar net over mijn benen heen en we zagen van tevoren al dat je word afgeschoten vanuit het station.
The ride is supersnel (54 mph/87 km/h), in het pikkedonker én met allerlei desoriënterende bochten, af en toe een stroboscopisch effect, neonlicht of buitenaards wezen dat oplicht.
Na de rit ben je helemaal dizzy, VET!
Intimidator 305 staat hier pal naast en deze is toch wel heel erg indrukwekkend qua hoogte (93):
"The ride stands 305 feet at its highest point with a first drop of 300 feet at an 85-degree angle."
Remco kijkt ernaar én slaat deze toch maar even over......wel nice dat hij de rest van de attracties wel meegegaan is, props jongeman!
Als we erheen lopen zien we een soort podium voor Dale Earnhardt, de NASCAR-legende die in 2001 op 49-jarige leeftijd de dood vond tijdens een race-ongeval.
Zijn zwarte Chevrolet met nummer 3 van Richard Childress Racing, waar "The Intimidator" in 1994 in Michigan de NASCAR Sprint Cup won en platen dan
Dan door naar de ingang van Intimidator 305, waarvan Kings Dominion dit op de website heeft staan:
"The tallest, fastest and most thrilling roller coaster on the East Coast."
Dat zijn nogal wat beloftes voor de coaster die de bijnaam van Dale Earnhardt draagt.
Als ik na een paar rondjes wachten (deze attractie is populair) in mag stappen begint mijn hart toch wat sneller te kloppen, want de drop is zo'n beetje recht naar beneden.
Wat direct opvalt is dat je direct vanuit het station de supersnelle lifthill inrijdt, waardoor je binnen no time op 93 meter hoogte zit en dan merk je pas ECHT hoe hoog dit is, damnnnnnnnnnnnnnn.
Dan komt de drop hoor en schiet je kneiterhard naar rechts met 145 km/uur (bijna 90 mph), WOW!
Je klimt nog 2 keer omhoog met drops en supersmoothe bochten.
Enige "nadeel" is dat je door de snelheid/wind met tranen in je ogen zit en de baan vrij kort is.
Maar misschien is dat maar beter ook haha, want hij is echt supertof!
Na Intimidator 305 verwacht je dat de rest alleen nog maar tegen kan vallen, maar niks is minder waar.
Want Backlot Stunt Coaster is ook gaaf, een coaster die Richard en ik in Canada's Wonderland al hadden gedaan vlakbij Toronto.
Wederom een coaster waarbij je afgeschoten word en een paar turns maakt die je niet verwacht.
Je gaat door een "filmset" met veel containers en politieauto's, dan stop je bij een helicopter die op je schiet en boven je vlammen te zien zijn.
Dan word je weer afgeschoten en maak je allerlei wilde manoeuvres in het donker.
Best een kick baantje dus.
Anaconda, staat ook in de buurt en dit is weer een ride waar ik met mijn benen dubbelgevouwen in moet.
We stoppen op de lift hill, met wederom uitzicht op de hoogte Intimidator 305.
De coaster begint leuk met een tunneltje onder het water door na de drop en erna een looping.
Daarna remt hij af en word hij steeds langzamer.
In de laatste paar rolls in het laatste gedeelte van de baan staat hij zelfs bijna stil in.
Aan het einde krijg je nog wel een sneak peek op Volcano: The Blast Coaster.
Als we de volle ronde van het park hebben gelopen komen we aan bij de geel-blauwe Dominator, de rollercoaster naast de parkeerplaats.
"Holds the world record as the longest floorless roller coaster at 4,210 feet." (1283,2 meter lang)
Tolweg, Jersey Turnpike, laatste servicepunt $3.52 per gallon bij Sunoco, $37,- vol.
Nogmaals de Hudson River Waterfront Walkway gepakt nog voor een foto van de skyline van beautiful New York by daylight.
Bij Newport PATH-station weer een MetroCard gehaald en ditmaal de metro van de groene lijn naar Hoboken gepakt.
Vanaf daar pakken we de blauwe lijn naar 33rd Street in Midtown Manhattan, zodat we niet helemaal uptown naar 33rd hoeven te lopen.
33rd Street is tevens het eindstation van de blauwe lijn en we komen vanaf Hoboken langs de stations van Christopher St, 9 St, 14 St en 23 St.
Als we omhoog lopen komen we langs het stadsparkje van Greeley Square en volgen we Avenue of the Americas (a.k.a. 6th Avenue) tot aan Bryant Park waar we even doorheen lopen.
Remco wist dit vrij grote park te vinden, waarvoor props, want het is echt een oase van rust in deze drukke stad.
Je kunt hier zonnen (als de zon goed staat met alle wolkenkrabbers), chillen (stoeltjes zijn overal beschikbaar), in het gras liggen, voetballen, pingpongen en er zijn meerdere cafeetjes.
Vanaf hier lopen we ongeveer 10 minuten van de East 42nd St en zien een bekend gebouw opdoemen; het Chrysler Building.
Deze is ook niet te missen met zijn 319 meter hoogte.
Vanaf de opening in 1930 tot en met de opening van het Empire State Building in 1931 in dezelfde stad was dit het hoogste gebouw ter wereld.
Dit is echt een filmmomentje, want ik had geen idee waar we op dat moment liepen en ineens doemt die wolkenkrabber op en denk je: "Hey, dat gebouw ken ik ergens van!"
Als je dan naar het Chrysler Building aan het kijken bent, zou je bijna het nabij gelegen Grand Central Station (Terminal) missen.
Sterker nog, we lopen Grand Central Station straal voorbij..........
Maar ook dit is echt een imposant gebouw zeg!
We bekijken het treinstation van de zijkant bij de Vanderbilt Avenue en pakken dan East 45th Street een klein stukje mee om dan Madison Avenue waar we bij Starbucks (425 Madison Avenue, bon?) even wat halen om via Wifi te kijken waar Central Park zich ongeveer bevind.
Relaxt aan deze Starbucks is dat je aan de ramen kan zitten aan een soort barretje.
Dan pakken we East 49th St naar 5th Avenue en vanaf daar is het nog een halve mijl lopen richting Central Park, zo'n 10 minuutjes dus.
We komen dan langs Grand Army Plaza voor het park, waar we nog wat breakdancers aan het werk zien.
Ook het gigantisch mooie vergulde standbeeld van generaal William Tecumseh Sherman is een echte blikvanger hier.
Via via East Drive lopen we Central Park in en zien we veel groen en water, zoals The Pond dat aan onze linkerkant is te zien met erboven de hoge wolkenkrabbers van de stad waar we nu al verliefd op zijn geworden.
Sowieso valt het erg op dat er in zo'n grote stad als New York erg veel groen is......goed om te zien!
Al snel lopen we langs Wollman Rink, de uit legio films bekende ijsbaan.
Deze wordt echter tijdens de zomermaanden vervangen door Victoria Gardens Amusement Park.
Vlakbij dit kermisje liggen grote keien die me op de een of andere manier ook bekend voorkomen, maar ik kan ze niet plaatsen.
Driprock Arch is 1 van de 36 bruggen/bogen in Central Park over de weg nabij Hekscher Playground, de oudste (1927) en grootste (1,8 acres) playground te vinden in Central Park.
Deze prachtige oude brug uit 1930 is vervaardigd uit rood zandsteen en is 1 van de vele blikvangers van dit prachtige park.
Vlakbij zijn de Hekscher Fields, 6 velden, waar volop softball/baseball gespeeld word in de volle zon.
Al snel komen we langs Sheep Meadow, het grootste grasveld in Central Park zonder speelvelden.
Waar nu gigantisch veel mensen te vinden zijn, die aan het picknicken/zonnen/chillen zijn, stond vroeger een kudde schapen, hence the name.......
Vlak voor Bethesda Terrace, een prachtig terras, halen we een doggie bij een van de vele hotdogstandjes gerund door Paki's.
Hier vinden we ook Bethesda Fountain met het Angel of the Waters-standbeeld en gaan we even zitten aan The Lake.
Verder????
Hier kun je met een bootje over het water bivakkeren, wat Rem en mij ook wel erg leuk lijkt om te doen.
Nadat we de fikse rij zagen zien we hier toch maar van af.......
Via The Loeb Central Park Boathouse vervolgen we de weg noordelijker het park in.
We lopen helaas de verkeerde kaaant op, want de mozaïek van Strawberry Fields ligt dus gewoon naast The Lake, shittttttttttt:
"Strawberry Fields is a living memorial to the world-famous singer, songwriter and peace activist, John Lennon. During his career with the Beatles and in his solo work, Lennon's music gave hope and inspiration for world peace and his memory and mission lives on in Strawberry Fields.
This tranquil section of Central Park was named after one of Lennon's favorite songs, "Strawberry Fields Forever." Recorded in 1966, the song's title comes from an orphanage in Liverpool, England where Lennon used to go to play with the children. His aunt, who raised him, disapproved but he insisted it was, "nothing to get hung about." Hence, the song's famous lyric.
Strawberry Fields was officially dedicated on October 9, 1985, the 45th anniversary of Lennon's birth. Lennon's widow, Yoko Ono Lennon, worked with landscape architect Bruce Kelly and Central Park Conservancy to create a meditative spot. The mosaic was created by Italian craftsmen and given as a gift by the city of Naples. Based on a Greco-Roman design, it bears the word of another of Lennon's songs: Imagine. A designated Quiet Zone in the Park, the memorial is shaded by stately American elms and lined with benches. In the warmer months, flowers bloom all around the area. Along the path near the mosaic, you'll find a bronze plaque that lists the 121 countries that endorse Strawberry Fields as a Garden of Peace."
In de jaren '80-'90 is Central Park best onveilig geweest en je kan ook wel begrijpen waarom als je hier rondloopt; er is veel beschutting, weinig belichting en het is natuurlijk afgelegen.
Vanaf The Ramble komen we via allerlei zig-zag-weggetjes bij Oak Bridge en zien onderweg hierheen erg veel schildpadden.
Deze brug was voorheen compleet van eikenhout gemaakt en is in 2009 compleet gerestaureerd.
Bij West Drive lijkt het net of er een hardloopwedstrijd bezig is, want het is crowded op de weg.
We pakken onze rust op de weg van het Swedish Cottage Marionette Theatre naar Belvedere Castle.
Belvedere is een van de Visitor Centres waar ook het weer gemeten wordt ("Right now, the temperature in Central Park is....").
De naam vertaald vanuit het Italiaans betekent trouwens mooi uitzicht.
Erg pakkend, want het uitzicht op The Ramble (zuidelijk) en Turtle Pond (noordelijk) is erg fraai!
Vanaf Belvedere Castle komen we uit in Shakespeare Garden.
Dit is een kleurrijk park(je) within the park met allerlei soorten bloemen en planten vergezeld met quotes van Shakespeare.
We lopen dan langs Delacorte Theatre, een openluchttheater:
"The Delacorte Theater is the summer home of the Public Theater. Each season, more than 100,000 people from across the country, and around the world, enjoy free performances at this open-air theater.
Tickets are free. Theater-goers need only wait on line — a New York City tradition for more than 45 years."
Aansluitend is the Great Lawn met ook hier 6 softball fields, die allemaal bezet zijn met fanatieke kids.
We komen dan bij Shuman Running Track die rondom het gigantische Jacqueline Kennedy Onassis Reservoir ligt.
Hier uiteraard meerdere foto's gemaakt van het contrast van het groen van Central Park en de skyline van New York.
Vooral de 2 torens van het El Dorado-complex vallen op.
President Bill Clinton, Madonna, en Jackie Kennedy Onassis (naar haar genoemd in 1994) hebben overigens allemaal de 1.58-mile track gelopen.
Erg veel hardlopers op de track die we volgen tot de 2 statige gebouwtjes (water supply).
Vlakbij liggen de Tennis Courts van het North Meadow Recreation Center.
North Meadow kan ik niet treffender omschrijven dan hoe CENTRAL PARK CONSERVANCY het op haar website heeft staan:
"From certain vantage points, the 23-acre North Meadow feels limitless. Its unique shape resembles a butterfly and creates natural corners and sightlines that invite and intrigue visitors to explore the undulating expanse. Complete with rocky outcrops and hilltops, the Meadow is an ideal place to pass a sunny afternoon."
The Pool is ook weer zo'n prachtig-mooi-niet-te-beschrijven-gaaf stukje Central Park, want:
"With its grassy banks, weeping willows, and rushing waterfall, the Pool is one of the most idyllic spots in the Park. Central Park's designers, Frederick Law Olmsted and Calvert Vaux, constructed the Pool by damming up a natural stream that was known as Montayne's Rivulet. They sent the water along a northeastward course to form both the Loch and the Harlem Meer. Today, the water that gushes out of a grotto on the Pool's southern shoreline is in actuality New York City drinking water that comes from a pipe hidden deep in the rocks. Many species of birds, fish, and amphibians can be seen at the Pool. In 2003, Central Park Conservancy completed a restoration of the Pool, protecting it as a healthy environment for wildlife and a picturesque landscape for Park visitors."
Het heuvelachtige Great Hill is, heel saai, ook weer erg mooi met de vele picknickplekken, dichte bomen, weilandjes, heuveltjes, bankjes en houtstronken.
Als we bij North Woods lopen begint het keihard te regenen helaas en lopen we door, maar missen dan een stukje natuur in Central Park:
"Perhaps the most secluded and peaceful area of Central Park, the North Woods (located at Central Park's northwest corner) offers a taste of the Adirondack Mountains just a few subway stops away from Times Square.
The North Woods is one of the Park's three woodlands (along with the Ramble and Hallett Nature Sanctuary), offering people and wildlife an oasis of nature in the middle of New York City. The heart of the North Woods is the Ravine. Fallen trees, or snags, are left where they land (unless hazardous or obscuring paths), providing nutrients to surrounding plants, homes to wildlife and a natural look to the landscape.
Once entering through the magnificent rustic Glen Span Arch at the eastern edge of the Pool (between 100th and 103rd Streets), Park visitors are treated to a view of the Loch, a stream rebuilt by the Conservancy in the 1990s. The North Woods is a favorite spot of birdwatchers and hikers. Free guided tours are available regularly. You can learn more about the North Woods, and the Park's other woodlands (the Ramble and the Hallett Nature Sanctuary), through one of our Woodland Discovery Programs."
Harlem Meer heeft natuurlijk een Nederlands geschiedenistintje, aangezien Harlem werd vernoemd naar Haarlem toen New York nog New Amsterdam heette:
"Central Park designers Olmsted and Vaux named this man-made water body "the Meer" — Dutch for "lake." It memorialized the former separate village of Harlem that was settled in the 17th Century by European settlers and included the upper regions of Central Park.
Today, families flock to this area for catch-and-release fishing, skating and swimming at Lasker Rink and Pool, and exploration at two nearby playgrounds. The Harlem Meer is also a thriving wildlife habitat and home to fish, turtles, and waterfowl. Several varieties of trees, including oak, bald cypress, beech and gingko, surround it.
On the northern shore of the Meer stands the Charles A. Dana Discovery Center, a visitor center run by the Central Park Conservancy. The Center hosts free community programs, exhibits, and holiday celebrations including the popular Halloween Pumpkin Sail and winter Holiday Lighting. There's also live music on the plaza in the summer at the Harlem Meer Performance Festival."
Rond 3pm gaan we bij het "Haarlemmermeer" het betoverende Central Park uit en zien we nog een stukje van Harlem.
Als we een uur verder waren gelopen richting het noorden, hadden we Yankee Stadium in The Bronx nog kunnen bezichtigen.
Pas na Googlen kwamen we er pas achter dat dit zo "dichtbij" lag, want anders hadden we het stadion zeker nog even meegepakt.
Overigens spelen de Yankees met een scheldnaam (later geuzennaam, net als bij Ajax (Joden)) die door de Britse kolonisten aan de inwoners van de Nederlandse kolonie Nieuw-Nederland was gegeven.
Volgens Wikipedia en andere websites zou het woord Yankees ooit ontstaan zijn door:
"De exacte oorsprong van het woord is niet precies bekend. Gesteld wordt dat het woord is ontstaan uit de Nederlandse naam Jan-Kees. Andere mogelijke oorsprongen worden gezocht in Jan-Kaas, een benaming die sloeg op het feit dat de Nederlandse kolonisten bekendstonden om hun kaas. Een derde mogelijkheid is dat het woord is afgeleid van Janneke, de verkleinvorm van Jan. De Nederlandse J en Britse medeklinker Y worden op dezelfde manier uitgesproken."
Tot zover de geschiedenisles met een oranje tintje.
We komen het park dus uit bij Central Park North (West 110th Street) en lopen dan schijnbaar langs het Duke Ellington Statue (zie ik later op Google Maps) naar 5th Avenue.
Deze volgen we langs het Central Park een paar blokken tot East 101st Street, waar we een stukje Museum Mile aflopen (1.6 mile aan cultuur).
Dan pakken we Madison Avenue en tot aan East 80th Street is het al gauw een halfuurtje lopen.
We leggen flinke afstanden af vandaag!
Verder lopen we wederom via 5th Avenue een blok of 15 en belanden bij East 65th Street, waar we Consulate General of Pakistan New York zien.
De straat volgen we een klein stukje en slaan af naar, jawel, Madison Avenue.
2 pubs proper attire, maar proper attire, dus kijken we verder.
Remco ziet dan een T.G.I. FRiDAY'S (check bon?) ernaast.
East 41 St ?
Sightseeënd langs het prachtige gebouw van The New York Public Library gelopen, wat achter Bryant Park ligt.
Bij Bryant Park zelf nog ff lekker gechilld in de zon nog.
The NY Public Library, Fifth Avenue, E 32 St naar (Korean Town?, Broadway, Sixth Avenue, Avenue of the Americas langs Bryant Park.
Uiteindelijk komen we bij 30 Rockefeller Center en chillen we een beetje op een bankje voor The LEGO Store tot het donker begint te worden.Vanaf Belvedere Castle komen we uit in Shakespeare Garden.
Dit is een kleurrijk park(je) within the park met allerlei soorten bloemen en planten vergezeld met quotes van Shakespeare.
We lopen dan langs Delacorte Theatre, een openluchttheater:
"The Delacorte Theater is the summer home of the Public Theater. Each season, more than 100,000 people from across the country, and around the world, enjoy free performances at this open-air theater.
Tickets are free. Theater-goers need only wait on line — a New York City tradition for more than 45 years."
Aansluitend is the Great Lawn met ook hier 6 softball fields, die allemaal bezet zijn met fanatieke kids.
We komen dan bij Shuman Running Track die rondom het gigantische Jacqueline Kennedy Onassis Reservoir ligt.
Hier uiteraard meerdere foto's gemaakt van het contrast van het groen van Central Park en de skyline van New York.
Vooral de 2 torens van het El Dorado-complex vallen op.
President Bill Clinton, Madonna, en Jackie Kennedy Onassis (naar haar genoemd in 1994) hebben overigens allemaal de 1.58-mile track gelopen.
Erg veel hardlopers op de track die we volgen tot de 2 statige gebouwtjes (water supply).
Vlakbij liggen de Tennis Courts van het North Meadow Recreation Center.
North Meadow kan ik niet treffender omschrijven dan hoe CENTRAL PARK CONSERVANCY het op haar website heeft staan:
"From certain vantage points, the 23-acre North Meadow feels limitless. Its unique shape resembles a butterfly and creates natural corners and sightlines that invite and intrigue visitors to explore the undulating expanse. Complete with rocky outcrops and hilltops, the Meadow is an ideal place to pass a sunny afternoon."
The Pool is ook weer zo'n prachtig-mooi-niet-te-beschrijven-gaaf stukje Central Park, want:
"With its grassy banks, weeping willows, and rushing waterfall, the Pool is one of the most idyllic spots in the Park. Central Park's designers, Frederick Law Olmsted and Calvert Vaux, constructed the Pool by damming up a natural stream that was known as Montayne's Rivulet. They sent the water along a northeastward course to form both the Loch and the Harlem Meer. Today, the water that gushes out of a grotto on the Pool's southern shoreline is in actuality New York City drinking water that comes from a pipe hidden deep in the rocks. Many species of birds, fish, and amphibians can be seen at the Pool. In 2003, Central Park Conservancy completed a restoration of the Pool, protecting it as a healthy environment for wildlife and a picturesque landscape for Park visitors."
Het heuvelachtige Great Hill is, heel saai, ook weer erg mooi met de vele picknickplekken, dichte bomen, weilandjes, heuveltjes, bankjes en houtstronken.
Als we bij North Woods lopen begint het keihard te regenen helaas en lopen we door, maar missen dan een stukje natuur in Central Park:
"Perhaps the most secluded and peaceful area of Central Park, the North Woods (located at Central Park's northwest corner) offers a taste of the Adirondack Mountains just a few subway stops away from Times Square.
The North Woods is one of the Park's three woodlands (along with the Ramble and Hallett Nature Sanctuary), offering people and wildlife an oasis of nature in the middle of New York City. The heart of the North Woods is the Ravine. Fallen trees, or snags, are left where they land (unless hazardous or obscuring paths), providing nutrients to surrounding plants, homes to wildlife and a natural look to the landscape.
Once entering through the magnificent rustic Glen Span Arch at the eastern edge of the Pool (between 100th and 103rd Streets), Park visitors are treated to a view of the Loch, a stream rebuilt by the Conservancy in the 1990s. The North Woods is a favorite spot of birdwatchers and hikers. Free guided tours are available regularly. You can learn more about the North Woods, and the Park's other woodlands (the Ramble and the Hallett Nature Sanctuary), through one of our Woodland Discovery Programs."
Harlem Meer heeft natuurlijk een Nederlands geschiedenistintje, aangezien Harlem werd vernoemd naar Haarlem toen New York nog New Amsterdam heette:
"Central Park designers Olmsted and Vaux named this man-made water body "the Meer" — Dutch for "lake." It memorialized the former separate village of Harlem that was settled in the 17th Century by European settlers and included the upper regions of Central Park.
Today, families flock to this area for catch-and-release fishing, skating and swimming at Lasker Rink and Pool, and exploration at two nearby playgrounds. The Harlem Meer is also a thriving wildlife habitat and home to fish, turtles, and waterfowl. Several varieties of trees, including oak, bald cypress, beech and gingko, surround it.
On the northern shore of the Meer stands the Charles A. Dana Discovery Center, a visitor center run by the Central Park Conservancy. The Center hosts free community programs, exhibits, and holiday celebrations including the popular Halloween Pumpkin Sail and winter Holiday Lighting. There's also live music on the plaza in the summer at the Harlem Meer Performance Festival."
Rond 3pm gaan we bij het "Haarlemmermeer" het betoverende Central Park uit en zien we nog een stukje van Harlem.
Als we een uur verder waren gelopen richting het noorden, hadden we Yankee Stadium in The Bronx nog kunnen bezichtigen.
Pas na Googlen kwamen we er pas achter dat dit zo "dichtbij" lag, want anders hadden we het stadion zeker nog even meegepakt.
Overigens spelen de Yankees met een scheldnaam (later geuzennaam, net als bij Ajax (Joden)) die door de Britse kolonisten aan de inwoners van de Nederlandse kolonie Nieuw-Nederland was gegeven.
Volgens Wikipedia en andere websites zou het woord Yankees ooit ontstaan zijn door:
"De exacte oorsprong van het woord is niet precies bekend. Gesteld wordt dat het woord is ontstaan uit de Nederlandse naam Jan-Kees. Andere mogelijke oorsprongen worden gezocht in Jan-Kaas, een benaming die sloeg op het feit dat de Nederlandse kolonisten bekendstonden om hun kaas. Een derde mogelijkheid is dat het woord is afgeleid van Janneke, de verkleinvorm van Jan. De Nederlandse J en Britse medeklinker Y worden op dezelfde manier uitgesproken."
Tot zover de geschiedenisles met een oranje tintje.
We komen het park dus uit bij Central Park North (West 110th Street) en lopen dan schijnbaar langs het Duke Ellington Statue (zie ik later op Google Maps) naar 5th Avenue.
Deze volgen we langs het Central Park een paar blokken tot East 101st Street, waar we een stukje Museum Mile aflopen (1.6 mile aan cultuur).
Dan pakken we Madison Avenue en tot aan East 80th Street is het al gauw een halfuurtje lopen.
We leggen flinke afstanden af vandaag!
Verder lopen we wederom via 5th Avenue een blok of 15 en belanden bij East 65th Street, waar we Consulate General of Pakistan New York zien.
De straat volgen we een klein stukje en slaan af naar, jawel, Madison Avenue.
2 pubs proper attire, maar proper attire, dus kijken we verder.
Remco ziet dan een T.G.I. FRiDAY'S (check bon?) ernaast.
East 41 St ?
Sightseeënd langs het prachtige gebouw van The New York Public Library gelopen, wat achter Bryant Park ligt.
Bij Bryant Park zelf nog ff lekker gechilld in de zon nog.
The NY Public Library, Fifth Avenue, E 32 St naar (Korean Town?, Broadway, Sixth Avenue, Avenue of the Americas langs Bryant Park.
Later kom ik erachter dat hier Nintendo NY ook zit, weer een gemiste kans!
Een halfuurtje later willen we weer actie, dus kopen we tickets à $29,- p.p., net als bij het Empire State Building dus.
Omdat we nog meer dan een uur moeten wachten gaan we bij T.G.I. FRiDAY'S om de hoek aan 604 5th Avenue wat drinken.
Rem gaat voor de Samuel Adams Boston Lager en zelf neem ik een Blue Moon.
Deze biertjes waren aardig aan de prijs, want voor 4 biertjes mochten we $33,53 afrekenen, WHAT!?!?!?!
Omgerekend komt dat op bijna 7 euro per bier, ripoffs :-P
Grappig is dat erop de bon dan ook nog een suggested gratuity bijstaat van 15%-18% en dat is in dit geval al $4,62, waar je normaal gesproken al bijna 2 bier van kan halen..........
Allebei een dollar tip vonden we dit keer dan ook meer dan genoeg!
Maar goed, we zaten dan ook in downtown he, dus hadden we kunnen verwachten.
Dan terug naar Rockefeller Plaza en wachten voor ticket holders, aangezien ik van 9:40pm-9:55pm erop "mag".
Dan naar Top of the Rock Observation Deck en omhoog met de lift voor de Security Check.
Film over Rockefeller Center verteld door Rockefeller ? zelf.
Lift naar de 67e verdieping, dan nog een roltrap omhoog naar het hoger gelegen Observation Deck en nogmaals een trap omhoog voor Top of the Rock.
New York verlicht is ook alweer supergaaf om zien, wat een stad!
Bij de TOP OF THE ROCK SHOP (genius!) halen we een kaartje voor Rich, omdat we het jammer vinden dat hij er niet bij is.
Rockefeller Center heeft ook nog eens een prachtig winkelcentrum onder straatniveau, dus daar kijken we ook nog heel even.
Naar huis met?
11:30pm helemaal gesloopt terug in het hotel en als ik ga liggen ben ik weg, zzzzzzzzz.
Zondag 1 juni (dag 10)
Rond 10:15am stappen we Courtyard uit om ons lopend naar Liberty State Park te begeven.
Wat ongeveer 45 minuten lopen is in een rechte lijn.
Wij pakken echter de Hudson River Waterfront Walkway de andere kant op dit keer op deze eerste onbewolkte dag in Amerika.
Bij de Starbucks aan Exchange Place doen we een koffietje en gaan we even op het gemakkie zitten.
Als we iets verder lopen komen we bij het Jersey City 9-11 Monument.
Er liggen hier 3 stukken stalen liggers van het World Trade Center en als je er recht voor gaat staan kijk je precies naar de Freedom Tower, erg indrukwekkend.
Het memorial ligt er overigens voor de getroffenen van New Jersey.
Via Washington Street (hey, daar istie weer) komen we bij het Hudson County Korean War Memorial en lopen we de Hudson River Waterfront Walkway helemaal uit.
We komen dan langs een haven met allerlei leuke bootjes
Later langs Marin Boulevard?
Over Ethel Pesin Memorial Bridge komen we het Liberty State Park in, waar het heel erg rustig is.
Eigenlijk is het overal in Jersey City rustig, maar dat is ook makkelijk met New York als buurman.
1 lange rechte weg door een heel mooi groen park richting van de Central Railroad of New Jersey Terminal.
Daar voor $18,- een ticket gehaald, wat achteraf gezien echt bespottelijk goedkoop is, want ook de Audio Tour van $4,- is hierbij inbegrepen.
Uiteraard mogen we erna weer door een Security Check en zijn we cleared.
Wij mogen de ferry Miss New Jersey van Statue Cruises op.
Tijdens het varen hebben we vanaf de Hudson River een mooi uitzicht op Jersey City en New York samen.
Ellis Island Immigration Museum audio tour net als bij Alcatraz, erg interessant om te horen/zien hoe deze grenspost toendertijd omging met de toestroom van immigranten.
Met de heldere lucht is het uitzicht op de skyline van New York ook weer fenomenaal te noemen, wat een pracht.
What else?
Dan terug de ferry op om naar Liberty Island om Statue of Liberty te bekijken.
Ook hier weer een audiotour over het standbeeld.Rond 10:15am stappen we Courtyard uit om ons lopend naar Liberty State Park te begeven.
Wat ongeveer 45 minuten lopen is in een rechte lijn.
Wij pakken echter de Hudson River Waterfront Walkway de andere kant op dit keer op deze eerste onbewolkte dag in Amerika.
Bij de Starbucks aan Exchange Place doen we een koffietje en gaan we even op het gemakkie zitten.
Als we iets verder lopen komen we bij het Jersey City 9-11 Monument.
Er liggen hier 3 stukken stalen liggers van het World Trade Center en als je er recht voor gaat staan kijk je precies naar de Freedom Tower, erg indrukwekkend.
Het memorial ligt er overigens voor de getroffenen van New Jersey.
Via Washington Street (hey, daar istie weer) komen we bij het Hudson County Korean War Memorial en lopen we de Hudson River Waterfront Walkway helemaal uit.
We komen dan langs een haven met allerlei leuke bootjes
Later langs Marin Boulevard?
Over Ethel Pesin Memorial Bridge komen we het Liberty State Park in, waar het heel erg rustig is.
Eigenlijk is het overal in Jersey City rustig, maar dat is ook makkelijk met New York als buurman.
1 lange rechte weg door een heel mooi groen park richting van de Central Railroad of New Jersey Terminal.
Daar voor $18,- een ticket gehaald, wat achteraf gezien echt bespottelijk goedkoop is, want ook de Audio Tour van $4,- is hierbij inbegrepen.
Uiteraard mogen we erna weer door een Security Check en zijn we cleared.
Wij mogen de ferry Miss New Jersey van Statue Cruises op.
Tijdens het varen hebben we vanaf de Hudson River een mooi uitzicht op Jersey City en New York samen.
Ellis Island Immigration Museum audio tour net als bij Alcatraz, erg interessant om te horen/zien hoe deze grenspost toendertijd omging met de toestroom van immigranten.
Met de heldere lucht is het uitzicht op de skyline van New York ook weer fenomenaal te noemen, wat een pracht.
What else?
Dan terug de ferry op om naar Liberty Island om Statue of Liberty te bekijken.
Gift uit Frankrijk, info ontwerper, hoogte, groen, etc.?
What else? Flagpole Plaza Liberty Island
Met de ferry komen we dan weer terug bij Central Railroad of New Jersey Terminal en via Libery State Park en Essex St lopen we terug naar het hotel.
Omstreeks 5pm zijn we terug op de hotelkamer en daar het boek van Herman Brusselmans - De man die werk vond uitgelezen.
Erna begonnen aan Loes den Hollander - Nooit alleen, die ik vorig jaar bij het boek van René van der Gijp heb gekregen als geschenkenboekje voor de Maand van het Spannende Boek.
Op nog geen 10 minuten lopen van het hotel bij Chili's Grill & Bar aan 425 Washington Boulevard gegeten.
De Strawberry Lemonade en Texas Cheese Fries deden het goed en thuis nog wat tv gekeken voordat het lampje uitgaat.
Maandag 2 juni (dag 11)
Vroeg dag vandaag, want we hebben een aardig tripje op de planning staan.
We rijden namelijk naar Jackson, New Jersey voor Six Flags Great Adventure & Safari.
Het is bijna 1,5 uur rijden vanaf Jersey City, dus vangen we de reis om 9:15am al aan.
Op het kleine stukje weg toch nog even 2x toll meegepakt ($5,35/$1,50) op de I-78 West, I-95 South en/of de latere US 9 South.
Bij Freehold slaan we rechts af en volgen vervolgens West Main Road en Monmouth Road tot aan de bordjes van Six Flags.
10:45am arriveren we op 1 Six Flags Blvd en mogen direct $25,- lappen voor de parking.
Als we het park binnenlopen wil ik linea recta naar Kingda Ka ("quite simply the tallest coaster in the world and fastest rollercoaster in North America").
Maar nee hoor, Bobje heeft weer eens geluk, want Kingda Ka is gesloten vanwege onderhoud aan de gloednieuwe Zumanjaro: Drop of Doom godverdomme zeg!
Dan maar GREEN LANTERN doen, een stand-up looping coaster.
We worden lekker door elkaar geschud en zijn gelijk (goed) wakker!
SUPERMAN - ULTIMATE FLIGHT dachten we hierna te gaan doen, maar tijdens het verre lopen zien we dat het nog een uur wachten is.
Komt nog wel dachten we op dat moment.........
Dan maar Saw Mill Log Flume, de bekende houten bootjes, waar we helemaal soaked uitkomen.
Dit is trouwens "world's first ever log flume ride", dus best speciaal die gedaan te hebben.
Gelukkig schijnt de zon en is het tegen de 25°C, dus zijn we zo opgedroogd.
Vlakbij is Safari Off Road Adventure, een erg leuke "ride".
Een soortgelijke attractie als ? (Animal Kingdom?), waar je in een jeep stapt met een gids, die je allerlei wetenswaardigheden over de diertjes verteld.
Volgens de park map zitten er zo'n 1200 beesten in het grote reservaat alhier.
Op de website lees ik trouwens dat de wachttijden soms 2,5 uur kunnen zijn, maar wij konden gelukkig zo instappen.
We komen onder andere ? dieren..........
Stopje bij Camp Aventura, een station op de helft van de Safari Off Road Adventure, waar we veel slangen, kameleons, diverse vogels binnen zien.
In het buitengedeelte zien we gelijk 3 jonge leeuwenwelpjes (?), papegaaien, giraffes, ?.
Zie foto's?
BIZARRO, een erg gave floorless coaster waarin je blijft draaien haha.....slechts 7 inversions.
Wat wel weer (heel) erg jammer is dat de audio mist, die deze rid nog gaver moet maken....
Als je op de link bij BIZARRO klikt hoor je dat dit wel echt een andere dimensie aan de attractie geeft.
Dit is overigens ook de eerste floorless coaster ter wereld, geopend in '99.
Bij Coca-Cola Freestyle een "kleine" Cherry Vanilla Coke gehaald.
Je kan hier kiezen uit 100+ smaken, waarbij je zelf je eigen mix kon maken, cool huh! :)
Skull Mountain dan, een indoor, donker achtbaantje zonder loopings, die binnen 30 seconden voorbij is.....uhhhhh.
Op naar THE DARK KNIGHT Coaster, waar The Joker weer eens vervelend aan het doen is en je geëvacueerd moet worden na het filmpje.
De achtbaan zelf is kort en donker, maar iets heftiger dan de vorige met wat leuke schrikeffecten.
Dan de volgende Batman-attractie, BATMAN The Ride, een suspended, looping, steel coaster......jup, deze tekst komt uit de folder van het park.
De coaster is echt megavet, supersnel en je word helemaal door elkaar geshaked.
The boys komen er helemaal gedesoriënteerd/dizzy uit, vet dus!
Deze BM-coaster haalt 50 mph en daarnaast 4 G-krachten, dus je word aardig in het zitje geduwd.
Nitro, supersnelle B&M-coaster, waar bij het station de Mortal Kombat theme gespeeld word, dus extra bonuspunten!
Remco gaat niet mee in deze, dus ik doe hem frontseat in mijn Remie.
Congo Rapids ook gesloten al, heel slecht geregeld dit! :-S
Bij Lakefront pakken we de Cable Cars van Skyway naar de andere kant van het park, Frontier Adventures, en zien we het park ook van bovenaf.
Grappig is dat de cabines bestickerd zijn met M&M's en in die kleuren.
Ook zien we door heel het park Snickers reclameborden met grappige teksten erbij.
Houdini's Great Escape, is zo'n aparte draai-attractie, waarbij je niet weet of het echt gebeurd of je ogen je voor de gek houden, zoals MERLIN'S MAGIC CASTLE in Walibi Holland.
SUPERMAN: THE ULTIMATE FLIGHT proberen we dan nog een keer, maar net als we in willen stappen stopt deze er ook mee.
Tijdens het uitlopen van het park bij Guest Relations nog een klacht ingediend, omdat er teveel attracties gesloten waren of het gewoon niet meer deden.
Maar hier uiteindelijk nooit meer wat op teruggehoord.
Bij de parking pakken we de auto en stellen de navigation in voor 2610 Prince William Parkway in Woodbridge, Virginia.
Het is ongeveer 3,5 uur rijden, dus we hebben nog een flinke rit voor de boeg.
Na dik een uur rijden doen we bij Clara Barton Travel Plaza in Oldmans Township een tussenstopje voor een Tall Vanilla Macciato bij de Starbucks.
Dan kunnen we de ogen weer wat openen tijdens het rijden.....
New Jersey Turnpike (NJTP)
Delaware Memorial Bridge $4 plus $5 ervoor al. Weer $4 bij Delaware Turnpike net voor Maryland. na Baltimore weer $4, I-95 S.
Baltimore, de hoofdstad van Maryland zijn we al voorbij gereden en we doen een stopje bij de Burger King aan 7940 Washington Boulevard in Jessup, Maryland voor ons avondeten.
Hier de Buffalo Chicken Strips genomen (damn HOT!!!) met een Frozen Lemonade.
Virginia?
Met nog een uurtje te rijden, laat ik het sturen aan Remco over want ik trek het niet meer.
I-495 westwaarts en we passeren de Maryland-Virginia stateline bij de American Legion Memorial Bridge over de Potomac River.
In de buurt van Springfield, Virginia pakken we de I-95 South in de richting van Richmond.
11pm arriveren we via de afslag en Prince William Parkway uiteindelijk bij Fairfield Inn & Suites Potomac Mills Woodbridge aan 2610 Prince William Parkway.
We zien gelijk dat er een Hooters naast het hotel zit, whooop! :-D
Bij het inchecken zegt de leuke jongedame van de recceptie dat we ook ontbijt hebben.
Dat is voor het eerst deze trip, nice!
Ook hebben we weer wifi en een nette kamer met een prachtig uitzicht op de parkeerplaats haha.
Dinsdag 3 juni (dag 12)
Vroeg op want ontbijten, nom nom nom!
10:45am rijden we weg en komen al snel op I-95 North.
Niet veel later pakken we I-395 North en vlak voor de Arland D. Williams, Jr. Memorial Bridge over de Potomac River, zien we nog een bekend gebouw, maar kunnen we deze niet plaatsen.
Al snel komen we er toch achter dat dit het Pentagon is, lol, brainfreeze much?
Een stukje verder rijden we over Francis Case Memorial Bridge en zien dan het Washington Monument in de verte al.
Deze is met 169 meter hoogte ook bijna niet te missen natuurlijk.
11:45am rijden we downtown Washington D.C. in en al snel parkeren we de Ford Focus SE Flex Fuel in Doggett's Parking aan 666 11th Street Northwest.
D.C. staat voor District of Columbia?
Doggett's Parking is trouwens de eerste aanbieder van parkeergarages in de hoofdstad van de Verenigde Staten.
Normaal gesproken is het een dik halfuur rijden, maar door drukte op de weg duurt het wat langer.
De garage uitlopend komen we weer uit op 11th Street Northwest die op zijn beurt uitkomt op F Street Northwest.
Wat direct opvalt is de letters van de straten (A, B, C Street), zoals New York met nummers (1st, 2nd, 3th Street) heeft .
Ook de ruimere opzet, zeker in vergelijking met New York, geeft Washington D.C. een veel rustiger karakter.
De F Street Northwest volgend komen we uit op 7th Street Northwest.
Deze volgen we een flink stuk zuidelijks en komen langs Archives of the United States of America (National Archives Building).
Veel van de gebouwen in Washington zijn in neoklassieke stijl met enorme zuilen en zien er overweldigend en erg mooi uit.
Als we Constitution Avenue oversteken, lopen we het gebied van de National Mall (The Mall) binnen, waar veel hardlopers te vinden zijn.
Best bizar, want het is hier echt warm met dik 30 °C.
1 van de eerste museums die we hier tegenkomen is het National Gallery of Art, waar we dan ook direct even een kijkje nemen.
National Gallery of Art Sculpture Garden ligt er praktisch naast en is het best te beschrijven als een tuintje met beelden en sculpturen.
Door de dichte bomen zien het United States Capitol nog niet, maar ernaartoe lopen is wel de boodschap.
We genieten nog even van de zon bij Capitol Reflecting Pool.
Aan de overkant zien we nog een mooi bronzen standbeeld en als we ervoor staan blijkt dit het Ulysses S. Grant Memorial te zijn.
Grant was een generaal in de American Civil War en de 18e president van the US of A.
Wat een gigantisch én prachtig gebouw is het U.S. Capitol met aan weerskanten trappen en veel groen eromheen.
Erg indrukwekkend en het verbaasde ons nog hoe dichtbij je mag komen.
Ook nooit geweten dat bovenop het Capitol, op 88 meter hoogte, een bronzen standbeeld staat (Statue of Freedom).
5 minuten verder lopen we tegen U.S. Botanic Garden aan en zijn hier even doorheen gelopen, erg mooie planten en bloemen met een mooie vlindertuin.
Maar echt goed vertoeven is het niet hierbinnen, want glazen kassen met de zon er vol op staand.
Dan Smithsonian National Air and Space Museum.
Zie foto's.
Hier staat tot buiten aan een rij, want er is een security check als we binnenkomen.
Mooi is wel dat de musea hier allemaal gratis te bezichtigen zijn.
Er staan ook simulators, maar uiteraard tegen een "small" fee.
Ook zijn er IMAX-films te bekijken en is het een overweldigend geheel.
Jammer dat je er niet rustig de tijd voor kunt nemen........lees veel teveel te zien en te doen hier in Washington D.C.
Maar interessant is het zeker allemaal!
Helaas is het buiten ook alweer gaan regenen.
We lopen dan langs het Hirschhorn museum, wat een erg vage vorm heeft, het heeft wel wat weg van een "Alien spaceship".
Het rode Smithsonian Arts & Industries Building met torens valt erg op, tussen de andere bouwstijlen, maar dit museum is gesloten.
Hier dan voorbijlopend doemt het Washington Monument op.
Met 169 meter is deze hoogste obelisk ter wereld ook niet te missen natuurlijk.
We steken bij 14th Street Northwest over en vergapen ons van dichtbij aan het monument ter ere van George Washington.
We lopen de sidewalk langs het gigantische grasveldje af, steken de weg bij 17th Street Northwest over en belanden bij het World War II Memorial.
Dit is een erg indrukwekkend oorlogsmonument met een ronde vijver met vele fonteinen richting het midden van de vijver.
Rondom staan 56 pilaren, elk gegraveerd met 1 van de 48 staten van de V.S. (in 1945) plus "the District of Columbia, the Alaska Territory and Territory of Hawaii, the Commonwealth of the Philippines, Puerto Rico, Guam, American Samoa, and the U.S. Virgin Islands".
Ook vind je er de Freedom Wall met 4048 gouden sterren en de tekst "Here we mark the price of freedom" , waarbij elke ster staat voor 100 Amerikanen die de dood vonden tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Direct achter het World War II Memorial begint de Lincoln Memorial Reflecting Pool waar de weerkaatsing van Lincoln Memorial en Washington Monument goed in te zien zijn.
De kunstmatig aangelegde Reflecting Pool is met 618 meter erg lang en daarbij ook nog 51 meter breed.
Het einde van de Reflecting Pool betekent het begin van de trappen bij het Lincoln Memorial.
Dit is wederom very impressive en nog een stukje omhoog lopen qua trappen.
Bij de trappen zien we nog allemaal jonge gasten met kleding van de Washington Redskins.
Lincoln Memorial zelf?
Frappant is wel weer dat er in zo'n historisch monument een Bookstore zit, typisch Amerikaans.......waarom, denk je dan???
We lopen langs Lockkeeper's House aan Constitution Avenue Northwest (wat is Lockkeeper's?)
Na het oudste gebouw, 179 jaar oud, aan The Mall bezichtigd te hebben, lopen we 17th Street Northwest verder af tot we bij het First Divison Monument in President's Park aankomen.
Dit is een prachtig monument ter ere van de gevallen soldaten van de 1e infanteriedivisie in de Eerste Wereldoorlog, Tweede Wereldoorlog, Vietnamoorlog en Operation Desert Storm.
Verderop zien we een checkpoint met bewakers, STOP-borden (RESTRICTED AREA, STOP, DO NOT ENTER), verkeerslichten en 2 barricades.
We weten dus dat we vlakbij The White House in de buurt zijn.
Witte huis en Pershing Park, een parkje/pleintje vernoemd naar John J. Persing (?).
De trappen omlaag zie je gedenkmuur plus standbeeld met bomen en bankjes rondom.
Evacuation Route?
Op de terugweg pakken we het gigantische Smithsonian National Museum of Natural History mee.
We zien hier diverse opgezette vogels en zoogdieren, maar ook de oceanen worden hier tentoongesteld, zie foto's.
De 3rd floor is gesloten dus dat schiet op, wel is er een kleine exhibitie van dinosaurussen, altijd interessant.
Om 6:30pm lopen we terug naar de auto na weer een indrukwekkend dagje musea/museums.
We rijden op het gemakkie terug naar het hotel om op te frissen voor het avondprogramma.
Bij Hooters naast het hotel (2630 Prince William Pkwy) gaan we bier drinken, of was het eten?
De inrichting is wat je van Hooters verwacht, veel hout, tv's met sport en veel ballen ( o ) ( o ).
Samen de Boneless Wings met Spicy Garlic genomen en hierbij MOEST er wel bier gedronken worden, dus namen we een pitcher Heineken.
Damn, deze kippetjes waren heet, niet normaal!!!!
Als sides namen we de Big Dipper Chili Cheese Fries en Philly Steak Sandwich.
Ook bijzonder is dat de serveerster vraagt of we in the US of A zouden kunnen leven.
Hierop zeggen we nee, omdat het hier nogal om geld draait en de mensen niet (altijd) echt zijn.
Als Amerikaanse beaamt ze dat en zegt dat in Europa de mensen veel echter zijn.
Tippen maximaal omdat de service wel goed was en het bier goed smaakte weer......de pitcher Heineken was goed maar ietwat waterig.
Daarna hebben we haar niet meer gezien helaas....jammer, maar ook dat is weer Amerikaans he.
Dan maar ons verdriet wegdrinken met Samuel Adams Boston Lager die we bij de Food Mart van de Shell nearby vandaan plukken.
Woensdag 4 juni (dag 13)
Vroeg eruit om even alleen te ontbijten, want Remco was nog wat moe en bleef dus liggen.
Na ontbijtje loop ik zelf ook te knikkebollen, dus nog even op bed gelegen.
Remco loopt nog even naar Shell om wat te halen en 10:45am rij ik ons voor de tweede keer naar Washington D.C.
Onderweg vliegen er nog een stuk of 10 Apaches over ons heen op de Interstate.
11:30am weer bij Doggett's Parking de auto geparkeerd en de temperatuur meet weer zo'n 30° C vandaag.
11th Street Northwest uitgelopen naar National Mall en daar komen we langs het in aanbouw zijnde National Museum of African American History & Culture.
Deze opent volgend jaar in 2015.
Net buiten The Mall ligt het United States Holocaust Memorial Museum.
Niet een erg leuk bezoek, maar wat is dit indrukwekkend zeg!
?
Via ? komen we dan bij het Thomas Jefferson Memorial in het West Potomac Park uit.
Het water hieromheen is een gigantisch ?, genaamd Tidal Basin en er zwemmen gigantische karpers in.
Een jong eendje is bij zijn moeder weggezwommen en kan maar net ontsnappen.....
bruggetje over bij Ohio Drive Southwest
naar West Potomac Park.
We lopen langs het weggetje aan de waterkant en chillen even bij het bankje met uitzicht op o.a. Jefferson Memorial en Washington Monument.
Franklin Delano Roosevelt MemorialMartin Luther King, Jr. Memorial en via Lutz Bridge terug.
Floral Library via Department of the Treasury Bureau of Engraving and Printing.
Langs National Mall en dan naar Smithsonian National Museum of American History.
Uiteraard security check (Holocaust ook) en wederom overal gratis entree.
In cafeetje ? wat gegeten en gedronken en toen maar afgetaaid, want we waren de museums nu wel een beetje beu haha.
Rond 4pm pakken we de auto en lekker in de spits, dus weer filerijden to the max.
Bij het hotel gaan we zwemmeren en erna shoppen.
Dit doen we bij Simon-Mall's Potomac Mills Center aan 2700 Potomac Mills Circle.
Bij Nike Factory Store even nieuwe Maxxies (Nike Air Max Coliseum Racer) en sokken gekocht.
Vlakbij @ Locker Room By Lids een petje van de Seattle Seahawks voor Wesley Visser meegenomen.
Bij de Aéropostale Factory Store met een medewerkster gekeken voor Rich zijn boodschappenlijstje met kleding.
The shopping spree continues at Modell's Sporting Goods waar ik 2 adidas t-shirtjes haal, aardige winkel ook!
Next up is T.J. Maxx waar ik een trolley haal van it luggage, toevallig ook nog World's Lightest volgens de stickers.
De trolley is zwaar nodig, want de koffer raakt voller en voller met alle aankopen, hehe ^_^
Ook bij Abercrombie & Fitch New York geslaagd.
Hier een blauw vest met eland-logootje gehaald, want die miste ik nog.
Last but not least bij Calvin Klein uiteindelijk voor Rich nog wat boxer briefs gehaald voor zijn aanstaande verjaardag.
De mall gaat dan, 9pm alweer, bijna sluiten en goed geslaagd gaan we naar buiten.
Helaas moeten we in de stromende regen naar de auto rennen.
Met het autodak boven ons hoofd kijken we voor een mooi adresje om te eten.
Dit werd de Burger King aan 2701 Potomac Mills Circle op 30 seconden rijden.
Het menu bestond uit Satisfries (ribbelfrietjes met minder caloriën) plus een Spicy Original Chicken Sandwich, jammie haha.
Na het eten was het "buitje" wel een wolkbreuk te noemen, dus stapten we na 20 meter lopen soaked in de auto.
Al snel zijn we weer op de hotelkamer voor Game 1 van de Stanley Cup finale; Los Angeles Kings versus New York Rangers.
Dit was een erg spannende wedstrijd met uiteindelijk een overtime win voor de L.A. Kings.
Donderdag 5 juni (dag 14)
Ontbijten en om 9:45am gelijk uitchecken, want we pakken weer een pretpark.
Vandaag rijden we naar Kings Dominion in Doswell, Virginia aan 16000 Theme Park Way met een zeer aangename temperatuur.
Als de I-95 South opgaan, staan we gelijk in de file.
Immer gerade aus op de I-95 South en na ongeveer een uurtje rijden komen we via Kings Dominion Boulevard aan op de parking.
Het is ongeveer 11:00 nu en lappen bij de parking booths gelijk $15 voor het parkeren.
Extra betalen voor bepaalde attracties of sommige zijn zelfs afgesloten due to high winds voor WindSeeker lol (?).
Als eerste attractie doen we de Hurler, een houten coaster, waar we front seat met zijn tweeën rijden.
Erg smalle zitjes, maar best snel nog met enkele drops erin.
Later is deze attractie omgebouwd naar Twisted Timbers (2018 geopend).
Ricochet (nu bekend als Apple Zapple) is next, de zigzag-heen-en-weer-knal-bijna-uit-de-bocht-karretjes, je kent ze wel.
Aan het begin een aardige drop met het bekende buikgevoel.
Grizzly volgt dan, nog een houten rakker, die goed verstopt is achter de bomen.
Deze doen we achterin de treintjes, redelijk hoog met 27 meter en achterin geen zicht naar beneden, kicken!
Coaster is fokkin' snel ook met 51 mph (82 km/h), cool!
Dinosaurs Alive!; "Cool, denken we nog", oh nee, wacht extra betalen weer, schandalig!
Je betaalt al bijna $43,- voor het park, dus voor attracties extra geld binnen willen harken is echt absurd......
De volgende coaster is Rebel Yell; wederom een houten achtbaan met 2 identieke banen.
Normaal gesproken rijdt deze dan ook met 2 karretjes naast elkaar in racevorm, maar het is vandaag te rustig, dus rijdt er maar 1 kar.
Het duurt erg lang om bovenaan de lift hill te komen, dus je hebt genoeg tijd om het park in je op te nemen.
Het valt ook op hoe fokkin' hoog de rood-gele Intimidator 305 is in de achtergrond.
De baan van Rebel Yell is vrij saai, maar wel aardig rapido met 56 mph (90,1 km/h).
Deze rollercoaster is trouwens in 2018 ook al hernoemd naar Racer 75.
Dan volgt de stand-up roller coaster, Shockwave.
Eigenlijk ben ik te groot voor deze attractie, want ik sta constant tegen de schouderbeugels aangedrukt, geen prettige ride dus.....
De eerste drop is wel stoer en de looping erna geeft ook wel een raar gevoel, omdat je staat.
Shockwave is in 2015 gesloten en in 2016 vervangen door Delirium.
Bij Auntie Anne's zo'n gigantisch lekkere Pretzel Doggie gehaald met dipsaus en een verfrissende Pibb Xtra, jummie jum! :)
Fort Zimmerman/Flight of Fear is een binnenachtbaan die in het gebouw van "BUREAU OF PARANORMAL ACTIVITY" zit.
De beugel gaat echt maar net over mijn benen heen en we zagen van tevoren al dat je word afgeschoten vanuit het station.
The ride is supersnel (54 mph/87 km/h), in het pikkedonker én met allerlei desoriënterende bochten, af en toe een stroboscopisch effect, neonlicht of buitenaards wezen dat oplicht.
Na de rit ben je helemaal dizzy, VET!
Intimidator 305 staat hier pal naast en deze is toch wel heel erg indrukwekkend qua hoogte (93):
"The ride stands 305 feet at its highest point with a first drop of 300 feet at an 85-degree angle."
Remco kijkt ernaar én slaat deze toch maar even over......wel nice dat hij de rest van de attracties wel meegegaan is, props jongeman!
Als we erheen lopen zien we een soort podium voor Dale Earnhardt, de NASCAR-legende die in 2001 op 49-jarige leeftijd de dood vond tijdens een race-ongeval.
Zijn zwarte Chevrolet met nummer 3 van Richard Childress Racing, waar "The Intimidator" in 1994 in Michigan de NASCAR Sprint Cup won en platen dan
Dan door naar de ingang van Intimidator 305, waarvan Kings Dominion dit op de website heeft staan:
"The tallest, fastest and most thrilling roller coaster on the East Coast."
Dat zijn nogal wat beloftes voor de coaster die de bijnaam van Dale Earnhardt draagt.
Als ik na een paar rondjes wachten (deze attractie is populair) in mag stappen begint mijn hart toch wat sneller te kloppen, want de drop is zo'n beetje recht naar beneden.
Wat direct opvalt is dat je direct vanuit het station de supersnelle lifthill inrijdt, waardoor je binnen no time op 93 meter hoogte zit en dan merk je pas ECHT hoe hoog dit is, damnnnnnnnnnnnnnn.
Dan komt de drop hoor en schiet je kneiterhard naar rechts met 145 km/uur (bijna 90 mph), WOW!
Je klimt nog 2 keer omhoog met drops en supersmoothe bochten.
Enige "nadeel" is dat je door de snelheid/wind met tranen in je ogen zit en de baan vrij kort is.
Maar misschien is dat maar beter ook haha, want hij is echt supertof!
Na Intimidator 305 verwacht je dat de rest alleen nog maar tegen kan vallen, maar niks is minder waar.
Want Backlot Stunt Coaster is ook gaaf, een coaster die Richard en ik in Canada's Wonderland al hadden gedaan vlakbij Toronto.
Wederom een coaster waarbij je afgeschoten word en een paar turns maakt die je niet verwacht.
Je gaat door een "filmset" met veel containers en politieauto's, dan stop je bij een helicopter die op je schiet en boven je vlammen te zien zijn.
Dan word je weer afgeschoten en maak je allerlei wilde manoeuvres in het donker.
Best een kick baantje dus.
Anaconda, staat ook in de buurt en dit is weer een ride waar ik met mijn benen dubbelgevouwen in moet.
We stoppen op de lift hill, met wederom uitzicht op de hoogte Intimidator 305.
De coaster begint leuk met een tunneltje onder het water door na de drop en erna een looping.
Daarna remt hij af en word hij steeds langzamer.
In de laatste paar rolls in het laatste gedeelte van de baan staat hij zelfs bijna stil in.
Aan het einde krijg je nog wel een sneak peek op Volcano: The Blast Coaster.
Als we de volle ronde van het park hebben gelopen komen we aan bij de geel-blauwe Dominator, de rollercoaster naast de parkeerplaats.
"Holds the world record as the longest floorless roller coaster at 4,210 feet." (1283,2 meter lang)
Dominator is een toffe ride die begint met een mini-dropje richting lifthill.
Na de (superslome) lifthill met uitzicht op de Eiffel Tower schieten we rechtsaf door de hoge en brede looping; weer eens wat anders zo'n loop.
Dan nog een paar snelle twists and turns en daarbij ook nog wat barrel rolls (over-de-kopjes) maakt weer een prima ritje!
Verderop zit Shenandoah Lumber Co. de houten boomstambootjes.
Je doet slechts 3,5 uur over 2 drops waarbij je 2 waterdruppels over je heen krijgt, niet erg boeiend dus.
De omgeving is verder wel mooi, want je "vaart" door een dik bomendak.
White Water Canyon zit ernaast, een rapid river-attractie, zoals Piraña in de Efteling.
De welbekende bootjes met stootbanden ging vrij goed, slechts een paar druppels water over ons heen, tot aan de watervallen en waterspuiter, toen waren we soaked haha :-D
Na de (superslome) lifthill met uitzicht op de Eiffel Tower schieten we rechtsaf door de hoge en brede looping; weer eens wat anders zo'n loop.
Dan nog een paar snelle twists and turns en daarbij ook nog wat barrel rolls (over-de-kopjes) maakt weer een prima ritje!
Verderop zit Shenandoah Lumber Co. de houten boomstambootjes.
Je doet slechts 3,5 uur over 2 drops waarbij je 2 waterdruppels over je heen krijgt, niet erg boeiend dus.
De omgeving is verder wel mooi, want je "vaart" door een dik bomendak.
White Water Canyon zit ernaast, een rapid river-attractie, zoals Piraña in de Efteling.
De welbekende bootjes met stootbanden ging vrij goed, slechts een paar druppels water over ons heen, tot aan de watervallen en waterspuiter, toen waren we soaked haha :-D
1 van de sickste rides die ze hier hebben is Volcano: The Blast Coaster.
Deze doen we samen in de frontseats.
Het bordje op het station met "WARNING THIS RIDE MAY ROLL BACK" is veelbelovend, maar dit gebeurde helaas niet bij ons.
Als je de bocht om bent wordt je naar buiten en naar links gelanceerd.
Vervolgens ga je naar binnen en word je een 2e keer gelanceerd, maar nu omhoog de vulkaan uit met een snelheid van bijna 113 km/u.
Bij de "uitbarsting" kom je weer in de buitenlucht en maak je gelijk een soort looping met een draai erin.
Hearline rolls beide kanten op en dan is het ritje alweer voorbij helaas, wat een killer ride!!!
Deze doen we samen in de frontseats.
Het bordje op het station met "WARNING THIS RIDE MAY ROLL BACK" is veelbelovend, maar dit gebeurde helaas niet bij ons.
Als je de bocht om bent wordt je naar buiten en naar links gelanceerd.
Vervolgens ga je naar binnen en word je een 2e keer gelanceerd, maar nu omhoog de vulkaan uit met een snelheid van bijna 113 km/u.
Bij de "uitbarsting" kom je weer in de buitenlucht en maak je gelijk een soort looping met een draai erin.
Hearline rolls beide kanten op en dan is het ritje alweer voorbij helaas, wat een killer ride!!!
Avalanche dan, een soort Bob van de Efteling, erg kort en shaky ritje, je word lekker door elkaar geschud.
Als afsluiter nog een keer Intimidator 305 gedaan in mijn remy, want Rem zag hem nog steeds niet zitten.
Maar damns, wat is dat ding snel zeg!!!
Nadat we klaar waren qua attracties, nog wel even bij Water Works gekeken dat dan wel weer inclusief is.
Na een mierzoete Cinnabon Roll rollen we 3:30pm van de parkeerplaats af richting Williamsburg, Virginia
Een uurtje later om 4:30 arrival at Williamsburg, waar we zo naar Days Inn Williamsburg Historic Area aan 331 Bypass Road toe rijden.
Bij het inchecken laat ik mijn telefoon op de auto liggen :-( ?
Supermooi hotel, luxe ingericht, gratis wifi en koelkastje!!!
Nadat we nog even van de avondzon bij het buitenzwembadje hebben genoten, gaan we lopend naar Cracker Barrel Old Country Store (200 Bypass Road) for some food.
Best lastig nog om aan de overkant van de Bypass Road te geraken, want er zijn nergens zebrapaden te bekennen.
De Cracker Barrel-keten is ons bekend van ons vorige Amerika-avontuur en weten dus dat je hier genoeg te eten krijgt.
Voor $35,- totaal (€12,50 p.p.!) eten we dan ook méééér dan genoeg en het smaakt allemaal weer prima ook!
Je glas was nog niet leeg of er stonden alweer nieuwe glazen op tafel, beterrrr! :)
Na het eten lopen we de 5 minuutjes terug naar het hotel om de auto op te pikken.
We rijden op het gemakkie naar Kmart aan 118 Waller Mill Road voor wat boodschapjes en Coronering.
Op de kamer game 1 van NBA The Finals gekeken tussen de San Antonio Spurs en Miami Heat op abc.
De Spurs neemt thuis in het AT&T Center de voorsprong in de best-of-7-serie door Heat met 110-95 te verslaan.
Vrijdag 6 juni (dag 15)
Vroeg op voor het ontbijt, zwemspullen aan en Coronaflesjes mee naar het zwembad.
Vandaag is een chilldagje slash zondagje en gaan we lekker bakken onder het genot van een biertje of wat.
Omdat glas niet toegestaan is rijden we toch maar even naar de supermarkt Marshalls voor blikken bier.
Oh wacht, Marshalls blijkt een schoenenwinkel.
Dan toch maar richting Walmart aan 731 E Rochambeau Drive waar we boodschappen doen en bierblikjes halen (Cerveza Modelo Especial).
Lekker op de ligbankjes gelegen en wat tegen de adidas Brazuca WK-bal getrapt met Rem.
Ook van de klanken van Isaac Stern genoten en de literaire thriller Nooit alleen van Loes den Hollander uitgelezen.
Weer eens bij Uno's Pizzeria & Grill aan 205 Bypass Road gegeten, jummie!
Op de kamer nog naar de bloedeloos saaie sent-off match voor het WK 2014 gekeken tussen Mexico en Portugal.
In de 93e minuut wint Portugal door een prachtige kopgoal van Bruno Alves.
Leuk feitje is dat deze wedstrijd in het Gillette Stadium werd gespeeld, waar wij natuurlijk ook zijn geweest in Foxborough.
Zaterdag 7 juni (dag 16)
Aantal keren wakker geworden vannacht door schreeuwende kinderen op de gang, balen!
Helaas te dunne muren van de kamers, dus dat is wel heel erg jammer.
Enige minpuntje van het hotel, want verder meer dan prima.
Omdat we toch al vroeg wakker zijn, gaan we er maar uit om te ontbijten.
We Googelen wat om te kijken waar we vandaag heen gaan.
Om 10:30am rijden we met 20 minuutjes naar Yorktown, Virginia, om daar rond te kijken.
Het plaatsje ligt aan de York River en is bekend van de slag bij Yorktown tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog (1781).
De Colonial Parkway door de met bomen omringde weg naast de York River is een prachtige weg om te rijden.
Wat gedaan verder in Yorktown, zie foto's?
Als we terugkomen bij het hotel blijkt de keycard van onze kamer niet te werken en dat kan goed kloppen, want we hadden al uit moeten checken vandaag, hahaha.....OOOOOOOOOOPS!
Uiteindelijk onze excuses gemaakt bij de receptie en gevraagd of er additional charges bij zouden komen.
Volgens mij konden ze ook wel zien aan ons, dat we dit niet expres hadden gedaan en het hotel was niet volgeboekt, dus we kwamen er zonder schade mee weg, gelukkig, erg sportief ook.
Als we de navigatie instellen zien we dat de rit een dikke 4 uur rijden is.
We komen over de James River Bridge en rijden langs Petersburg, Virginia.
Deze plaats is bekend van de "Slag bij Petersburg" tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, die ook te zien is in de film Cold Mountain.
Bij McKenney, Virginia doen we een stopje naast de I-85 South bij de plaatselijke Exxon aan Doyle Boulevard.
Voor de hongerige maagjes stoppen we voor het avondeten bij KFC aan 1544 Highway 56 in Creedmoor in North Carolina, want de Virginia-North Carolina staatsgrens zijn we inmiddels alweer ruimschoots gepasseerd.
De Doublicious was weer fantastisch!
I-40W langs Greensboro, 8:45pm daar bij Hampton Inn Winston-Salem aan.
Mooi hotelletje met koelkastje, free wifi, etc., etc (?).
Ff lekker gezwommen in het buitenbadje, want het is nog steeds zo'n 20° C rond 9:30pm.
In het zwembad komen we wel allerlei vage insecten tegen, maar dat mag de pret niet drukken.
Op de kamer game 2 van de Stanley Cup vanaf de 3e periode gekeken.
De Los Angeles Kings spelen thuis in het Staples Center tegen de New York Rangers en winnen in overtime (na 2nd overtime dit keer) met 5-4.
Hoe bedoel je aan elkaar gewaagd!
De Kings ook in de series in het voordeel nu, 2-0.
Zondag 8 juni (dag 17)
Ontbijten en de bagels voor het opwarmen met mijn suffe harses niet in tweeën gebroken, dus ze kwamen vast te zitten in het apparaat.
Zo erg dat er vlammen uitkwamen ook, lekkere Bob-actie!
10:45am stappen we in de auto op pad richting Pigeon Forge in Tennessee.
Langs Charlotte?
Bij BP in Advance, North Carolina aan 117 NC HWY 801 North tanken we de auto vol voor $3,599 per gallon.
I-40 W richting Knoxville stopje bij Haywood County Rest Area net voorbij Pisgah National Forest Deze Rest Area is echt ontspannend, want er zijn genoeg bankjes, groen en er staat een lekker zonnetje, chillllll!
Al in Tennessee ("The Volunteer State") nu?
The legendary Johnny Cash, The Man in Black, is in 2003 gestorven in Nashville, Tennessee.
3:30 arriveren we bij Shular Inn aan 2708 Parkway in Pigeon Forge, Tennessee.
We hebben Wifi in een lekkere ruime kamer, inclusief een koelkastje en daarnaast ook ontbijt, netjes uitgezocht Richard =)
Even bijkomen van de lange rit bij het mooie buitenzwembad.
Nog steeds 30° C rond 5-en dus het is prima vertoeven, vakantieman!.
Eten doen we bij Smoky Mountain Brewery & Restaurant waar we met 5 minuutjes heen lopen.
We bestellen daar een sampler van 4 bieren (5 oz. glasses).
Alle bieren die hier te bestellen zijn komen van de lokale Smoky Mountain Brewery:
- Mountain Light Beer American Pilsner
- Velas Helles Light German Style Lager
- Windy Gap Wheat
- Cherokee Ale an American Amber Ale
Rem neemt nog een welbekende Tuckaleechee en zelf een Appalachian Pale Ale.
De garlic bread vooraf is ook niet al te klein en dan moeten we nog beginnen aan onze Brewery "Ale" Steak (our signature sirloin marinated in Cherokee Red Ale, olive oil, mustard and garlic. Finished with worcestershire butter (Rem)) en 12' "White" (four-cheese blend, fresh basil, onion and garlic (no tomato sauce).
Eenmaal terug bij het hotel dumpen we ons vele losgeld in de vending machine bij het hotel voor wat drinks & snacks.
Op de kamer weer eens wat b-ball gekeken; San Antonio Spurs thuis in het AT&T Center versus Miami Heat in the NBA Finals.
The Heat wint deze spannende game 2 met 98-96 "and ties the series".
Maandag 9 juni (dag 18)
Vroeg op voor een ontbijtje en daarna gaan we de dichtbijgelegen Great Smoky Mountains bekijken.
Om 10:30am pakken we de auto om deze richting The Smokies te sturen.
Na 15 minuten rijden we het meestbezochte National Park van Amerika binnen.
Groot voordeel van dit National Park is dat we geen entree hoeven te betalen!
Volgens de officiële website, https://www.nps.gov/grsm/, maken biologen schatting van ongeveer 1500 American Black Bears in het park.
De Black Bear staat dan ook symbool voor the Smokies.
Door het dichte bos is het moeilijk om wildlife te spotten, maar we weten dat er gigantisch veel diersoorten te vinden zijn.
Net voor het park rijden we door het toeristische Gatlinburg, Tennessee.
Via de bochtige Gatlinburg Bypass rijden we de Great Smoky Mountains in.
Na een kleine 10 minuten het park ingereden te hebben, doen we bij Maloney Point een tussenstopje om van het fantastische uitzicht te genieten.
Helaas regent het steeds harder naarmate we verder de bossen ingaan en dus hebben we niet zoveel zin om stopjes te maken.
Cades Cove ligt op ongeveer een uur rijden van Maloney Point, dus we kunnen genoeg moois vanuit de auto aanschouwen.
"Touring the Cove An 11-mile, one-way loop road circles the cove, offering motorists the opportunity to sightsee at a leisurely pace. Allow at least two to four hours to tour Cades Cove, longer if you walk some of the area's trails. Traffic is heavy during the tourist season in summer and fall and on weekends year-round. While driving the loop road, please be courteous to other visitors and use pullouts when stopping to enjoy the scenery or view wildlife."
Het is 1/4 mile hiken om bij The John Oliver Place (cabin in the woods) uit te komen.
Dit huisje is nog helemaal van hout gebouwd en dateert van 1822.
Achter John Oliver's Place nog een stukje het bos ingelopen.
Terug in de Ford Focus volgen we de Cades Cove Loop Road en komen langs Cades Cove Methodist Church aan de rechterkant.
Soms rij je langs weilanden en dan rij je weer door dichte donkere bossen heen; de afwisseling van omgeving op de éénrichtingsweg maakt het erg leuk om te rijden ook.
Cades Cove Missionary Baptist Church rijden we aan de linkerkant voorbij en zien dat achter de kerk een kerkhof ligt.
Na een stuk rijden moeten we rechtsaf slaan met de auto om Abram Falls trail te bereiken.
Voor deze hike van 5 mile (roundtrip) moet je volgens de NPS (National Park Service) 3-4 uur rekenen.
De trail steeds dieper het bos in brengt ons over losse boomstronken, langs stenen en beekjes naar een mooi meertje met de 20 feet hoge Abram-waterval.
Het 6 meter hoge watervalletje is uiteraard weer een prachtig aangezicht.
In het water hier (100 feet broad pool) en de waterval schijnen meerdere doden gevallen te zijn door verdrinking of vallen.
Omdat het een one-way trail is, moeten we de 2.5 mile ook weer helemaal terug, best een zware hike zo.
Maar met ongeveer 1,5 uur hebben we de trail gedaan, exclusief scenery viewing.
Regent nog, zie foto's?
Dan rijden we verder op de Scenic Loop tot er voor ons ineens een pickup truck begint te wijzen.
Voor de zekerheid onze auto aan de kant gezet, en ja hoor, daar zit een American Black Bear, cool!
Ook zien we in de buurt nog een hert (wat voor zie foto?)
Als we verder rijden komen we langs meerdere meadows met bomen, maar wildlife zien we niet meer op de gebruikelijke vlinders, vliegen, muggen en vogels na.
Later stoppen we nog even bij een pullout waar we uitzicht hebben op Great Smoky Mountains en Gainsburg, WOOOOOOOOW in het kwadraat dit!
6:00pm zijn we al terug op de hotelkamer en even uitrusten, want het was me het trailtje wel zeg!
7:15pm gaan we weer op pad om dineren bij Outback Steakhouse in Sevierville, Tennessee aan 611 Sevierville Rd. (?, check bon).
De gerechten smaakten hier weer fantastisch, net als het drinken; Rem ging voor de Rack of Lamb en Fostertjes (kleintjes dit keer) en mij smaakten de 12 oz Sirloin Steak met Aussie Fries en Strawberry Red Bull's weer opperbest.
Boodschappen doen we ook in Sevierville bij de plaatselijke Walmart Supercenter aan 1414 Parkway.
Back in the hotelroom Stanley Cup Final game 3 gecheckt.
Wederom winnen de Los Angeles Kings bij de New York Rangers in de Madison Square Garden, waar we natuurlijk zelf ook zijn geweest in New York.
Dit keer met 3-0 en zijn dus met dezelfde "series score" 1 wedstrijd (best-of-7) verwijderd van de Stanley Cup.
Winnen ze ook?
Great Smoky Mountains staat ook bekend als "Salamander Capital of the World". inpassen (?)
Dinsdag 10 juni (dag 19)
Ontbijtje, chillen en dan op naar Tanger Outlets aan 1645 Parkway in Seviervillee, Tennesee om wat laatste spulletjes te shoppen.
Bij Bose Factory Outlet gekeken voor Quietcomfort 20 Noise Cancelling, maar met $279 is deze bijna 2 keer zo duur als in andere mall, jammertjes!
Dan bij Aéropostale voor Rich nog een polo gehaald.
Bij Shell ff tanken voor $3,299 per gallon en wat Nesquiks.
Great Smoky Mountains, langs Bypass Road, dus nu wel langs Gatlinburg?
Stopje bij Newfound Gap, waar ook de North Carolina Tennessee State Line zich bevind.
Bij Clingmans Dome zitten we op 6,643 feet hoogte en is het ineens 18° C, terwijl het "beneden" nog 33° C was.
De steile Clingmans Dome Trail (? mile) naar Observation Tower voor het hoogste punt in Great Smoky Mountains?
360° uitzicht vanaf Observation Tower
Pigeon Forge en Gatlinburg zijn ook duidelijk zichtbaar.
0.5 mile.
Gigantisch stuk rijden naar Cherokee, een indianenstadje in North Carolina net buiten Great Smoky Mountains waar we doorheen rijden.
Veel is er echter niet te zien.....behalve casino's, hotels en de gebruikelijke toeristische activiteiten.
Dus rijden we hetzelfde stuk weer terug, maar pakken nu wel de Bypass Road zodat we sneller in Pigeon Forge aankomen.
Eenmaal thuis is het slechts 33° graden Celsius aan warmheid, dus besluit ik te gaan zwemmen om wat af te koelen.
Rem heeft geen zin omdat er een "klein buitje" in de lucht hangt.
Ik denk dat het wel meevalt, maar als ik terugkom op de kamer gaat het flink waaien en ook nog te regenen, dus besluiten we nog even te wachten met eten.
Dat is een verstandige keuze geweest, want een paar minuten later is het complete chaos in de lucht met onweer en stortregen.
Als het wat minder is gaan regenen rijden we de 10 minuutjes naar de T.G.I. FRiDAY'S in Sevierville, Tennesee (1503 Parkway).
We eten hier weer meer dan lekker......(bon?)
Op de hotelkamer kijken we The Finals game 3 tussen Miami Heat en San Antonio Spurs.
De Spurs winnen uit in de American Airlines Arena met 111-92 en leiden de series nu 2-1.
Woensdag 11 juni (dag 20)
Vroeg op, want vandaag is alweer ons laatste reisdagje.
De reis brengt ons vandaag naar East Point, Georgia, vlakbij Atlanta.
Als we de hotelkamer uitstappen richting ontbijtzaal zien we dat het gigantisch aan het regenen is weer.
Rond 10:30am na het uitchecken rijden we weg en miezert het gelukkig nog maar een klein beetje.
Gelukkig is het dit keer "maar" dik 4 uurtjes rijden.....
We volgen de I-40 West en na Knoxville de afslag naar de I-75 South.
Onderweg maken we een tussenstopje bij Mr. Gas in (zie bon?) om een 5 hours te halen om wakker te blijven?
Later maken we een foodstopje bij de KFC aan 5387 Alabama Highway te Ringgold, Georgia voor een Doublicious Sandwich en Sierra Mist.
Als we Atlanta naderen krijgen we een regenbui waarbij we maximaal 10 meter zicht voor ons hebben en daarna begint de zon weer te schijnen.
3:30pm arriveren we bij Hyatt Place Atlanta Airport-North aan 3415 Norman Berry Drive in East Point, Georgia.
We krijgen hier een ruime nette kamer, free wifi, ontbijtje, koelkastje, een loungegebeuren en we zitten dichtbij het vliegveld haha.
We koelen gelijk onze meegebrachte Corona's in the fridge.
Paar uurtjes chillen op de kamer en als de Corona's gekoeld zijn, nemen we deze tot ons.
Op de tv zien we een docu over het Amerikaanse voetbalteam en horen we ze zeggen dat ze wel even wereldkampioen zouden worden, hahahahaha.
7:00pm op pad for "some food and beers" en "geslaagd" bij Irish Bred Pub, een louche Ierse tent aan 1155 Virgina Ave in Hapeville, Georgia waar binnen nog gewoon gerookt wordt....goeie keuze Rem!
Gerookt eten dus vandaag (fries plus nacho's en een vette vis voor Rem).....YUCK!!!
De 312 beers waren dan wel weer goed te doen!
We lopen de brug over de I-85 over en binnen 5 minuten zijn we weer terug op de hotelkamer om game 4 van de Stanley Cup Finals te kijken.
De L.A. Kings kunnen vandaag de Stanley Cup pakken, maar het lukt ze niet in de Madison Square Garden te winnen.
De N.Y. Rangers winnen thuis met 2-1 en houden nog hoop op de Stanley Cup; de series staan nu 3-1 in het voordeel van de Kings.
Donderdag 12 juni (dag 21)
Early bird weer vandaag om te ontbijten.
Kan ook niet anders, want om de minuut stijgt of landt er een vliegtuig op Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport en word je vanzelf wel wakker.
Ons Hyatt Place Atlanta Airport-North hotel ligt dan ook op een steenworp van iets meer dan 2 kilometer van het grootste vliegveld ter wereld (qua passagiers).
Daarnaast komt er om de 10 seconden een cordon politieauto's, een groep brandweerwagens en een verdwaalde ambulance voorbij, lekker!
Een speciale vermelding voor de hotelkamer krijgt de Cozy Corner, want deze kleine hoekbank is ideaal om te chillen/liggen en kan dus ook als bed gebruikt worden.
Bij Chevron (zie bon?) vlakbij hotel voor $10,- ($3,69 per gallon) wat benzine bijgetankt, want morgen mogen we de auto weer inleveren.
Een klein halfuurtje rijden we rond 11:30am de official parking van Georgia Aquarium in (357 Luckie Street Northwest), waar we voor $10,- de auto kwijt kunnen.
Admission is $35,95 minus sales tax voor het Georgia Aquarium (225 Baker Street) en daarna uiteraard een security check.
De dolfijnenshow is dan wel inbegrepen bij de totale ticketprijs van $38,83, dus dat valt dan weer mee ;-)
Daarbij komt wel dat voor elk admission ticket een $1,- naar conservation and research gaat, nobel idee!
Bij binnenkomst worden we begroet door superveel Carangidae (Jack family)-vissen in een grote tank.
Eerst Tropical Driver presented by Southwest.com gezien waar in verschillende exhibities mooie rifvissen, Lined Seahorse & Razorfish, kwallen (o.a. Moon Jelly en Northern Sea Nettle) en garden eels zijn te bewonderen.
Ook zit hier een aquarium met nagebootste golven?
Vervolgens Ocean Voyager Built by The Home Depot waar in een GIGANTISCH aquarium allerlei soorten gespot kunnen worden via de geplastificeerde diver sheet.
"Our Ocean Voyager gallery, built by the Home Depot, contains 6.3 million gallons of salt water and is home to four whale sharks, four manta rays, and thousands of other fascinating fish.
As one of the largest single aquatic exhibits in the world, Ocean Voyager features an acrylic tunnel for guests to view our incredible marine life on all sides, and a giant acrylic viewing window to explore our world oceans like never before.
This exhibit was specially designed to house whale sharks, the largest fish species in the world. Schools of predatory trevally jacks, squadrons of small and large stingrays, enormous goliath grouper and several sharks all ply the waters of this ocean habitat. With 4,574 square feet of viewing windows, a 100-foot-long underwater tunnel, 185 tons of acrylic windows and one of the largest viewing windows in the world at 23 feet tall by 61 feet wide and 2 feet thick, visitors will have multiple opportunities to view all of these magnificent animals."
We zien hier o.a. 2 Whale sharks, 4 Manta Rays, trevally jacks, gigantische goliath grouper, several sharks (o.a. Zebra Shark), Bowmouth guitarfish and squadrons of small and large stingrays zwemmen/"vliegen".
In het Georgia-Pacific Cold Water Quest-gedeelte vinden we Beluga whales, Japanese spider crabs, giant Pacific octopus, Australian weedy sea dragons, Big-bellied seahorses, African penguins en California Sea Otters.
Om 2:00pm doen we AT&T Dolphin Tales.
De show duurt een halfuurtje en de dolfijnen doen veel leuke trucjes, maar over-de-top-Amerikaans weer.
Daarna bij Cafe Aquaria geluncht; een lekkere grilled cheese sandwich met een melkje en een banana.
Bij Southern Company River Scout vinden we weer allerlei verschillende soorten vissen (Cychlids?, Piranha's, ?) otters en (albino!) alligators.
Ernaast is de gallery van SunTrust Georgia Explorer.
Hier zien we Red lionfish, horseshoe crabs, sea stars, rays en shrimp en is het mogelijk sommige hiervan aan te raken.
De Red lionfish (gewone koraalduivel) aanraken is niet zo verstandig, want dit is uiterst pijnlijk en daarnaast ook nog giftig.
Sea Monsters Revealed: Aquatic Bodies als laatste meegepakt, een leuke exhibitie van de skeletten van allerlei zeemonsters die Georgia Aquarium huisvest en van 2013 tot dit jaar te zien is.
Als we de uitgang van Georgia Aquarium opzoeken komen we weer uit bij Pemberton Place, het parkje wat de naam draagt van de uitvinder van Coca-Cola, John Pemberton.
Ook de geschiedenis van de in 1886 in Atlanta uitgevonden frisdrank is op Pemberton Place te vinden in het World of Coca-Cola.
Als we Baker Street Northwest oversteken komen we in Centennial Olympic Park.
Dit park is speciaal aangelegd voor de Olympische Zomerspelen van 1996 in Atlanta, Georgia.
Nederland behaalde toen 4 gouden plakken (hockey, roeien (8), volleybal en crosscountry mannen (Bart Brentjens).
#100?
Nadat we niet voor de eerste keer verkeerd gestuurd worden door de GARMIN NÜVI doot een pauperdeel van Atlanta komen we op tijd binnen voor de 2e helft van de openingswedstrijd van het WK 2014; Brazilië-Kroatië.
De stand is dan 1-1 en Brazilië zal uiteindelijk met 3-1 winnen.
Ons laatste avondmaaltje (USA 2014 dan hè) doen we bij Ruby Tuesday aan de overkant van ons hotel aan 1230 Virginia Avenue in East Point.
We lopen nog even naar Shell (1338 Virginia Avenue) voor wat drinks tijdens game 4 van the NBA Finals.
Ondertussen is het wel bekend denk ik dat de Miami Heat speelt tegen de San Antonio Spurs, toch?
The Heat speelt deze game thuis in de American Airlines Arena en verliezen dik; 86 tegen 107.
Spurs leidt de series nu met 3-1 en hoeft dus nog maar 1 game te winnen om kampioen te worden.
Na de vakantie weten we ook dat the Spurs ook de NBA Finals van 2014 winnend afsluiten (4-1) en dus the NBA-champs zijn van 2014.
Vrijdag 13 juni (dag 22)
7:00am op, veel te vroeggggg, maar we vliegen vandaag helaas alweer back home.
Snel ontbijten geblazen dus en alles in orde maken om na het uitchecken weg te rijden.
Na een kwartiertje rijden komen we aan bij Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport.
031359 miles staan er op de teller bij het inleveren van onze Ford Focus SE Flex Fuel-huurauto bij Dollar.
Dat betekent dat we 31359 - ? = km (? miles) gereden hebben (zie prints Dollar?).
ATL Skytrain naar Airport Station en dan stukje lopen naar Domestic Terminal North.
Security Check en dan naar Gate D12 (dacht dat die in Detroit zaten) met Train.
We hebben een halfuur vertraging voordat we kunnen inchecken voor het United Express Operated by Shuttle America EMB170/175-vliegtuig richting Newark Liberty International Airport.
In het vliegtuig geen entertainment, dus 2,5 uur wat hazenslaapjes gepakt en boekjes gelezen (SkyMall, Las Vegas Magazine en Hemispheres).
In Hemispheres staat nog een leuk artikel over alle teams die meedoen aan het WK in Brasil.
De handbagage kon niet meer mee in het compartiment, dus we moeten hierop wachten bij de bagageband.
Daarna snel gekeken waar op Newark de wedstrijd tussen Spanje en Nederland uitgezonden word, want die mogen we NATUURLIJK niet missen!
Uiteindelijk bij Guiness The Irish Pub een tv gevonden waar voetbal werd uitgezonden op ESPN en snel een cheese platter en soda besteld om plaats te nemen.
Met nog wat Nederlanders, Spanjaarden, Amerikanen en een Engelsman de wedstrijd gekeken en wat was dat gezellig zeg, WOW WOW WOW WOW WOW WOW!
Doordat Diego Costa zijn voet laat staan na een sliding van Stefan de Vrij krijgt Spanje een miezerig gegeven penalty mee, wat een schwalbe zeg, pffffffffffffff.
Jasper Cillessen komt nog erg dichtbij, maar Xabi Alonso schiet de bal iets te ver de hoek in, 1-0 Spanje =(
Robin van Persie weet de fenomenale pass van Daley Blind vanaf de middenlijn op waarde in te schatten en snoekduikt de bal op een werkelijk fantastische manier over Iker Casillas heen.....wat een wereldgoal!
Ik denk dat ze ons zelfs in Nederland konden horen schreeuwen!
De ruststand is 1-1 en we kunnen gelukkig de wedstrijd helemaal afkijken.
In de tweede helft geeft Blind weer een geweldige lobpass over de verdediging op Arjen Robben.
Robben controleert de bal goed, kapt Gerard Piqué uit en schiet de bal in de hoek achter Casillas via het been van de inglijdende Sergio Ramos, 1-2, woooooohooooooooo!!!!!!
Na "de redding met de teen" (doet nog steeds pijn) van Casillas in de WK-finale van 2010 is het extra lekker dat Robben de goal op deze manier maakt.
Ook na de 1-2 krijgen we kansen, want van Persie schiet de bal, na een schitterende rush van Robben en lobje van Daryl Janmaat, nog snoeihard op de lat.
De verlossing volgt na een indraaiende vrije trap van Wesley Sneijder vanaf de zijlijn.
Bij de tweede paal zeilt de bal over van Persie en Casillas en maakt de Vrij "zijn fout" goed door de bal binnen te koppen........1-3 én we worden helemaal gekkkkkkkkkkkkkkk!
Ondertussen zijn de Engelsen hier ook fan geworden van Nederland, want die juichen net zo hard mee.
Spanje is het dan helemaal kwijt, want Casillas neemt een simpele terugspeelbal van Ramos verkeerd aan.
De bal springt van zijn voet af en de jagende van Persie onfutselt Casillas de bal en kan de bal in het lege doel glijden, voordat Piqué in kan grijpen, 1-4!
Na balverlies op onze helft van Pedro, stuurt Sneijder Robben weg met een geweldige steekpass richting middenlijn.
Ramos moet dan het sprintduel aan met Robben, maar kan "de Man van Glas" niet bijhouden, maar dringt hem wel naar de zijkant.
Casillas komt uit en Robben kapt hem simpel uit en loopt om de keeper heen.
Ramos en Jordi Alba staan allebei in het doel, maar Robben schiet de bal toch binnen.......
Wat voelt deze 1-5 lekker zeg na de verloren WK-finale van 2010, revenge bitches!
Kijk deze hééééééééérlijke pot terug via https://nos.nl/video/660810-wk-2014-spanje-nederland.html!!!!
Ter ere van de 16e president van de VS, Abraham Lincoln
Als afsluiter nog een keer Intimidator 305 gedaan in mijn remy, want Rem zag hem nog steeds niet zitten.
Maar damns, wat is dat ding snel zeg!!!
Nadat we klaar waren qua attracties, nog wel even bij Water Works gekeken dat dan wel weer inclusief is.
Na een mierzoete Cinnabon Roll rollen we 3:30pm van de parkeerplaats af richting Williamsburg, Virginia
Een uurtje later om 4:30 arrival at Williamsburg, waar we zo naar Days Inn Williamsburg Historic Area aan 331 Bypass Road toe rijden.
Bij het inchecken laat ik mijn telefoon op de auto liggen :-( ?
Supermooi hotel, luxe ingericht, gratis wifi en koelkastje!!!
Nadat we nog even van de avondzon bij het buitenzwembadje hebben genoten, gaan we lopend naar Cracker Barrel Old Country Store (200 Bypass Road) for some food.
Best lastig nog om aan de overkant van de Bypass Road te geraken, want er zijn nergens zebrapaden te bekennen.
De Cracker Barrel-keten is ons bekend van ons vorige Amerika-avontuur en weten dus dat je hier genoeg te eten krijgt.
Voor $35,- totaal (€12,50 p.p.!) eten we dan ook méééér dan genoeg en het smaakt allemaal weer prima ook!
Je glas was nog niet leeg of er stonden alweer nieuwe glazen op tafel, beterrrr! :)
Na het eten lopen we de 5 minuutjes terug naar het hotel om de auto op te pikken.
We rijden op het gemakkie naar Kmart aan 118 Waller Mill Road voor wat boodschapjes en Coronering.
Op de kamer game 1 van NBA The Finals gekeken tussen de San Antonio Spurs en Miami Heat op abc.
De Spurs neemt thuis in het AT&T Center de voorsprong in de best-of-7-serie door Heat met 110-95 te verslaan.
Vrijdag 6 juni (dag 15)
Vroeg op voor het ontbijt, zwemspullen aan en Coronaflesjes mee naar het zwembad.
Vandaag is een chilldagje slash zondagje en gaan we lekker bakken onder het genot van een biertje of wat.
Omdat glas niet toegestaan is rijden we toch maar even naar de supermarkt Marshalls voor blikken bier.
Oh wacht, Marshalls blijkt een schoenenwinkel.
Dan toch maar richting Walmart aan 731 E Rochambeau Drive waar we boodschappen doen en bierblikjes halen (Cerveza Modelo Especial).
Lekker op de ligbankjes gelegen en wat tegen de adidas Brazuca WK-bal getrapt met Rem.
Ook van de klanken van Isaac Stern genoten en de literaire thriller Nooit alleen van Loes den Hollander uitgelezen.
Weer eens bij Uno's Pizzeria & Grill aan 205 Bypass Road gegeten, jummie!
Op de kamer nog naar de bloedeloos saaie sent-off match voor het WK 2014 gekeken tussen Mexico en Portugal.
In de 93e minuut wint Portugal door een prachtige kopgoal van Bruno Alves.
Leuk feitje is dat deze wedstrijd in het Gillette Stadium werd gespeeld, waar wij natuurlijk ook zijn geweest in Foxborough.
Zaterdag 7 juni (dag 16)
Aantal keren wakker geworden vannacht door schreeuwende kinderen op de gang, balen!
Helaas te dunne muren van de kamers, dus dat is wel heel erg jammer.
Enige minpuntje van het hotel, want verder meer dan prima.
Omdat we toch al vroeg wakker zijn, gaan we er maar uit om te ontbijten.
We Googelen wat om te kijken waar we vandaag heen gaan.
Om 10:30am rijden we met 20 minuutjes naar Yorktown, Virginia, om daar rond te kijken.
Het plaatsje ligt aan de York River en is bekend van de slag bij Yorktown tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog (1781).
De Colonial Parkway door de met bomen omringde weg naast de York River is een prachtige weg om te rijden.
Wat gedaan verder in Yorktown, zie foto's?
Als we terugkomen bij het hotel blijkt de keycard van onze kamer niet te werken en dat kan goed kloppen, want we hadden al uit moeten checken vandaag, hahaha.....OOOOOOOOOOPS!
Uiteindelijk onze excuses gemaakt bij de receptie en gevraagd of er additional charges bij zouden komen.
Volgens mij konden ze ook wel zien aan ons, dat we dit niet expres hadden gedaan en het hotel was niet volgeboekt, dus we kwamen er zonder schade mee weg, gelukkig, erg sportief ook.
Als we de navigatie instellen zien we dat de rit een dikke 4 uur rijden is.
We komen over de James River Bridge en rijden langs Petersburg, Virginia.
Deze plaats is bekend van de "Slag bij Petersburg" tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, die ook te zien is in de film Cold Mountain.
Bij McKenney, Virginia doen we een stopje naast de I-85 South bij de plaatselijke Exxon aan Doyle Boulevard.
Voor de hongerige maagjes stoppen we voor het avondeten bij KFC aan 1544 Highway 56 in Creedmoor in North Carolina, want de Virginia-North Carolina staatsgrens zijn we inmiddels alweer ruimschoots gepasseerd.
De Doublicious was weer fantastisch!
I-40W langs Greensboro, 8:45pm daar bij Hampton Inn Winston-Salem aan.
Mooi hotelletje met koelkastje, free wifi, etc., etc (?).
Ff lekker gezwommen in het buitenbadje, want het is nog steeds zo'n 20° C rond 9:30pm.
In het zwembad komen we wel allerlei vage insecten tegen, maar dat mag de pret niet drukken.
Op de kamer game 2 van de Stanley Cup vanaf de 3e periode gekeken.
De Los Angeles Kings spelen thuis in het Staples Center tegen de New York Rangers en winnen in overtime (na 2nd overtime dit keer) met 5-4.
Hoe bedoel je aan elkaar gewaagd!
De Kings ook in de series in het voordeel nu, 2-0.
Zondag 8 juni (dag 17)
Ontbijten en de bagels voor het opwarmen met mijn suffe harses niet in tweeën gebroken, dus ze kwamen vast te zitten in het apparaat.
Zo erg dat er vlammen uitkwamen ook, lekkere Bob-actie!
10:45am stappen we in de auto op pad richting Pigeon Forge in Tennessee.
Langs Charlotte?
Bij BP in Advance, North Carolina aan 117 NC HWY 801 North tanken we de auto vol voor $3,599 per gallon.
I-40 W richting Knoxville stopje bij Haywood County Rest Area net voorbij Pisgah National Forest Deze Rest Area is echt ontspannend, want er zijn genoeg bankjes, groen en er staat een lekker zonnetje, chillllll!
Al in Tennessee ("The Volunteer State") nu?
The legendary Johnny Cash, The Man in Black, is in 2003 gestorven in Nashville, Tennessee.
3:30 arriveren we bij Shular Inn aan 2708 Parkway in Pigeon Forge, Tennessee.
We hebben Wifi in een lekkere ruime kamer, inclusief een koelkastje en daarnaast ook ontbijt, netjes uitgezocht Richard =)
Even bijkomen van de lange rit bij het mooie buitenzwembad.
Nog steeds 30° C rond 5-en dus het is prima vertoeven, vakantieman!.
Eten doen we bij Smoky Mountain Brewery & Restaurant waar we met 5 minuutjes heen lopen.
We bestellen daar een sampler van 4 bieren (5 oz. glasses).
Alle bieren die hier te bestellen zijn komen van de lokale Smoky Mountain Brewery:
- Mountain Light Beer American Pilsner
- Velas Helles Light German Style Lager
- Windy Gap Wheat
- Cherokee Ale an American Amber Ale
Rem neemt nog een welbekende Tuckaleechee en zelf een Appalachian Pale Ale.
De garlic bread vooraf is ook niet al te klein en dan moeten we nog beginnen aan onze Brewery "Ale" Steak (our signature sirloin marinated in Cherokee Red Ale, olive oil, mustard and garlic. Finished with worcestershire butter (Rem)) en 12' "White" (four-cheese blend, fresh basil, onion and garlic (no tomato sauce).
Eenmaal terug bij het hotel dumpen we ons vele losgeld in de vending machine bij het hotel voor wat drinks & snacks.
Op de kamer weer eens wat b-ball gekeken; San Antonio Spurs thuis in het AT&T Center versus Miami Heat in the NBA Finals.
The Heat wint deze spannende game 2 met 98-96 "and ties the series".
Maandag 9 juni (dag 18)
Vroeg op voor een ontbijtje en daarna gaan we de dichtbijgelegen Great Smoky Mountains bekijken.
Om 10:30am pakken we de auto om deze richting The Smokies te sturen.
Na 15 minuten rijden we het meestbezochte National Park van Amerika binnen.
Groot voordeel van dit National Park is dat we geen entree hoeven te betalen!
Volgens de officiële website, https://www.nps.gov/grsm/, maken biologen schatting van ongeveer 1500 American Black Bears in het park.
De Black Bear staat dan ook symbool voor the Smokies.
Door het dichte bos is het moeilijk om wildlife te spotten, maar we weten dat er gigantisch veel diersoorten te vinden zijn.
Net voor het park rijden we door het toeristische Gatlinburg, Tennessee.
Via de bochtige Gatlinburg Bypass rijden we de Great Smoky Mountains in.
Na een kleine 10 minuten het park ingereden te hebben, doen we bij Maloney Point een tussenstopje om van het fantastische uitzicht te genieten.
Helaas regent het steeds harder naarmate we verder de bossen ingaan en dus hebben we niet zoveel zin om stopjes te maken.
Cades Cove ligt op ongeveer een uur rijden van Maloney Point, dus we kunnen genoeg moois vanuit de auto aanschouwen.
"Touring the Cove An 11-mile, one-way loop road circles the cove, offering motorists the opportunity to sightsee at a leisurely pace. Allow at least two to four hours to tour Cades Cove, longer if you walk some of the area's trails. Traffic is heavy during the tourist season in summer and fall and on weekends year-round. While driving the loop road, please be courteous to other visitors and use pullouts when stopping to enjoy the scenery or view wildlife."
Het is 1/4 mile hiken om bij The John Oliver Place (cabin in the woods) uit te komen.
Dit huisje is nog helemaal van hout gebouwd en dateert van 1822.
Achter John Oliver's Place nog een stukje het bos ingelopen.
Terug in de Ford Focus volgen we de Cades Cove Loop Road en komen langs Cades Cove Methodist Church aan de rechterkant.
Soms rij je langs weilanden en dan rij je weer door dichte donkere bossen heen; de afwisseling van omgeving op de éénrichtingsweg maakt het erg leuk om te rijden ook.
Cades Cove Missionary Baptist Church rijden we aan de linkerkant voorbij en zien dat achter de kerk een kerkhof ligt.
Na een stuk rijden moeten we rechtsaf slaan met de auto om Abram Falls trail te bereiken.
Voor deze hike van 5 mile (roundtrip) moet je volgens de NPS (National Park Service) 3-4 uur rekenen.
De trail steeds dieper het bos in brengt ons over losse boomstronken, langs stenen en beekjes naar een mooi meertje met de 20 feet hoge Abram-waterval.
Het 6 meter hoge watervalletje is uiteraard weer een prachtig aangezicht.
In het water hier (100 feet broad pool) en de waterval schijnen meerdere doden gevallen te zijn door verdrinking of vallen.
Omdat het een one-way trail is, moeten we de 2.5 mile ook weer helemaal terug, best een zware hike zo.
Maar met ongeveer 1,5 uur hebben we de trail gedaan, exclusief scenery viewing.
Regent nog, zie foto's?
Dan rijden we verder op de Scenic Loop tot er voor ons ineens een pickup truck begint te wijzen.
Voor de zekerheid onze auto aan de kant gezet, en ja hoor, daar zit een American Black Bear, cool!
Ook zien we in de buurt nog een hert (wat voor zie foto?)
Als we verder rijden komen we langs meerdere meadows met bomen, maar wildlife zien we niet meer op de gebruikelijke vlinders, vliegen, muggen en vogels na.
Later stoppen we nog even bij een pullout waar we uitzicht hebben op Great Smoky Mountains en Gainsburg, WOOOOOOOOW in het kwadraat dit!
6:00pm zijn we al terug op de hotelkamer en even uitrusten, want het was me het trailtje wel zeg!
7:15pm gaan we weer op pad om dineren bij Outback Steakhouse in Sevierville, Tennessee aan 611 Sevierville Rd. (?, check bon).
De gerechten smaakten hier weer fantastisch, net als het drinken; Rem ging voor de Rack of Lamb en Fostertjes (kleintjes dit keer) en mij smaakten de 12 oz Sirloin Steak met Aussie Fries en Strawberry Red Bull's weer opperbest.
Boodschappen doen we ook in Sevierville bij de plaatselijke Walmart Supercenter aan 1414 Parkway.
Back in the hotelroom Stanley Cup Final game 3 gecheckt.
Wederom winnen de Los Angeles Kings bij de New York Rangers in de Madison Square Garden, waar we natuurlijk zelf ook zijn geweest in New York.
Dit keer met 3-0 en zijn dus met dezelfde "series score" 1 wedstrijd (best-of-7) verwijderd van de Stanley Cup.
Winnen ze ook?
Great Smoky Mountains staat ook bekend als "Salamander Capital of the World". inpassen (?)
Dinsdag 10 juni (dag 19)
Ontbijtje, chillen en dan op naar Tanger Outlets aan 1645 Parkway in Seviervillee, Tennesee om wat laatste spulletjes te shoppen.
Bij Bose Factory Outlet gekeken voor Quietcomfort 20 Noise Cancelling, maar met $279 is deze bijna 2 keer zo duur als in andere mall, jammertjes!
Dan bij Aéropostale voor Rich nog een polo gehaald.
Bij Shell ff tanken voor $3,299 per gallon en wat Nesquiks.
Great Smoky Mountains, langs Bypass Road, dus nu wel langs Gatlinburg?
Stopje bij Newfound Gap, waar ook de North Carolina Tennessee State Line zich bevind.
Bij Clingmans Dome zitten we op 6,643 feet hoogte en is het ineens 18° C, terwijl het "beneden" nog 33° C was.
De steile Clingmans Dome Trail (? mile) naar Observation Tower voor het hoogste punt in Great Smoky Mountains?
360° uitzicht vanaf Observation Tower
Pigeon Forge en Gatlinburg zijn ook duidelijk zichtbaar.
0.5 mile.
Gigantisch stuk rijden naar Cherokee, een indianenstadje in North Carolina net buiten Great Smoky Mountains waar we doorheen rijden.
Veel is er echter niet te zien.....behalve casino's, hotels en de gebruikelijke toeristische activiteiten.
Dus rijden we hetzelfde stuk weer terug, maar pakken nu wel de Bypass Road zodat we sneller in Pigeon Forge aankomen.
Eenmaal thuis is het slechts 33° graden Celsius aan warmheid, dus besluit ik te gaan zwemmen om wat af te koelen.
Rem heeft geen zin omdat er een "klein buitje" in de lucht hangt.
Ik denk dat het wel meevalt, maar als ik terugkom op de kamer gaat het flink waaien en ook nog te regenen, dus besluiten we nog even te wachten met eten.
Dat is een verstandige keuze geweest, want een paar minuten later is het complete chaos in de lucht met onweer en stortregen.
Als het wat minder is gaan regenen rijden we de 10 minuutjes naar de T.G.I. FRiDAY'S in Sevierville, Tennesee (1503 Parkway).
We eten hier weer meer dan lekker......(bon?)
Op de hotelkamer kijken we The Finals game 3 tussen Miami Heat en San Antonio Spurs.
De Spurs winnen uit in de American Airlines Arena met 111-92 en leiden de series nu 2-1.
Woensdag 11 juni (dag 20)
Vroeg op, want vandaag is alweer ons laatste reisdagje.
De reis brengt ons vandaag naar East Point, Georgia, vlakbij Atlanta.
Als we de hotelkamer uitstappen richting ontbijtzaal zien we dat het gigantisch aan het regenen is weer.
Rond 10:30am na het uitchecken rijden we weg en miezert het gelukkig nog maar een klein beetje.
Gelukkig is het dit keer "maar" dik 4 uurtjes rijden.....
We volgen de I-40 West en na Knoxville de afslag naar de I-75 South.
Onderweg maken we een tussenstopje bij Mr. Gas in (zie bon?) om een 5 hours te halen om wakker te blijven?
Later maken we een foodstopje bij de KFC aan 5387 Alabama Highway te Ringgold, Georgia voor een Doublicious Sandwich en Sierra Mist.
Als we Atlanta naderen krijgen we een regenbui waarbij we maximaal 10 meter zicht voor ons hebben en daarna begint de zon weer te schijnen.
3:30pm arriveren we bij Hyatt Place Atlanta Airport-North aan 3415 Norman Berry Drive in East Point, Georgia.
We krijgen hier een ruime nette kamer, free wifi, ontbijtje, koelkastje, een loungegebeuren en we zitten dichtbij het vliegveld haha.
We koelen gelijk onze meegebrachte Corona's in the fridge.
Paar uurtjes chillen op de kamer en als de Corona's gekoeld zijn, nemen we deze tot ons.
Op de tv zien we een docu over het Amerikaanse voetbalteam en horen we ze zeggen dat ze wel even wereldkampioen zouden worden, hahahahaha.
7:00pm op pad for "some food and beers" en "geslaagd" bij Irish Bred Pub, een louche Ierse tent aan 1155 Virgina Ave in Hapeville, Georgia waar binnen nog gewoon gerookt wordt....goeie keuze Rem!
Gerookt eten dus vandaag (fries plus nacho's en een vette vis voor Rem).....YUCK!!!
De 312 beers waren dan wel weer goed te doen!
We lopen de brug over de I-85 over en binnen 5 minuten zijn we weer terug op de hotelkamer om game 4 van de Stanley Cup Finals te kijken.
De L.A. Kings kunnen vandaag de Stanley Cup pakken, maar het lukt ze niet in de Madison Square Garden te winnen.
De N.Y. Rangers winnen thuis met 2-1 en houden nog hoop op de Stanley Cup; de series staan nu 3-1 in het voordeel van de Kings.
Donderdag 12 juni (dag 21)
Early bird weer vandaag om te ontbijten.
Kan ook niet anders, want om de minuut stijgt of landt er een vliegtuig op Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport en word je vanzelf wel wakker.
Ons Hyatt Place Atlanta Airport-North hotel ligt dan ook op een steenworp van iets meer dan 2 kilometer van het grootste vliegveld ter wereld (qua passagiers).
Daarnaast komt er om de 10 seconden een cordon politieauto's, een groep brandweerwagens en een verdwaalde ambulance voorbij, lekker!
Een speciale vermelding voor de hotelkamer krijgt de Cozy Corner, want deze kleine hoekbank is ideaal om te chillen/liggen en kan dus ook als bed gebruikt worden.
Bij Chevron (zie bon?) vlakbij hotel voor $10,- ($3,69 per gallon) wat benzine bijgetankt, want morgen mogen we de auto weer inleveren.
Een klein halfuurtje rijden we rond 11:30am de official parking van Georgia Aquarium in (357 Luckie Street Northwest), waar we voor $10,- de auto kwijt kunnen.
Admission is $35,95 minus sales tax voor het Georgia Aquarium (225 Baker Street) en daarna uiteraard een security check.
De dolfijnenshow is dan wel inbegrepen bij de totale ticketprijs van $38,83, dus dat valt dan weer mee ;-)
Daarbij komt wel dat voor elk admission ticket een $1,- naar conservation and research gaat, nobel idee!
Bij binnenkomst worden we begroet door superveel Carangidae (Jack family)-vissen in een grote tank.
Eerst Tropical Driver presented by Southwest.com gezien waar in verschillende exhibities mooie rifvissen, Lined Seahorse & Razorfish, kwallen (o.a. Moon Jelly en Northern Sea Nettle) en garden eels zijn te bewonderen.
Ook zit hier een aquarium met nagebootste golven?
Vervolgens Ocean Voyager Built by The Home Depot waar in een GIGANTISCH aquarium allerlei soorten gespot kunnen worden via de geplastificeerde diver sheet.
"Our Ocean Voyager gallery, built by the Home Depot, contains 6.3 million gallons of salt water and is home to four whale sharks, four manta rays, and thousands of other fascinating fish.
As one of the largest single aquatic exhibits in the world, Ocean Voyager features an acrylic tunnel for guests to view our incredible marine life on all sides, and a giant acrylic viewing window to explore our world oceans like never before.
This exhibit was specially designed to house whale sharks, the largest fish species in the world. Schools of predatory trevally jacks, squadrons of small and large stingrays, enormous goliath grouper and several sharks all ply the waters of this ocean habitat. With 4,574 square feet of viewing windows, a 100-foot-long underwater tunnel, 185 tons of acrylic windows and one of the largest viewing windows in the world at 23 feet tall by 61 feet wide and 2 feet thick, visitors will have multiple opportunities to view all of these magnificent animals."
We zien hier o.a. 2 Whale sharks, 4 Manta Rays, trevally jacks, gigantische goliath grouper, several sharks (o.a. Zebra Shark), Bowmouth guitarfish and squadrons of small and large stingrays zwemmen/"vliegen".
In het Georgia-Pacific Cold Water Quest-gedeelte vinden we Beluga whales, Japanese spider crabs, giant Pacific octopus, Australian weedy sea dragons, Big-bellied seahorses, African penguins en California Sea Otters.
Om 2:00pm doen we AT&T Dolphin Tales.
De show duurt een halfuurtje en de dolfijnen doen veel leuke trucjes, maar over-de-top-Amerikaans weer.
Daarna bij Cafe Aquaria geluncht; een lekkere grilled cheese sandwich met een melkje en een banana.
Bij Southern Company River Scout vinden we weer allerlei verschillende soorten vissen (Cychlids?, Piranha's, ?) otters en (albino!) alligators.
Ernaast is de gallery van SunTrust Georgia Explorer.
Hier zien we Red lionfish, horseshoe crabs, sea stars, rays en shrimp en is het mogelijk sommige hiervan aan te raken.
De Red lionfish (gewone koraalduivel) aanraken is niet zo verstandig, want dit is uiterst pijnlijk en daarnaast ook nog giftig.
Sea Monsters Revealed: Aquatic Bodies als laatste meegepakt, een leuke exhibitie van de skeletten van allerlei zeemonsters die Georgia Aquarium huisvest en van 2013 tot dit jaar te zien is.
Als we de uitgang van Georgia Aquarium opzoeken komen we weer uit bij Pemberton Place, het parkje wat de naam draagt van de uitvinder van Coca-Cola, John Pemberton.
Ook de geschiedenis van de in 1886 in Atlanta uitgevonden frisdrank is op Pemberton Place te vinden in het World of Coca-Cola.
Als we Baker Street Northwest oversteken komen we in Centennial Olympic Park.
Dit park is speciaal aangelegd voor de Olympische Zomerspelen van 1996 in Atlanta, Georgia.
Nederland behaalde toen 4 gouden plakken (hockey, roeien (8), volleybal en crosscountry mannen (Bart Brentjens).
#100?
Nadat we niet voor de eerste keer verkeerd gestuurd worden door de GARMIN NÜVI doot een pauperdeel van Atlanta komen we op tijd binnen voor de 2e helft van de openingswedstrijd van het WK 2014; Brazilië-Kroatië.
De stand is dan 1-1 en Brazilië zal uiteindelijk met 3-1 winnen.
Ons laatste avondmaaltje (USA 2014 dan hè) doen we bij Ruby Tuesday aan de overkant van ons hotel aan 1230 Virginia Avenue in East Point.
We lopen nog even naar Shell (1338 Virginia Avenue) voor wat drinks tijdens game 4 van the NBA Finals.
Ondertussen is het wel bekend denk ik dat de Miami Heat speelt tegen de San Antonio Spurs, toch?
The Heat speelt deze game thuis in de American Airlines Arena en verliezen dik; 86 tegen 107.
Spurs leidt de series nu met 3-1 en hoeft dus nog maar 1 game te winnen om kampioen te worden.
Na de vakantie weten we ook dat the Spurs ook de NBA Finals van 2014 winnend afsluiten (4-1) en dus the NBA-champs zijn van 2014.
Vrijdag 13 juni (dag 22)
7:00am op, veel te vroeggggg, maar we vliegen vandaag helaas alweer back home.
Snel ontbijten geblazen dus en alles in orde maken om na het uitchecken weg te rijden.
Na een kwartiertje rijden komen we aan bij Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport.
031359 miles staan er op de teller bij het inleveren van onze Ford Focus SE Flex Fuel-huurauto bij Dollar.
Dat betekent dat we 31359 - ? = km (? miles) gereden hebben (zie prints Dollar?).
ATL Skytrain naar Airport Station en dan stukje lopen naar Domestic Terminal North.
Security Check en dan naar Gate D12 (dacht dat die in Detroit zaten) met Train.
We hebben een halfuur vertraging voordat we kunnen inchecken voor het United Express Operated by Shuttle America EMB170/175-vliegtuig richting Newark Liberty International Airport.
In het vliegtuig geen entertainment, dus 2,5 uur wat hazenslaapjes gepakt en boekjes gelezen (SkyMall, Las Vegas Magazine en Hemispheres).
In Hemispheres staat nog een leuk artikel over alle teams die meedoen aan het WK in Brasil.
De handbagage kon niet meer mee in het compartiment, dus we moeten hierop wachten bij de bagageband.
Daarna snel gekeken waar op Newark de wedstrijd tussen Spanje en Nederland uitgezonden word, want die mogen we NATUURLIJK niet missen!
Uiteindelijk bij Guiness The Irish Pub een tv gevonden waar voetbal werd uitgezonden op ESPN en snel een cheese platter en soda besteld om plaats te nemen.
Met nog wat Nederlanders, Spanjaarden, Amerikanen en een Engelsman de wedstrijd gekeken en wat was dat gezellig zeg, WOW WOW WOW WOW WOW WOW!
Doordat Diego Costa zijn voet laat staan na een sliding van Stefan de Vrij krijgt Spanje een miezerig gegeven penalty mee, wat een schwalbe zeg, pffffffffffffff.
Jasper Cillessen komt nog erg dichtbij, maar Xabi Alonso schiet de bal iets te ver de hoek in, 1-0 Spanje =(
Robin van Persie weet de fenomenale pass van Daley Blind vanaf de middenlijn op waarde in te schatten en snoekduikt de bal op een werkelijk fantastische manier over Iker Casillas heen.....wat een wereldgoal!
Ik denk dat ze ons zelfs in Nederland konden horen schreeuwen!
De ruststand is 1-1 en we kunnen gelukkig de wedstrijd helemaal afkijken.
In de tweede helft geeft Blind weer een geweldige lobpass over de verdediging op Arjen Robben.
Robben controleert de bal goed, kapt Gerard Piqué uit en schiet de bal in de hoek achter Casillas via het been van de inglijdende Sergio Ramos, 1-2, woooooohooooooooo!!!!!!
Na "de redding met de teen" (doet nog steeds pijn) van Casillas in de WK-finale van 2010 is het extra lekker dat Robben de goal op deze manier maakt.
Ook na de 1-2 krijgen we kansen, want van Persie schiet de bal, na een schitterende rush van Robben en lobje van Daryl Janmaat, nog snoeihard op de lat.
De verlossing volgt na een indraaiende vrije trap van Wesley Sneijder vanaf de zijlijn.
Bij de tweede paal zeilt de bal over van Persie en Casillas en maakt de Vrij "zijn fout" goed door de bal binnen te koppen........1-3 én we worden helemaal gekkkkkkkkkkkkkkk!
Ondertussen zijn de Engelsen hier ook fan geworden van Nederland, want die juichen net zo hard mee.
Spanje is het dan helemaal kwijt, want Casillas neemt een simpele terugspeelbal van Ramos verkeerd aan.
De bal springt van zijn voet af en de jagende van Persie onfutselt Casillas de bal en kan de bal in het lege doel glijden, voordat Piqué in kan grijpen, 1-4!
Na balverlies op onze helft van Pedro, stuurt Sneijder Robben weg met een geweldige steekpass richting middenlijn.
Ramos moet dan het sprintduel aan met Robben, maar kan "de Man van Glas" niet bijhouden, maar dringt hem wel naar de zijkant.
Casillas komt uit en Robben kapt hem simpel uit en loopt om de keeper heen.
Ramos en Jordi Alba staan allebei in het doel, maar Robben schiet de bal toch binnen.......
Wat voelt deze 1-5 lekker zeg na de verloren WK-finale van 2010, revenge bitches!
Kijk deze hééééééééérlijke pot terug via https://nos.nl/video/660810-wk-2014-spanje-nederland.html!!!!
Als de wedstrijd is afgelopen, moeten we even bijkomen van deze historische overwinning.
Maar heel veel tijd hebben we niet en in een roes gaan we op zoek naar onze gate.
Wederom hebben we een flinke vertraging voor het boarden en als we eenmaal zitten begint het flink te regenen en later ook nog te onweren, dus is het wachten geblazen.
18:00-18:38 eindelijk beweging, maar 18:54 krijgen we weer melding dat het een halfuur langer gaat duren.
19:29 weer een public announcement.....bla bla
19:50 gaan we dan EINDELIJK de lucht in met de Boeing 757-200 en vangen de 7 uur en 2 minuten vliegen aan.
Tijdens de vlucht Captain Phillips gekeken; hele goeie film met Tom Hanks als kapitein van een schip dat belaagd wordt door Somaliërs (9).
Maar heel veel tijd hebben we niet en in een roes gaan we op zoek naar onze gate.
Wederom hebben we een flinke vertraging voor het boarden en als we eenmaal zitten begint het flink te regenen en later ook nog te onweren, dus is het wachten geblazen.
18:00-18:38 eindelijk beweging, maar 18:54 krijgen we weer melding dat het een halfuur langer gaat duren.
19:29 weer een public announcement.....bla bla
19:50 gaan we dan EINDELIJK de lucht in met de Boeing 757-200 en vangen de 7 uur en 2 minuten vliegen aan.
Tijdens de vlucht Captain Phillips gekeken; hele goeie film met Tom Hanks als kapitein van een schip dat belaagd wordt door Somaliërs (9).
Geen music available helaas op deze vlucht, dus een rondje pitten met muziek zit er helaas niet in.
Dan maar Runner Runner kieken, een aardig filmpie ook over poker, altijd leuk (7).
09:10 Nederlandse tijd landen we uiteindelijk op Amsterdam Airport Schiphol, waar Remco zijn pa ons komt oppikken.
Om 11:15 sta ik voor de deur en bedank ik Remco voor de fantastische vakantie en Henny voor het rijden.
Dat was hem dan alweer, de fantastische Amerika 2014-trip.
Voor het leesplezier en the memories de veelgehoorde nummertjes deze vakantie in een playlist gedropt........enjoy! :)
Dan maar Runner Runner kieken, een aardig filmpie ook over poker, altijd leuk (7).
09:10 Nederlandse tijd landen we uiteindelijk op Amsterdam Airport Schiphol, waar Remco zijn pa ons komt oppikken.
Om 11:15 sta ik voor de deur en bedank ik Remco voor de fantastische vakantie en Henny voor het rijden.
Dat was hem dan alweer, de fantastische Amerika 2014-trip.
Voor het leesplezier en the memories de veelgehoorde nummertjes deze vakantie in een playlist gedropt........enjoy! :)
Ter ere van de 16e president van de VS, Abraham Lincoln
Tolweg, Jersey Turnpike, laatste servicepunt $3.52 per gallon bij Sunoco, $37,- vol.
24/7 rijdende
Vesey Street terug, Trinity Place naar Raging Bull Statue voor foto.
Terug naar PATH WTC Station richting Hoboken.
Bij Newport stappen we een kleine 10 minuten later uit en 9:30pm het hotel weer in na een indrukwekkende dag.
Groene lijn, piano op ? Later op het nieuws komt de piano nog voorbij, lachûh!
Terug naar PATH WTC Station richting Hoboken.
Bij Newport stappen we een kleine 10 minuten later uit en 9:30pm het hotel weer in na een indrukwekkende dag.
Groene lijn, piano op ? Later op het nieuws komt de piano nog voorbij, lachûh!
CIHF08 is license plate van auto Amerika-trip (huh, check andere Amerika-trips, niet deze?)
Durham, Burlington, Butner, Henderson grote plaatsen (uitzoomen)
Afkortingen staten check plus foto's
Geen opmerkingen:
Een reactie posten