Vrijdag 23 mei (dag 1)
Vroeg op (05:00), want vandaag gaan we op vakantie.
Heel erg jammer is dat Richard niet mee kan vanwege ziekenhuisopname :-( :-( :-(
Omdat hij een week voor vakantie opgenomen in het Maasstad Ziekenhuis met wat later bleek "gelukkig maar" alleen een longontsteking.
Remco zijn toffe pa komt ons oppikken, dus koffers mee en op naar Schiphol!
Al snel zijn we daar en checken we in voor de vlucht en willen we langs de security.
Hier blijkt dat de speciaal voor de trip gekochte Sourcy Vitaminewater niet mee mocht, dus 1 aan Rem gegeven en deze snel geprobeerd op te drinken.
Taxfree shoppen is ook altijd een feest en bij Perfumes & Cosmetica van See Buy Fly geslaagd.
Hier nog even een Jil Sander Sun-geurtje gehaald voor cheapo (€19,90 ipv €50) en bij Starbucks het bekende recept om wakker te worden/blijven.....en voor Remus een shotje (doppio espresso).
Dan wachten bij Gate B35 om te kunnen vliegen, voor het tussenstopje, naar Frankfurt (am Main) met de 737 van Boeing.
Helaas hebben we geen entertainment aan boord, dus moeten we ons maar op de old-fashioned way vermaken.
We krijgen nog wel een botercroissantje met marsepein.
Rond 11:30 op Frankfurt en vanuit het vliegtuig pakken we de shuttlebus en komen we aan bij de terminal.
Hier nog even wat rondgebanjerd, maar al snel zitten we op de gate te wachten totdat we richting the states mogen.
Eenmaal in het vliegtuig zien we dat Rich zijn plek is overgenomen door een man die gelijk een gesprek met ons aanknoopt en ons van de nodige tips voorziet.
Hij kwam zelf ook uit Beantown (1 van de vele koosnaampjes voor Boston, vanwege het lokale bonengerecht (baked beans)) en wist dat er op North End een goede toko zat namelijk Mike's Pastry.
Over vanalles en nog wat gehad met deze Bostonian om de tijd wat te doden, maar ook het entertainment hielp hier wel bij.
Heb de films
Her (geniale film, 9) en
The Lego Movie (vermakelijk, 7) gekeken tijdens de dik 8 uur durende vlucht.
Herman Brusselmans - De man die werk vond gelezen op de vlucht van Frankfurt naar Boston en een krantje gelezen.
Ondertussen worden we door de stewardessen voorzien van de nodige hapjes, zoals een warme maaltijd (met saladetje die zelfs helemaal opgaat (uniek voor mij), een chocolaatje en een soort bessentaartje, lekkâh!), pizzabroodje en Warsteiner "bierzoutjes".
Ook de CD van The Rolling Stones - Sweet Summer Sun even opgezet om een uiltje te knappen.
Dit is even gelukt nog, maar slapen in moving objects is niet helemaal mijn ding.
In de vroege middag landen we op Boston Logan International Airport en zien we uit het raampje de mooie huisjes langs de Boston Harbor.
Langs Homeland Security gaat vrij makkelijk met onze ESTA- en Customs Declarationformulieren en al snel halen we onze koffers van de band....of komt dit omdat het zolang duurde voordat we aan de beurt waren om gecontroleerd te worden?
Enfin, hierna snel de shuttlebus naar de rentalcars genomen en daar begon het gezeik bij de desk van Dollar.
Van tevoren hebben we geprobeerd vanwege de situatie met Richard de auto om te zetten naar een kleinere klasse zodat dit wat in de kosten zou schelen.
Uiteindelijk zijn we bijna het dubbele kwijt, omdat ons totaalpakket (extra bestuurders, verzekeringen, 1e tank brandstof) niet goed is omgezet.
1 tip: boek nooit je auto bij Auto Europe, klootzakken!
Puntje bij paaltje moeten we het kleinere model auto met mindere opties dus wel accepteren, want we moeten veel reizen.
Bijkomend "nadeel" is dat ik de hele vakantie zal moeten rijden.
Na flink wat gekanker (logischerwijs), lopen we naar de garage en mogen we uit de Compact-lane (?) een auto kiezen.
Wat passen en meten met de koffers (helaas allemaal net te klein voor 2 koffers in de achterbak, niet handig met reisdagen, want spullen in het zicht) later, besluiten we de Ford Focus SE Flex Fuel met license plate BFL5781 (Florida) mee te pakken.
Als we richting de slagboom rijden verdomd de scanner onze auto te scannen en als we uiteindelijk de garage uitrijden blijkt de GARMIN nüvi geen signaal op te pakken.
Mochten we denken dat onze pech nu wel op was, think again, de gifbeker moet helemaal leeg, want toen de navigatie het ineens wel deed, werden we nog eens verkeerd gestuurd en hebben we flink wat files/opstoppingen mee mogen maken.
Uiteindelijk via een flinke detour (Burlington sightseeing) belanden we na een klein uur bij
Boston Marriott Burlington aan 1 Burlington Mall Rd.
Vanaf het vliegveld richting Burlington word de omgeving bosrijker en de buurten netter, dus we gaan de goede kant op.
Het weer is overigens nog wat frisjes en er hangen wat showers in de lucht.
Na het inchecken en de koffers wegzetten op de kamer snellen we naar CHOPPS American Bar and Grill, want we hebben gigantisch honger gekregen van de reis en al het gezeik eromheen :'(
Hier bestellen we bij de leuke serveerster de altijd goed smakende Blue Moons, die hier voorzien worden van een slice of orange.
Remco ging hier voor zijn eerste steak, namelijk de Flat Iron Steak.
Mijn Kurobuta Pork Chop (Snake River Farms - 10 Ounce) met CHOPPS' Tots en speciale sausjes is één van de lekkerste stukjes vlees die ik ooit gegeten heb, jammie! :)
Foto?
CHOPPS is echt een aanrader om te eten, want lekker, live entertainment, leuk/sfeervol ingericht en een rustige ambiance.....helaas is het wel wat aan de prijzige kant, maar we zijn toch al flink aan het spenden aan de auto, dus besparen op eten kan dan ook niet.
Al snel "hitten we the hay"....het was een lange reis en pas erg laat gegeten....op naar morgen!!!
Zaterdag 24 mei (dag 2)
Aantal keren wakker geworden vannacht, want de jetlag liet zich weer eens zien op vakantie.
Om 6u was ik het woelen beu en ben ik er even uitgegaan om wat te appen in de lobby (hier wel wifi) met het thuisfront om ze een beetje op de hoogte te houden.
Remco was ook wakker en na wat relaxen zijn we rond 8:30am de deur uitgegaan om bij de Subway 10 Wall Street een broodje te halen als ontbijt.
Toen we aan ons broodje begonnen zagen we dat het alweer was gaan regenen en toen we uitgegeten waren moesten we ook door een plaatselijke shower heen.
Omdat we allebei geen geld meer hadden (vrij duur dat CHOPPS, maar wat smaakte het GOEEEEED!) was het tijd om te gaan ATM-en.
Hiervoor gingen we naar de Burlington Mall aan 75 Middlesex Turnpike en toen dit gelukt was gingen we op pad richting Boston.
Na een klein halfuurtje rijden zien we de skyline van Boston opdoemen en even later komen we 2 Erasmusbruggen tegen en zeg ik nog tegen Rem dat het hoge gebouw voor ons wel op een stadion lijkt.
Later als we over de Charlestown Bridge lopen, zien we ook dat het klopt aan het grote B-logo, want dit is de TD Garden.
Het rijden in en om Boston is best wel apart, want de wegen lopen soms best wel onlogisch.
Al snel komen we bij de Boston Common Garage, waar we de auto de hele dag kunnen parkeren voor het weekendtarief van $12,-.....valt op zich mee.
De garage uitlopend komen we uit in het groene Boston Common, een fraai park middenin het centrum van Boston.
Dit is tevens het oudste stadspark in de Verenigde Staten, daterend uit 1634.
Omdat het Memorial Day Weekend worden we gelijk begroet met 37.000 kleine Amerikaanse vlaggetjes in het gras.
Een bordje erbij verklaart dat deze stuk voor stuk staan voor een gevallen militair uit de staat Massachusetts van de revolutionele oorlog (revolutionary war (1775)) tot aan het heden.
Als we het park doorlopen zien we veel mooie standbeelden, oude musea, treinstations, tennisveldjes, honkbalveldjes en veel standjes met koopwaren.
Het uitzicht op de skyline van Boston en de 240 m. hoge John Hancock Tower (Hancock Place) is adembenemend mooi.
Deze toren weerspiegelt, omdat de buitenkant compleet van glas is.
Aan Boylston Street trakteert Remco op een Strawberry Smoothie en zien we 1 van de vele Dunkin' Donuts van Boston......
Lijkt wel of er op elke straathoek een Dunkin' Donuts zit, echt bizar veel.
Nadat we nog even verkeerd zijn gelopen zien we een infobord die aangeeft dat de Freedom Trail in Boston Common begint en krijgen we van een aardige mevrouw een map mee.
We lopen verder naar het beginpunt van deze trail en volgen de rode lijn totdat we bij het Massachusetts State House aan Beacon Street aanbelanden.
Daar zijn we de rode lijn voor het eerst (je raad het al er volgen er meer) kwijt en lopen we een stukje rond.
Als we de map erbij pakken zien we dat we totaal verkeerd zitten en volgen dan de rode lijn via Park Street weer verder tot de Granary Burying Ground aan Tremont Street.
Dit is Boston's op 3 na oudste begraafplaats en prominent aanwezig is de obelisk Franklin.
Hier liggen de ouders van Benjamin Franklin begraven, Abiah en Josiah.
De Tremont Street volgen we verder en raken de rode lijn weer kwijt, maar we horen flink wat muziek dus nemen we een kijkje bij een soort van festivalterrein.
Teruglopend komen we langs King's Chapel Cemetary en zien we hier Boston's Old City Hall.
We volgen de Freedom Trail verder via School Street waar een standbeeld van Benjamin zelf staat.
Bij het Irish Famine Memorial nemen we bij de Walgreens aan dezelfde School Street een pauzetje.
Op het terrasje hiervoor drinken we een Nesquik en eten we wat lekkers in de vorm van apple slices en een Italian Ciabatta.
In het vervolg van de trail komen we nog langs o.a. Hanover Street en Hull Street.
Een erg mooi monument is Old North Memorial Garden, waar tijdens het plaatsen van het monument 3500 dog-tags opgehangen zijn om de omgekomen Amerikaanse soldaten tijdens de oorlogen in Irak en Afghanistan te eren.
Voor elke gesneuveld soldaat word er weer een nieuwe dog-tag opgehangen.
Uiteindelijk komen we uit in North End, waar onze Bostonian vriend uit het vliegtuig al over had en zijn we helaas Mike's Pastry niet tegengekomen.
Ook lopen we hier nog door een soort van Little Italy en komen we door de rode lijn nog langs de markt.
Copp's Hill Burying Ground is een andere begraafplaats die we aanschouwen; eentje die middenin een woonwijk ligt, best creepy.
De Erasmusbrug heet eigenlijk Bunker Hill Bridge (officieel Leonard P. Zakim Bunker Hill Memorial Bridge) en word steeds groter naarmate we richting de Charles River lopen.
The Freedom Trail brengt ons via Commercial Street (typisch Amerikaans haha) en North Washington Street in de richting van Charlestown Bridge.
Deze brug kon ik al, want die speelt een grote rol in de film
The Town, met o.a. Ben Affleck, Jeremy Renner, Blake Lively, Rebecca Hall, John Hamm, Pete Postlethwaithe en Chris Cooper.
Grappige is dat terwijl we foto's aan het maken zijn we ineens het grote B-logo van de Boston Bruins zien aan de andere kant en dit dus het gebouw is wat we zagen vanaf de snelweg.
Over de Charlestown Bridge lopend valt me ineens op dat je gewoon het water kunt zien onder je.
Erg cool, al denk ik dat Remco hier anders over heeft gedacht.
Deze wijk staat overigens bekend om zijn Ierse inwoners.
Via Chelsea Street komen we weer in een mooi parkje met standbeelden en eerbetonen aan gevallen helden, City Square.
Het laatste gedeelte van deze mooie trail loopt via Winthrop Street waar ineens de gigantische obelisk opdoemt.
Bunker Hill Monument is een prima afsluiter van deze fantastische trail.
Omdat we niet hetzelfde stuk terug willen lopen, lopen we via Monument Street en later Bunker Hill Street verder en komt er ineens een brandweerwagen met loeiende sirenes langs.
Als we ook nog het station van de BPD, Boston Police Department, gezien hebben lopen we terug naar Chelsea Street die ons via 5th Street leidt naar Charlestown Navy Yard.
Hier zien we de U.S.S. Constitution en de U.S.S. Cassin Young aangemeerd liggen.
Via de ferry die ons in 10 minuten terug naar Long Warf brengt en ons 10 dollartjes lichter maakt, zien we de skyline van Boston vanaf het water.
We lopen terug via State St en Washington St en komen bij 1 Winter St toevallig een Lids tegen, waar ik een Anaheim Mighty Ducks-cap (20 years | 1993-2013) van Mitchell & Ness haal.
Via deze straat komen we ook terug bij Boston Common en in het park genieten we van een verfrissende Fresh Squeezed Lemonade, want de zon was inmiddels lekker gaan shinen.
Ook speelt hier de lokale dorpsgek nog The Eagles - Hotel California.....typisch, want daar zou ik eigenlijk heengaan vandaag haha ^_^
Eerder vandaag hadden we al besloten om langs Fenway Park te gaan voor wat foto's, dus gingen we richting Fenway/Kenmore.
Binnen 5 minuten waren we er en probeerden de auto ergens te droppen, maar dat werd nog vrij lastig, omdat we niet wilden betalen voor snel wat foto's.
Uiteindelijk ergens binnen loopafstand gedropt en foto's van het stadion en de standbeelden van de Boston Red Sox gemaakt en door de fanshop van de Sox gelopen.
Toevallig (totaal geen ergen in gehad) stond hier op tv de Champions League-finale op en bleven we even staan kijken.
Teruglopend langs de andere kant van het stadion zien we diverse sportbarretjes en besluiten we de auto te gaan verplaatsen naar een goede parkeerplek met minder kans op een boete en deze finale toch maar te gaan bekijken.
Uiteindelijk konden we de auto voor $10,- recht voor Fenway Park kwijt en zijn we bij Game On! aan 82 Lansdowne St gaan zitten om de tweede helft te gaan kijken.
Verrassend genoeg stond het 0-1 voor Atlético Madrid en werd het nog spannend.
Uiteindelijk zien we, na wat Blue Moons voor Rem en Red Bull's plus Ice Tea voor mij, Real Madrid nog met 4-1 winnen in de verlenging en Björn Kuipers een goede pot fluiten.
Hier ook maar gelijk het avondeten genuttigd onder het mom van nu we er toch zitten.
De BBQ Burger voor Rem en Double Pepperoni pizza gingen er weer eens prima in.......nomnomnom!
Op de terugweg roepen we nog wat gasten die een Real Madrid-shirt aan hebben na met Barca en pakken de snelweg richting Burlington Mall om te kijken of we wat bier kunnen halen in een supermarkt.
Hiervan komt niks terecht, maar wel scoren we allebei kleren bij Sears.......in mijn geval een Levi's blouse en een Field Khaki van Dockers.
We besluiten na het shoppen verder te gaan met onze zoektocht naar bier en belanden bij Kohl's (Department Stores), maar dit is niet eens een supermarkt.
Next is 7-Eleven aan 173 Cambridge Street in Woburn waar ook geen bier te bespeuren is, maar wel een melkje haha.........en geven we het maar op.
Toch niet, want Rem ziet aan de overkant de plaatselijke liquor store (Colonial Package Store Liquor aan 3 Russell Street) en daar nemen we een 6-pack Longboard Island Lager mee, Hawaiiaans bier.
Eenmaal "thuis" op de hotelkamer relaxen we met een biertje en kijken we een stukje van de Eastern Conference-final tussen de Miami Heat en Indiana Pacers.
Daarna gaan we nog even zwemmen, tenminste dat dachten we, want er is een blik Marco Polo-schreeuwers opengetrokken.
Zondag 25 mei (dag 3)
7:30am op om Auto Europe te e-mailen over de gang van zaken met de huurauto.
10am op pad weer en gaan richting Dunkin' Donuts aan 10 Wall Street voor ontbijtje met Texas Toast Grilled Cheese met een melkje en banana.
Op de odometer staan na 1,5 dag 029126 miles.
Naar Cambridge halfuurtje Charles Square Garage
Harvard Square Jordan Field
En terug naar Harvard University Soldier Field Athletic Area
Inwoners Amerika 300 R ik 650
Rond 12:30pm terug in garage en $16 armer gaan we de richting op van Boston voor onze stadiontour.
1pm parkeer ik de kar (of is het kæhr?) in North Station Garage aan Causeway Street en als we omhoog lopen, komen we gelijk in TD Garden waar de Boston Bruins en Boston Celtics respectievelijk ijshockey en basketbal spelen.
Boston Calling Music Festival vanaf andere kant.
Rondje.
Starbucks aan 30 Rhowes Warf na een stukje Harbor Walk waar Rem Dexter's boot, Slice of Life, nog ziet dobberen.
Izze Sparkling Clementine en Greek yogurt raspberry & lemon bij de Starbucks hierzo.
We lopen dan terug naar de North Station Garage waar we rond 3pm, ongeveer 2 uurtjes later en $10 lichter vertrekken.
De GARMIN nüvi stellen we in op Foxborough om het Gillette Stadium, thuishaven van de New England Patriots, te bezoeken.
3:45pm komen we hier aan en het stadion is echt huge!!
De capaciteit is 66.829 toeschouwers, maar omdat het in een kom ligt, lijkt het nog veel groter.
Uiteraard de nodige foto's geschoten en ook de fanshop, Patriots ProShop, bekeken waar uiteraard een hoop gear in de etalages liggen van spelers zoals Tom Brady en Rob Gronkowski.
We halen nog even een replica van de adidas Brazuca (voor de voetbalnoobs: officiële WK bal van 2014) bij Olympia Sports op Patriots Place (#250), waar we ook nog een klein rondje lopen.
Ook zien we hier nog een Toby Keith's I Love This Bar and Grill.
4:30pm pakken we onze Ford Focus SE Flex Fuel terug naar Burlington, nadat we nog even snel een balletje getrapt hebben op de gigantische parkeerplaats en een klein uurtje later arriveren we bij ons hotel.
Voor $2 een verfrissende Ginger Ale in de vending machine bij ons op de 4e gehaald.
Even opfrissen en met de benenwagen naar Burlington Mall.
Dat de deur dicht was had al een hint moeten zijn, maar via iemand die naar buiten gaat komen we toch binnen.
Bij Rainforest Café horen we van de serveerster dat ze gesloten zijn....hmmmm.
Uno Chicago Bar & Grill die aan het begin zit is gelukkig wel open dus gaan we hier zitten.
Grappig is dat er een tablet (ziosk) op tafel staat; call server en reorder drinks zijn enkele opties, net als pay check.
Grilled Cheese Stix delen we als appetizer.
Als main dish Grilled Shrimp & Sirloin en wat bieren uiteraard.
Na het eten zitten we voller dan vol en lopen naar het hotel.
Als aftaaier pakken we nog even de pool en het bubbelbad mee en op de kamer in round 3 van de NHL Stanley Cup Playoffs de Montréal Canadiens tegen New York Rangers in overtime in het voordeel van de Rangers beslist zien worden.
Maandag 26 mei (dag 4)
Reisdagje....vandaag verlaten we beautiful Boston/Burlington voor schiereiland Cape Cod aan de kust van Massachusetts.
Hier heb ik erg naar uitgekeken, dus ben benieuwd wat we hier allemaal gaan beleven.
Maar eerst om 9am maar even die bloedzuigers van Auto Europe terugmailen.
Ontbijtje bij de bekende Subway voordat we uitchecken en onze trip naar Hyannis aanvangen.
Eenmaal boven kom ik niet op de kamer, dus roomkey laten vernieuwen, maar erna werkt hij nog steeds niet.
De technician moet uiteindelijk de kamer open komen maken met een masterkey, hebben we dat ook weer eens gehad haha.
11:45am is het go-time en gaan we Amerika's oosten nog verder verkennen.
12:30pm doen we een stopje bij Mobil in Weymouth, Massachusetts om de muziekspeler te laten werken.
Hiervoor moest de motor uit en de handrem erop, lol!
Gelijk een Starbucks frappucicino Vanilla en Mocca meegenomen voor ons.
1:30pm arrival na Sagamore Bridge.
Van 26°C in Burlington naar 19°C in Hyannis.
Flinke files aan de andere kant van de weg nadat we Cape Cod binnen zijn gereden.
Aan 213 Ocean Street parkeren we de auto, want we zijn bij
Hyannis Harbor Hotel in Cape Cod.
Zie foto's/filmpje voor kamer, maar we hebben in ieder geval een koelkastje op de kamer, altijd handig!
De firepit op de patio met zwembad en bar aan de boulevard zien er in ieder geval al erg uitnodigend uit.
Via FusionHotspot hebben we wifi, woohoo!
Jammer is alleen dat de code op het briefje, die we konden pakken bij de receptie, het niet doet.
Nou ja, daar kijken we later wel naar, want we gaan eerst even Hyannis verkennen per benenwagen.
Bij 7-Eleven even een lunchje gehaald en aan de overkant bij Michael K. Aselton Memorial Park even rondgekeken.
Uiteraard staat er op zijn Amerikaans een gigantische vlaggenmast met een wapperende Amerikaanse vlag.
Via Pleasant Street Park lopen we naar Main Street van Hyannis en komen we bij het John F. Kennedy Hyannis Museum.
Om 3:30 even terug bij hotel om navigatie op te pikken.
Aan Iyannough Road bij Sports Authority naar binnen gelopen, een megastore voor sportstuff.
Vlakbij
@ Kmart op hetzelfde shopping gebeuren wat boodschappen gehaald.
Aan de overkant bij Cape Cod Mall nog even wat winkels binnengelopen, maar niks naar ons gading.
5:30pm terug en nogmaals gevraagd (3e keer) om wificodes en nu werkt het gelukkig wel.
Bij The British Beer Company volstaat Remco zijn rijbewijs niet om een biertje te bestellen, dus hier zijn we snel klaar en lopen terug naar het hotel.
Uiteindelijk wint Uno's de where-to-eat-loterij fair & square, dus rijdt Remco hier (illegaal) naartoe.
Bij de Uno Chicago Grill aan 574 Iyannough Road allebei een Steak (NY/Sirloin) genomen en de Remco welbekende 20oz. bier, Blue Moon uiteraard.
Daarna een 312 besteld nog, een heel erg fris én lekker biertje!
Onze spontane waitress was erg blij met haar (welverdiende) tip.
We rijden even terug naar de hotelkamer en lopen dan al snel richting BBC om daar nog een afzakkertje te nemen: Cape Cod Red en Cape Cod Blonde plus Stella Artois.
10pm terug.....
Dinsdag 27 mei (dag 5)
7:00am al op, want het is superwarm in bed.
Als ik naar buiten kijk, zie ik dat de zon volle bak schijnt, dus ik pak mijn laptop en ga een beetje chillen/bakken bij ons voor op de veranda, the good life! ^_^
We betalen $15 voor de parking in Barnstable naast Millway Marina.
10:00am zijn we daar voor de walvistrip van 11am, dus we zijn ruim op tijd.
Bij Millway Marina stappen we op de WHALE WATCHER van
Hyannis Whale Watcher Tours.
Op de mooie boot met superlekkere lederen stoelen lekkere nuttigen we ons ontbijtje; geroosterde bagels met cream cheese, nom nom nom!
Als we de langzaam Barnstable Harbor uitvaren zien we Sandy Neck Lighthouse en varen we langs Sandy Neck zelf, een erg idyllisch plaatje.
De kapitein voorziet ons tijdens het varen van de nodige info en al snel varen we Cape Cod Bay in.
We komen ook langs Provincetown, het meest noordelijke punt van Cape Cod.
Nog verder varen we de Noordelijke Atlantische Oceaan op en kan het spotten beginnen.
De walvisroute concentreet zich vooral op Stellwagen Bank National Marine Sanctuary, waar veel walvissen gespot worden.
De man van Hyannis Whale Watcher Cruises weet ons een hele hoop over walvissen te vertellen en geeft aan dat je op 3 dingen moet letten om ze te spotten:
- pluimen/spuiten (uitademen van de walvissen)
- groepen zeevogels (die boven de walvissen zoeken naar eten)
- lichaamsdelen van de walvissen (rug, rugvinnen, staart)
Al vrij snel gaan we wat zachter varen.
Boot is echt een beest, want gaat als een jekko.
Bij de
specs van de WHALE WATCHER zie ik dat er 5 water engines inzitten.
Vrij koud in enkel een shirtje, dus gaan al snel binnen zitten.
Wel fantastisch als je water omhoog ziet spuiten en er ineens een hoop walvissen verschijnen.
Overal om ons heen kon je deze gigantische dieren aanschouwen en kregen we live commentaar met feitjes en wat ze deden en waarom.
Trip is echt heel erg gaaf.
Finnback humpback whales baby's bubbling
2:30pm terug bij de haven in Barnstable en getipt.
Bij de lokale supermarkt Shaw's in Hyannis aan 1070 Iyannough Road voor een lunchje gestopt en weer terug naar de hotelkamer gegaan om even te chillen en zwemmen.
Inmiddels is het alweer 7pm geworden en dus dinnertime.
Ditmaal gaan we naar onze buren, Black Cat Tavern.
Maar niet nadat we nog een rondje Main Street hebben gelopen.
Hier doen de zwaardvis en garnalen het goed en drinken we soda's.
De service van de waiter volstaat meer dan prima, want meerdere gratis broodjes en na elke slok water werd ons glas bijgevuld.
Na 1 minuut zijn we thuis en kijken we Oklahoma City Thunder versus San Antonio Spurs in de Conference Finals.
Oklahoma City Thunder wint deze game in eigen huis (Chesapeake Energy Arena) met 105-92 en trekken de stand in de Conference Finals gelijk naar 2-2.
Dit zal uiteindelijk niet genoeg zijn, want San Antonio Spurs gaat door naar de NBA Finals.
We taaien dan af met een Longboardje en praten na over deze dag met onuitwisbare indrukken.
Woensdag 28 mei (dag 6)
Rainy and cloudy day today.......
Om 10am verlaten we het complex om via State Highway/U.S. Route 6 (Grand Army of the Republic Highway) naar Provincetown te gaan rijden.
Om 11:30am daar na ongeveer een uurtje rijden met loads and loads of waterdruppels..
Rondje door P-town gereden om te kijken of er wat te beleven valt met deze regen en uiteindelijk parkeer ik l'auto bij MacMillan Wharf Municipal Lot aan Ryder Street Extension ($3,- per uur) onder het motto van "we zijn er nu toch".
Bij Wired Puppy in de Commercial Street een cappuccino gehaald plus Chocolate Chip Cookie om op te warmen, want het was inmiddels 10° C en ook nog wat harder gaan regenen.
Vanuit Wired Puppy lopen we rechts de Commercial Street uit.
Onderweg komen we langs Suzanne's Garden, een mooi tuintje aangelegd door "the Town of Provincetown and the Commonwealth of Massachusetts".?
P-town zou ook gekscherend Hippietown genoemd kunnen worden om de vele regenboogvlaggen, gallerijtjes om de stap, strandjes, peacetekens en mellow sfeertje.
Teruglopen doen we via Bradford Street, maar niet nadat we, hoe hip!, een selfie hebben gemaakt:
Eenmaal in het "centrum" (want bevolking: 2.994 (2011)) van P-town komen we bij de kerk Provincetown Veterans Memorial bij kerk ?
Een stukje verder gaan we een heuveltje op voor het Pilgrim Monument:
"?"
Bij Provincetown High School aan 12 Winslow Street zien we een gezicht in de boom:
Foto?
De school sloot trouwens zijn deuren in juni 2013.
Typisch is dat we bij Pilgrim Monument, op het noordelijkste puntje van het schiereiland Cape Cod, Nederlanders tegen komen én we elkaar negeren, lol.
Amerikanen zullen dan heel amicaal (of fake?) een gesprek gaan voeren.
We lopen nog een stukje verder en lopen langs Motta Field - Home of the Fishermen, een sportveld.
Omdat het nog steeds regent houden we het voor gezien en rijden terug via Cape Cod National Seashore en maken een fotootje bij North Point Beach, Cape Cod's meest noordelijke punt.
Sanitair stopje bij ?
Een stukje verder doen we bij Shaw's in Orleans aan 9 West Rd. nog wat inkopen; Monster Energy en wat broodjes (Cinnamon en Garlic Stix).
Terug in Hyannis kijken we in de Cape Cod Mall bij de eerder gespotte bioscoop, Regal Cinemas, welke films draaien en hoelaat.
Omdat we "some time to kill" hebben gaan we richting food court in de Cape Cod Mall.
Daar een (vrij duur, $6,19) Whoppertje gehaald bij Burger King en een zomerjasje gescoord bij Abercrombie & Fitch New York.
Bij het hotel gaan we nog even wat baantjes trekken in het binnenzwembadje, want het is te koud om buiten te zwemmen op de patio.
Daanra gaan we richting downtown om wat te eten.
Nu eens een keer de rechterkant op gelopen bij Main Street, maar ook hier is weinig te beleven dus via Hess teruggelopen richting hotel om de Ford Focus SE Flex Fuel
te pakken.
Na de (inmiddels) bekende rotonde bij het vliegveldje Barnstable Municipal Airport pakken we Wendy's aan 554 Route 132 ( Iyannough Road) voor een Spicy Chicken Sandwich combo en fresh Strawberry Lemonade.
Daarna terug naar de mall en uit de zelfservice-automaat bij Regal Cinemas tickets á $12,- p.p. gehaald voor Godzilla.
Omdat we nog 1,5 uur te spenderen hebben lopen we ff langs het megawarenhuis Sears in de Cape Cod Mall aan 793 Iyannough Road Route 132.
Rem haalt hier wat nieuwe Levi's broeken en zelf slaag ik met twee 2-packs Dockers undies en 2 Everlast trainingsbroeken.
Bij Regal zelf halen we (boter-) popcorn en wat te drinken en mogen we zo doorlopen zonder ticket......had weer $12,- gescheeld.
Het verhaal van Godzilla is (hééééél erg) vergezocht, maar redelijk vermakelijk, 6-je.
Na 5 minuten rijden zijn we rond middernacht thuis en vragen bij de Jamaicaanse boy even hoelaat we uit moeten checken.
De vending machine trekken we ook nog even leeg met onze coins voor on-the-road-food.....lees KitKat, Skittles Original, Nature Valley Crunchy Oats 'n Honey, Bugles Original, T.G.I. FRiDAY'S POTATO SKINS SNACK CHIPS Cheddar & Bacon, CHEEZ-IT en Goldfish BAKED SNACK CRACKERS Cheddar.
Donderdag 29 mei (dag 7)
De dag begint eindelijk weer een keer zonnig, dus op de porch een boekje gelezen en de rustige klanken van J.J. Cale in me opnemend, the good life!.
Helaas is het ondanks het zonnetje nog steeds erg fris, maar wie weet is het in New Jersey wel wat aangenamer qua temperatuur.
Volgens onze info is het 6 uur rijden, dus we hebben een pittig ritje voor de boeg.
10am vinden we een mooie tijd om gas te gaan geven.
We checken uit met 17°C en als we de navigatie inkloppen krijgen we een mooie verrassing; het is gelukkig "maar" 4 uur en 15 minuten rijden.
Bij Hess aan 50 Ocean Street (bon?) Unleaded Regular in de tank gegooid voor $3,659 per gallon.
In de tank gaan 11,927 gallons voor $43,63, dus das nog eens "leuk" tanken.
Eerst gaan we over de mooie Sagamore Bridge en aan de overkant er ook nog eens onderdoor omdat we (weer eens) de verkeerde kant op worden gestuurd door ons navigatiesysteem.
Vervolgens vervolgen we onze weg een gigantisch stuk naar het westen via de Interstate 195.
Na ongeveer een uur en een kwartier rijden we de afslag van I-195 af en doen we een tussenstopje bij Swansea, Massachusetts (naast afslag bon?).
Hier rusten we wat uit en tanken bij met een Monstertje.
Het is hier ook al wat warmer aan het worden met 19°C.
Gooselane ?
We vervolgen onze weg via de I-195 South en vlakbij Providence in de staat Rhode Island (RI) pakken we vervolgens de I-95.
Providence is de hoofdstad en tevens grootste stad van deze staat met 182.911 inwoners.
Bijnaam van Rhode Island is "Ocean State" of "The Biggest Little State".
De I-95 volgend rijden we door de volgende staat op deze trip, Connecticut (CT), met als bijnaam "The Constitution State".
In Guilford bij Dunkin' Donuts aan 556 Boston Post Rd. "een paar" Hash Browns gehaald als lunchje tussendoor.
Plaatje?
Via New Canaan, Connecticut komen we vlak voor de Hutchinson River Parkway de staat New York ( "Empire State") ingereden en deze weg volgend komen we over de Henry Hudson Bridge bij de vlakbij de Bronx.
Vlak erna grenst de weg aan de Hudson River en begint het toch wel erg te kriebelen, New York baby! :)
De weg gaat dan over in de Henry Hudson Parkway (9A) waar we langs de gigantische George Washington Bridge rijden.
Deze brug is 1,451 km lang en verbindt de wijk Washington Heights in Manhattan met Fort Lee in New Jersey over de Hudson River.
Later gaat de Henry Hudson Parkway over in de Joe DiMaggio Highway (nog steeds de 9A) en komen we via 12th Avenue langs Chelsea Piers.
Dan zitten we al middenin "the Big Apple" en dat merk je ook wel qua drukte.
Het rijden gaat echt stapvoets, maar wel leuk, want ik kan nu ook de gigantische stad een beetje in me op nemen..
11th Avenue volgen we nog steeds langs de Hudson River totdat deze weg overgaat in West Street en rijden daarna Canal Street in voor de Holland Tunnel, waar we nog een flinke tijd voor in de file staan :-( :-( :-(
De tunnel heeft niks met Nederland te maken, maar vernoemd naar de maker van de tunnel Clifford Milburn Holland.
In de Holland Tunnel rijden we op de I-78 de goede kant op, want richting Manhattan is het een tolweg, richting New Jersey niet.
We passeren de New York-New Jersey stateline en rijden nu dus in de "Garden State".
4:30pm komen we via 14th Street, Grove Street, Manila Avenue, 6th Street, Thomas Gangemi Drive, Washington Street en Washington Boulevard uit bij Courtyard by Marriott Jersey City Newport (540 Washington Boulevard).
Dit is trouwens de tweede Washington Street die we tegenkomen deze vakantie, want ook in Boston is deze te vinden.
Ondanks dat er een parkeerplaats is is het alleen mogelijk om voor $18,- per dag valet te parkeren.
Als we inchecken en via de lift naar de 10e verdieping gaan zien we dat er in de grote kamer een koelkastje is, we 2 aparte bedden hebben weer (net als in Hyannis, check en erbij zetten?), gratis wifi en een prachtig mooi uitzicht op Jersey City.
Al snel pakken we de auto, stellen we Rainforest Cafe in als eindbestemming en rijden we om de Holland Tunnel heen.
Via de U.S. 9 komen we over de General Pulaski Skyway met meerdere bruggen.
We rijden langs de Red Bull Arena (waar de New York Red Bulls voetballen) en langs Newark Liberty International Airport.
Erg handig was het niet om om 6pm weg te rijden, want het is gigantisch druk op de weg.
Om 7pm zien we uiteindelijk toevallig T.G.I. FRiDAY'S vlak na White Castle aan 400 South Park Avenue (^_^) in Linden.
We besluiten dan heel snel om Rainforest Cafe te skippen en niet nog langer in de projects te vertoeven haha.
Rainforest Cafe is ook nog zo'n 10 mijl verder rijden en we hebben best honger gekregen.
Uiteraard is het eten (steaks & shrimps) weer fantastisch hier, maar dat behoeft geen verdere uitleg.
De Running Red Bull Mocktail krijgt ook een speciale vermelding, want die is FANTASTICO!
Na het eten doen we een kleine detour via de N.J. Turnpike in de richting van Staten Island om de skyline van New York in het donker te zien.
Dit kost ons 2x $13,30, omdat we "vergeten" af te rekenen bij de tolbooths (LOST TICKET - MAXIMUM TOLL).
Helaas was het erg onduidelijk aangegeven en dus kunnen we het volle pond afrekenen.....bummer!
Het uitzicht is fenomenaal hoor, maar hierna wel helemaal klaar met het rijden in New York en omgeving, want rijden in NY is zeker geen pretje.
Over het algemeen is het juist heel relaxt rijden in Amerika, maar hier is het zo gestresst.
New Yorkers toeteren bijvoorbeeld al voordat je de kans hebt gehad om op te trekken, very annoying!
Rond 9pm terug bij het hotel en we droppen de auto bij de valet, wat op zich wel handig is natuurlijk.
Dan lopen we nog even het hotel uit en komen op Pavonia Avenue langs Newport PATH en door het mini-parkje aan Town Square Pl.
Een paar stappen verder ligt de Hudson River Waterfront Walkway en we genieten van het uitzicht op de Hudson River en de skyline van New York in het donker.
We lopen de Hudson River Waterfront Walkway verder af richting Hoboken Train Terminal en keren dan weer om.
Nadat ik thuis op Google Maps heb gekeken zie ik pas dat we door de Hudson River Waterfront Walkway af te lopen, eigenlijk over de Holland Tunnel heen lopen, grappig =)
Terug op de kamer is het al heel snel stil, want het was weer een intens dagje met de nodige indrukken, WOW!
Vrijdag 30 mei (dag 8)
10am bij Starbucks om de hoek aan 111 Town Square Pl. (zie bon?) scoren we een Tall Vanilla Latte en een Greek Yogurt om wakker te worden.
Op het bankje bij ?
Bij PATH Newport naast het hotel een MTA MetroCard 2 ritten (2-Trip card) gehaald voor $5,- to Journal Square & WTC.
De metro brengt ons via halte Exchange Place in minder dan 10 minuten bij World Trade Center en hier stappen we uit om te gaan sightseeën.
Als we het PATH metrostation uitlopen zien we gelijk de 541 meter hoge Freedom Tower/One World Trade Center aan Fulton Street
opdoemen.
Vlakbij, aan 180 Greenwich Street, staat het 9/11 Monument, ter ere van de 2977 slachtoffers van de laffe terroristische aanslag op 11 september 2001.
Het is hier gigantisch druk en er heerst een serene rust, best bizar in zo'n drukke stad als New York.
Tijd voor leukere dingen, dus lopen we een kwartiertje wat verdwaasd rond en komen uit in Financial District.
We struinen wat over Wall Street en bezichtigen het Federall Hall National Monument en de New York Stock Exchange bezichtigd als ware toeristen.
Daarna maken we wat foto's van het Charging Bull Statue op Broadway, waar het wemelt van de toeristen.
Een klein stukje lopen ligt Battery Park en daar nemen we bij Table Green Cafe een Captain Lawrence Kölsch-biertje op het terras met uitzicht op Statue of Liberty.
Met een lekker zonnetje op het gelaat is het lekker genieten hier!
In het park vinden we prachtige memorials, onder andere 1 met een gigantische adelaar (andere, zie foto's).
Via Peter Minuit Plaza belanden we op South Street en zien we het gebouw van de Governors Island Ferry.
South Street volgens we langs de autoweg FDR Drive en aan de andere kant de East River.
Pier 15 en 16/17 passeren we op weg naar de Brooklyn Bridge en boven je rijden de auto's op de FDR Drive, waar je zelf dus onderdoor kunt lopen.
Onder FDR Drive heb je ook fietspaden van 1 weg beide kanten op, erg apart om te zien.
Ongeveer ter hoogte van het midden van de Brooklyn Bridge en Manhattan Bridge lopen we onder de FDR Drive door naar Catherine Slip en later Catherine Street.
We komen langs diverse speelpark Alfred E Smith Playground en basketbal court Playground One.
In Catherine Street zien we al diverse Chinese namen en teksten op de winkelpuien, want jawel, we lopen nu door Chinatown.
Door Chinatown heen wandelend steken we het kruispunt van meerdere straten over en komen uit bij Worth Street.
In Worth Street lopen we nog langs Columbus Park en Collect Pond Park, dat convenient gelegen is aan Centre Street en Richard zijn Lafayette Street in hip SOHO.
Dan volgen we Bleecker Street, ook bekend van Thor: Ragnarok en komen uiteindelijk uit bij Adrienne's Garden aan LaGuardia Place.
We lopen LaGuardia Place uit en komen automatisch bij het Washington Square Park uit.
Hier is veel groen en lijkt het wel een andere wereld, want iedereen is hier helemaal zen.
Mensen liggen te chillen in het gras in het zonnetje en dat contrasteert best met "de drukke stad".
In het park even gechilled bij de Washington Square Fountain en onder de prachtige boog, Washington Square Arch, doorgelopen.
We verlaten Washington Square Park via Washington Square North en komen op 5th Avenue.
Na een paar blokken lopen we langs The First Presbyterian Church aan de linkerkant.
Via 5th Avenue lopen we "immer gerade aus" naar Madison Square Park en zien op de achtergrond het Empire State Building al opdoemen.
We zien Flatiron Plaza en pas als we ons daar omdraaien, komen we erachter dat we langs het Flatiron Building gelopen zijn.
Dit is natuurlijk een gigantisch bekend gebouw en zie je in veel films, zoals bijvoorbeeld The Usual Suspects, Godzilla, As Good As It Gets en diverse Spider-Man films.
Via East 23rd Street en Madison Avenue komen we door East 27th Street bij de McDonald's aan 401 Park Avenue South.
Hier een pitstop gemaakt voor wat eten en drinken, want de beentjes beginnen erg zwaar te worden.
Deze Southern Style Chicken deed het erg goed:
We volgen Park Avenue naar 33rd Street en lopen in de richting van het gigantische Empire State Building.
We komen bij de Observatory Entrance en erna mogen we uiteraard eerst langs de Security Screening Area.
Bij de Ticket office halen we voor $29,- tickets om verder te mogen en komen bij diverse exhibits uit als we de rode touwen op de paaltjes volgen.
Eerst komen we op de 2th floor de Sustainability Exhibit tegen:
"Showcasing ESB’s Groundbreaking Sustainability Initiatives
This exhibit is located on the 2nd floor before you reach the elevators.
Being a world icon means setting a world-class example. That’s why, in 2009, the Empire State Building began an award-winning sustainability retrofit. Upon completion of the program, ESB will reduce total energy usage by more than 38 percent, energy costs by $4.4 million annually, and carbon emissions by 105,000 metric tons over the next 15 years!
To educate visitors about the retrofit, we installed a Sustainability Exhibit in the 2nd floor queue. The exhibit showcases the state-of-the-art technology and processes that went into the overhaul. It tells the story of the remarkable renovation process in a fun, comprehensible way, using a combination of digital displays, sculptures, and actual building materials, sure to inspire visitors of all ages."
Daarna mogen we met de lift naar de 80e verdieping en als we de lift uitstappen, stappen we zo de Dare to Dream Exhibit binnen:
"DARE TO DREAM
Chronicling the Planning and Construction of the World’s Most Famous Building
This exhibit is located on the 80th floor before your final elevator to the 86th Floor Observatory.
The story of the Empire State Building is the story of the American dream. Our Dare to Dream exhibit captures the building’s history, engineering and construction. Curated by and with content from the New York The Skyscraper Museum's archives, Dare To Dream pays tribute to the pioneering work of the architects, builders, and laborers of the day.
Exploring Dare To Dream, you’ll find original documents including period photographs, architectural sketches, construction notes, and daily bookkeeping documents, as well as reproductions of photos and mementos from the more than 3,400 workers who helped create history."
Hier worden we flink wat wijzer over het ESB en leren we dat deze op 1 mei 1931 officieel geopend is door president Hoover.
Dit door op een knop te drukken vanuit Washington, D.C. en hiermee de lichten aan te zetten.
Ook weten we nu dat de officiële hoogte van het gebouw 381 meter is (441,2 meter met de gigantische antenne meegerekend).
Na Dare to Dream op naar de 86e verdieping, Main Deck/Observation Deck., op 1454 ft. (?), waar we naar buiten mogen en het inmiddels donkere New York in al haar pracht en praal mogen aanschouwen.
"MAIN DECK: 86TH FLOOR
The Highest Open-Air Observatory in New York
Find yourself in the center of it all, above it all, when you visit the Empire State Building’s open-air 86th Floor Observation Deck. As the most famous observatory in the world, the 86th Floor has been the setting of dozens of movie and television scenes, as well as tens of millions of unforgettable personal moments.
The Observation Deck wraps around the building’s spire, providing 360-degree views of New York and beyond. From up here you’ll get one-of-a-kind views of Central Park, The Hudson River and East River, The Brooklyn Bridge, Times Square, The Statue of Liberty, and much more. Our official Observatory Experience app teaches you about your view from every direction. Then take advantage of our high-powered binoculars to get a closer look."
Wat een fantastische stad is dit en ik heb een geluksmomentje te pakken, what a view!
Top Deck (102e verdieping) slaan we over, want dit zou $49,- kosten i.p.v. $29,- wat al redelijk aan de prijs is voor even een kijkje vanuit de hoogte.
Als we de lift naar de ground floor pakken komen we naar typisch Amerikaans gebruik in de giftshop uit.
Eenmaal buiten lopen we via stadsparkje Herald Square naar Times Square.
Dit ligt slechts 1 blok achter Bryant Park, waar we meerdere keren langs- en doorheen gelopen zijn.
Times Square is in het "donker" wel leuk om te zien met de gigantische reclameborden met neonlicht.
Aanvoerder Clint Dempsey en bondscoach Jürgen Klinsmann van team USA worden op Times Square geïnterviewd door ESPN over de kansen van Amerika tijdens het aanstaande WK in Brazilië.
Nogal toeristische trekpleister hiero, maar dan keer 100.000.....supermegadruk dus, niks voor ons, dus we zijn snel weer weg haha.
Als we via Broadway, 7th Avenue en West 41st Street de hoek omlopen naar 8th Avenue, zien we het gigantische The New York Times building (620 8th Avenue).
Op dezelfde straat zien we een ongeluk tussen 2 bussen gebeuren met de nodige scheldpartijen, alles kan hier joh....
Een stuk verder zien we een rond gebouw en jawel, onverwachts, lopen we langs Madison Square Garden met verderop het Empire State Building op de achtergrond.
Uiteraard besluiten we even een kijkje te nemen in het MSG via West 33rd Street; het thuisgebouw van de New York Rangers en de New York Knicks.
Helaas komen er een hoop mensen uit en is de rest afgezet, dus kunnen we helaas niet verder kijken.
We hebben redelijk honger gekregen en zijn kapot van al het lopen, dus we zijn blij dat we na een kwartier lopen Outback Steakhouse op 60 West 23rd Street tegenkomen.
We ploffen neer op de zitjes en bestellen verfrissende Big Bloke biertjes (Corona/Foster's) en een heerlijk Australisch gerecht, namelijk de Chicken Combo (Rem) en de Bone-in Ribeye Steak............WOWNESS! :)
Verrassend is trouwens dat we hier geen ID's hoeven te showen voor de biertjes, want overal in New York is dit verplicht.
Via Washington en Thompson St, Vesuvio Playground, Grand Canal Court, Avenue of the Americas, West Broadway
Mike verzorgt de drankjes en Jeff heeft taxibesteldienst, dus alle taken zijn goed verdeeld.
De biertjes, Malibuutjes-cola en andere versnaperingen gingen er bij deze en gene ook weer goed in.
